Nork Konpondu Du hozkailua?

Duela urte asko Cambridgeko (Massachusetts) bigarren solairuko apartamentu txiki batean bizi nintzen. Egun batean nire hozkailuak funtzionatzeari utzi zion. Nire janaria gordetzea lortu zuen oraindik, baina hotza baino epela mantendu zuen. Konponketa dendari deitu nuenean esan zidaten berrogeita hamar dolar kostatuko zirela norbait ikustera bidaltzea. Diru-sarrera erabilgarri gutxiko graduondoko ikasle pobrea nintzenez, hozkailua neuk konpontzea erabaki nuen.

Lehenik eta behin, hozkailua saldu zidan erabilitako altzariarengana itzuli nintzen. Gertatutakoaren deskribapenean oinarrituta, ziurrenik dolar gutxi balio zuen pieza elektriko bat behar zuela esan zuen eta non erosi esan zidan. Elektrizitate-hornidura dendara joan nintzen, eta erakusmahaiaren atzean zegoen gizonak xehetasun korapilatsuekin azaldu zidan zehatz-mehatz zati zaharra nola atera eta pieza berriarekin ordeztu. Ilusioz eta neure buruarekin nahiko pozik, etxera joan nintzen nire erosketa preziatuarekin. Ondo instalatzea lortu nuen, hozkailuari edo niri kalte gehiagorik eragin gabe.

Eta entxufatu nuenean, hozkailuak funtzionatu zuen.

Ezin nintzen harroago egon. Hautsitako hozkailua neuk bakarrik konpondu nuen. Amerikako asmamenaren eta ezagutzaren adierazgarri bat, norbere buruaren jabearen irudia nintzen, nire belaunaldiko Thoreau. Neure burua zaindu nezake.

Beranduago egun hartan, nire lorpen loriatsuari buruz hausnartzen jarraitzen nuenean, galdera bat sortu zitzaidan buruan: nork konpondu zuen benetan hozkailua? Benetan ni nintzen, ala zein pieza erosi eta non aurki nezakeen esan zidana? Edo pieza saldu eta pazientziaz nola konpondu azaldu zidan gizona izan zen? Fabrika urrun bateko izenik gabeko pertsona horiek izan al ziren pieza hori egin zutenak, hori gabe nire hozkailuak ez zezakeen berriro funtzionatuko, nire asmamena zein ikusgarria izan arren? Azkenean, nork konpondu zuen hozkailua?

Egia esan, ia saihestezina da guztiok hozkailua konpontzen amaitzea. Hain korapilatsuki ehunduta gaude nonahi izaki guztien ehunean, hain sakon sartuta elkarlotutako bizitzaren sare erraldoi eta komun honetan, non beldurrak eta erresistentziak eta bereiztasunaren ilusioak soilik ahalbidetzen digutela gure kabuz ezer egiten dugula imajinatzea.

Egunero beste askoren menpe gaude gure janaria, gure aterpea, gure elektrizitatea, ura, arropa, garraiorako - inoiz izan ditugun ia behar guztietarako, zaintza eta maitasuna barne, maitasuna, baita bizitza bera ere. Batzuetan kosta egiten zaigu edozein lekutan gaudela sentitzea, askotan kontrakoa ere berdin gertatzen da: gure giza familiako gainerako kideengandik bereizita egoteko energia kopuru izugarria behar da.

Gure bereizketa fikzio mingarria da. Gutako bakoitza beharrezkoa da. Gure teknologien, imajinatutako desberdintasunen, zaurituak edo baztertuak izateko beldurraren bidez gizateriatik isolatzen eta erretiratzen garenean, benetan ukatzen diogu geure buruari maite eta zaintzen gaituztenen artean hain erraz eskuragarri dagoen maitasuna, erosotasuna eta elikatzea. Are okerrago, besteei ukatzen diegu gure dohainak, gure jakituria, gure bizitzako fruituak eskaintzeko ditugunak, mahai komunera ekartzen ditugunak, guztion aberastasun komunerako.

Gure familia globalak min egiten du gure laguntasunagatik. Lurreko herrien eta espezieen artean sendaketa politiko, sozial, ekonomiko edo ekologikoa bilatzen ari garen heinean, benetako sendatze orok bakarrik ekar ditzakegun jakinduria, presentzia, konpainia, maitasuna itxaroten du.

Gutako inor ez da beharrezkoa gaizki dagoena konpontzeko. Bakarrik jakin behar dugu zer den hautsita, edo denda non aurkitu, zer zati falta den edo nola jarri. Guztiok elkarrekin gaudenean bakarrik, konfiantzazko eta partekatutako jakituriko zirkulu batean bilduta, inoiz espero dezakegu gure lanean, gure bizitzan, munduan sendatu behar dela dakiguna konpontzeko.

Momentu guztietan, batez ere denak izugarri latz diruditeenean, eta nekatuta egoteaz oso nekatuta gaudenean, gure etorreraren itxaropentsu dago lurreko familia.

Sorkuntza guztia gure opari preziatu eta ikusgarri sinpleen zain dago.