Wykorzystanie Emergence Do Skalowania Innowacji społecznych

Pomimo obecnych reklam i sloganów, świat nie zmienia się pojedynczo. Zmienia się, gdy sieci relacji tworzą się między ludźmi, którzy odkrywają, że mają wspólną sprawę i wizję tego, co jest możliwe. To dobra wiadomość dla tych z nas, którzy chcą zmienić świat i stworzyć pozytywną przyszłość . Zamiast martwić się masą krytyczną, naszą pracą jest pielęgnowanie krytycznych połączeń. Nie musimy przekonywać dużej liczby ludzi do zmiany; zamiast tego musimy nawiązać kontakt z bratnimi duszami. Poprzez te relacje rozwiniemy nową wiedzę, praktyki, odwagę i zaangażowanie, które doprowadzą do szeroko zakrojonej zmiany.

Ale sieci to nie wszystko. W miarę jak sieci rosną i przekształcają się w aktywne, pracujące społeczności praktyki, odkrywamy, jak Życie naprawdę się zmienia, a dzieje się to poprzez wyłanianie się . Kiedy oddzielne, lokalne wysiłki łączą się ze sobą jako sieci, a następnie wzmacniają się jako społeczności praktyki , nagle i zaskakująco nowy system wyłania się na większą skalę. Ten system wpływów posiada cechy i zdolności, które były nieznane jednostkom. Nie chodzi o to, że były ukryte; po prostu nie istnieją, dopóki system się nie wyłoni. Są właściwościami systemu, a nie jednostki, ale gdy już się tam znajdą, jednostki je posiadają. A system, który się wyłania, zawsze posiada większą moc i wpływ niż jest to możliwe poprzez zaplanowane, stopniowe zmiany. Wyłanianie się to sposób, w jaki Życie tworzy radykalne zmiany i dostosowuje rzeczy do skali.

Emergence ma cykl życia. Zaczyna się od sieci, przechodzi do celowych społeczności praktyki i ewoluuje w potężne systemy zdolne do globalnego wpływu. Od momentu powstania w 1992 r. Berkana Institute stara się dowiedzieć, jak działają systemy żywe, jak wyłaniają się z sieci do społeczności, a następnie systemów wpływu. W naszej globalnej pracy — głównie ze społecznościami o niskim statusie ekonomicznym w wielu różnych krajach — aktywnie eksperymentowaliśmy z emergencją w wielu różnych kontekstach. Pokazaliśmy, co jest możliwe, gdy łączymy ludzi pomimo różnic i odległości. Stosując lekcje systemów żywych i pracując celowo z emergencją i jej cyklem życia, staliśmy się pewni, że lokalne innowacje społeczne można skalować i dostarczać rozwiązań wielu najbardziej nierozwiązywalnych problemów na świecie.

Dlaczego musimy zrozumieć sieci

Badacze i działacze społeczni zaczynają odkrywać moc sieci i networkingu. Coraz powszechniejsza jest świadomość, że sieci są nową formą organizacji. Dowody na istnienie samoorganizujących się sieci są wszędzie: działacze społeczni, grupy terrorystyczne, kartele narkotykowe, gangi uliczne, internetowe grupy interesów. Chociaż teraz widzimy je wszędzie, nie dzieje się tak dlatego, że są nową formą organizacji. Dzieje się tak, ponieważ pozbyliśmy się starych paradygmatycznych klapek na oczy, które szukają hierarchii i mechanizmów kontroli, wierząc, że organizacja dzieje się tylko dzięki ludzkiej woli i interwencji.

Sieci są jedyną formą organizacji wykorzystywaną przez systemy żywe na tej planecie. Sieci te powstają w wyniku samoorganizacji, w której jednostki lub gatunki rozpoznają swoją współzależność i organizują się w sposób wspierający różnorodność i żywotność wszystkich. Sieci tworzą warunki do wyłaniania się, w ten sposób zmienia się Życie. Ponieważ sieci są pierwszym etapem wyłaniania się, istotne jest, abyśmy zrozumieli ich dynamikę i sposób, w jaki rozwijają się w społeczności, a następnie w systemy.

Jednak wiele z obecnych prac nad sieciami wykazuje stronniczość starego paradygmatu. W analizie sieci społecznościowych fizyczne reprezentacje sieci są tworzone poprzez mapowanie relacji. Jest to przydatne do przekonywania ludzi, że sieci istnieją, a ludzie często są zafascynowani, widząc sieć widoczną. Inni analitycy sieci nazywają role odgrywane przez członków sieci lub rozróżniają różne części sieci, takie jak rdzeń i peryferie. Może to nie być intencją tych badaczy, ale ich praca jest często wykorzystywana przez liderów do znajdowania sposobów manipulowania siecią, do używania jej w tradycyjny i kontrolujący sposób.

