Rzuć Swojemu życiu zakręt

Nasz pogląd na świat opiera się na osobistych algorytmach: obserwujemy interakcje między wszystkimi elementami składowymi (i ludźmi) naszego osobistego systemu społecznego i poszukujemy wzorców, aby przewidzieć, co wydarzy się dalej. Gdy systemy zachowują się liniowo i reagują natychmiast, nasze prognozy są zazwyczaj dość trafne. Właśnie dlatego maluchy uwielbiają odkrywać włączniki światła: przyczyna i skutek są natychmiastowe. Dziecko włącza włącznik i zapala światło. Jednak nasza zdolność przewidywania gwałtownie spada, gdy występuje opóźnienie lub nieliniowość, jak w przypadku prezesa, który ogłasza lepsze od oczekiwanych zyski, a potem dziwi się spadkowi ceny akcji.

Na scenę wkracza mój współautor, strateg i inżynier po studiach na MIT, Juan Carlos Méndez-García, który doradza zarówno startupom, jak i firmom z listy Fortune 500. Według Méndeza-Garcíi, jednym z najlepszych modeli do zrozumienia nieliniowego świata jest krzywa S , model, którego użyliśmy do zrozumienia dyfuzji przełomowych innowacji i który, jak spekulujemy, może posłużyć do zrozumienia osobistych przełomów – niezbędnych zwrotów w naszych ścieżkach kariery.

W złożonych systemach, takich jak firma (lub mózg), związek przyczynowo-skutkowy nie zawsze jest tak oczywisty, jak związek między włącznikiem światła a żarówką. Istnieją zależności opóźnione i zależne od czasu, w których ogromny wysiłek może przynieść niewiele korzyści w krótkim okresie lub w których wysoka wydajność dzisiaj może być wynikiem działań podjętych dawno temu. Krzywa S dekoduje te systemy, wskazując drogę, która, choć często uczęszczana, nie zawsze jest oczywista. Nasza hipoteza zakłada, że ​​ci, którzy potrafią z powodzeniem poruszać się, a nawet wykorzystywać kolejne cykle uczenia się i maksymalizacji, przypominające krzywą S, odniosą sukces w tej erze osobistych zmian.

Zróbmy szybki przegląd. Zgodnie z teorią dyfuzji innowacji – próbą zrozumienia, jak, dlaczego i w jakim tempie idee i technologie rozprzestrzeniają się w kulturach – dyfuzja lub adopcja jest początkowo stosunkowo powolna, aż do osiągnięcia punktu krytycznego. Wtedy wkraczamy w fazę hiperwzrostu, która zazwyczaj występuje na poziomie 10–15% penetracji rynku. Nasycenie osiągane jest na poziomie ponad 90%.

Na przykład w przypadku Facebooka, zakładając szacowany potencjał rynkowy na miliard, osiągnięcie penetracji na poziomie 10% zajęło około 4 lata. Gdy Facebook osiągnął masę krytyczną stu milionów użytkowników, nastąpił gwałtowny wzrost dzięki efektowi sieciowemu (tj. znajomi i rodzina byli teraz na Facebooku), a także wirusowości (aktualizacje e-mail, albumy ze zdjęciami dla znajomych znajomych itp.). Chociaż moglibyśmy się spierać, w zależności od naszych danych, o to, kiedy Facebook osiągnie nasycenie, nie ma wątpliwości, że tempo wzrostu zaczęło zwalniać i jest obecnie ograniczone, choćby z innego powodu, liczbą osób mających dostęp do usługi. ( Oto więcej informacji na temat matematyki Facebooka i krzywej S autorstwa Méndeza-Garcíi ).

Dążąc do rozwijania kompetencji w nowej dziedzinie, wkraczając na coraz wyższy poziom uczenia się, początkowo postępy są powolne. Jednak dzięki świadomej praktyce nabieramy rozpędu, wchodząc w cykl, który napędza nas do punktu, w którym przyspieszymy rozwój kompetencji i pewności siebie. Następnie, gdy zbliżamy się do mistrzostwa, rozpoczyna się błędne koło: im bardziej nawykowe staje się to, co robimy, tym mniej czerpiemy przyjemność z „dobrego samopoczucia” płynącego z nauki: te dwa cykle tworzą krzywą S.

