Welke Rol Ben Jij Van Nature Toebedeeld Aan Maatschappelijke verandering?

Bill Moyer was een straatwijze, blanke jongen uit de arbeidersklasse uit een rijtjeshuis in Philadelphia, die – tijdens de turbulente jaren zestig – naar Chicago ging om te werken voor een antiracistische huisvestingscampagne. Hij sloot zich uiteindelijk aan bij de landelijke staf van Martin Luther King Jr. als organisator.

Ik speelde meer dan eens tag football met Moyer en zag zijn grijns terwijl hij zijn tegenstanders genadeloos overrompelde met zijn durf en slimheid. Hij was misschien wel de meest vrolijke, agressieve Quaker die ik ooit heb gekend. Tegen de tijd dat hij in 2002 overleed, had Moyer een belangrijke rol gespeeld in diverse politieke kwesties, waaronder de nationale anti-kernenergiebeweging.

In Californië ging Moyer studeren aan de universiteit om theorie van sociale bewegingen te bestuderen en zijn liefde voor analytisch denken te koesteren. Hij werd vooral bekend door het identificeren van acht fasen van succesvolle sociale bewegingen, die hij het Movement Action Plan (MAP) noemde. Ik kwam activisten tegen die het MAP-plan zelfs in Taiwan gebruikten, waar ze het al in vertaling hadden gelezen voordat ik er kwam.

Moyer heeft ook een krachtige tool ontwikkeld die verduidelijkt hoe we op twee niveaus aan verandering werken: individueel en organisatorisch. Hij noemde het 'Vier Rollen van Sociaal Activisme' , en momenteel helpt de tool milieuorganisaties in de regio Philadelphia hun relatie met de nieuwe campagne 'Power Local Green Jobs' te verhelderen. De tool stelt individuen ook in staat effectiever te worden. In deze column beschrijf ik de vier rollen, zodat je kunt zien hoe ze voor jou persoonlijk en voor je groep relevant zijn.

Met toestemming van Moyer heb ik de namen van drie van de vier rollen aangepast, waardoor de verschillen duidelijker zijn geworden; je ziet hier beide namen. Ik noem de rollen pleitbezorger, helper, organisator en rebel.

De rol van de advocaat

De belangenbehartiger richt zich op de communicatie met wat Moyer "de machthebbers" noemde, die een beleid of praktijk kunnen veranderen. Denk aan de advocaat voor burgerrechten die de stad aanklaagt vanwege een stop-and-frisk-praktijk waarbij mensen van kleur worden geprofileerd, of de lobbygroep die de gemeenteraad aanspoort dat beleid te wijzigen. Moyer noemt deze rol de "hervormer", maar erkent dat een belangenbehartiger radicale veranderingen kan aandringen.

In workshops nodig ik mensen uit om terug te blikken op hun jeugd en zich te herinneren of ze zich gewoonlijk tot een autoriteit wendden om iets recht te zetten wat ze als onrechtvaardig of problematisch ervoeren. Misschien gingen ze na de les naar de leraar om pesten op het schoolplein te melden, of vertelden ze een ouder dat hun kleine zusje overstuur was. Ik heb gemerkt dat veel volwassenen die liever de rol van pleitbezorger op zich nemen in sociale bewegingen, die voorkeur al vroeg uitten en vaak enige vaardigheid en zelfvertrouwen ontwikkelden.

De helperrol

De helper voelt zich aangetrokken tot directe dienstverlening en doet persoonlijk wat hij of zij kan om de situatie te verhelpen. Ze pakken gender- en rassendiscriminatie in banen aan door cv-lessen te geven of door trainingen te starten. Ze pakken CO2-uitstoot aan door huizen te isoleren of coöperaties voor de installatie van zonnepanelen op te richten. Omdat een groot deel van het reguliere gemeenschapsleven draait om dienstverlening, noemt Moyer deze rol 'burger'.

