ይህ ጽሑፍ የማስተማር ድፍረት፡ የአስተማሪን ሕይወት ውስጣዊ ገጽታ ማሰስ (ጆሲ-ባስ፣ 2007) በፓርከር ጄ. ፓልመር የመጀመሪያው ምዕራፍ ማስተካከያ ነው።

ውስጥ አስተማሪን ማዳመጥ

ለማስተማር ልብን መመለስ በውስጣችን ካለው አስተማሪ ጋር ያለንን ግንኙነት እንድናድስ ይጠይቃል። ይህ መምህር በልጅነት ጊዜ የምናውቀው ነገር ግን ወደ ጎልማሳነት ስንሄድ ግንኙነቶ የጠፋው አስተማሪ ነው፣ ያለማቋረጥ እውነተኛ ራሴን እንዳከብር የሚጋብዘኝ አስተማሪ ነው - የእኔን ኢጎ ወይም ግምት ወይም ምስል ወይም ሚና ሳይሆን እኔ የሆንኩት ውጫዊው ነገር ሲገለል ነው። በውስጥ አስተማሪ “ህሊና” ወይም “ሱፔሬጎ” ማለቴ አይደለም የሞራል ዳኛ ወይም የውስጥ ዳኛ። እንዲያውም ሕሊና፣ በተለምዶ እንደሚታወቀው፣ ወደ ከፍተኛ የሙያ ችግር ውስጥ ሊያስገባን ይችላል። በህይወታችን ምን ማድረግ እንዳለብን በዋነኛነት ስናዳምጥ፣ ማንነታችንን እና ንፁህ አቋማችንን ሊያዛቡ በሚችሉ ውጫዊ ምኞቶች እራሳችንን ልንዋጥ እንችላለን። በአንዳንድ ረቂቅ የሞራል ስሌት “ማድረግ ያለብኝ” ብዙ ነገር አለ። ግን ሙያዬ ነው? ተሰጥኦ አለኝ እና እንድሰራ ተጠርቻለሁ? ይህ ልዩ “ይገባኛል” በውስጤ እና በውጫዊው ዓለም መካከል የመገናኘት ቦታ ነው ወይስ የእኔ ህይወት እንዴት እንደሚመስል የሌላ ሰው ምስል ነው?

የሚገባኝን ብቻ ስከተል፣ ከሥነ ምግባር አኳያ የሚወደስ ግን የእኔ ያልሆነ ሥራ እየሠራሁ ይሆናል። የእኔ ያልሆነ ሙያ ምንም ያህል ውጫዊ ዋጋ ቢሰጠውም በራስ ላይ ጥቃትን ይፈጥራል - በትክክለኛ አረዳድ ለአንዳንድ ረቂቅ ደንቦች የእኔን ማንነት እና ታማኝነት ይጥሳል። ራሴን ስደፈርስ አብሬያቸው የምሰራውን ሰው እየጣስኩ ነው። ስንቶቹ መምህራን በተማሪዎቻቸው ላይ የራሳቸውን ስቃይ የሚያደርሱ - እውነተኛ ሥራቸው ሆኖ የማያውቅ ወይም የማይገኝ ሥራ በመስራት የሚመጣው ሥቃይ?

ውስጥ ያለው አስተማሪ የህሊና ድምጽ ሳይሆን የማንነት እና የታማኝነት ድምጽ ነው። የሚናገረው ስለ ምን መሆን እንዳለበት ሳይሆን ለእኛ እውነተኛ የሆነውን፣ እውነት የሆነውን ነገር ነው። “ይሄ ነው የሚስማማህ እና የማይስማማው” እንደማለት ነው። አንተ ማን ነህ ይህ ነው ያልሆንከው።” "ሕይወትን የሚሰጥህ እና መንፈስህን የሚገድለው ይህ ነው - ወይም በሞትክ እንድትመኝ የሚያደርግህ።" ውስጥ ያለው አስተማሪ ንፁህ አቋማችንን የሚነካውን ማንኛውንም ነገር በመጠበቅ እና የውስጤን አስተማሪ ድምፅ በህይወቴ ውስጥ ያለውን የግዳጅ መስክ በመደራደር አቅሜን እና ወሰንን ያስታውሰኛል።

