Idealne połączenie: młodzi Ludzie uczą seniorów O Technologii

Zdjęcie główne: Sean Butler, 16-letni uczeń drugiego roku w Carmel (Kalifornia) High School, udziela Judy Dudley wskazówek, jak korzystać ze smartfona. Zdjęcie: Dennis Taylor

CARMEL, KALIFORNIA - Seniorzy, którzy uważają, że dzisiejsza technologia ich wyprzedziła, korzystają z pomocy filantropijnej grupy studentów, którzy w wolnym czasie pomagają starszym pokoleniom powrócić do szybkiego tempa życia dzięki iPodom, iPadom, smartfonom i komputerom.

Grupa nastolatków, którzy nie znali świata sprzed ery komputerów, założyła Wired for Connections/Mentor Up, klub w Carmel High School w Kalifornii. Jego celem jest pomoc osobom starszym w zrozumieniu podstaw działania współczesnych urządzeń oraz przezwyciężeniu, jak to postrzegają, podziałów międzypokoleniowych.

Sean Butler, 16-letni student drugiego roku, zainicjował program dwa lata temu, oferując dzielenie się swoją wiedzą techniczną podczas 45-minutowych, indywidualnych sesji mentoringowych z członkami pobliskiej Carmel Foundation, organizacji członkowskiej dla osób w wieku 55 lat i starszych, poświęconej ułatwianiu pomyślnego starzenia się poprzez zapewnianie szerokiego spektrum interaktywnych zajęć i usług. Sesje są bezpłatne dla członków Foundation, która została założona w 1950 roku i obecnie liczy ponad 3000 członków.

Carly Rudiger, 17 lat, uczennica trzeciej klasy liceum Carmel High w Kalifornii, uczy Jenifer Bovey, 69 lat, jak korzystać z iPada. Zdjęcie: Dennis Taylor

Carly Rudiger, 17-letnia uczennica trzeciej klasy, dołączyła do Butlera na początku tego roku szkolnego i przeniosła swoją koncepcję na wyższy poziom, tworząc pełnoprawny klub w Carmel High. Para nadzoruje grupę około 15 kolegów z klasy, którzy w zamian za punkty za pracę społeczną regularnie zgłaszają się na ochotnika, aby dzielić się swoją wiedzą z każdym członkiem, który się zarejestruje. Na liście oczekujących znajduje się blisko 50 nazwisk.

„Miałem prawdopodobnie 5 lat, kiedy pierwszy raz usiadłem przy komputerze” – powiedział Butler. „Nie zajęło mi dużo czasu, aby zacząć rozumieć pewne rzeczy, ponieważ nie bałem się bawić. Łatwiej jest uczyć się technologii, jeśli się jej nie boisz, a to, co powstrzymuje wielu starszych ludzi, to strach, że coś zepsują, jeśli będą się bawić i eksperymentować. Nie zdają sobie sprawy, że w większości przypadków można po prostu cofnąć to, co się zrobiło, i wrócić do miejsca, w którym chce się być”.

Seniorzy zapisują się na zajęcia (zazwyczaj odbywające się w soboty), przynoszą swoje urządzenia, iPhone'y, urządzenia z Androidem, iPady, laptopy lub praktycznie cokolwiek innego, o czym chcieliby się dowiedzieć, i otrzymują praktyczną naukę od swoich młodych mentorów.

„Nie przychodzę z własnym planem” – powiedział Rudiger. „Zadają mi pytania, jak zrobić to czy tamto, a ja staram się pomóc im zrozumieć jak najwięcej z tych rzeczy podczas naszej 45-minutowej sesji. Staram się nie przytłaczać ich zbyt dużą ilością informacji, ponieważ mogą wracać na tyle sesji, ile chcą”.

Przed przystąpieniem do programu mentoringowego uczniowie szkoły Carmel High przechodzą „szkolenie wrażliwości”, które obejmuje między innymi działania mające na celu pomóc im lepiej zrozumieć starzejących się uczniów.

„Na przykład, jedną z rzeczy, które zrobiliśmy, było posmarowanie pary okularów wazeliną, abyśmy mogli sobie wyobrazić, jak to jest mieć problemy ze wzrokiem, z którymi niektórzy starsi dorośli zmagają się każdego dnia” — powiedział Rudiger. „Skleiliśmy też palce i nakleiliśmy taśmę na czubki palców, aby spróbować odtworzyć problemy, jakie mogą mieć z rękami. Może być frustrujące obserwowanie, jak wolno niektórzy z nich próbują pisać, ale trening wrażliwości nauczył nas, że pisanie może być bardzo trudne, jeśli czubki palców są zdrętwiałe”.

Siwiejący „studenci” mówią, że zazwyczaj uczą się znacznie więcej podczas indywidualnych lekcji niż na zajęciach grupowych, których próbowali. Świeżo wyglądający „mentorzy” nawiązują kontakt z pokoleniem ludzi, których wcześniej ledwo znali.

