Voor De reiziger: Een Gedicht Van John O'Donohue

Elke keer dat je het huis verlaat,
Een andere weg brengt je
Naar een wereld waar je nog nooit bent geweest.

Er wachten nieuwe vreemden op andere paden.
Nieuwe plekken die je nog nooit hebt gezien
Zal even schrikken als je binnenkomt.
Oude plekken die je goed kent
Zal niets doen alsof
Gewijzigd sinds uw laatste bezoek.

Als je reist, kom je jezelf tegen
Alleen op een andere manier,
Nu meer aandacht
Voor het zelf dat je meeneemt,
Je subtielere oogopslag
Jij in het buitenland; en hoe wat je tegenkomt
Raakt dat deel van het hart
Dat ligt laag bij huis:

Hoe je onverwachts afstemt
Naar het timbre in sommige stemmen,
Opening in gesprek
Je wilt opnemen
Waar je verlangen is
Heeft hard genoeg gedrukt
Binnenin, op een onuitgesproken duisternis,
Om een ​​kristal van inzicht te creëren
Je kon het niet weten
Je had nodig
Verlichten
Op jouw manier.

Als je reist,
Een nieuwe stilte
Gaat met je mee,
En als je luistert,
Je zult horen
Wat je hart zou willen
Liefdevol om te zeggen.

Een reis kan een heilige zaak worden:
Zorg ervoor, voordat u gaat,
De tijd nemen
Om uw vertrek te zegenen,
Om je hart te bevrijden van ballast
Zodat het kompas van je ziel
Kan u naar toe leiden
De territoria van de geest
Waar je zult ontdekken
Meer van je verborgen leven,
En de urgenties
Die het verdienen om jou te claimen.

Moge je op een ontwaakte manier reizen,
Verzameld met wijsheid in je innerlijke grond;
Opdat u de uitnodigingen niet verspilt
Die onderweg op je wachten om je te transformeren.

Moge u veilig reizen en verfrist aankomen,
En geniet optimaal van uw vrije tijd;
Keer verrijkt en vrij naar huis
Om het geschenk van de dagen die je roepen in evenwicht te brengen.

~ John O'Donohue ~