የህይወት ትምህርቶች ከ Masterchef Nun Jeong Kwan

የሰላም መታሰቢያ

ከበርካታ አመታት በፊት፣ በፈረንሳይ ገጠራማ አካባቢ በሚገኝ የቡድሂስት ማረፊያ ላይ ለመቀመጥ ለሁለት ቀናት በአውሮፕላኖች፣ በባቡር እና በትንሽ መኪና ውስጥ ተጓዝኩ። ተስፋው በአሁኑ ጊዜ እንዴት መኖር እና ሰላምን ስለመለማመድ ቡድሃ ሊያስተምረኝ የሚችለውን ለማወቅ ነበር። በልጅነቴ ከእናቴ ጎን ቆሜ ኩሽና ውስጥ ለውዝ የሚሰባበር፣ የታሸገ ቲማቲሞችን እና የታጠበ ምግብን የምንሰራበት ኩሽና ውስጥ ሆኜ ያስታወስኩት ሰላም ነው። በቤተክርስቲያን አጠገቧ ተቀምጬ የተሰማኝ ሰላም ነበር። ብዙ ሌሎችም ከእርሷ ጋር በኩሽና ጠረጴዛ ላይ ተቀምጠው ማለቂያ የሌለውን ቡና እየጠጡ ሲስቁ እና ከጎብኝዎች ጋር ሲነጋገሩ - ከአባቴ የህግ ደንበኞቻቸው እስከ ሰፈር ሴቶች፣ የድሮውን ቤታችንን ለሚጠግኑት ሰራተኞች ሁሉ የተሰማቸው ሰላም ነበር። ሁሉም በኩሽናዋ ውስጥ እንኳን ደህና መጡ። ወደ ፈረንሳይ መጓዝ ያንን ሰላም እንደገና ለማግኘት ከመሞከር ጋር ተመሳሳይ ነበር። ለነገሩ ምፀቱ፣ ውስጣዊ ሰላምን ለማግኘት ሩቅ በመጓዝ፣ አሁን ያለው ጊዜ እዚህ እና አሁን ነው እንጂ ውቅያኖሱን እና በፈረንሳይ አገር በኩል አይደለም። ነገር ግን የሜዲቴሽን የተሳሳተ ግንዛቤ እንኳን የትምህርቱ አካል ነው። ወደ ራሳችን ቤት ከመምጣታችን በፊት ሁላችንም ማድረግ ያለብን አንዳንድ ጉዞዎች አሉ።

