De Verjongende Kracht Van Rust

Rust is de originele transformatieve technologie. Door rust herbouwen, herprogrammeren en vernieuwen we onszelf – letterlijk.

Het proces is snel. De huid van je gezicht is binnen twee weken vervangen. De cellen in de darmwand hebben twee dagen nodig. En dat is volledige vervanging.

Gedeeltelijke heropbouw gaat zelfs nog sneller. Een recent artikel in de New York Times ging over autofagie, hoe cellen zich intern recyclen. Hartcellen kunnen 50 jaar meegaan, maar hun subcellulaire ingewanden worden functioneel vervangen in drie dagen. Die eiwitten die weggepompt worden, kunnen dertig tot zestig minuten meegaan voordat ze worden afgebroken, in stukken geknipt en tot iets anders verwerkt. Op de manieren die ertoe doen, krijg je een nieuw hart in drie dagen – een proces dat plaatsvindt tijdens rust.

Waarom krijgt rust dan zo weinig respect? Waarom verzetten mensen zich tegen voldoende slaap? Komt dat doordat een calvinistische cultuur rust als luiheid beschouwt? Of komt het doordat we eigenlijk niet weten wat rust doet?

Als ik mensen vraag wat rust is, zeggen ze slapen of voor de televisie zitten – passieve rust. Ze hebben er geen idee van dat rust actief, doelgericht en bewust kan en moet zijn, en je lichaam en geest weer op de juiste manier kan en moet opbouwen. Er is fysieke rust, mentale rust, sociale rust en spirituele rust, die allemaal de hele dag en nacht plezier en vreugde kunnen bieden.

En voor passieve rust is er de magie van slaap.

Slaap als muziek

Mensen zijn diep ritmisch. Het is de belangrijkste manier waarop we communiceren, zowel via taal als via muziek. Het is ook een belangrijke manier waarop onze cellen elkaar begrijpen. DNA-medeontdekker Francis Crick dacht dat het menselijk bewustzijn ontstond toen hersencellen 40 keer per seconde samenwerkten.

Slaap is een belangrijk onderdeel van de muziek van het leven, maar omdat we ons over het algemeen niet herinneren wat we tijdens onze slaap doen, denken we dat er niet veel gebeurt. Er gebeurt juist heel veel. Als we ons dat wél zouden herinneren, zouden we de verschillende slaapfasen kunnen beschouwen als compleet nieuwe bewustzijnsfasen.

In de lichte slaap vervagen de grenzen tussen bewustzijn en rust. Menig piloot of machinist valt in slaap zonder het te weten, totdat er een ongeluk gebeurt zoals Arianna overkwam. In de diepe slaap herhalen we de handelingen en bewegingen van de dag en spelen we onze hersencircuits opnieuw af met deze heropvoeringen. In de REM-slaap verliezen we onze temperatuurcontrole, waardoor we als baby's worden, terwijl onze hersenen op volle toeren draaien met de creativiteit en kracht van dromen.

Tijdens onze slaap maken we nieuwe hersencellen aan. Tijdens onze slaap gaan we liggen en herprogrammeren we herinneringen. Zonder slaap, geen nieuwe hersencellen.

En onze vernieuwde hersenen zijn letterlijk anders wanneer we wakker worden, een beetje zoals in die sciencefictionverhalen waarin mensen elke dag als een compleet nieuw persoon wakker worden. Elke nacht hebben we onze hersenen opnieuw bedraad, herbouwd, gereset, gereconstrueerd en opnieuw ingericht.

Het proces is volledig muzikaal. Het begint en stopt op het ritme van onze 24-uurscyclus, die ook helpt de ups en downs van onze dag te beheersen. We zijn geen machines. Onze computers en auto's maken zich er niet druk om of het 16.00 of 04.00 uur is – wij wel. En onze alertheid en plezier, onze capaciteiten en zorgen, bewegen zich door die 24 uur heen.

Want zoals de Romeinen al zeiden: tijd regeert het leven. Rust is het onzichtbare deel van onze tijd, het deel dat ons elke dag opnieuw opbouwt en maakt.