Trzy sposoby, Aby Technologia Nie zaszkodziła Twoim Relacjom

W książce „Triumphs of Experience” George Vaillant pisze, że „istnieją dwa filary szczęścia ujawnione przez siedemdziesięciopięcioletnie badanie Granta. Pierwszym jest miłość. Drugim jest znalezienie sposobu radzenia sobie z życiem, który nie odpycha miłości”.

Wszyscy robimy rzeczy – być może codziennie – które oddalają od nas bliskich. Rzucamy „niewinne” spojrzenia na smartfony, grając w gry z dziećmi. Zapominamy poświęcić trzydzieści sekund na serdeczne powitanie współmałżonka, którego nie widzieliśmy przez cały dzień. Odrzucamy telefon od przyjaciółki czy babci, bo nie mamy siły, by szczerze słuchać. Współczesny świat, w którym żyjemy, jest pełen powszechnych sytuacji i doświadczeń, które, jeśli nie zostaną odpowiednio potraktowane, tworzą opór zamiast ukojenia, osłabiając siłę, jaką daje nam związek. Drobne pęknięcia w naszych związkach pozbawiają nas miłości i więzi.

Znasz to uczucie: pijesz kawę ze starą przyjaciółką, a jej komórka wciąż wibruje. Zostawiła swoją trzynastoletnią córkę samą w domu, więc co chwila sprawdza telefon, żeby upewnić się, że wszystko w porządku. Ale nagle dostaje SMS-a od jednego z jej kolegów, który pracuje po godzinach nad problematycznym projektem. Twoja przyjaciółka czuje potrzebę odpowiedzi na jej pytania. W końcu czujesz, że przez większość posiłku poświęciła ci tylko połowę uwagi. Dobrze było ją zobaczyć, ale przyjaźń już nie jest taka, jak kiedyś.

Drobne pęknięcia w naszych związkach pozbawiają nas miłości i więzi z naszego życia.

Cytat na Twitterze

Albo jesz kolację z dalszą rodziną i wszyscy nie mogą się doczekać, żeby spotkać się ze studentami, którzy są w domu. Ale przez całą kolację dzieciaki nie mogą się oprzeć Snapchatowi, śmiejąc się ze zdjęć wysyłanych przez szkolnych znajomych i próbując się nimi podzielić, zanim znikną. Wkrótce wszyscy dorośli też wyciągają telefony, żeby sprawdzić, co się dzieje na ich telefonach.   Na Twitterze lub w celu opublikowania zdjęcia studentów na ich stronie na Facebooku. Nikt tak naprawdę nie ma okazji, żeby się z nimi spotkać.

W takich sytuacjach, i wielu innych, których wszyscy doświadczyliśmy, nasze smartfony, laptopy, tablety i wszystkie media społecznościowe, które ze sobą niosą, zakłócają te właśnie więzi społeczne, które obiecują stworzyć. Sprawiają, że jesteśmy dostępni do pracy 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, co może wydawać się bonusem dla naszych relacji, ponieważ teraz możemy mieć zarówno pracę, jak i czas dla rodziny – teoretycznie.

Ale tak naprawdę technologia może zaszkodzić naszym relacjom i pracy. Nie spędzamy czasu z rodziną, a praca, którą wykonujemy, spędzając czas z przyjaciółmi i rodziną, nie jest naszą najlepszą pracą. Zamiast nas łączyć, nowe technologie często tworzą iluzję bliskości, ale bez radości, korzyści i, szczerze mówiąc, wyzwań, jakie niosą ze sobą prawdziwe relacje.

Nasze uzależnienie od technologii niszczy nasze więzi z innymi. Za każdym razem, gdy dzwoni telefon, dostajemy solidną dawkę dopaminy – neuroprzekaźnika, który aktywuje układ nagrody w mózgu. To przyjemne uczucie, ale jednocześnie sprawia, że ​​jesteśmy mniej skłonni do powrotu do znacznie bardziej wymagającego świata rozmów na żywo. Przyjaźń w realnym życiu ma wiele zalet, ale natychmiastowa gratyfikacja rzadko do nich należy. Nasze relacje na żywo bywają wyczerpujące w porównaniu z naszymi internetowymi „przyjaciółmi”. Ostatecznie wysłanie SMS-a do znajomego jest o wiele mniej obciążające niż faktyczne zadzwonienie do niego. O wiele mniej wyczerpujące jest aktualizowanie naszej strony na Facebooku i czerpanie natychmiastowej satysfakcji z dziesiątek „lajków” niż dzielenie się naszymi pomysłami i zainteresowaniami z naszymi prawdziwymi sąsiadami. Na krótką metę kontakt z innymi za pośrednictwem technologii wydaje się łatwiejszy, ale musimy mieć świadomość, że to złudna łatwość. W dłuższej perspektywie takie zachowania wprowadzają napięcia do naszych relacji.

Sherry Turkle, socjolożka z MIT i autorka książki „Alone Together”, pisze, że unikamy wrażliwości i bałaganu „prawdziwego” kontaktu i intymności, jednocześnie czerpiąc słodką satysfakcję z neurochemicznego haju płynącego z cyfrowego połączenia z coraz większą liczbą osób. Możemy się przed sobą ukrywać, nawet gdy jesteśmy ze sobą połączeni.