Wanneer volwassenen, die bekend staan ​​om hun rol als helper, terugkijken op hun jeugd, herinneren ze zich soms hoe ze zelf tussenbeide kwamen om de pestkop te stoppen, of hoe ze de eerste waren die een pleister meebrachten toen hun broertje van de fiets viel.

De rol van organisator

Hoewel de belangenbehartiger en de helper die een groter verschil willen maken, zich misschien zelf moeten organiseren – bijvoorbeeld door een non-profitorganisatie op te richten – is dat organiseren voor hen niet het meest bevredigend. De belangenbehartiger is het gelukkigst als hij de rechter ervan kan overtuigen dat het homohuwelijk grondwettelijk is. De helper vindt het geweldig om te zien hoe de afstudeerklas meer mensen van kleur bevat.

De organisator daarentegen haalt voldoening uit het verzamelen van mensen die elkaar misschien niet eens kennen en hen samenbrengen tot een goed geolied team, of uit het verdrievoudigen van de opkomst bij de maandelijkse vergaderingen van de vakbond. Organisatoren geloven vaak dat de macht van het aantal mensen verandering teweeg zal brengen, omdat machthebbers bang zijn voor alternatieve machtsbronnen en wellicht iets toegeven om verdere groei te voorkomen.

Toen de organisatoren nog kinderen waren, waren zij misschien degenen die de viering van Martin Luther King Day op school nieuw leven inbliezen, of het wankelende moreel van het drillteam opkrikten. Moyer noemt ze 'veranderingsagenten', en dat was hij zelf zeker ook.

De rol van de rebellen

De rebel die een probleem of onrecht ziet, geeft er de voorkeur aan om een ​​of andere vorm van commotie te veroorzaken om machthebbers tot verandering te dwingen. Martin Luther King Jr. legde uit dat een campagne een crisis moet creëren. Gandhi veroorzaakte zoveel problemen dat hij India onbestuurbaar maakte voor de Britten. Toegegeven, sommige beroemde rebellen hadden organisatietalent nodig om hun commotie tot een crisispunt te laten uitgroeien.

Maar rebellen kijken niet naar aantallen omwille van zichzelf, maar om te bepalen ‘hoeveel mensen zijn er nodig om een ​​crisis te creëren van welke omvang?’ Alice Paul verliet de massabeweging voor vrouwenkiesrecht om leiding te geven aan een kleinere groep rebellen die bereid waren de geweldloze problemen te veroorzaken die de Amerikaanse president Woodrow Wilson dwongen zich over te geven aan de gerechtigheid.

Rollen kunnen positief of negatief gespeeld worden

Terwijl sommige activisten een of meer van deze rollen afdoen als niet cool – ‘het non-profit-industriële complex’ of ‘verkopende lobbyisten’ of ‘kinderlijke demonstranten’ – vond Moyer het duidelijk: succesvolle sociale bewegingen omvatten alle vier de rollen.

Hij erkende echter dat elk van deze rollen een beweging kan ondersteunen of ondermijnen, afhankelijk van hoe mensen die rol spelen. Voorstanders kunnen bijvoorbeeld – door te communiceren met machthebbers – manieren vinden om eisen te formuleren die de kans vergroten dat de beweging een grote stap voorwaarts zet. Aan de andere kant kunnen ze door de machthebbers worden ingelijfd en de helderheid van een campagne ondermijnen, zodat deze genoegen neemt met minder.

Rebellen kunnen drama creëren dat de onbeslisten motiveert om de kwestie serieuzer te nemen en de kant van de beweging te kiezen, of ze kunnen tactieken kiezen die zo zelf-marginaliserend zijn dat de onbeslisten hun steun verlenen aan de machthebbers.

Helpers kunnen mensen die zich hulpeloos voelen, kracht geven door hen vaardigheden te geven en hen te helpen inzien dat ze alleen kunnen krijgen wat ze echt willen door solidariteit met anderen. Of de helpers kunnen de valse overtuiging aannemen dat de maatschappij verandert doordat individuen hun leven één voor één verbeteren.