ምግብ እንደ ማሰላሰል

ተፈጥሮዬን ለማስታወስ ሌላ ጉዞ ማድረግ ብችል ሰላም፣ አንድ ጉዞ የማደርገው ወደ ደቡብ ኮሪያ ነው የማይመስል ታዋቂ የማብሰያው ዓለም በምግብ ማብሰል እና በአትክልተኝነት ደስታ የሚኖረው። ጄኦንግ ኩዋን የቡድሂስት መነኩሲት እና ታዋቂ የሆነች ምግብ አዘጋጅ ስትሆን በኩሽናዋ እና በአትክልቷ ውስጥ ሰዎችን ወደ ቤት የምታመጣ። የአትክልት ቦታዋን እንደ “የመጫወቻ ስፍራዬ” እና እፅዋትን “ልጆቿ” ብሎ የሚጠራ ማንኛውም ሰው በአትክልተኝነት ፣ በምግብ ማብሰል እና በውስጤ የሚስተጋባ የህይወት እይታ አላት። ኩዋን የምትኖረው ከሴኡል፣ ደቡብ ኮሪያ 169 ማይል በስተደቡብ 169 ማይል ርቀት ላይ በሚገኘው የቤክያንግሳ ቤተመቅደስ ቹንጂናም ሄርሚቴጅ ሲሆን ለህብረተሰቧ የቪጋን ምግቦችን የምታበስልበት ነው። እሷ ደግሞ የካቲት ውስጥ በሼፍ ጠረጴዛ ላይ የማይመስል እንግዳ ነበረች 2017 ብዙ የዓለም ደረጃ ሼፎች ለሽልማት እና ዝና የተወዳደሩበት; ለእሷ ግን እንደዚያ አይደለም. ዝና እና ፉክክር ልዩ የሆኑ ምግቦችን የመፍጠር የምግብ አዘገጃጀትዋ አካል እንኳን አይደሉም። ለክዋን፣ በምድር እና ሕያው መካከል ያለው ግንኙነት፣ ጣፋጭ ምግብ ከማሰላሰል የማይለይ ወደ ውስጥ የሚደረግ ጉዞ ነው። ራሷን እንደ ምግብ አዘጋጅ ሳይሆን እንደ መነኩሲት ትገልጻለች። በሼፍ ጠረጴዛ ላይ በመዝጊያ አስተያየቷ ላይ፣ “ምግብን እንደ ማሰላሰል እሰራለሁ፣ ህይወቴን እንደ መነኩሴ የምኖረው ደስተኛ አእምሮ እና ነፃነት ነው። ጤናማ፣ ደስተኛ ህይወት እመኛለሁ፣ አመሰግናለሁ።” በእሷ የቡድሂስት እምነት መሰረት፣ የኳን ምግቦች ያለ ስጋ፣ አሳ፣ ነጭ ሽንኩርት፣ ስካሊየን፣ ሊክስ፣ ቺቭስ ወይም ሽንኩርት የተሰሩ ናቸው—ለሁሉም ምግብ ሰሪዎች ማለት ይቻላል አስፈላጊ ናቸው። እነዚህ ንጥረ ነገሮች ባይኖሩባትም፣ የምታዘጋጃቸው ምግቦች ውስብስብ እና ጣዕም ያላቸው አድናቂዎች በሺዎች የሚቆጠሩ ኪሎ ሜትሮችን ተጉዘው ልቧ ክፍት የሆነችውን ኩሽናዋን እንድትጎበኝ አድርጓታል። ከእንደዚህ አይነት ጎብኝዎች አንዷ ደራሲ ሚና ፓርክ ወደ ቤይኪያንግሳ ቤተመቅደስ ስትጓዝ ከህጋዊ ስራዋ እረፍት ላይ ነበረች። በመጨረሻ እራሷን በጄኦንግ ኩዋን ኩሽና ውስጥ ቆማ ሲያገኛት በፍርሃት ተውጣ ነበር። "ለመጀመሪያ ጊዜ በኩሽናዋ ውስጥ፣ ወዲያውኑ በቹጂናም ውስጥ ወደሚገኘው ሙቀት እና ግርግር ተውጬ ነበር… በጄንግ ኩዋን ኩሽና ውስጥ ነበርኩኝ። ላለማለፍ ሞከርኩ" ኩዋን በኩሽናዋ ውስጥ በሙቀት እና በሳቅ ተሞልታለች፣ነገር ግን ትኩረቷን ከማሰላሰል ጋር በሚመሳሰል የምግብ ዝግጅትዋ ላይ ነው። ሰዎች የሚመጡት ለእሷ ጥሩ ምግብ ብቻ ሳይሆን በቀላል ጥበብዋ የፍቅር ኃይል ስለሆነች ነው።

የአትክልት ስፍራው ወጥ ቤት ነው።

ጸሃፊ ጄፍ ጎርዲኒየር የኒውዮርክ ታይምስ ጸሃፊ ሲሆን ከኳን ጋር ለመገናኘት ጉዞ ለማድረግ እድለኛ ነበር። እ.ኤ.አ. በ 2015 ስላደረገው ጉዞ በፃፈው ጽሁፍ በካዋን የአትክልት ስፍራ የተጀመረውን ፍልስፍና አብርቷል እና በእሷ ሳህን ላይ ያበቃል። ምግቦቿን በጣም አስገዳጅ በሚያደርጋቸው ነገር ላይ እያሰላሰሉ፣ “ኳን የመጨረሻው ምግብ ማብሰል - ለሰውነታችን ምርጥ የሆነው እና በአፋችን ላይ በጣም ጣፋጭ የሆነው - የመጣው ከአትክልትና ፍራፍሬ፣ ከዕፅዋት እና ከባቄላ፣ ከእንጉዳይ እና ከእህል ጋር ያለው የጠበቀ ግንኙነት እንደሆነ ያምናል። የእሱ ቃላቶች የራሴን የአትክልት ቦታ እና የእይታ ፍላጎትን ያስታውሰኛል, ስለዚህ ብዙዎቻችን የራሳችንን ምግብ ለማምረት, ከእናት ምድር ጋር ለመገናኘት እና እጃችንን ከቆፈርንበት አፈር ውስጥ አትክልቶችን ለማምረት በፍጥረት ኃይል ለመካፈል. የጋርዲያን የምግብ ፀሐፊ ጆናታን ቶምሰን በኩሽና ውስጥ ያላትን አስደናቂ ስኬት ምንጭ ጄኦንግ ኩዋን ለአትክልቷ ያላትን ፍቅር ጠቅሷል። " 'እነዚህ ልጆቼ ናቸው' ስትል ጆንግ ኩዋን በአትክልቷ ውስጥ ስታስተላልፍ። ባህሪያቸውን በደንብ አውቃቸዋለሁ፤ ግን ከዚህ ሁሉ ጊዜ በኋላም በየቀኑ ያስደንቁኛል።' ” በዛ የአትክልት ቦታዋን እያየች ሳቀች።

