Drie Manieren Om Te Voorkomen Dat Technologie Uw Relaties Schaadt

In Triumphs of Experience schrijft George Vaillant dat "er twee pijlers van geluk zijn, onthuld door de vijfenzeventig jaar oude Grant Study. De ene is liefde. De andere is het vinden van een manier om met het leven om te gaan die de liefde niet wegduwt."

We doen allemaal dingen – misschien wel dagelijks – die de mensen van wie we houden van ons afstoten. We werpen stiekem een ​​"onschuldige" blik op onze smartphone terwijl we spelletjes spelen met onze kinderen. We vergeten dertig seconden de tijd te nemen om onze partner hartelijk te begroeten als we hem of haar de hele dag niet hebben gezien. We slaan een telefoontje van een vriend of oma af omdat we geen zin hebben om de energie op te brengen om echt te luisteren. Deze moderne wereld waarin we leven, zit vol met alledaagse situaties en ervaringen die, als ze niet goed worden aangepakt, eerder weerstand dan gemak creëren en de kracht van een relatie ondermijnen. Kleine breukjes in onze relaties verdrijven liefde en verbondenheid uit ons leven.

Je kent het wel: je drinkt koffie met een oude vriendin en haar telefoon blijft maar trillen. Ze heeft haar dertienjarige dochter alleen thuis gelaten, dus ze checkt haar telefoon constant om te kijken of alles goed gaat. Maar dan komt er een berichtje binnen van een van haar collega's die laat aan een lastig project werkt. Je vriendin voelt de behoefte om haar vragen te beantwoorden. Uiteindelijk heb je het gevoel dat je tijdens het eten maar de helft van haar aandacht had. Het was fijn om haar te zien, maar de vriendschap is niet meer wat het was.

Kleine breuken in onze relaties zorgen ervoor dat de liefde en verbondenheid uit ons leven verdwijnen.

Tweet Citaat

Of je zit te eten met je familie en iedereen staat te popelen om bij te praten met de studenten die thuis zijn. Maar tijdens het eten kunnen de kinderen de verleiding van Snapchat niet weerstaan. Ze lachen om de foto's die schoolvrienden sturen en proberen ze te delen voordat ze vervagen. Al snel pakken alle volwassenen ook hun telefoon erbij, gewoon om te kijken wat er op hun telefoon gebeurt.   Twitterfeed of om een ​​foto van de studenten op hun Facebookpagina te plaatsen. Niemand krijgt echt de kans om de kinderen te zien.

In deze situaties, en in vele andere die we allemaal hebben meegemaakt, verstoren onze smartphones, laptops, tablets en alle sociale media die ze met zich meebrengen juist de sociale connecties die ze beloven te creëren. Ze maken ons 24/7 beschikbaar om te werken, wat misschien een bonus lijkt voor onze relaties, omdat we nu ook tijd voor ons werk én voor ons gezin kunnen hebben – in theorie.

Maar technologie kan onze relaties en ons werk juist schaden. We beleven onze gezinstijd niet echt, en het werk dat we doen terwijl we tijd met vrienden en familie doorbrengen, is niet optimaal. In plaats van ons samen te brengen, creëren nieuwe technologieën vaak een illusie van saamhorigheid, maar dan zonder de vreugde, voordelen en, eerlijk gezegd, de uitdagingen die echte relaties met zich meebrengen.

Onze technologieverslaving ondermijnt onze verbinding met anderen. Elke keer dat onze telefoon rinkelt, krijgen we een flinke dosis dopamine, een neurochemische stof die het beloningssysteem in onze hersenen activeert. Het voelt goed, maar het maakt ons ook minder bereid om terug te keren naar de veel veeleisendere wereld van live gesprekken. Vriendschap in het echte leven heeft veel voordelen, maar onmiddellijke bevrediging is daar zelden een van. Onze live relaties kunnen uitputtend zijn vergeleken met onze online 'vrienden'. Uiteindelijk is het veel minder belastend om een ​​vriend een berichtje te sturen dan om haar daadwerkelijk te bellen. Het is veel minder uitputtend om onze Facebookpagina bij te werken en de onmiddellijke voldoening van tientallen 'likes' te oogsten dan om onze ideeën en interesses te delen met onze echte buren. Op de korte termijn lijkt het makkelijker om via technologie met anderen in contact te komen, maar we moeten ons ervan bewust zijn dat dit een vals gemak is. Op de lange termijn brengen deze gedragingen spanningen in onze relaties.

Sherry Turkle, socioloog aan MIT en auteur van Alone Together, schrijft dat we de kwetsbaarheid en rommeligheid van 'echt' contact en intimiteit vermijden, terwijl we de zoete voldoening van een neurochemische high ervaren door digitaal verbonden te zijn met steeds meer mensen. We kunnen ons voor elkaar verbergen, zelfs als we aan elkaar vastzitten.