W analizach tych brakuje analizy dynamiki sieci.

Dlaczego sieci się tworzą? Jakie warunki sprzyjają ich tworzeniu?

Co utrzymuje sieć przy życiu i rozwija się? Co utrzymuje członków w kontakcie?

Jaki typ przywództwa jest wymagany? Dlaczego ludzie stają się liderami?

Jakiego typu przywództwo ingeruje w sieć lub ją niszczy?

Co się dzieje po utworzeniu zdrowej sieci? Co dalej?

Jeśli zrozumiemy tę dynamikę i cykl życia procesu wyłaniania się, co możemy zrobić jako liderzy, aktywiści i przedsiębiorcy społeczni, aby celowo wspierać ten proces?

Czym jest Emergence?

Emergence narusza tak wiele naszych zachodnich założeń dotyczących tego, jak zachodzą zmiany, że często potrzeba sporo czasu, aby je zrozumieć. W naturze zmiana nigdy nie następuje w wyniku odgórnych, z góry przyjętych planów strategicznych ani z nakazu jakiejkolwiek pojedynczej osoby lub szefa. Zmiana zaczyna się, gdy lokalne działania pojawiają się jednocześnie w wielu różnych obszarach. Jeśli te zmiany pozostają odłączone, nic nie dzieje się poza każdą lokalizacją. Jednak gdy się połączą, lokalne działania mogą wyłonić się jako potężny system z wpływem na bardziej globalnym lub kompleksowym poziomie. (Globalne tutaj oznacza większą skalę, niekoniecznie całą planetę.)

Te potężne zjawiska emergentne pojawiają się nagle i zaskakująco. Pomyśl o tym, jak nagle upadł Mur Berliński, jak zakończył się Związek Radziecki, jak szybko władza korporacyjna zaczęła dominować globalnie. W każdym przypadku było wiele lokalnych działań i decyzji, z których większość była niewidoczna i nieznana sobie nawzajem, a żadna z nich nie była wystarczająco potężna, aby sama w sobie wywołać zmianę. Ale kiedy te lokalne zmiany się połączyły, pojawiła się nowa władza. To, czego nie można było osiągnąć za pomocą dyplomacji, polityki, protestów lub strategii, nagle się wydarzyło. A kiedy każde z nich się zmaterializowało, większość była zaskoczona. Zjawiska emergentne zawsze mają te cechy: wywierają znacznie większą władzę niż suma ich części; zawsze posiadają nowe zdolności, inne niż lokalne działania, które je wywołały; zawsze zaskakują nas swoim pojawieniem się.

Ważne jest, aby zauważyć, że wyłonienie się zawsze skutkuje powstaniem potężnego systemu, który ma o wiele więcej możliwości, niż można by przewidzieć, analizując poszczególne części. Widzimy to w zachowaniu owadów ulowych, takich jak pszczoły i termity. Pojedyncze mrówki nie posiadają żadnej inteligencji ani umiejętności, które są w ulu. Bez względu na to, jak uważnie naukowcy badają zachowanie poszczególnych mrówek, nigdy nie mogą zobaczyć zachowania ula. Jednak gdy ul się uformuje, każda mrówka działa z inteligencją i umiejętnościami całości.

Ten aspekt emergencji ma głębokie implikacje dla przedsiębiorców społecznych. Zamiast rozwijać ich indywidualnie jako liderów i utalentowanych praktyków, lepiej byłoby połączyć ich z podobnie myślącymi innymi i stworzyć warunki do emergencji. Umiejętności i zdolności, których potrzebują, znajdą się w systemie, który się pojawi, a nie w lepszych programach szkoleniowych.

Ponieważ emergencja zachodzi tylko poprzez połączenia, Berkana opracowała czteroetapowy model, który katalizuje połączenia jako środek do osiągnięcia globalnej zmiany. Nasza filozofia to „Działaj lokalnie, łącz się regionalnie, ucz się globalnie”. Skupiamy się na odkrywaniu pionierskich wysiłków i nazywaniu ich takimi. Następnie łączymy te wysiłki z innymi podobnymi pracami na całym świecie. Pielęgnujemy tę sieć na wiele sposobów, ale przede wszystkim poprzez tworzenie możliwości uczenia się i dzielenia się doświadczeniami oraz przechodzenie do społeczności praktyki. Oświetlamy również pracę tych pionierskich wysiłków, aby wiele innych osób mogło się od nich uczyć. Próbujemy celowo pracować nad emergencją, aby małe, lokalne wysiłki mogły stać się globalną siłą zmiany.
           