To ukrywanie się przed innymi (a czasem przed własnymi uczuciami), które technologia może ułatwiać, jest zgubną trucizną w naszych relacjach. Na szczęście sama technologia nie jest żadnym problemem. Musimy tylko korzystać z niej inaczej.

Oto 3 sposoby, dzięki którym gadżety nie będą negatywnie wpływać na Twoje relacje:

Wyznacz w swoim życiu strefy wolne od technologii i chwile, w których możesz uważnie obserwować, co dzieje się na bieżąco. Bycie naprawdę obecnym z ludźmi oznacza, że ​​kiedy rozmawiamy z nimi przez telefon, nie robimy nic innego. Oznacza to inicjowanie prawdziwych, bezpośrednich rozmów z ludźmi, nawet jeśli mogą one powodować konflikty, nawet jeśli bywają męczące. Kiedy jesteśmy naprawdę obecni, przestajemy ciągle przerywać sobie i innym. Zerknięcie na wiadomości może być satysfakcjonujące, ale nie musimy ciągle reagować na nasze urządzenia. Możemy nimi sterować, zamiast ciągle pozwalać, by to one sterowały nami.

Praktykuj samotność. Kiedy nie nauczymy się tolerować (a nawet rozkoszować) samotności, często czujemy się samotni. „Samotność – umiejętność oddzielenia się, skupienia – to miejsce, w którym odnajdujemy siebie, aby móc nawiązać kontakt z innymi ludźmi i nawiązać prawdziwe więzi” – wyjaśnia Turkle. „Kiedy nie mamy zdolności do samotności, zwracamy się do innych ludzi, aby poczuć się mniej niespokojni lub aby poczuć się żywymi. Kiedy tak się dzieje, nie jesteśmy w stanie docenić, kim są. To tak, jakbyśmy używali ich jako części zamiennych do podtrzymywania naszego kruchego poczucia własnej wartości”. Spędzaj czas sam w domu i w samochodzie, bez połączenia z siecią. Naucz się tolerować początkową nudę, która może nadejść; minie. Wybierz się na wędrówkę lub na plażę bez telefonu komórkowego. W głębi duszy myślę, że wszyscy żywimy głęboki, mroczny lęk przed samotnością i jesteśmy zaprogramowani, aby trzymać się swojego klanu. Ale kiedy doświadczamy naszej zdolności do zwrócenia się do wewnątrz – co możemy zrobić tylko wtedy, gdy potrzebujemy ciszy i spokoju samotności – zdajemy sobie sprawę, że tak naprawdę nigdy nie jesteśmy sami. Czujemy naszą wrodzoną więź. Musimy więc powstrzymać się, gdy „popadamy w myślenie, że ciągłe połączenie sprawi, że poczujemy się mniej samotni” – pisze Turkle. „Wręcz przeciwnie. Jeśli nie potrafimy być sami, będziemy jeszcze bardziej samotni”.

Ogranicz czas spędzany w wirtualnych światach — wliczając Facebooka i Instagram . Wirtualna rzeczywistość, gry wideo i media społecznościowe uzależniają. W krótkiej perspektywie o wiele bardziej satysfakcjonujące może być spędzanie czasu w świecie fantazji — satysfakcjonujące w taki sposób, w jaki satysfakcjonujący jest słodki napój gazowany (ale bardzo niezdrowe, jeśli zostanie spożyte w nadmiarze). Media społecznościowe i inne wirtualne rzeczywistości pozwalają nam pokazać się z jak najlepszej strony, pokazując światu moment, w którym wyglądaliśmy (lub wyobrażaliśmy sobie, że wyglądamy) ładnie lub czuliśmy się dumni. Jeśli czujemy się samotni, możemy łatwo „połączyć się” z dziesiątkami internetowych „przyjaciół”. Co więcej, możemy uniknąć problemów prawdziwych ludzi i prawdziwych relacji z całym ich nieporządkiem, wrażliwością i bólem (a także całym naszym własnym bałaganem).

Ale prawda jest taka (bez żadnej dwuznaczności), że nasze słabości tworzą prawdziwą intymność i zbliżają nas do siebie, a unikając bałaganu, którego wymagają prawdziwe relacje, kończymy w izolacji i odłączeniu. Bądź więc bardzo rozważny: korzystaj z gier online, mediów społecznościowych i wirtualnej rzeczywistości, aby ułatwić sobie relacje na żywo z prawdziwymi ludźmi, wybierając prawdziwe relacje i prawdziwych ludzi zamiast fałszywych. Korzystaj z Facebooka, aby pogłębić więź z bliską osobą, udostępniając artykuły, zdjęcia i filmy, które Twoim zdaniem doceni. Graj w gry online z synem, a nie z obcą osobą. Korzystaj z match.com, aby nawiązywać nowe znajomości, ale spotykaj się z nimi na żywo, osobiście, na kawie, zamiast ograniczać swoje relacje do forów internetowych.