„Pewnego dnia byłem mentorem 93-letniego faceta, który zaczął opowiadać mi o żydowskim dzieciaku, którego znał jeszcze ze szkoły średniej, tuż przed II wojną światową” – opowiadał Butler. „Myślę, że dzieciak był często prześladowany, a ten mężczyzna go chronił”.

„Pomogłem mu znaleźć artykuł o jego starym przyjacielu w sieci, a jego reakcja była naprawdę fajna. To było dla niego niesamowite, że odkrył, kim stał się jego stary przyjaciel, i to sprawiło, że było to dla mnie ekscytujące. Znaleźliśmy nawet adres e-mail, aby mógł ponownie nawiązać kontakt ze swoim przyjacielem po tylu latach, co bardzo go uszczęśliwiło”.

Carole Bestor, 69-letnia fryzjerka z Pacific Grove, dostała od męża iPada w prezencie, ale nigdy go nie używała, dopóki nie usiadła z Rudigerem na dwie 45-minutowe sesje. Jej oczy rozszerzyły się i zabłysły, gdy jej mentor pomógł jej odkryć możliwości urządzenia.

„Naprawdę ekscytujące było nauczenie się korzystania z poczty e-mail. Zawsze byłam osobą, która wysyłała listy lub kartki pocztą, ale teraz mogę wysłać e-mail do mojej córki, a także do mojej dziewczyny, z którą chodziłam do liceum” – powiedziała. „Ale myślę, że najbardziej ekscytującą rzeczą, której się dowiedziałam, była Pandora, miejsce w Internecie, w którym mogę słuchać muzyki każdego, kogo lubię. Dziś słuchałam Adele i Jennifer Lopez”.

Rudiger pomógł Bestor odkryć, że jej tablet ma kamerę i pokazał jej, jak jej używać. Razem zrobili sobie selfie. Bestor, artystka, nauczyła się surfować po Internecie, aby znaleźć setki zdjęć ogrodu Moneta w Paryżu, czego pragnęła przez całe życie.

Judy Dudley, która nie chciała podać swojego wieku, wykorzystała część 45-minutowej sesji z Parkerem, aby zapoznać się z „Siri”, „inteligentnym osobistym asystentem i nawigatorem wiedzy” firmy Apple Corporation, który używa interfejsu użytkownika w języku naturalnym do odpowiadania na pytania, udzielania rekomendacji i wykonywania innych zadań, delegując żądania do zestawu usług internetowych. „Siri” (norweskie imię oznaczające „piękną kobietę, która prowadzi cię do zwycięstwa”) odpowiada na polecenia ze smartfona kobiecym głosem.

„To niesamowite” – powiedział Dudley. „Właśnie dostałem tę (aplikację) i moja wnuczka pokazała mi trochę o niej, ale powiedziała, że ​​będę potrzebował dużo pomocy. Uczęszczałem na zajęcia w Apple Store, ale były bardzo mylące. Potem dowiedziałem się, że mogę przyjść tutaj. Te dzieciaki, które nas prowadzą, są o wiele mądrzejsze od nas w tych sprawach. Nic z tego nie jest dla mnie naturalne, ale Sean dorastał, wiedząc o tym, i prowadzi mnie krok po kroku, mówiąc mi dokładnie, co mam robić, dzięki czemu wszystko jest bardzo łatwe”.

Mieszkanka Carmel, 69-letnia Ellyn Gelson i jej 79-letni przyjaciel, Bill Roulette z Woodland Hills, wnieśli na tę samą sesję wyższy poziom wiedzy technicznej (ona ma komputer od 1997 r., a kiedyś miała Palm Pilota; Bill nadal używa iPada pierwszej generacji), ale zdobyli wartościową edukację od Butlera i 17-letniej Caroline Lahti, uczennicy ostatniej klasy liceum Carmel.

„Dziś dowiedziałam się wielu rzeczy, o których wcześniej nie wiedziałam” – powiedziała Roulette. „Odkryłam, jak uzyskać dostęp do sklepu z aplikacjami i jak poruszać się po różnych aplikacjach. Dowiedziałam się, jak pozbyć się rzeczy, których już nie chcę. A te dzieciaki nauczyły mnie, jak używać iPada do wysyłania zdjęć e-mailem, a także do Skype’a. Nigdy nie zdawałam sobie sprawy, że potrafię to robić”.

Młodzi mentorzy są dwukrotnymi beneficjentami dotacji w wysokości 1000 dolarów od Amerykańskiego Stowarzyszenia Emerytów, co w tym roku obejmowało w pełni opłaconą podróż Butlera i Rudigera do siedziby AARP w Waszyngtonie

„Szczerze mogę powiedzieć, że czuję, że nauczyłem się więcej podczas tych sesji, niż ich nauczyłem” – powiedział Rudiger. „Oczywiście, że przyswajają wszystkie te informacje i mam nadzieję, że stosują je każdego dnia, ale dla mnie to po prostu rozmowa z nimi i poznawanie ich historii jest tym, co mnie przyciąga za każdym razem. Uwielbiam te rozmowy”.