"ውስጥ አስተማሪ" የሚለው ሀሳብ አንዳንድ ምሁራንን እንደ የፍቅር ቅዠት እንደሚመታ ተረድቻለሁ ነገር ግን ለምን እንደሆነ መረዳት አልችልም። በህይወታችን ውስጥ እንደዚህ ያለ እውነታ ከሌለ ምዕራባውያን ስለ የትምህርት ዓላማዎች ለብዙ መቶ ዓመታት የሚደረጉ ንግግሮች በጣም ከንፈር ይወድቃሉ። በጥንታዊ አረዳድ ትምህርት ማለት ከራስ ውስጥ “ለመምራት” የሚደረግ ሙከራ ውሸትን በመቃወም እና በእውነት ብርሃን ውስጥ ለመኖር የሚያስችል ኃይል ያለው የጥበብ እምብርት ነው ። የውስጥ መምህሩ የህይወታችን ህያው እምብርት ሲሆን ይህም ለስሙ ብቁ የሆነ ትምህርት ነው።

ምናልባት ሃሳቡ ተወዳጅነት ላይኖረው ይችላል ምክንያቱም ስለ ማስተማር በጣም አስቸጋሪ የሆኑትን ሁለቱን እውነቶች እንድንመለከት ስለሚያስገድደን። የመጀመሪያው እኛ የምናስተምረው ትምህርት ከተማሪዎቻችን ውስጣዊ፣ ህያው የህይወት አስኳል፣ ከተማሪዎቻችን የውስጥ አስተማሪዎች ጋር እስካልተገናኘ ድረስ በጭራሽ “አይወስድም”።

እኛ ትምህርትን ብቸኛ ውጫዊ ኢንተርፕራይዝ ማድረግ እንችላለን፣ ይህም ተማሪዎች ወደ ውስጣቸው እውነት ሳናማርር እውነታዎችን እንዲያስታውሱ እና እንዲደግሙ ማስገደድ - እና ሊተነብዩ የሚችሉ ውጤቶችን እናገኛለን፡ ብዙ ተማሪዎች ከትምህርት ቤት እንደወጡ ፈታኝ መጽሐፍ ማንበብ ወይም የፈጠራ አስተሳሰብ ማሰብ አይፈልጉም። ሰውን የሚለውጥ የማስተማር አይነት የተማሪው የውስጥ መምህር ችላ ከተባለ አይከሰትም።

ሁለተኛው እውነት የበለጠ አስጨናቂ ነው፡ በተማሪዎቻችን ውስጥ መምህሩን ማነጋገር የምንችለው በውስጣችን ካለው አስተማሪ ጋር ስንነጋገር ብቻ ነው።

መጥፎ መምህሮቿ እንደ የካርቱን ገፀ-ባህሪያት እንደሚናገሩ የተናገረችው ተማሪ ውስጣዊ እውነትን ከውጫዊ ድርጊቶች የለዩ መምህራንን ስትገልጽ ነበር የውስጥ መመሪያቸው። ጥልቅ ወደ ጥልቅ ይናገራል፣ እና የራሳችንን ጥልቅ ድምጽ ሳናሰማ፣ የተማሪዎቻችንን ህይወት ጥልቀት ማሰማት አንችልም።

በውስጠኛው ውስጥ የአስተማሪውን ድምጽ እንዴት ይከታተላል? ብቸኝነት እና ዝምታ፣ በጫካ ውስጥ ማሰላሰል እና መራመድ፣ ጆርናል ማቆየት፣ በቀላሉ የሚያዳምጥ ጓደኛ ማግኘት፣ ከተለመዱት ሌላ የምጠቁምበት የተለየ ዘዴ የለኝም። “ከራሳችን ጋር ለመነጋገር” የምንችለውን ያህል ብዙ መንገዶችን መማር እንዳለብን ብቻ ሀሳብ አቀርባለሁ።