In zijn boek "Doing Democracy" beschrijft Moyer een aantal positieve en negatieve manieren waarop elke rol gespeeld kan worden. Zijn analyse onbevreesd bestuderen helpt ons leerproces.

Hoe speel je jouw rol?

Ik heb zelf veel vrijwilligerswerk gedaan, nieuwe organisaties opgericht en geleid, en gelobbyd bij gekozen functionarissen. Diep vanbinnen ben ik echter een rebel. Om een ​​burn-out te voorkomen, moet ik dat niet vergeten. Ik ben het gezondst, creatiefst en productiefst als ik in contact sta met mijn rebelse zelf en een groep vind die daar vrede mee heeft.

Zelfbewustzijn is ook nuttig voor organisaties. Ze presteren het best wanneer ze hun missie verduidelijken, zelfs als dat betekent dat ze 'nee' moeten zeggen tegen talloze, overigens goede ideeën die worden aangedragen maar niet echt aansluiten bij de essentie van hun rol. Earth Quaker Action Team, mijn voornaamste organisatie, claimt een rebelse rol in de bredere strijd voor ecologische, economische en raciale rechtvaardigheid. In onze nieuwe campagne 'Power Local Green Jobs' verwachten andere groepen waarmee we praten dat we ons bij hen aansluiten als ze zich inzetten, zich organiseren of een beroepsopleiding geven. We mogen keer op keer de voordelen van een taakverdeling uitleggen: "Doe waar je het beste in bent en wij steunen je terwijl wij ons rebelse ding doen."

Een groep die haar specifieke rol in de beweging omarmt, kan ook een diversiteit aan rollen binnen haar leden hebben. Binnen EQAT hebben we mensen die als individu uitblinken als organisatoren, helpers en pleitbezorgers en een grote bijdrage leveren aan het interne leven van de groep. Binnen elke groep is er ruimte voor iedereen, zolang ze de duidelijke, algemene missie maar ondersteunen.

Natuurlijk zal een lidmaatschap met meerdere rolidentiteiten ook conflicten ervaren, en dat is een goede zaak – vooral wanneer er moeilijke keuzes gemaakt moeten worden. Een organisator kan tegenwerpen dat het tactische voorstel van een rebel voorbarig is omdat de groep nog niet over de middelen beschikt om de gevolgen te verwerken.

Een voorstander zou kunnen stellen dat er meer training nodig is in de installatie van zonnepanelen voordat de nutsvoorziening grootschalige dakprojecten gaat financieren, anders worden de armen en mensen van kleur over het hoofd gezien wanneer werknemers in de rij gaan staan ​​voor een baan. Een voorstander zou kunnen opmerken dat de tegenstander voor het eerst serieus nadenkt over de eis en kan stellen dat dit het verkeerde moment is voor militante actie.

Mensen die voor strategische, lastige keuzes staan, komen eerder tot creatieve en verstandige vervolgstappen wanneer de vier rollen het tegen elkaar opnemen – eerlijk vechtend, maar met erkenning van verschillen. Het onderzoek is duidelijk: na verloop van tijd levert diversiteit daadwerkelijk de beste resultaten op. Of in ieder geval werkt diversiteit wanneer iedereen het eens is over de kern: de rol die de groep speelt in de bredere beweging.

Deze illustratie van Earth Quaker Action Team kan worden herhaald voor organisaties die een andere rol vervullen: bijvoorbeeld belangenbehartiging, of hulp of organisatie. De combinatie van diversiteit onder de leden en eensgezindheid is een winnende combinatie.

Bill Moyer's Four Roles gaat over effectiviteit. In plaats van één organisatie die probeert meerdere dingen te doen en het risico loopt uiteen te vallen, was zijn visie die van een wildgroei aan groepen die elk hun kracht maximaliseren door focus, netwerken en een breder gevoel van eenheid ondersteunen. Zo ziet een krachtige beweging eruit.