Lessen Uit 7 Jaar Hersenonderzoek

Reflecties over hoe je het centrum stevig kunt houden terwijl je je blijft ontwikkelen.

Op 23 oktober 2006 stuurde ik een kort mailtje naar een paar vrienden op mijn werk – een van de vier banen die ik had terwijl ik mijn studie betaalde – met als onderwerp "brain pickings". Ik kondigde aan dat ik van plan was een wekelijks overzicht te starten met vijf stimulerende dingen om elke week over te leren, van een doorbraak in de neurowetenschap tot een tijdloos gedicht. "Het zou niet meer dan 4 minuten (hopelijk veel minder) moeten kosten om te lezen", beloofde ik. Dit was het begin van Brain Pickings . Destijds had ik niet gepland of verwacht dat dit kleine experiment ooit zou worden opgenomen in het digitale archief van de Library of Congress met "historisch belangrijk materiaal" en dat de paar vrienden miljoenen maandelijkse lezers over de hele wereld zouden worden, variërend van de Nederlandse middelbare scholier die me vanochtend schreef tot mijn 77-jarige oma in Bulgarije en de persoon in Wisconsin die me vorige week strudel stuurde. (Dankjewel!) Ik had er geen idee van dat dit werk van liefde in de zeven jaar die zouden volgen, mijn grootste vreugde en meest diepgaande bron van persoonlijke groei zou worden, mijn leven en mijn bestaan, mijn gevoel van zingeving, mijn middelpunt. (Voor de nieuwsgierigen: meer over het ontstaansverhaal hier .)

Illustratie door Maurice Sendak uit 'I'll Be You and You Be Me' van Ruth Krauss, 1954. Klik op de afbeelding voor meer.

Terugkijkend op de duizenden uren die ik heb besteed aan het onderzoeken en schrijven van Brain Pickings en de talloze collectieve uren aan lezerspubliek die het heeft voortgebracht – een glimlach opwekkende mislukking van de belofte van vier minuten – raak ik overmand door dankbaarheid voor het voorrecht van deze reis, voor de eindeloze beloningen voor hart, ziel en geest, en voor alle keuzes die dit mogelijk hebben gemaakt. Ik word vaak gevraagd om advies te geven aan jonge mensen die net beginnen aan hun eigen reis van zelfontdekking, of aan mensen die hun roeping op elk moment in hun leven heroriënteren. Hoewel ik me volkomen onbevoegd voel om "advies" te geven in die alwetende, universeel wijze zin die het woord impliceert, zijn hier zeven dingen die ik heb geleerd in zeven jaar van het maken van die keuzes, van het integreren van "werk" en leven in zo'n onlosmakelijke fusie, en van het vastleggen van deze reis van hart, ziel en geest – een reis die, om welke gezegende en nederige reden dan ook, zo veel anderen meenam op de reis. Ik deel ze hier niet omdat ze op elk leven van toepassing zijn en een blauwdruk voor het bestaan ​​vormen, maar in de hoop dat ze jouw eigen reis op een kleine manier kunnen bevorderen, je dichter bij je eigen centrum kunnen brengen of je gewoon kunnen uitnodigen om na te denken over je eigen doel in het leven.

Illustratie uit 'Inside the Rainbow: Russian Children's Literature 1920-35'. Klik op de afbeelding voor meer.

Gun jezelf de ongemakkelijke luxe om van gedachten te veranderen. Ontwikkel dat vermogen tot 'negatieve bekwaamheid'. We leven in een cultuur waar een van de grootste sociale schandvlekken het niet hebben van een mening is, waardoor we onze 'meningen' vaak baseren op oppervlakkige indrukken of de geleende ideeën van anderen, zonder de tijd en aandacht te investeren die nodig zijn om ware overtuiging te ontwikkelen. Vervolgens gaan we deze ingesleten meningen verkondigen en ons eraan vastklampen als ankerpunten voor onze eigen realiteit. Het is enorm desoriënterend om simpelweg te zeggen: 'Ik weet het niet.' Maar het is oneindig veel bevredigender om te begrijpen dan gelijk te hebben – zelfs als dat betekent dat je van gedachten moet veranderen over een onderwerp, een ideologie, of bovenal over jezelf.