Jednym anegdotycznym przykładem tego, jak model krzywej S może pomóc nam lepiej przewidywać przyszłość, jest doświadczenie golfisty Dana McLaughlina . Nigdy nie rozegrawszy 18 dołków golfa, w kwietniu 2010 roku McLaughlin rzucił pracę fotografa komercyjnego, aby osiągnąć cel zostania najlepszym profesjonalnym golfistą poprzez 10 000 godzin świadomych ćwiczeń. Przez pierwsze 18 miesięcy poprawa była powolna, ponieważ McLaughlin najpierw ćwiczył putting, chipping i drive. Następnie, gdy zaczął składać różne elementy w całość, poprawa przyspieszyła, zgodnie z zachowaniem hiperwzrostowym. Chociaż nie śledził, jak szybko zmniejszał się jego handicap, uniemożliwiając nam zbudowanie krzywej S, 28 miesięcy po rozpoczęciu projektu przekroczył 91% z 26 milionów golfistów, którzy zarejestrowali handicap w bazie danych US Golf Association (USGA). Nic dziwnego, że tempo jego poprawy (mierzone jako handicap) teraz zwalnia, ponieważ musi stawić czoła konkurencji ze strony 10% najlepszych golfistów amatorów.

Tak jak zrozumienie krzywej S może powstrzymać zniechęcenie podczas zdobywania nowej wiedzy, tak samo może pomóc nam zrozumieć, dlaczego po osiągnięciu plateau pojawia się nuda. W miarę jak zbliżamy się do mistrzostwa, tempo uczenia się spada, a zdolność do zrobienia czegoś automatycznie oznacza kompetencję, oznacza to również, że nasz mózg produkuje mniej neuroprzekaźników poprawiających samopoczucie – koniec z dreszczykiem emocji.

Gdy nasza nauka osiąga szczyt, jeśli nie wskoczymy na nowe tory, możemy w rzeczywistości przyspieszyć nasz własny upadek. Nie oznacza to koniecznie upadku finansowego, ale nasze samopoczucie emocjonalne i społeczne ucierpi. Saul Kaplan , Chief Catalyst w Business Innovation Factory, mówi: „Moje życie polegało na poszukiwaniu stromej krzywej uczenia się, ponieważ to właśnie tam wykonuję swoją najlepszą pracę. Kiedy wykonuję swoją najlepszą pracę, pieniądze i pozycja zawsze podążają za nimi”. Parafrazując Jamesa Allwortha , „Steve Jobs rozwiązał dylemat innowatora, ponieważ nigdy nie koncentrował się na zysku, ale na coraz lepszych produktach”. Zapomnij o plateau zysków: poszukaj i skaluj krzywą uczenia się.

Model mentalny krzywej S stanowi przekonujący argument za osobistym przełomem. Możemy być całkiem biegli w matematyce dotyczącej naszej przyszłości, gdy wszystko jest liniowe, ale ani biznes, ani życie nie są liniowe, a ostatecznie to, czego nasz mózg potrzebuje, a wręcz wymaga, to dopamina nieprzewidywalności. Co ważniejsze, w świecie, w którym żyjemy coraz bardziej zygzakowatym, najlepszą krzywą, jaką możesz pokonać, jest twoja zdolność do przeskakiwania z jednej krzywej uczenia się na następną.

Ten post został napisany wspólnie z Juanem Carlosem Mendezem-Garcią , dyrektorem zarządzającym 8020world. Urodził się w Kolumbii, mieszkał i pracował w Azji, Europie i Stanach Zjednoczonych. Juan Carlos posiada tytuł MBA z MIT Sloan, tytuł magistra inżynierii systemów oraz tytuł licencjata z elektrotechniki.

Prawa autorskie do zdjęć: 2012 Juan C. Mendez i Whitney Johnson. Wszelkie prawa zastrzeżone.