ያ ሀረግ፣ የአዕምሮ ሚዛን መዛባት ምልክትን ለመሰየም በተለምዶ የምንጠቀመው ሀረግ ነው—ባህላችን የውስጣዊ ድምጽን ሃሳብ እንዴት እንደሚመለከት የሚያሳይ ግልጽ ምልክት ነው! ነገር ግን ከራሳቸው ጋር መነጋገርን የሚማሩ ሰዎች በውስጣቸው ያለው አስተማሪ ከመቼውም ጊዜ በበለጠ ጤናማ የውይይት አጋር መሆኑን በማግኘቱ ይደሰታሉ።

ለሥራችን ብቻ ሳይሆን ለጤንነታችን ስንል ይህን ድምፅ የምንሰማበትና ምክሩን በቁም ነገር የምንይዝበትን ሁሉንም መንገዶች መፈለግ አለብን። በውጫዊው ዓለም ውስጥ ያለ አንድ ሰው ጠቃሚ ነገር ሊነግረን እየሞከረ እና የእሱን ወይም የእሷን መኖር ችላ ካልን፣ ያ ሰው ወይ ተስፋ ቆርጦ ንግግሩን ያቆማል ወይም ትኩረታችንን ለመሳብ እየሞከረ የበለጠ ጠበኛ ይሆናል።

በተመሳሳይ ሁኔታ ለውስጣዊ አስተማሪው ድምጽ ምላሽ ካልሰጠን, መናገር ያቆማል ወይም ጠበኛ ይሆናል: እኔ እርግጠኛ ነኝ አንዳንድ የመንፈስ ጭንቀት ዓይነቶች, እኔ በግሌ ተሞክሮ, ለረጅም ጊዜ ችላ በተባለ የውስጥ አስተማሪ እኛን ለማጥፋት በመዝጋት እንድንሰማ ለማድረግ በጣም እየሞከረ ነው. ያንን ድምጽ በቀላል ትኩረት ስናከብረው፣ የበለጠ በእርጋታ በመናገር እና ህይወትን በሚሰጥ የነፍስ ውይይት ውስጥ በመሳተፍ ምላሽ ይሰጣል።

ያ ውይይት ጠቃሚ ለመሆን ድምዳሜ ላይ መድረስ የለበትም፡ ግልጽ የሆኑ ግቦችን፣ አላማዎችን እና እቅዶችን ይዘን “ከራሳችን ጋር ከመነጋገር” መውጣት አያስፈልገንም። የውስጥ ውይይትን በተግባራዊ ውጤቶቹ መለካት የጓደኝነትን ዋጋ ወዳጆች በሚሰበሰቡበት ጊዜ በሚፈቱ ችግሮች ብዛት እንደመመዘን ነው።

በጓደኛሞች መካከል የሚደረግ ውይይት የራሱ የሆነ ሽልማት አለው፡ በጓደኞቻችን ፊት ቀላል የመሆን ስሜት፣ ቤት ውስጥ፣ እምነት የሚጣልበት እና የመተማመን ስሜት ይኖረናል። ወደ ውስጠኛው አስተማሪ የምንሄደው ለመስተካከል ሳይሆን ከጥልቅ ሰው ጋር ለመዋደድ፣ የማንነት እና የአቋም ስሜት ለማዳበር ባለንበት ሁሉ ቤት እንዲሰማን ያደርጋል።

የውስጥ መምህሩን ማዳመጥ መምህራን ለሚገጥሟቸው መሠረታዊ ጥያቄዎች ለአንዱ መልስ ይሰጣል፡ የማስተማር ሥልጣንን እንዴት ማዳበር እችላለሁ፣ በክፍል ውስጥም ሆነ በራሴ ሕይወት ውስጥ ባሉ ውስብስብ ኃይሎች መካከል አቋሜን የመቆም አቅም?

