Verlies De Moed niet, We Zijn Gemaakt Voor Deze Tijden

Mijn gewaardeerde schattingen, mijn geachte mensen:

Geef de moed niet op. We zijn gemaakt voor deze tijd.

Ik heb de laatste tijd van zoveel mensen gehoord die diep en terecht verbijsterd zijn. Ze maken zich zorgen over de huidige stand van zaken in onze wereld. Het is waar, je moet sterke ballen en ovariums hebben om veel van wat in onze huidige cultuur als "goed" doorgaat te weerstaan. Abjecte minachting voor wat de ziel het meest kostbaar en onvervangbaar vindt, en de verdorvenheid van principiële idealen, zijn in sommige grote maatschappelijke arena's "het nieuwe normaal" geworden, de groteskerie van de week.

Het is moeilijk te zeggen welke van de huidige schandalige kwesties de wereld en overtuigingen van mensen het meest heeft geschokt. We leven in een tijd van bijna dagelijkse verbijstering en vaak terechte woede over de nieuwste degradatie van wat het meest belangrijk is voor beschaafde, visionaire mensen.

…Je hebt gelijk met je inschatting. De glans en arrogantie die sommigen hebben gekoesterd terwijl ze zulke afschuwelijke daden tegen kinderen, ouderen, gewone mensen, de armen, de onbeschermden en de hulpelozen goedkeurden, is adembenemend.

Maar … ik verzoek u dringend, vraag u, lieveling, om uw geest niet te verkwisten door te klagen over deze moeilijke tijden. Verlies vooral de hoop niet. Vooral omdat we nu eenmaal voor deze tijden gemaakt zijn.

Ja. Jarenlang hebben we geleerd, geoefend, getraind en gewacht om elkaar op dit specifieke niveau van betrokkenheid te ontmoeten. Ik kan je niet vaak genoeg vertellen dat we absoluut de leiders zijn waar we op hebben gewacht, en dat we van jongs af aan voor precies deze tijd zijn opgevoed.

…Ik ben opgegroeid op de Grote Meren en herken een zeewaardig schip wanneer ik er een zie. Wat ontwaakte zielen betreft: er zijn nog nooit zo bekwame vaartuigen in de wateren geweest als nu wereldwijd. En ze zijn volledig bevoorraad en kunnen elkaar signalen geven als nooit tevoren in de geschiedenis van de mensheid.

Ik wil je even de hand schudden en je verzekeren dat je goed bent toegerust voor deze tijd. Ondanks je twijfels, je frustraties bij het rechtzetten van alles wat nu moet veranderen, of zelfs het gevoel dat je de weg kwijt bent, ben je niet hulpeloos, je bent niet alleen.

Kijk over de boeg; er zijn miljoenen boten vol rechtvaardige zielen op het water naast je. Diep in je hart heb je altijd geweten dat dit zo is.

Ook al trillen je façades van elke golf in deze stormachtige woeling, ik verzeker je dat de lange balken waaruit je boeg en roer bestaan, afkomstig zijn uit een groter bos. Dat langkorrelige hout staat erom bekend stormen te weerstaan, bijeen te blijven, stand te houden en zich te verzetten, ongeacht de omstandigheden.

… We zijn in training voor een duistere tijd als deze, sinds de dag dat we ermee instemden om naar de Aarde te komen. Al tientallen jaren, wereldwijd, worden zielen zoals wij op talloze manieren geveld en voor dood achtergelaten – neergehaald door naïviteit, door gebrek aan liefde, door het plotseling beseffen van het een of ander dodelijk, door het niet snel genoeg beseffen van iets anders, door overvallen en aangevallen te worden door diverse culturele en persoonlijke schokken tot in het extreme.

We hebben allemaal een geschiedenis van uitholling, en toch moeten we dit vooral in gedachten houden... we hebben ook, uit noodzaak, de kunst van de wederopstanding geperfectioneerd.

Keer op keer zijn wij het levende bewijs geweest dat wat verbannen, verloren of gezonken is, weer tot leven kan worden gewekt. Deze prognose is even waar en krachtig voor de verwoeste werelden om ons heen als voor ons eigen, ooit dodelijk gewonde zelf.

...Hoewel we niet onkwetsbaar zijn, zorgt onze lachwekkende houding ervoor dat we cynici uitlachen die zeggen "kleine kans" en "beheer boven genade", en andere bewijzen van een volledig gebrek aan zielsbesef. Dit, en het feit dat we minstens één belangrijke gebeurtenis "naar de hel en terug" hebben meegemaakt, maakt ons tot ervaren instrumenten. Zelfs als je dat niet voelt, ben je dat wel.

Zelfs als je nietige ego de enormiteit van je ziel wil betwisten, kan het kleinere zelf het grotere Zelf nooit lang ondergeschikt maken. Op het gebied van dood en wedergeboorte heb je de lat al vaak overschreden. Geloof het bewijs van een van je eerdere beproevingen en beproevingen. Hier is het: sta je nog overeind? Het antwoord is: ja! (En bijwoorden zoals "nauwelijks" zijn hier niet toegestaan). Als je nog steeds overeind staat, met of zonder rafelige vlaggen, ben je in staat. Je hebt de lat dus gehaald. En zelfs hoger gelegd. Je bent zeewaardig.

