Het Gebruik Van Opkomst Om Sociale Innovatie Op Te Schalen

Ondanks de huidige advertenties en slogans verandert de wereld niet één persoon tegelijk. Ze verandert doordat er netwerken van relaties ontstaan ​​tussen mensen die ontdekken dat ze een gemeenschappelijke zaak en visie delen op wat mogelijk is. Dit is goed nieuws voor diegenen onder ons die de wereld willen veranderen en een positieve toekomst willen creëren . In plaats van ons zorgen te maken over een kritische massa, is ons werk erop gericht om cruciale verbindingen te creëren. We hoeven geen grote aantallen mensen te overtuigen om te veranderen; in plaats daarvan moeten we contact leggen met gelijkgestemden. Door deze relaties zullen we de nieuwe kennis, werkwijzen, moed en toewijding ontwikkelen die leiden tot brede verandering.

Maar netwerken zijn niet het hele verhaal. Naarmate netwerken groeien en transformeren tot actieve, werkende communities of practice, ontdekken we hoe het Leven werkelijk verandert, namelijk door emergentie . Wanneer afzonderlijke, lokale inspanningen met elkaar in verbinding staan ​​als netwerken, en vervolgens versterken als communities of practice , ontstaat er plotseling en verrassend genoeg een nieuw systeem op een groter schaalniveau. Dit systeem van invloed bezit kwaliteiten en capaciteiten die onbekend waren bij de individuen. Het is niet dat ze verborgen waren; ze bestaan ​​simpelweg niet totdat het systeem ontstaat. Het zijn eigenschappen van het systeem, niet van het individu, maar zodra ze er zijn, bezitten individuen ze. En het systeem dat ontstaat, bezit altijd meer kracht en invloed dan mogelijk is door geplande, incrementele verandering. Emergentie is hoe het Leven radicale verandering creëert en dingen op schaal brengt.

Emergentie heeft een levenscyclus. Het begint met netwerken, verschuift naar doelbewuste communities of practice en evolueert naar krachtige systemen die wereldwijde invloed kunnen uitoefenen. Sinds de oprichting in 1992 streeft het Berkana Institute ernaar te leren hoe levende systemen werken, hoe ze zich ontwikkelen van netwerken tot gemeenschappen en systemen van invloed. In ons wereldwijde werk – voornamelijk met economisch arme gemeenschappen in vele verschillende landen – hebben we actief geëxperimenteerd met emergentie in vele verschillende contexten. We hebben laten zien wat er mogelijk is wanneer we mensen verbinden over verschillen en afstanden heen. Door de lessen van levende systemen toe te passen en doelbewust te werken met emergentie en de levenscyclus ervan, hebben we er vertrouwen in gekregen dat lokale sociale innovaties op schaal kunnen worden gebracht en oplossingen kunnen bieden voor veel van 's werelds meest hardnekkige problemen.

Waarom we netwerken moeten begrijpen

Onderzoekers en sociale activisten beginnen de kracht van netwerken te ontdekken. En er is een groeiende erkenning dat netwerken de nieuwe vorm van organiseren zijn. Bewijs voor zelfgeorganiseerde netwerken is overal: sociale activisten, terroristische groeperingen, drugskartels, straatbendes, online belangengroepen. Hoewel we deze nu overal zien, is dat niet omdat ze een nieuwe vorm van organiseren zijn. Het komt doordat we onze oude paradigma-oogkleppen hebben afgezet, die op zoek zijn naar hiërarchie en controlemechanismen, in de overtuiging dat organisatie alleen tot stand komt door menselijke wil en interventie.

Netwerken zijn de enige organisatievorm die levende systemen op deze planeet gebruiken. Deze netwerken zijn het resultaat van zelforganisatie, waarbij individuen of soorten hun onderlinge afhankelijkheid erkennen en zich organiseren op manieren die de diversiteit en levensvatbaarheid van iedereen ondersteunen. Netwerken creëren de voorwaarden voor ontstaan, en dat is hoe het leven verandert. Omdat netwerken de eerste fase in ontstaan ​​vormen, is het essentieel dat we hun dynamiek begrijpen en hoe ze zich ontwikkelen tot gemeenschappen en vervolgens tot systemen.