Dit verbergen voor anderen (en soms ook voor onze eigen gevoelens) dat technologie kan faciliteren, is een schadelijk gif in onze relaties. Gelukkig is de technologie zelf helemaal niet het probleem. We hoeven er alleen maar anders mee om te gaan.

Hier zijn 3 manieren om te voorkomen dat uw gadgets uw relaties schaden:

Creëer technologievrije zones en momenten in je leven waarop je je aandacht kunt richten op wat er in realtime gebeurt. Echt aanwezig zijn bij mensen betekent dat we niets anders doen wanneer we met hen aan de telefoon zijn. Het betekent dat we echte, persoonlijke gesprekken met mensen aangaan, ook al kunnen ze conflict veroorzaken, ook al kunnen ze vermoeiend zijn. Wanneer we echt aanwezig zijn, stoppen we met onszelf en anderen voortdurend te onderbreken. Het kan prettig zijn om even stiekem naar je berichten te kijken, maar we hoeven niet constant op onze apparaten te reageren. We kunnen ze bevelen geven in plaats van ons er altijd door te laten bevelen.

Oefen met alleen zijn. Als we niet leren hoe we eenzaamheid kunnen verdragen (en zelfs ervan kunnen genieten), voelen we ons vaak eenzaam. "Eenzaamheid – het vermogen om afgezonderd te zijn, om jezelf te herpakken – is waar je jezelf bevindt, zodat je contact kunt maken met anderen en echte banden kunt smeden", legt Turkle uit. "Als we niet de capaciteit hebben voor eenzaamheid, wenden we ons tot anderen om ons minder angstig te voelen of om ons levend te voelen. Wanneer dit gebeurt, zijn we niet in staat om te waarderen wie ze zijn. Het is alsof we ze gebruiken als reserveonderdelen om ons fragiele zelfbeeld te ondersteunen." Breng tijd alleen thuis en in de auto door zonder verbinding. Leer de eerste verveling die kan komen te verdragen; het gaat voorbij. Ga wandelen of naar het strand zonder mobiele telefoon. Diep van binnen denk ik dat we allemaal een diepe, duistere angst hebben om alleen te zijn en geprogrammeerd zijn om bij onze clan te blijven. Maar wanneer we ons vermogen ervaren om naar binnen te keren – wat we alleen kunnen doen als we de stilte en rust van eenzaamheid nodig hebben – beseffen we dat we nooit echt alleen zijn. We voelen onze aangeboren verbondenheid. Dus we moeten onszelf betrappen wanneer we "de gedachte koesteren dat altijd verbonden zijn ons minder alleen zal laten voelen", schrijft Turkle. "Het tegenovergestelde is waar. Als we niet alleen kunnen zijn, zullen we ons juist eenzamer voelen."

Beperk de tijd die je doorbrengt in virtuele werelden, zoals Facebook en Instagram . Virtuele realiteiten, videogames en sociale media zijn verslavend. Op de korte termijn kan het veel bevredigender zijn om tijd door te brengen in een fantasiewereld – net zo bevredigend als een suikerhoudende frisdrank (maar erg ongezond als je er te veel van drinkt). Sociale media en andere virtuele realiteiten stellen ons in staat om onze beste prestaties te leveren en de wereld het moment te laten zien waarop we er mooi uitzagen (of ons inbeeldden er mooi uit te zien) of trots waren. Als we ons eenzaam voelen, kunnen we gemakkelijk 'contact' maken met tientallen online 'vrienden'. Sterker nog, we kunnen de problemen van echte mensen en echte relaties vermijden, met al hun rommeligheid, kwetsbaarheid en pijn (en al onze eigen rommeligheid).

Maar de realiteit is (geen woordspeling bedoeld) dat onze kwetsbaarheden echte intimiteit creëren en ons dichter bij elkaar brengen, en wanneer we de chaos vermijden die relaties in het echte leven met zich meebrengen, raken we geïsoleerd en afgesloten. Wees dus heel bewust: gebruik online games, sociale media en virtuele realiteiten om live connecties met echte mensen te vergemakkelijken, en kies voor echte connecties en echte mensen boven neppe. Gebruik Facebook om je band met een verre vriend(in) te verdiepen door artikelen, foto's en video's te delen waarvan je denkt dat ze die zal waarderen. Speel online games met je zoon in plaats van met een vreemde. Gebruik match.com om nieuwe connecties te maken, maar ontmoet die connecties vervolgens live, in het echt, voor een kop koffie, in plaats van je relaties te beperken tot online forums.