…In donkere tijden bestaat de neiging om flauw te vallen over hoeveel er mis is of niet goed is in de wereld. Concentreer je daar niet op. Maak jezelf niet ziek van overweldiging. Er bestaat ook de neiging om te verzwakken door te blijven hameren op wat buiten je bereik ligt, op wat nog niet kan. Concentreer je daar niet op. Dat is de wind verspillen zonder de zeilen te hijsen.

We zijn nodig, dat is alles wat we kunnen weten. En hoewel we weerstand ondervinden, zullen we des te meer grote zielen ontmoeten die ons zullen verwelkomen, liefhebben en leiden, en we zullen hen herkennen wanneer ze verschijnen. Zei je niet dat je een gelovige was? Zei je niet dat je beloofd had te luisteren naar een grotere stem? Vroeg je niet om genade? Weet je niet dat in genade zijn betekent je te onderwerpen aan de grotere Stem? Je hebt alle middelen die je nodig hebt om elke golf te berijden, om uit elke trog boven te komen.

…In de taal van piloten en zeelieden: aan ons is het nu om vooruit te zeilen, alle ballen uit de mouwen. Begrijp de paradox: als je de fysica van een waterhoos bestudeert, zul je zien dat de buitenste werveling veel sneller wervelt dan de binnenste. De storm kalmeren betekent de buitenste laag tot rust brengen, ervoor zorgen dat deze, met welke tegenmaatregelen dan ook, veel minder wervelt, gelijkmatiger de snelheid van de binnenste, veel minder onstabiele kern volgt – totdat alles wat in zo'n venijnige trechter is gehesen, terugvalt naar de aarde, weer neerligt en weer vredig is.

Een van de belangrijkste stappen die je kunt nemen om de storm te kalmeren, is jezelf niet te laten meeslepen door overspannen emoties of wanhoop – en zo onbedoeld bij te dragen aan de stroomversnelling en de draaikolk. Het is niet onze taak om de hele wereld in één keer te repareren, maar om het deel van de wereld dat binnen ons bereik ligt, te herstellen.

Alle kleine, kalme dingen die een ziel kan doen om een ​​andere ziel te helpen, om een ​​deel van deze arme lijdende wereld te ondersteunen, zullen enorm helpen.

Het is ons niet gegeven te weten welke daden, of door wie, de kritische massa zullen doen kantelen naar een blijvend goed. Wat nodig is voor een dramatische verandering, is een opeenstapeling van daden – steeds meer, steeds meer, steeds meer. We weten dat niet "iedereen op aarde" nodig is om rechtvaardigheid en vrede te brengen, maar slechts een kleine, vastberaden groep die niet opgeeft tijdens de eerste, tweede of honderdste storm.

...Een van de meest kalmerende en krachtige dingen die je kunt doen om in te grijpen in een stormachtige wereld, is opstaan ​​en je ziel laten zien. Een ziel die aan dek staat, schittert als goud in donkere tijden.

Het licht van de ziel werpt vonken, kan fakkels afvuren, seinvuren creëren... zorgt ervoor dat de juiste zaken vlam vatten. De lantaarn van de ziel in duistere tijden als deze laten schijnen – zowel fel zijn als genade tonen aan anderen – getuigt van immense moed en de grootste noodzaak. Strijdende zielen vangen licht op van andere zielen die volledig verlicht zijn en bereid zijn het te laten zien. Als je de onrust wilt kalmeren, is dit een van de krachtigste dingen die je kunt doen.

…Er zullen altijd momenten zijn, te midden van "succes om de hoek, maar nog ongezien", waarop je je ontmoedigd voelt. Ook ik heb me vaak wanhopig gevoeld, maar ik reserveer er geen stoel voor; ik zal het niet verwelkomen. Het mag niet van mijn bord eten.

De reden is dit: tot in mijn diepste wezen weet ik iets, net als jij. Namelijk dat er geen wanhoop kan zijn wanneer je je herinnert waarom je naar de aarde bent gekomen, wie je dient en wie je hierheen heeft gestuurd. De goede woorden die we spreken en de goede daden die we doen, zijn niet van ons: het zijn de woorden en daden van Hem die ons hierheen heeft gebracht.

In die geest hoop ik dat u dit op uw muur schrijft: Als een groot schip in de haven ligt en aangemeerd ligt, is het veilig, daar kan geen twijfel over bestaan. Maar... daar zijn grote schepen niet voor gebouwd.

…Dit gaat gepaard met veel liefde en gebed dat je je herinnert Waar je vandaan komt, en waarom je naar deze prachtige, behoeftige Aarde bent gekomen.

CODA

De oorspronkelijke titel is Brief aan een jonge activist in moeilijke tijden , met als ondertitel: Verlies de moed niet, we zijn gemaakt voor deze tijden. Dit is de originele brief, volledig zoals geschreven, onverkort.

Verlies de moed niet, we zijn gemaakt voor deze tijd ©2001, 2016, door Clarissa Pinkola Estés, Ph.D.