በተጨባጭ እና በቴክኒክ ባህል ውስጥ ስልጣንን ከስልጣን ጋር እናደናቅፋለን ነገርግን ሁለቱ አንድ አይደሉም። ኃይል ከውጪ ወደ ውስጥ ይሠራል, ሥልጣን ግን ከውስጥ ወደ ውጭ ይሠራል. ከራሳችን ውጪ “ሥልጣንን” ስንፈልግ ከስውር የቡድን ሂደት ክህሎት እስከ ስውር ከስውር የለሽ የህብረተሰብ ቁጥጥር ዘዴ ግሬዲንግ በሚሉት ምንጮች ስንፈልግ ተሳስተናል። ይህ የማስተማር አመለካከት መምህሩን በመጣያው ላይ ወደ ፖሊስነት ይለውጠዋል፣ ነገሮች በሰላም እና በስምምነት እንዲንቀሳቀሱ ለማድረግ ይሞክራል፣ ነገር ግን ሁል ጊዜ ለህግ አስገዳጅ ሃይል ምላሽ ይሰጣል።

ውጫዊ የሃይል መሳሪያዎች በማስተማር ውስጥ አልፎ አልፎ ጥቅም አላቸው, ነገር ግን ስልጣንን አይተኩም, ከመምህሩ ውስጣዊ ህይወት የሚመጣው ስልጣን. ፍንጩ በራሱ ቃል ውስጥ ነው, እሱም "ደራሲ" በዋናው ላይ. ሥልጣን ከልባቸው ውስጥ ታላቅ የሆነ የስክሪፕት ሚና ከመጫወት ይልቅ የራሳቸውን ቃላት፣ ድርጊቶቻቸውን፣ ሕይወታቸውን “እንደሚጽፉ” ለሚቆጠሩ ሰዎች ተሰጥቷል። አስተማሪዎች በህግ ወይም በቴክኒክ የማስገደድ ስልጣኖች ላይ ሲመሰረቱ ምንም አይነት ስልጣን የላቸውም።

በራሴ ትምህርት ውስጥ ከውስጣዊ መምህሬ ጋር ያለኝን ግንኙነት የማጣበት እና ስለዚህ በራሴ ስልጣን ውስጥ ያሉትን ጊዜያት በጣም አሳምሜ አውቃለሁ። በእነዚያ ጊዜያት የነጥብ ስጋት እየተንገዳገድኩ ራሴን ከመድረክ ጀርባ በመከለከል ስልጣን ለመያዝ እሞክራለሁ። ነገር ግን ትምህርቴ በውስጤ ባለው አስተማሪ ሲፈቀድ፣ ለማስተማር መሳሪያም ሆነ ትጥቅ አያስፈልገኝም።

ሥልጣን የሚመጣው ማንነቴን እና ንፁህነቴን ስመልስ፣ ራሴን መሆኔንና የጥሪ ስሜቴን እያስታወስኩ ነው። ያኔ ማስተማር ከራሴ እውነት ጥልቀት ሊመጣ ይችላል—እና በተማሪዎቼ ውስጥ ያለው እውነት በአይነት ምላሽ ለመስጠት እድል አለው።

ተቋማት እና የሰው ልብ

ብዙ አስተማሪዎች በሕይወት ለመትረፍ እየታገሉ ባሉበት በዚህ ወቅት ለትምህርት “ውስጣዊ ገጽታ” ያለኝ ትኩረት የሚስብ፣ አግባብነት የሌለው ሊመስል ይችላል። ተራ አስተማሪዎች በዕለት ተዕለት ሕይወት ውስጥ በሕይወት ለመቆየት ጠቃሚ ምክሮችን ፣ ዘዴዎችን እና ቴክኒኮችን ለማቅረብ አንዳንድ ጊዜ እጠይቃለሁ ፣ የበለጠ ተግባራዊ አይሆንም? ስፍር ቁጥር ከሌላቸው አስተማሪዎች ጋር ሠርቻለሁ ፣ እና ብዙዎቹ የራሴን ተሞክሮ አረጋግጠዋል ። ምንም እንኳን አስፈላጊ ቢሆንም ፣ በማንኛውም ዓይነት ሥራ ውስጥ የምናገኘው በጣም ጠቃሚው ነገር እኛ በምንሠራበት ጊዜ በውስጣችን እየሆነ ስላለው ነገር ማስተዋል ነው። ከውስጥ ምድራችን ጋር ባወቅን መጠን ትምህርታችን - እና አኗኗራችን - ይበልጥ እርግጠኛ ይሆናል።

