પોતાની જાત સાથે મિત્રતા: પ્રેમનું આમંત્રણ

તમે જેની રાહ જોઈ રહ્યા હતા તે જ તમે છો.
~ બાયરન કેટી

આપણી પ્રશંસાના પોષણમાં બધું ખીલે છે. જો આપણે આપણા જીવનમાં વધુ સમૃદ્ધ થવામાં રસ ધરાવીએ છીએ, તો તે ચોક્કસપણે આપણને અવિરત લક્ષ્યો, ઇચ્છાઓ, આકાંક્ષાઓ અને સિદ્ધિઓની જરૂરિયાતના ભારને છોડી દેવામાં મદદ કરશે. આપણે જે છીએ તેના માટે આભારી થઈએ તે પહેલાં આપણે શું હોવું જોઈએ અને શું સુધારવાની જરૂર છે, આપણે કોણ હોવું જોઈએ અને કોની પરવાનગીની જરૂર પડી શકે છે તે અંગેના વિચારોની ભીડને આપણે મુક્ત કરી શકીએ છીએ. આપણે દુનિયામાં પોતાને કેવી રીતે ઓળખવાનું શીખ્યા છીએ તેની ઘણી મર્યાદાઓ પણ આપણે નક્કી કરી શકીએ છીએ. આપણી પોતાની સ્વીકૃતિ અને દયા મેળવવા માટે આપણને કંઈ કરવાની, રાખવાની અથવા બનવાની જરૂર નથી. તેના બદલે, આપણે આપણી તરફ ફરી શકીએ છીએ, આપણે જે છીએ તેના દરેક પાસાં માટે વધુ દયાળુ પ્રશંસાની ભેટો આપી શકીએ છીએ, બરાબર આપણે જેવા છીએ. બધું જ. અહીં. હવે. સંપૂર્ણ અપૂર્ણ. અપૂર્ણ રીતે સંપૂર્ણ.

આપણી જાત પર કામ કરવા, બદલવા, શુદ્ધ કરવા અને "વધુ સારા" બનવાનો પ્રયાસ કરવો એ ખૂબ જ માનવીય અને સાંસ્કૃતિક રીતે પ્રોત્સાહિત છે. પરંતુ સ્વ-સુધારણા, વ્યક્તિગત પરિવર્તન અથવા ઉત્કૃષ્ટતા તરફના કોઈપણ પ્રયાસો પહેલાં, આપણે કોણ છીએ અને આપણે અહીં કેવી રીતે પહોંચ્યા તેની મહાન પૂર્ણતા અને સત્ય માટે કરુણાપૂર્વક સ્વીકારવાનું અને ધ્યાનપૂર્વક પોતાની જાતને પ્રશંસા કરવાનું શીખવામાં ખૂબ જ શાણપણ છે. ખુલ્લી આંખો અને હૃદયથી આપણી જાત સાથે સંબંધ બાંધીને, અને આપણા ઘણા પાસાઓના વ્યાપક અને સમાવેશી સ્વીકાર સાથે, જેને આપણે નકારવા માટે વલણ ધરાવીએ છીએ અથવા જેને અન્ય લોકોએ આપણને નકારવા માટે પ્રેરિત કર્યા છે. નિર્વાસિત ભાગો. અસ્તિત્વના રોગવિષયક માર્ગો. હાંસિયામાં ધકેલાઈ ગયેલી લાગણીઓ. છુપાયેલા દુઃખ. ન્યાયી સંવેદનશીલતાઓ. જ્યારે આપણે નજીકના મિત્રની કોમળ જિજ્ઞાસા અને સંભાળ સાથે આપણા દુઃખી સ્થળોમાં ઝુકાવવાનું શીખીએ છીએ ત્યારે આપણે સહાનુભૂતિ માટે ઉદાર ક્ષમતા શોધીએ છીએ.

સહિયારી માનવ સ્થિતિ નબળાઈઓમાંથી એક છે તે ઓળખવાથી ઘણી રાહત અને શાંતિ મળી શકે છે: આપણે જે રીતે પોતાને "અન્ય", તૂટેલા અને/અથવા ઉણપનો અનુભવ કરીએ છીએ તે દુર્ભાગ્યે વધુ "સામાન્ય" છે અને ઘણીવાર તે આપણા સૌથી ઊંડા સહિયારા અનુભવ અને અન્ય લોકો સાથેના જોડાણોનો સ્ત્રોત છે. આપણામાંના ઘણા લાંબા સમયથી "અન્ય" અનુભવવાનું અને પછી બીજાને અનુભવવા બદલ વધુ "અન્ય" અનુભવવાનું, અથવા ખરાબ અનુભવવા બદલ પોતાને વિશે ખરાબ અનુભવવાનું સહન કરે છે. પૂરતું ન કરવાનો ડર પૂરતો ન હોવાનો અર્થ થાય છે. કંઈક ખોટું કરવાથી આપણને એવું લાગી શકે છે કે આપણી સાથે કંઈક ખોટું છે અથવા આપણે સંપૂર્ણપણે ખોટા છીએ. પોતાને ન્યાય આપવા, વિભાજીત કરવા અને ક્ષોભિત કરવાથી પણ આવું જ કંઈક થઈ શકે છે. આ સ્વ-નિર્ણયોમાં - અને આપણા નિર્ણયોના નિર્ણયમાં - બિનશરતી સ્વીકૃતિ, પ્રશંસા અને કરુણા સાથે દખલ કરવાની પ્રથા સ્વ-મિત્રતાનો માર્ગ છે.