Toch vertoont veel van het huidige werk over netwerken een vertekening van het oude paradigma. In sociale netwerkanalyse worden fysieke representaties van het netwerk gecreëerd door relaties in kaart te brengen. Dit is nuttig om mensen ervan te overtuigen dat netwerken bestaan, en mensen zijn vaak gefascineerd door de zichtbare weergave van het netwerk. Andere netwerkanalisten benoemen de rollen die leden van het netwerk spelen of maken onderscheid tussen verschillende onderdelen van het netwerk, zoals de kern en de periferie. Het is misschien niet de bedoeling van deze onderzoekers, maar hun werk wordt vaak door leiders gebruikt om manieren te vinden om het netwerk te manipuleren, om het op een traditionele en controlerende manier te gebruiken.

Wat in deze analyses ontbreekt, is een verkenning van de dynamiek van netwerken.

Waarom ontstaan ​​netwerken? Welke voorwaarden zijn er om ze te creëren?

Wat houdt een netwerk levend en groeiend? Wat houdt leden met elkaar verbonden?

Welk type leiderschap is nodig? Waarom worden mensen leiders?

Welk type leiderschap verstoort of vernietigt het netwerk?

Wat gebeurt er nadat een gezond netwerk is gevormd? Wat is de volgende stap?

Als we deze dynamiek en de levenscyclus van opkomst begrijpen, wat kunnen we dan als leiders, activisten en sociale ondernemers doen om opkomst doelbewust te bevorderen?

Wat is emergentie?

Opkomst schendt zoveel van onze westerse aannames over hoe verandering plaatsvindt, dat het vaak lang duurt om het te begrijpen. In de natuur vindt verandering nooit plaats als gevolg van top-down, vooropgestelde strategische plannen, of door het mandaat van één individu of leidinggevende. Verandering begint wanneer lokale acties tegelijkertijd op veel verschillende gebieden ontstaan. Als deze veranderingen los van elkaar blijven, gebeurt er niets buiten de lokale context. Wanneer ze echter met elkaar verbonden raken, kunnen lokale acties zich ontwikkelen tot een krachtig systeem met invloed op een meer mondiaal of alomvattend niveau. (Met mondiaal wordt hier een grotere schaal bedoeld, niet noodzakelijkerwijs de hele planeet.)

Deze krachtige opkomende fenomenen verschijnen plotseling en verrassend. Denk aan hoe de Berlijnse Muur plotseling viel, hoe de Sovjet-Unie ten einde kwam, hoe de macht van het bedrijfsleven snel wereldwijd de overhand kreeg. In elk geval waren er vele lokale acties en beslissingen, waarvan de meeste onzichtbaar en onbekend voor elkaar waren, en geen ervan op zichzelf krachtig genoeg was om verandering teweeg te brengen. Maar toen deze lokale veranderingen samenkwamen, ontstond er nieuwe macht. Wat niet bereikt kon worden door diplomatie, politiek, protesten of strategie, gebeurde plotseling. En toen elk van hen zich materialiseerde, waren de meesten verrast. Opkomende fenomenen hebben altijd de volgende kenmerken: ze oefenen veel meer macht uit dan de som der delen; ze bezitten altijd nieuwe capaciteiten die verschillen van de lokale acties die ze hebben voortgebracht; ze verrassen ons altijd door hun verschijning.

Het is belangrijk om op te merken dat emergentie altijd resulteert in een krachtig systeem met veel meer mogelijkheden dan ooit voorspeld kon worden door analyse van de individuele onderdelen. We zien dit terug in het gedrag van kolonie-insecten zoals bijen en termieten. Individuele mieren bezitten niets van de intelligentie of vaardigheden die in de kolonie aanwezig zijn. Hoe intensief wetenschappers het gedrag van individuele mieren ook bestuderen, ze kunnen het gedrag van de kolonie nooit zien. Maar zodra de kolonie gevormd is, handelt elke mier met de intelligentie en vaardigheid van het geheel.

Dit aspect van emergentie heeft diepgaande gevolgen voor sociaal ondernemers. In plaats van hen individueel te ontwikkelen tot leiders en bekwame beoefenaars, kunnen we hen beter in contact brengen met gelijkgestemden en de voorwaarden voor emergentie creëren. De vaardigheden en capaciteiten die zij nodig hebben, zullen te vinden zijn in het systeem dat ontstaat, niet in betere trainingsprogramma's.