ብዙ ተግባራዊ ቴክኒኮችን በሚያካትት የቴራፒስቶች ሥልጠና ውስጥ፣ “ቴክኒኩ የሚጠቀመው የሕክምና ባለሙያው እስኪመጣ ድረስ ነው” የሚል አባባል እንዳለ ሰምቻለሁ። ጥሩ ዘዴዎች አንድ ቴራፒስት ወደ ደንበኛው አጣብቂኝ ውስጥ ለመግባት ይረዳል, ነገር ግን የእውነተኛ ህይወት ቴራፒስት ከደንበኛው እውነተኛ ህይወት ጋር እስኪቀላቀል ድረስ ጥሩ ሕክምና አይጀምርም.

ቴክኒክ እውነተኛው አስተማሪ እስኪመጣ ድረስ አስተማሪዎች የሚጠቀሙበት ዘዴ ነው፣ እና አስተማሪው እንዲታይ ለመርዳት በተቻለ መጠን ብዙ መንገዶችን መፈለግ አለብን። ነገር ግን ጥሩ ትምህርት የሚፈልገውን ማንነት እና ታማኝነት ለማዳበር ከፈለግን ከአካዳሚክ ባህል ውጪ የሆነ ነገር ማድረግ አለብን፡ ስለ ውስጣዊ ህይወታችን እርስ በርሳችን መነጋገር አለብን - አደገኛ ነገሮች ግላዊነትን በሚፈራ እና በቴክኒካል, በሩቅ, በአብስትራክት ደህንነትን በሚፈልግ ሙያ ውስጥ.

ያንን ፍርሀት በቅርቡ አስታውሶኝ ነበር የመምህራን ቡድን ተማሪዎች በክፍል ውስጥ የግል ልምዳቸውን ሲያካፍሉ ምን ማድረግ እንዳለብኝ ሲከራከሩ ሳዳምጥ - ከኮርሱ ጭብጦች ጋር የተያያዙ ልምምዶች፣ ነገር ግን አንዳንድ ፕሮፌሰሮች “ከኮሌጅ ክፍል ይልቅ ለህክምና ክፍለ ጊዜ ተስማሚ” አድርገው ይመለከቱታል።

ቤቱ ብዙም ሳይቆይ ሊገመት በሚችል መስመሮች ተከፋፈለ። በአንድ በኩል ጉዳዩ የመጀመሪያ ደረጃ መሆኑን እና ለተማሪው ህይወት ሲባል በፍፁም መደራደር እንደሌለበት የሚናገሩ ምሁራን ነበሩ። በሌላ በኩል ትምህርቱ በአጭር ጊዜ ውስጥ ቢቀርም የተማሪዎች ሕይወት ሁል ጊዜ መቅደም እንዳለበት በመናገር ተማሪን ያማከለ ሰዎች ነበሩ። እነዚህ ካምፖች የፖላራይዝድ ሃሳቦቻቸውን በጠነከሩ መጠን፣ የበለጠ ተቃዋሚዎች እየሆኑ ይሄዳሉ - እና ስለ ትምህርታዊ ትምህርት ወይም ስለራሳቸው የተማሩት ያነሰ ይሆናል።

በእነዚህ አመለካከቶች መካከል ያለው ክፍተት የማይታለፍ ይመስላል - ምን እንደፈጠረው እስክንረዳ ድረስ። ከታች, እነዚህ ፕሮፌሰሮች የማስተማር ዘዴዎችን አልተከራከሩም. በተለያዩ መንገዶች፣ “በጉዳዩ እና በተማሪዎቼ ህይወት መካከል ያለውን ግንኙነት በተመለከተ የራሴ ገደብ እና አቅም እዚህ አለ” ሲሉ በመካከላቸው ያለውን የማንነት እና የታማኝነት ስብጥር ይገልጡ ነበር።