જ્યારે આપણે આપણી જાત સાથે મિત્રતા બનાવવા વિશે વિચારીએ છીએ, ત્યારે આપણે આ પ્રથાને એક અનંત અનુભવ, બિનશરતી પ્રેમ તરફ ધીમા અને સ્થિર વિકાસ તરીકે જોઈ શકીએ છીએ. આપણે તેમાં ઝુકાવી શકીએ છીએ, ઊંડાણપૂર્વક સાંભળી શકીએ છીએ, ધીરજપૂર્વક પોતાની જાત પ્રત્યે ધ્યાન આપી શકીએ છીએ અને જે પ્રગટ થાય છે તેને રસ અને જિજ્ઞાસા સાથે પકડી શકીએ છીએ. આપણે આપણી અનન્ય વિચિત્રતાઓ, વિશિષ્ટતાઓ, વિસંગતતાઓ, વિચિત્રતાઓને શોધવા અને નામ આપવામાં આનંદ અનુભવી શકીએ છીએ. આપણે જે પડકારજનક છે તેના પ્રત્યે કરુણા અને માયા પ્રદાન કરી શકીએ છીએ. આપણે નીચું જોવાને બદલે જોવાનો, ભિક્ષાવૃત્તિને બદલે મિત્રતા કરવાનો અભ્યાસ કરી શકીએ છીએ. આપણે આપણી જાતને એવી રીતે પકડી શકીએ છીએ જેવી રીતે આપણે એક સમયે પકડી રાખવા માંગીએ છીએ, અને જેમ આપણે ક્યારેક પોતાને અનુભૂતિ-સંબંધ અને એકતાના સૌથી મોટા આલિંગનમાં પકડી રાખી શકીએ છીએ.

મિત્રતાનો અભ્યાસ શરૂ કરવાનો એક રસ્તો એ છે કે આપણે પોતાને શોધખોળ કરીએ અને જાણે કોઈ ઉત્કૃષ્ટ નવજાત શિશુને જોઈ રહ્યા છીએ. બાલ્યાવસ્થામાં આપણો આવશ્યક સ્વભાવ આપણા માટે ખૂબ જ ઉપલબ્ધ છે. જો આપણે નવા જીવનમાં લાવેલી બિનશરતી માયા અને પ્રેમથી પોતાને પરિચિત કરી શકીએ, તો આપણે પોતાને ફરીથી જાણી શકીએ છીએ. અવતાર બનવું - અને રહેવું - ઘણા સ્તરો પર ચમત્કારિક નથી. આપણી ભવ્યતાનો આનંદ માણવા માટે નિયમિત રીતે આપણા શ્વાસ રોકી શકાય છે - હા, આપણી ગંદકી વચ્ચે પણ. જો આપણે આપણી નબળાઈઓ અને સંવેદનશીલતાને આપણે કેવી રીતે લાયક છીએ અને કેવી રીતે સારવાર કરવાની જરૂર છે તે વિશે સમૃદ્ધ માહિતીના સ્ત્રોત તરીકે રાખીએ, અને જો આપણે દયાળુ સંભાળથી પોતાને સન્માનિત કરીએ, તો આપણે એક કાયમી મિત્રતા બનાવી શકીએ છીએ જે આપણા જીવનના દરેક પાસામાં અને બીજાઓના જીવનમાં આશીર્વાદ પહોંચાડશે.

સામાન્ય રીતે એવું કહેવામાં આવે છે કે જ્યાં સુધી તમે તમારી જાતને પ્રેમ ન કરો ત્યાં સુધી તમે બીજાઓને પ્રેમ કરી શકતા નથી. જે ​​લોકો પહેલા પોતાને પ્રેમ કરતા નથી - આપવું, પ્રાપ્ત કરવું, મૂર્તિમંત કરવું - તેમના માટે પ્રેમ ઉપલબ્ધ ન હોવાનો અનુભવ ખરેખર ડિગ્રીનો વિષય છે. પરંતુ જીવનના મોટા ચિત્રમાં, શક્ય તેટલી શ્રેષ્ઠ માત્રામાં પ્રેમ શેર કરવા માટે શા માટે ઉપલબ્ધ ન રહેવું? તેથી, પ્રેમના મુખ્ય ઘટકો - કરુણા, દયા અને પ્રશંસા - પોતાને પ્રદાન કરવાની તક શીખવા અને તેમાં ઝુકાવવું એ અન્ય લોકો સાથે કેવી રીતે રહેવું તે શીખવા માટે ખૂબ જ યોગ્ય ધ્યાન કેન્દ્રિત કરે છે. બિનશરતી સ્વ-મિત્રતાની પ્રતિબદ્ધ પ્રથા એ ગુણો અને ક્ષમતાઓ માટે રચનાત્મક આધાર છે જે આપણે આપણા સંબંધોના બધા વર્તુળોમાં લાવીશું, તેના તમામ અભિવ્યક્તિઓ અને ક્ષણોમાં આપણા જીવનને જીવીશું, અને વિશ્વને ખરેખર પ્રેમ કરવા માટે પોતાને સંપૂર્ણ રીતે પ્રદાન કરવાની આપણી ક્ષમતા માટે.