Doe niets voor prestige, status, geld of goedkeuring alleen. Zoals Paul Graham opmerkte : "Prestige is als een krachtige magneet die zelfs je overtuigingen over wat je leuk vindt, vervormt. Het zorgt ervoor dat je niet werkt aan wat je leuk vindt, maar aan wat je graag leuk zou willen vinden." Die extrinsieke motivators zijn prima en kunnen op dat moment levensbevestigend aanvoelen, maar uiteindelijk maken ze het niet zo spannend om 's ochtends op te staan ​​en 's avonds fijn om te gaan slapen – sterker nog, ze kunnen vaak afleiden en afleiden van de dingen die wél die diepere beloningen bieden.

Wees gul. Wees gul met je tijd en middelen, met het geven van erkenning en vooral met je woorden. Het is zoveel makkelijker om criticus te zijn dan om te vieren. Onthoud altijd dat er aan de andere kant van elke uitwisseling en achter elk cultureel artefact dat bekritiseerd wordt, een mens zit. Begrijpen en begrepen worden, dat zijn de grootste geschenken van het leven, en elke interactie is een kans om ze uit te wisselen.

Bouw momenten van stilte in je leven. Mediteer. Ga wandelen. Fiets ergens naartoe, nergens in het bijzonder. Dagdromen heeft een creatief doel, zelfs verveling . De beste ideeën komen tot ons wanneer we stoppen met actief proberen de muze tot manifestatie te verleiden en de fragmenten van ervaring door ons onderbewustzijn laten zweven om nieuwe combinaties te vormen. Zonder deze essentiële fase van onbewuste verwerking is de hele stroom van het creatieve proces verstoord.

Het allerbelangrijkste is slaap . Naast het grootste creatieve afrodisiacum , beïnvloedt slaap ook elk wakker moment , dicteert het ons sociale ritme en bemiddelt het zelfs onze negatieve stemmingen . Wees net zo religieus en gedisciplineerd over je slaap als over je werk. We hebben de neiging om ons vermogen om met weinig slaap rond te komen te beschouwen als een soort ereteken dat onze werkethiek bevestigt. Maar in werkelijkheid is het een diepgaand gebrek aan zelfrespect en prioriteiten. Wat is er nou belangrijker dan je gezondheid en je geestelijke gezondheid, waaruit al het andere voortkomt?

Maya Angelou gaf ooit het beroemde advies: geloof ze wanneer mensen je vertellen wie ze zijn. Maar net zo belangrijk is het om ze niet te geloven wanneer ze je proberen te vertellen wie je bent. Jij bent de enige die je eigen integriteit bewaakt, en de aannames van degenen die niet begrijpen wie je bent en waar je voor staat, zeggen veel over hen en absoluut niets over jou.

Aanwezigheid is een veel complexere en lonender kunst dan productiviteit. Onze cultuur meet onze waarde als mens af aan onze efficiëntie, onze verdiensten, ons vermogen om dit of dat te doen. De productiviteitscultus heeft zijn waarde, maar dagelijks aanbidden ervan berooft ons juist van het vermogen tot vreugde en verwondering dat het leven de moeite waard maakt – want, zoals Annie Dillard het memorabel verwoordde : "Hoe we onze dagen doorbrengen, is natuurlijk hoe we ons leven doorbrengen."

"Verwacht dat alles wat de moeite waard is lang duurt." Dit is ontleend aan de wijze en fantastische Debbie Millman , want het is moeilijk om iets zo fundamenteels, maar zo ongeduldig over het hoofd gezien in onze cultuur van onmiddellijkheid, beter te vatten. De mythe van het succes van de ene op de andere dag is precies dat – een mythe – en een herinnering dat onze huidige definitie van succes grondig moet worden herzien . Zoals ik elders heb opgemerkt, gaat de bloem niet in één sprankelende uitbarsting van knop naar bloesem, en toch zijn we als cultuur niet geïnteresseerd in de saaiheid van het bloeien . Maar daarin ontvouwt zich de ware magie, in de vorming van iemands karakter en lot.

Een van Maurice Sendaks vintage posters die het plezier van lezen vieren. Klik op de afbeelding voor meer.

En voor de zekerheid, hier zijn zeven van mijn favoriete stukken uit de afgelopen zeven jaar. (Ja, het is net als je favoriete kind kiezen – dus neem het met een korreltje zout.)