ትምህርታዊ ነጥቦችን እርስ በእርሳችን መጨቃጨቅ አቁመን እንደ አስተማሪዎች ማን እንደሆንን ከተነጋገርን አንድ አስደናቂ ነገር ሊፈጠር ይችላል፡ ማንነት እና ታማኝነት በውስጣችን እና በመካከላችን ሊያድግ ይችላል፣ ቋሚ አቋማችንን ከቀበሮ ጦርነቶች ስንከላከል እንደሚያደርጉት ከመደነድ ይልቅ።

ነገር ግን በሥራ ቦታ ከሥራ ባልደረቦቻችን ጋር ስለራሳችን እውነቱን መናገር በአደጋ የተጋለጠ ድርጅት ነው፣ በዚህ ላይ አስፈሪ ክልከላዎችን ያደረግንበት ድርጅት ነው። በቀላሉ ሊቃወሙን በሚችሉ ተፎካካሪ ሰዎች እና ፖለቲካ ውስጥ ራሳችንን ለጥቃት ተጋላጭ እንዳንሆን እንሰጋለን እና “የግል” እና “ባለሙያውን” አየር በሌለበት ክፍል የመለየት የማይገሰስ መብታችንን እንጠይቃለን (ምንም እንኳን ሁለቱ የማይነጣጠሉ እርስ በርስ የተሳሰሩ መሆናቸውን ሁሉም ሰው ያውቃል)። ስለዚህ ከራስ ወዳድነት ይልቅ ስለ ቴክኒክ ማውራት የበለጠ ደህንነቱ የተጠበቀ ሆኖ በማግኘታችን የስራ ቦታ ውይይቶችን ተጨባጭ እና ውጫዊ እናደርጋለን።

በእርግጥ ከመምህራን (እና ሌሎች ባለሙያዎች) ብዙ ጊዜ የምሰማው ታሪክ የሚሰሩባቸው ተቋማት የልብ ጠላቶች መሆናቸውን ነው። በዚህ ታሪክ ውስጥ ተቋማት የራሳቸውን ሥልጣን ለማጠናከር ሲሉ የሰውን ልብ ለማሳነስ ያለማቋረጥ ይሞክራሉ እና ግለሰቡ ተስፋ አስቆራጭ ምርጫ ነው የሚቀረው፡ ራስን ከተቋሙ እና ከተልእኮው ማራቅ እና ወደ ጥልቅ ቂላቂልነት (የአካዳሚክ ህይወት የስራ አደጋ) ውስጥ መዘፈቅ ወይም ተቋማዊ ወረራ ላይ ዘላለማዊ ንቃት እንዲኖር እና ለህይወቱ ሲመጣ መታገል።

ለሙያዊ ልምምዳችን ስንል እራሳችንን በእውቀት ማደግ ወደምንችልባቸው ጥልቅ ቦታዎች የባልደረባዎችን ውይይት መውሰድ ቀላል፣ ወይም ተወዳጅ ተግባር አይሆንም። ነገር ግን የትምህርት ተልእኮውን ለመከታተል የተቋማቸውን አቅም ማጠናከር ከፈለጉ የእያንዳንዱ የትምህርት ተቋም መሪዎች ሊወስዱት የሚገባ ተግባር ነው። ተማሪዎች የመምህሩን ውስጣዊ ህይወት መደገፍ ካልቻሉ ትምህርት ቤቶች እንዴት ማስተማር ይችላሉ? ማስተማር ተማሪዎችን ወደ የበለጠ እውነተኛ የእይታ እና በአለም ውስጥ ወደሚገኝ ውስጣዊ ጉዞ መምራት ነው። ትምህርት ቤቶች አስጎብኚዎቹን ሳያበረታቱ ተልእኳቸውን እንዴት ውስጣቸውን መሬቱን እንዲመለከቱ ማድረግ ይችላሉ?