Omdat emergentie alleen tot stand komt door verbindingen, heeft Berkana een vierfasenmodel ontwikkeld dat verbindingen katalyseert als middel om verandering op wereldniveau te bewerkstelligen. Onze filosofie is: "Lokaal handelen, regionaal verbinden, wereldwijd leren." We richten ons op het ontdekken van baanbrekende initiatieven en benoemen deze als zodanig. Vervolgens verbinden we deze initiatieven met soortgelijk werk wereldwijd. We voeden dit netwerk op vele manieren, maar vooral door kansen te creëren om te leren en ervaringen te delen en over te stappen naar communities of practice. We belichten ook het werk van deze baanbrekende initiatieven, zodat veel meer mensen ervan kunnen leren. We proberen doelbewust met emergentie te werken, zodat kleine, lokale initiatieven een wereldwijde kracht voor verandering kunnen worden.
           

De levenscyclus van opkomst

Fase één: Netwerken. We leven in een tijd waarin coalities, allianties en netwerken zich vormen als middel om maatschappelijke verandering teweeg te brengen. Er zijn steeds meer netwerken en nu ook netwerken van netwerken. Deze netwerken zijn essentieel voor mensen om gelijkgestemden te vinden; de eerste fase in de levenscyclus van ontwikkeling. Het is belangrijk om te beseffen dat netwerken slechts het begin zijn. Ze zijn gebaseerd op eigenbelang – mensen netwerken meestal voor hun eigen voordeel en om hun eigen werk te ontwikkelen. Netwerken hebben vaak een flexibel lidmaatschap; mensen stappen erin en eruit op basis van hoeveel ze er persoonlijk baat bij hebben.

Fase twee: Communities of Practice . Netwerken maken het mogelijk voor mensen om anderen te vinden die zich bezighouden met soortgelijk werk. De tweede fase van ontstaan ​​is de ontwikkeling van communities of practice (CofP's). Veel van dergelijke kleinere, geïndividualiseerde gemeenschappen kunnen voortkomen uit een robuust netwerk. CofP's zijn ook zelforganiserend. Mensen delen een gemeenschappelijk werk en beseffen dat het grote voordelen heeft om in een relatie te staan. Ze gebruiken deze gemeenschap om te delen wat ze weten, elkaar te ondersteunen en om doelbewust nieuwe kennis te creëren voor hun vakgebied. Deze CofP's verschillen op belangrijke punten van netwerken. Het zijn communities, wat betekent dat mensen zich ertoe verbinden om er voor elkaar te zijn; ze nemen niet alleen deel aan hun eigen behoeften, maar ook om in de behoeften van anderen te voorzien.

In een community of practice reikt de focus verder dan de behoeften van de groep. Er is een bewuste inzet om het vakgebied vooruit te helpen en die ontdekkingen met een breder publiek te delen. Ze stellen hun middelen en kennis beschikbaar aan iedereen, met name aan degenen die gerelateerd werk doen.

De snelheid waarmee mensen leren en groeien in een community of practice is opmerkelijk. Goede ideeën verspreiden zich snel onder leden. Nieuwe kennis en werkwijzen worden snel geïmplementeerd. De snelheid waarmee kennisontwikkeling en -uitwisseling plaatsvindt, is cruciaal, omdat lokale regio's en de wereld deze kennis en wijsheid nu nodig hebben.

Fase drie: Invloedsystemen. De derde fase in opkomst is nooit te voorspellen. Het is de plotselinge verschijning van een systeem met echte macht en invloed. Baanbrekende inspanningen die aan de rand van de maatschappij zweefden, worden plotseling de norm. De praktijken die door moedige gemeenschappen zijn ontwikkeld, worden de geaccepteerde standaard.
Mensen aarzelen niet langer om deze benaderingen en methoden te omarmen en leren ze gemakkelijk. Beleids- en financieringsdebatten betrekken nu de perspectieven en ervaringen van deze pioniers. Ze worden leiders in het veld en worden erkend als de wijsheidbewaarders voor hun specifieke probleem. En critici die zeiden dat het nooit mogelijk was, worden plotseling de belangrijkste voorstanders (vaak bewerend dat ze het al die tijd al wisten).

Emergentie is de fundamentele wetenschappelijke verklaring voor hoe lokale veranderingen zich kunnen materialiseren als wereldwijde systemen van invloed. Als veranderingstheorie biedt het methoden en praktijken om de systeembrede veranderingen te bewerkstelligen die op dit moment zo hard nodig zijn. Als leiders en gemeenschappen van betrokken mensen moeten we doelbewust met emergentie werken, zodat onze inspanningen zullen resulteren in een werkelijk hoopvolle toekomst. Ongeacht welke andere veranderingsstrategieën we hebben geleerd of de voorkeur aan hebben gegeven, emergentie is de enige manier waarop verandering echt tot stand komt op deze planeet. En dat is zeer goed nieuws.