Hoe Ons Lichaam Reageert Op Het Zien Van Goedheid

Een nieuw onderzoek brengt in kaart wat er in ons lichaam en onze hersenen gebeurt als we getuige zijn van daden van vriendelijkheid en medeleven.

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar hoe vaak ik It's a Wonderful Life ook kijk, ik ben tot tranen toe geroerd. Iets in dat moment waarop George Bailey, gespeeld door Jimmy Stewart, door de vrijgevigheid van zijn vrienden van de financiële en emotionele ondergang wordt gered, raakt me diep. Het maakt me diep ontroerd en hoopvol over ons vermogen tot menselijke goedheid.

Onderzoekers hebben een naam voor die euforie die we krijgen van het aanschouwen van menselijke goedheid: "morele verheffing". En het is aangetoond dat het veel positieve voordelen heeft. Eerdere studies hebben aangetoond dat morele verheffing optimisme opwekt en mensen ertoe aanzet een beter mens te willen zijn en zich altruïstisch tegenover anderen te gedragen .

Een nieuw onderzoek in Biological Psychology werpt nieuw licht op wat er in uw lichaam en hersenen gebeurt tijdens verhoging, en waarom dit een specifieke rol speelt in onze menselijke interacties.

In deze studie keken 104 studenten naar een paar video's waarin heldhaftige, meelevende daden of gewoon grappige situaties werden uitgebeeld, terwijl onderzoekers hun hartslag en de activiteit van de mediale prefrontale cortex maten. Activiteit in de mediale prefrontale cortex wordt geassocieerd met cognitieve processen op een hoger niveau, zoals empathie en 'theory of mind' – ons vermogen om sociaal gedrag te voorspellen – en wordt verondersteld betrokken te zijn bij ervaringen van morele verheffing.

De onderzoekers maten ook respiratoire sinusaritmie, een indicator van activiteit in het parasympathische zenuwstelsel of PNS (ons kalmerende, zelf-kalmerende systeem), terwijl de hartslag activiteit aangeeft in het sympathische zenuwstelsel of SNS (ons opwindings-, "vecht- of vlucht"-systeem). Omdat PNS-activiteit geassocieerd wordt met warme gevoelens jegens anderen en bindingsgedrag, verwachtten de onderzoekers activatie in het PNS tijdens morele verheffing. Hun resultaten lieten een ander patroon zien: tijdens emotionele piekmomenten in de video's ervoeren deelnemers die de verheffing-inspirerende video's bekeken een dubbele activatie – toename in zowel het PNS als het SNS – terwijl degenen die de louter amusante video's bekeken geen van beide ervoeren.

Deze dubbele activering tijdens elevatie verraste Sarina Saturn, onderzoeker aan de Oregon State University en een van de auteurs van de studie. "Dit is een zeer ongebruikelijk patroon, waarbij je beide systemen ziet die voor één emotie worden aangesproken", zegt Saturn, voormalig Hornaday Postdoctoral Fellow van het Greater Good Science Center.

Na verdere bestudering van de literatuur, zegt ze, begonnen de bevindingen logisch te worden. Dubbele activering van het PZS en het SZS vindt plaats in situaties waarin men op een prosociale manier voor anderen moet zorgen en tegelijkertijd alert en opgewonden moet blijven, zoals tijdens het ouderschap en seksuele activiteit. Morele verheffing moet een vergelijkbaar patroon vertonen, wat enigszins logisch is: om een ​​daad van medeleven te zien, moeten we lijden zien, en dat is stressvol. Maar zodra we zien dat het lijden verlicht wordt door een altruïstische daad, kalmeert het ons hart (via het PZS), waardoor we de stress kunnen overwinnen en ons dat aangename, warme gevoel geven. Dit gevoel is waarschijnlijk wat ons hart voldoende kalmeert om ons de motivatie te geven om "het door te geven" door in de toekomst altruïstisch te handelen.

"Het is best gaaf om te zien dat wat er in je lichaam gebeurt een stimulans is voor prosocialiteit en mensen inspireert om te geven en aardig te zijn", zegt Saturn. "Ik denk dat we dat al anekdotisch wisten, maar nu is het geweldig om te zien wat er werkelijk in het lichaam en de hersenen gebeurt."

Het team van Saturn was ook verrast door de onderzoeksresultaten voor de activiteit van de prefrontale cortex: de activiteitsniveaus varieerden significant van het ene elevatiescenario tot het andere. Dit zou verklaard kunnen worden door het feit dat de twee elevatiescenario's enigszins verschilden - het ene ging over het te hulp schieten van een fysiek gewond persoon en het andere niet. In dit geval zorgde het scenario met fysiek letsel ervoor dat de prefrontale cortex oplichtte, wat suggereert dat de cortex mogelijk slechts selectief een rol speelt bij elevatie.

"Eerder onderzoek heeft aangetoond dat wanneer je iemand pijn ziet lijden, dat deel van de hersenen oplicht - dus dat zou het kunnen verklaren", zegt Saturn. "Er is meer onderzoek nodig om te zien wanneer de prefrontale cortex in morele verheffing in- en uitschakelt."

Wat betekent dit allemaal?

Het lijkt erop dat morele verheffing altruïsme inspireert door een combinatie van opwinding en de wens om anderen te beschermen. Saturn gelooft dat het hormoon oxytocine – het 'tend and befriend'-hormoon – hier waarschijnlijk verantwoordelijk voor is, en dat het de sterke, viscerale reacties kan verklaren die mensen voelen wanneer ze moreel verheven zijn. In haar volgende experiment hoopt ze de afgifte van oxytocine tijdens de verheffing te bestuderen bij jonge moeders – een populatie waar het makkelijker (en goedkoper) is om dit te bestuderen.

Hoewel zij en andere onderzoekers meer te weten komen over deze complexe emotie, zijn er nog veel onbeantwoorde vragen. Saturn vraagt ​​zich af of toekomstig onderzoek zal aantonen dat er individuele verschillen zijn die de verschillende reacties op morele verheffing verklaren. Haar eigen onderzoek lijkt echter het tegenovergestelde aan te tonen: morele verheffing heeft een positief effect op mensen, ongeacht hun achtergrond. Deze bevinding geeft haar hoop.

"Het goede nieuws was dat we niet veel individuele verschillen [bij onze deelnemers] konden vinden op basis van levenservaringen of oxytocinereceptorgenotypes", zegt Saturn. "Dus op een bepaalde manier vind ik dat bemoedigend, omdat het voor iedereen toegankelijk lijkt. Waar we emotioneel ook staan, het kan ons allemaal opvrolijken."

Is het goed dat ik jaarlijks It's a Wonderful Life kijk? Saturnus denkt van wel.

"Ik denk dat we de neiging hebben om te absorberen wat we zien en dat het een impact heeft op ons lichaam en onze hersenen", zegt ze. "We hebben ontdekt dat alleen al het tonen van een inspirerende video van aardige mensen voldoende is om deze dramatische gebeurtenissen in je lichaam te laten plaatsvinden, waardoor je bereid bent om iets terug te doen en op je beurt prosociaal te zijn."

George Bailey, hier kom ik.