ኪያር ሆነኝ

በዚህ መንገድ ነው የኳዋን አትክልት በኩሽናዋ ውስጥ የምትፈጥረው አስማት ምንጭ የሆነው። እራሷን የተፈጥሮ አካል እንድትሆን አሳልፋ ትሰጣለች, እና ተፈጥሮ ከእሷ ወደ ኋላ አትልም. የአትክልት ቦታዋ ብዙ ነው ነገር ግን ሥርዓታማ እና ቁጥጥር የሚደረግበት ሴራ አይደለም. ለገዳሙ የምግብ ምንጭ ያህል የእንስሳት መሸሸጊያ የሚሆን ጠፍጣፋ ነው። ጎርዲኒየር “የአትክልት ስፍራው በዙሪያው አጥር የለውም፣ እና በዙሪያው ባለው ጫካ ውስጥ የመጫወቻ ስፍራው ለሁሉም አይነት አውሬ ክፍት እንደሆነ በሚጠቁም መልኩ ደብዛዛ የሆነ ይመስላል። ኩዋን አሳማዎቹ በአትክልቷ ውስጥ እንዲዘዋወሩ እና እንዲሰደዱ መፍቀድ እንደማይፈራ ተናግሯል። አብሮ መኖር ለእሷ የሚሰራ ይመስላል እና በራሷ መንገድ እራሷን ከአትክልት ስፍራዋ ከሚገኙት ስጦታዎች ጋር አንድ ሆና ትመለከታለች። ጎርዲኒየር ከምትሰራቸው አትክልቶች ጋር የማሰላሰል ግንኙነቷን ገልፃለች። ክዋን እንዲህ አለው፡ '' ኪያር ይሆነኛል። ዱባ ሆኛለሁ። እኔ በግሌ ስላሳድጋቸው እና ጉልበቴን አፍስሻለው።'' ውጤቱ በጠረጴዛዋ ላሉ ዕድለኛ እንግዶች ከሞላ ጎደል የሚተላለፉ ምግቦችን እያዘጋጀች ነው። ለKዋን፣ ምግብን መጋራት የኅብረት ጊዜ ነው ምክንያቱም ለአንድ ሰው ስናበስል እና ስንበላ አንዳችን ለሌላው ባለን ስሜት እየተካፈልን ነው - በምንሰራው ምግብ ውስጥ የራሳችን ስጦታ።

