Błogosławieństwo Dla kogoś Wyczerpanego

Gdy rytm serca staje się gorączkowy,
Czas wywiera presję, aż pęka;
Wtedy cały niezauważony stres spada
W umyśle jak nieskończony, rosnący ciężar,

Światło w umyśle przygasa.
Rzeczy, które mogłeś przyjąć z marszu wcześniej
Teraz stają się żmudnymi wydarzeniami woli.

Znużenie ogarnia twojego ducha.
Grawitacja zaczyna w tobie spadać,
Rozrywając każdą kość.

Przypływ, którego nigdy nie ceniłeś, odszedł.
I jesteś uwięziony na niepewnym gruncie.
Coś w Tobie się zamknęło;
I nie możesz zmusić się do powrotu do życia.

Zostałeś zmuszony do wprowadzenia pustego czasu.
Pragnienie, które tobą kierowało, ustąpiło.
Teraz nie pozostaje nic innego, jak odpoczywać
I cierpliwie ucz się przyjmować siebie
Porzuciłeś bieg dni.

Na początku twoje myślenie będzie zaciemnione
A smutek przejmuje kontrolę niczym apatyczna pogoda.
Przestraszysz się strumienia niepłakanych łez.

Podróżowałeś zbyt szybko po fałszywym terenie;
Teraz twoja dusza przybyła, aby cię zabrać z powrotem.

Schronienie w zmysłach, otwórz się
Za wszystkie małe cuda, które udało Ci się zdziałać.

Bądź skłonny obserwować drogę deszczu
Kiedy spada powoli i swobodnie.

Naśladuj zwyczaj zmierzchu,
Znajdź czas, aby otworzyć źródło koloru
To sprawiło, że zrobiło się jasno.

Rysuj obok ciszy kamienia
Dopóki jego spokój nie będzie mógł cię ogarnąć.
Bądź dla siebie wyjątkowo delikatny.

Trzymaj się z daleka od tych, którzy są rozdrażnieni duchowo.
Naucz się przebywać w towarzystwie osób, które dobrze się czują
Kto uważa, że ​​ma mnóstwo czasu.

Stopniowo powrócisz do siebie,
Nauczywszy się nowego szacunku dla swojego serca
A radość, która mieszka daleko w powolnym czasie.

-- John O'Donohue , z "Błogosławieństw"