Czy Technologia Wzmacnia Ludzki potencjał Czy Bawi Nas Na śmierć?

Kiedy miałem około pięciu lat, mama dała mi komputer Macintosh LC II i zostałem nim oczarowany – nie przez Facebooka czy Internet, bo wtedy jeszcze nie istniały, ale przez to, co te komputery umożliwiały pięcioletniemu dziecku, a czego ja nie mogłem robić wcześniej.

Podobnie jak znakomici wizjonerzy techniczni lat 70. i 80. z Xerox PARC, tacy jak Doug Engelbart, Ted Nelson, Alan Kay z Xerox PARC czy Steve Jobs, z optymizmem wierzyłem, że komputery mogą być „ rowerami dla naszych umysłów ” i wzmacniać ludzki potencjał.

I oni nas wzmocnili .

Ale dziś, w roku 2015, „wzmocnienie” rzadko przypomina moje codzienne doświadczenie z technologią. Zamiast tego czuję się nieustannie wciągany w rozproszenia. Bez końca wciągam się w e-maile, rozpraszające strony internetowe. Jestem zasypywany przerywającymi wiadomościami tekstowymi, harmonogramami tam i z powrotem lub znajduję się w transie przewijającym stronę internetową o 1 w nocy.

Czuję się, jakbym wciągnął się w wir „ Zabawy na śmierć ”, jak przewidział Neil Postman 30 lat temu , zestawiając wizję przyszłości George’a Orwella (Wielki Brat) z wizją Aldousa Huxleya z Nowego, wspaniałego świata, w której ludzie „zaczynają uwielbiać technologie, które pozbawiłyby ich zdolności myślenia”.

Jak mawiał sam Postman:

Orwell obawiał się ludzi, którzy będą zakazywać książek.
Huxley obawiał się, że nie będzie powodu, by zakazywać danej książki, skoro i tak nikt nie będzie chciał jej przeczytać.

Orwell obawiał się tych, którzy chcieliby pozbawić nas informacji.
Huxley obawiał się tych, którzy chcieliby dać nam tak wiele, że wpędziliby nas w bierność i egoizm.

Orwell obawiał się, że prawda będzie przed nami ukryta.
Huxley obawiał się, że prawda utonie w morzu nieistotności.

Orwell obawiał się, że staniemy się kulturą zniewoloną.
Huxley obawiał się, że staniemy się kulturą trywialną…

Jak zauważył Huxley… [oni] „ nie wzięli pod uwagę niemal nieskończonego apetytu człowieka na rozrywki ”.

– Neil Postman, Bawiąc się na śmierć (1982)

Straszne, jak bardzo prawdziwe wydaje się to dzisiaj, prawda?

Huxley naprawdę martwi się o rzeczy, które przytłaczająco uwodzą nasze instynkty psychologiczne. Nie chodzi o to, żebyśmy je oczerniali, ale żebyśmy zauważyli, jak potężne są i jak mogą zostać wykorzystane.

Podobnie jak mamy wbudowane instynkty smakowe dotyczące soli, cukru i tłuszczu, które są w rzeczywistości niesamowicie przydatnymi uprzedzeniami , ale są nadużywane przez nasze nowoczesne środowisko żywieniowe, Huxley wiedział, że mamy wbudowane instynkty psychologiczne dotyczące zwracania uwagi na naszą akceptację i odrzucenie społeczne, wzajemność, strach przed przegapieniem czegoś ważnego lub nasze niezwykłe uzależnienie od oglądania słodkich kociąt. Te instynkty psychologiczne są naprawdę przydatne , ale nasze środowisko medialne wrogo je wykorzystuje.

Jak do tego doszło?

Ponieważ żyjemy w gospodarce uwagi.

Gospodarka uwagi oznacza, że ​​niezależnie od tego, co chcesz stworzyć (aplikację lub stronę internetową), wygrywasz , sprawiając, że ludzie spędzają na tym czas. Więc to, co zaczyna się jako uczciwa rywalizacja o tworzenie użytecznych rzeczy, na które ludzie poświęcają swój czas, musi przerodzić się w bezwzględną rywalizację o uwiedzenie naszych najgłębszych instynktów, aby zdobyć więcej czasu ludzi – wyścig do dna pnia mózgu.

Problem polega na tym, że aby to naprawić, nie możesz prosić nikogo, kto bierze udział w tym konkursie, aby NIE maksymalizował czasu, jaki spędzają jego użytkownicy. Ponieważ ktoś inny (inna aplikacja lub inna strona internetowa) wkroczy i zamiast tego przejmie ten czas.

W rzeczywistości, powiedzmy, że są użytkownicy, którzy żałują części czasu, jaki spędzają na określonej stronie internetowej i chcieliby mieć tę stronę internetową w swoim zespole, aby pomóc im spędzać na niej mniej czasu. Czy ta strona internetowa mogłaby pomóc?

Nie. To zadanie tej witryny internetowej, aby zachęcić użytkowników do grania i klikania, tak aby konkurencja nie przyciągnęła ich uwagi gdzie indziej.

Więc nie wyjdziemy z tej sytuacji ani nie przekonamy tych aplikacji lub stron internetowych, aby zrobiły coś innego, dopóki nie stworzymy nowego rodzaju konkurencji – dopóki nie pojawi się nowa rzecz, o którą aplikacje i strony internetowe będą mogły konkurować .

A co jeśli moglibyśmy to zrobić? Co jeśli zamiast konkurować, aby zmusić nas do spędzania czasu, aplikacje i strony internetowe konkurowałyby, aby pomóc nam dobrze spędzać czas? Co jeśli konkurowałyby, aby tworzyć pozytywny wkład netto w życie ludzi?

Nie chcę już być rozpraszany. Chcę świata, który pomoże mi dobrze spędzać czas.

I to jest właśnie rozmowa, którą chciałbym rozpocząć od ruchu „Projektowanie dla dobrze spędzonego czasu” ( http://timewellspent.io ). Przez ostatnie kilka lat rozmyślałem o etyce projektowania i moralnej odpowiedzialności projektantów, którzy muszą uważać na miliardy minut i godzin życia innych ludzi, na które mają wpływ .

Ale musimy realnie spojrzeć na to, jak „odpowiedzialni” mogą być projektanci, gdy wchodzi to w konflikt z konkurencją, w której są zmuszeni brać udział.

Potrzebujemy czegoś w rodzaju etykiety „Eco” („organiczne”), która potwierdzałaby, że nowe produkty są innego rodzaju, a także nagradzałaby projektantów za to, że są w zespole ludzi i pomagają im dobrze spędzać czas.

To długa droga, ale damy radę. Będziemy potrzebować nowego rynku, z miejscem premium w App Store, przeglądarkach i kanałach informacyjnych, które rozróżniają rzeczy, które pomagają ludziom dobrze spędzać czas, od tych, które nie pomagają, i będziemy musieli ułatwić ludziom kierowanie ich do tych wyborów.

Zacznijmy tę rozmowę już teraz. Ponieważ chcę świata, w którym technologia JEST o ponownym wzmacnianiu ludzkiego potencjału i w którym mogę zaufać-wpaść w wir technologii i wiedzieć, że JEST w moim zespole, aby pomóc mi dobrze spędzić mój czas i moje życie.