የቡድሃ መንገድ

እ.ኤ.አ. በ2017 በሼፍ ጠረጴዛ ላይ በታየችበት ወቅት ክዋን እንዲህ አለች፣ “በምግብ ስሜታችንን ልናካፍለው እና መግባባት እንችላለን ። የምትበሉት ያ የመካፈል አስተሳሰብ ነው፣ የቡድሃን መንገድ በማብሰል እና በመከተል መካከል ምንም ልዩነት የለም። በዚህ አንጸባራቂ የአመጋገብ ዘዴ ውስጥ ያለው ጥበብ የኛን ዘመናዊ የመመገቢያ መንገዳችን "በበረራ ላይ" እውነተኛ አሳፋሪ ያደርገዋል. ፈጣን የምግብ ማሽከርከር፣ በመስመሮች ላይ ቆመው ወይም በሚያንጸባርቁ ስክሪኖች ፊት የሚበሉ ምግቦች ሁሉም ከውስጣዊ ስሜታዊ እና መንፈሳዊ ህይወታችን ጋር ለመገናኘት በጋራ የምንጋራው የቀድሞ አባቶቻችንን የምግብ ስርአቶች ያዋርዳሉ። ሳይታሰብ የተዘጋጁ እና የሚበሉ ምግቦች በኩዋን ከተዘጋጁት አሳቢ እና አፍቃሪ ምግቦች ጋር ፍጹም ተቃርኖ ይፈጥራሉ። የእሷ አላማ ህይወትን የሚያጎለብት በማደግ፣ በመስራት እና በመብላት የመኖር ስጦታን መደሰት ነው። ልክ እንደ ክዋን፣ ምግባችንን በምንዘጋጅበት መንገድም ሆነ ምግባችንን አብረን በምንበላበት መንገድ እያንዳንዱን ምግብ እንደ መንፈሳዊነት ለመለማመድ እንደ እድል የመመልከት ጥበብን መቀበልን ማስታወስ እፈልጋለሁ። በጣም ጥሩ በሆነው ጊዜያችን፣ ከቤተሰቦቻቸው እና ከጓደኞቻችን ጋር የተካፈሉትን የማይረሱ ምግቦች በጠረጴዛ ዙሪያ ለተሰማን የደስታ ስሜት በትዝታዎቻችን ውስጥ የቀሩ ስንቶቻችን ነን? እንደ ሌላ ጥሩ ጊዜ እናገለግላቸዋለን ወይንስ ኩዋን እንደሚያደርጋቸው እነዚያን ምግቦች ከሁሉም በላይ ቅዱስ በሆነው ማንነታችን ፊት እንደ ቅዱስ ስብሰባ እንገነዘባቸዋለን?

በኩሽና ውስጥ ያለው ጥላ - "በትዕግስት የተሞላ"

የኳን ከአትክልቷ ጋር ያለው ግንኙነት በብርሃን ውስጥ የተፈጠረ የፈጠራ ችሎታዋ ከሆነ፣ ተጨማሪ ምንጭ በጨለማ እና በመፍላት ውስጥ ምን ሊፈጠር እንደሚችል አስገራሚ ነው። ልክ በህይወት ውስጥ፣ ኩዋን በሚያፈላ ቫት ጨለማ ውስጥ የምታመነጫቸው ምርቶች በኩሽናዋ ብርሃን ልትፈጥረው የምትችለው ነገር ስኬት መለኪያ ነው። ይህ በእውነቱ በጥልቅ ደረጃ ላይ ለማሰላሰል አንድ ነገር ነው። እንደ ኪምቺ፣ ሳዉራክራዉት እና ኮምቡቹ የመሳሰሉትን የመፍጠር አስማት ለማድረግ ምግብን ለማፍላቱ ሂደት እንዲቀመጥ ማድረግ የሚለውን ሃሳብ ለመቀበል አንድም ጊዜ አልነበርኩም። ይህንን ጥበብ ለመለማመድ በመበስበስ እና በማፍላት መካከል ያለው መስመር ለራሴ ምቾት በጣም የደበዘዘ ይመስላል፣ነገር ግን ክዋን በችሎታ የፈላ መርከቦችን የአትክልት ስፍራ ያለማል። ጄፍ ጎርዲኒየር እንደተናገረው “አዲስ የተነጠቀውን በትዕግሥት ከተቀባው ጋር በማጣመር ልዩ ባለሙያነቷን ገልጻለች። በገዳሙ ውስጥ ባለው ጣሪያ ላይ ከአትክልቷ አጠገብ ባለው መንገድ ላይ፣ በማይታይ ተግባር የተሞሉ የሽንት ቤቶችን እና የመታጠቢያ ገንዳዎችን በአየር ላይ ትይዛለች። በዝግታ እንቅስቃሴ ውስጥ እየፈላ እና እየተሻሻለ የመጣው አንዳንዶቹ ለሳምንታት ሳይሆን ለዓመታት ነው። እዚህ ላይ ያለው ዘይቤ የጥላሁን እንቆቅልሽ እና በህይወት ውስጥ ያሉ ነገሮች ምን ያህል ፍሬያማ እና የሚያበለጽጉ ሊሆኑ እንደሚችሉ በግላዊ ወይም ማህበረሰባዊ ትችቶች ወይም በእድሜ ምክንያት የማይፈለጉ ናቸው ብለን በምናስበው የራሳችን ገፅታዎች በመቅበር እና በመግፋት ነው። እነዚህ የውስጣችን የጥላ ገጽታዎች የህይወት ጣዕምን የሚጨምሩ የብልጽግና ምንጭ ይሆናሉ—ልክ እንደ ክዋን ሀብት የቪጋን ምግቦቿን በሚያጣፍጡ ማጣፈጫዎች የተሞሉ ቫት እና ሽንት። ውስጤን ለማየት እና የቀበርኳቸውን የራሴን ክፍሎች ለማጤን እወዳለሁ። እነዚያ ተመሳሳይ ነገሮች በሕይወቴ ውስጥ ጣዕም ሊሆኑ ይችላሉ? ለዓመታት ሳልነካ የተውኳቸው አንዳንድ ነገሮች፣ በኋላ ላይ ቀደም ብዬ የጣልኩትን ድብቅ ችሎታ አገኘሁ። አንዳንድ በጣም የሚያም ገጠመኝ እና ለመሮጥ ወይም ለመደበቅ የምመኘው፣ በኋላ ላይ በህይወቴ የውበት እና የብልጽግና ምንጭ ሆኑ። ኪዋን እዚህ ያለውን ዘይቤ እንደሚያደንቅ ይሰማኛል እናም የተቀበልኳቸውን ትንንሾቹን ነገሮች እንድፈልግ እና ወደ ልቤ ኩሽና ውስጥ እንድወስድ ይጋብዘኛል በዚህ ህይወቴ በሚባለው ነገር ለአለም ምን አይነት ድንቅ ምግብ እንደምቀርብ ለማየት።