ይህ ምዕተ-ዓመት በቴክኒክና በቴክኒክ የተጨማለቀበት ሁኔታ እየተቃረበ ባለበት በዚህ ወቅት ተቋሞቻችን ሊፈቱዋቸው የሚገቡ ችግሮች ከጊዜ ወደ ጊዜ እየጨመሩና እየተሻሻሉ በሄዱበት በዚህ ወቅት የተቋማዊ አቅምን እያሟጠጠ ነው። የ20ኛው መቶ ክፍለ ዘመን ሕክምና በውጫዊ መልክ ለበሽታዎች መጠገኛዎች ዝነኛ በመሆን ለሥነ ልቦና እና ለመንፈሳዊ የፈውስ ገጽታዎች ጠለቅ ብሎ ለመድረስ እራሱን እንደሚያስፈልገው ሁሉ፣ የ20ኛው ክፍለ ዘመን ትምህርት የመምህሩን የውስጥ ሕይወት ድንበር በማስተማር እና በመማር ረገድ አዲስ ድንበር መክፈት አለበት።

ይህ እንዴት ሊደረግ እንደሚችል ቀደም ሲል በለውጥ መጣጥፎች ላይ የዳሰስኩት ርዕሰ ጉዳይ ነው፣ ስለዚህ እራሴን እዚህ አልደግመውም። “ስለ ጥሩ ትምህርት ጥሩ ንግግር” ውስጥ ፋኩልቲ እራሳቸውን እና እርስ በርስ እንደ አስተማሪ ሆነው እንዲያድጉ አስገዳጅ ያልሆኑ እና ወራሪ ያልሆኑ እድሎችን ለአንድ ተቋም አስፈላጊ የሆኑትን አንዳንድ ቁልፍ ነገሮች መርምሬያለሁ። “የተከፋፈለ የለም፡ የንቅናቄ አቀራረብ ለትምህርት ማሻሻያ” በተሰኘው መጽሃፍ ውስጥ ተቋማት የውስጥ አጀንዳን ሲቃወሙ ወይም ሲጠሉ በራሳችን ማድረግ የምንችላቸውን ነገሮች መርምሬያለሁ።

የእኛ ተግባር በአካዳሚክ የስራ ቦታ ውስጥ በቂ አስተማማኝ ቦታዎችን እና እምነት የሚጣልበት ግንኙነቶችን መፍጠር ነው—በተገቢ መዋቅራዊ ጥበቃዎች የታጠረ—ብዙዎቻችን ስለራሳችን ትግል እና ደስታ እንደ አስተማሪዎች ከነፍስ ጋር ጓደኝነት ለመመሥረት እና ለማደግ ቦታ ለመስጠት እንድንችል ነው። ሁሉም ቦታዎች አስተማማኝ ሊሆኑ አይችሉም፣ ሁሉም ግንኙነቶች እምነት የሚጣልባቸው አይደሉም፣ ነገር ግን የታማኝነት እና የፈውስ መጨመር በውስጣችን እና በመካከላችን እንዲፈጠር - ለራሳችን፣ ለትምህርታችን እና ለተማሪዎቻችን ስንል አሁን ካለንበት የበለጠ ማሳደግ እንችላለን።

ለሰው ነፍስ አልኬሚካል ሃይሎች ምስጋና ይግባውና ታማኝነት እና ፈውስ አንዳንድ ጊዜ በቀላሉ ይከሰታሉ። 1፣ የ30 ዓመት የማስተማር ልምድ ያለው፣ እኔ አሁንም እያንዳንዱን አዲስ ክፍል በፍርሀት እቀርባለሁ የሚለውን እውነታ በግልፅ ስናገር፣ ወጣት መምህራን ይህ የራሳቸው ፍርሀት የበለጠ ተፈጥሯዊ እንዲመስል እንደሚያደርግ ይነግሩኛል - እናም በቀላሉ ለመሻገር - እና ስለ አስተማሪው ራስን መቻል የበለጸገ ውይይት ብዙ ጊዜ ይመጣል። ስለ “ፍርሃት አስተዳደር” ቴክኒኮችን አንነጋገርም ፣ እንደዚህ ካሉ። ይልቁንም፣ እንደ ተጓዥ ተጓዥ ተገናኝተን እርስ በርሳችን መበረታቻ እንሰጣለን በዚህ በውስጣችን ባለው የትምህርት መልክዓ ምድር ጉዞ—እርስ በርሳችን ወደ መልካም ስራ ወደሚያሳየው ማንነት እና ታማኝነት እንመለሳለን፣ ይልቁንም ማስተማር ወደ ሚባለው ስራ።