Cykl życia powstawania

Etap pierwszy: Sieci. Żyjemy w czasach, gdy koalicje, sojusze i sieci tworzą się jako środki do tworzenia zmian społecznych. Jest coraz więcej sieci, a teraz sieci sieci. Te sieci są niezbędne, aby ludzie mogli znaleźć podobnie myślących ludzi, pierwszy etap cyklu życia powstawania. Ważne jest, aby zauważyć, że sieci są dopiero początkiem. Opierają się na własnym interesie — ludzie zazwyczaj łączą się w sieci dla własnej korzyści i rozwijania własnej pracy. Sieci mają tendencję do płynnego członkostwa; ludzie wchodzą i wychodzą z nich w zależności od tego, jak bardzo osobiście korzystają z uczestnictwa.

Etap drugi: Wspólnoty praktyki . Sieci umożliwiają ludziom znalezienie innych osób zaangażowanych w podobną pracę. Drugim etapem powstawania jest rozwój wspólnot praktyki (CofP). Wiele takich mniejszych, zindywidualizowanych społeczności może wyrosnąć z solidnej sieci. Wspólnoty praktyki są również samoorganizujące się. Ludzie dzielą się wspólną pracą i zdają sobie sprawę, że bycie w relacji przynosi duże korzyści. Wykorzystują tę społeczność, aby dzielić się swoją wiedzą, wspierać się nawzajem i celowo tworzyć nową wiedzę dla swojej dziedziny praktyki. Wspólnoty praktyki różnią się od sieci w znaczący sposób. Są społecznościami, co oznacza, że ​​ludzie zobowiązują się być dla siebie nawzajem; uczestniczą nie tylko w zaspokajaniu własnych potrzeb, ale także w zaspokajaniu potrzeb innych.

We wspólnocie praktyki uwaga wykracza poza potrzeby grupy. Istnieje celowe zaangażowanie w rozwijanie dziedziny praktyki i dzielenie się tymi odkryciami z szerszą publicznością. Udostępniają swoje zasoby i wiedzę każdemu, zwłaszcza tym, którzy wykonują pokrewną pracę.

Godna uwagi jest szybkość, z jaką ludzie uczą się i rozwijają we wspólnocie praktyki. Dobre pomysły szybko przemieszczają się między członkami. Nowa wiedza i praktyki są szybko wdrażane. Szybkość, z jaką następuje rozwój i wymiana wiedzy, jest kluczowa, ponieważ lokalne regiony i świat potrzebują tej wiedzy i mądrości już teraz.

Etap trzeci: Systemy wpływów. Trzeciego etapu wyłaniania się nie da się przewidzieć. Jest to nagłe pojawienie się systemu, który ma prawdziwą władzę i wpływ. Pionierskie wysiłki, które krążyły na peryferiach, nagle stają się normą. Praktyki opracowane przez odważne społeczności stają się akceptowanym standardem.
Ludzie nie wahają się już przed przyjęciem tych podejść i metod i uczą się ich z łatwością. Debaty na temat polityki i finansowania obejmują teraz perspektywy i doświadczenia tych pionierów. Stają się liderami w tej dziedzinie i są uznawani za strażników mądrości w swojej konkretnej sprawie. A krytycy, którzy twierdzili, że nigdy się to nie uda, nagle stają się głównymi zwolennikami (często mówiąc, że wiedzieli o tym od samego początku).

Emergence jest fundamentalnym naukowym wyjaśnieniem tego, jak lokalne zmiany mogą materializować się jako globalne systemy wpływów. Jako teoria zmiany oferuje metody i praktyki, aby dokonać zmian w całym systemie, które są tak potrzebne w tym czasie. Jako liderzy i społeczności zaniepokojonych ludzi musimy celowo pracować z emergencją, aby nasze wysiłki zaowocowały prawdziwie pełną nadziei przyszłością. Bez względu na to, jakich innych strategii zmian się nauczyliśmy lub które faworyzowaliśmy, emergencja jest jedynym sposobem, w jaki zmiana naprawdę zachodzi na tej planecie. I to jest bardzo dobra wiadomość.