ወደ እርስዎ ቤት መምጣት

ወደ ኮሪያ ለመጓዝ ወይም ከጄኦንግ ኩዋን ጋር የመገናኘት እድል እንዳለኝ ብጠራጠርም የጉዞውን ውስጣዊ ጥቅም ለማግኘት ሁሉም ጉዞዎች መደረግ እንደሌለባቸው እየተማርኩ ነው። በእራሴ መንገድ፣ በአትክልቴ ውስጥ እና በኩሽና ውስጥ ጄኦንግ ኩንን አግኝቻለሁ። ታሪኳ መጀመሪያው ፍጻሜው እንደሆነ ለማስታወስ ይነግረኛል። ወደ ራሳችን ወደ ቤት የምንመጣው በእውነት ወደ ውስጥ ወደ ፍቅር እና ወደ ልዕልና ስንሄድ ነው። በኩሽና ውስጥ የሚፈጠረው ነገር ጤናማ እና ሕይወት ሰጪ እንዲሆን በአትክልቱ ውስጥ የሚበቅሉትን ነገሮች እንደ ውድ ሀብት ማየቱ አስፈላጊ መሆኑን ተምሬያለሁ። ምድርን እንደ አጋር በአክብሮት እንድይዝ እና በኩሽና ውስጥ ጨምሮ በእያንዳንዱ ቅጽበት ለመገኘት ጊዜ እንድወስድ አስተምራኛለች። ህይወት እንድደሰት አስተምራኛለች። አብረሃቸው ያሉትን ሰዎች ውደዱ እና በጥሩ ምግብ በልግስና ይመግቧቸው። እና በመጨረሻም ጥላውን ያዙ እና ይንከባከቡ እና አንዳንድ ነገሮች ትክክለኛው ጊዜ እስኪደርስ ድረስ እንዲቦኩ ይፍቀዱ። ህይወት ጣፋጭ የሚያደርግ ውድ ሀብት ታገኛለህ። እና በመጨረሻም ዱባው ይሁኑ።

***

ለበለጠ መነሳሳት የዚህን ሳምንት የአዋኪን ጥሪ ተቀላቀሉ፣የራስን ተፈጥሮ ለመዳሰስ የነርቭ ሳይንስን ከሚጠቀም ተሸላሚ የሳይንስ ፀሃፊ ከአኒል አናንታስዋሚ ጋር። መልስ እና ተጨማሪ ዝርዝሮች እዚህ .

ከላይ ያለውን መጣጥፍ የማመሳከሪያ ምንጮች፡-

ዜን እና የኮሪያ ቪጋን ምግብ ማብሰል ጥበብ

ጄኦንግ ኩዋን ፈላስፋው ሼፍ

የሼፍ ሠንጠረዥ ድጋሚ: Jeong Kwan

በጣም ታዋቂው የቡድሂስት ኑ ኩክ -- በማንሃተን ውስጥ

ከፈላስፋው ሼፍ ጄኦንግ ኩዋን ጋር ያለኝ ጊዜ