Wat Is dankbaarheid?

Wanneer mensen massaal ervoor kiezen om dankbaarheid in de praktijk te brengen, te integreren en te belichamen, kan de cumulatieve kracht die zo ontstaat bijdragen aan het creëren van de wereld waar we allemaal op hopen en naar verlangen, voor onszelf en voor toekomstige generaties.

De toepassing van multiculturele wijsheid – de gedeelde waarden en de inherente positieve overtuigingen van de mensheid – is bekend geworden als eeuwige wijsheid. Eeuwige wijsheid is van generatie op generatie doorgegeven sinds de geboorte van de mensheid. Het blijft opduiken onder diverse volkeren, onafhankelijk van geografie of taal, maar onlosmakelijk verbonden met wat inherent belangrijk is in onze gedeelde ervaring van wat het betekent om mens te zijn. Van alle universele thema's die via eeuwige wijsheid zijn overgedragen, blijft het uiten van dankbaarheid de lijm die de samenleving en relaties consequent bij elkaar houdt; het tegenovergestelde – ondankbaarheid – draagt ​​bij aan maatschappelijke ontbinding en scheiding. Het uiten van dankbaarheid is essentieel voor de duurzaamheid en het voortbestaan ​​van de mensheid. De stabiliserende en helende effecten van dankbaarheid, die vanuit meerdere perspectieven zijn onderzocht – cultureel, psychologisch, fysiek, spiritueel en zelfs financieel – hebben overduidelijk gemaakt dat de voordelen van een dankbaar leven onweerlegbaar zijn.

Als dankbaarheid een staat van zijn is die essentieel is voor een goed geleefd leven, waarom cultiveren en uiten we die dan in de moderne tijd niet dagelijks? Dankzeggen en waardering uiten voor de zegeningen en geschenken van het leven is immers een natuurlijke menselijke reactie . Misschien is de belangrijkste reden waarom we dankbaarheid geen onderdeel van ons dagelijks leven maken, wel dat het versnelde tempo en de vele afleidingen van het moderne leven het maar al te gemakkelijk hebben gemaakt om het belang van dankbaarheid te vergeten.

We hoeven ons niet tevreden te stellen met onze huidige ontkoppeling van de helende, levensbevestigende en verheffende menselijke ervaring van dankbaarheid. Door ons te verdiepen in de eeuwige wijsheden, worden we herinnerd aan ons natuurlijke vermogen om dankbaarheid te voelen en te uiten. Door bewuste en aanhoudende oefening gedurende een bepaalde periode kunnen we opnieuw ontdekken hoe dankbaarheid en al haar verwante kwaliteiten – dankbaarheid, waardering, mededogen, vrijgevigheid, gratie en zoveel andere positieve gemoedstoestanden – geïntegreerd en belichaamd kunnen worden in ons leven. En wanneer mensen in grote getale ervoor kiezen om dankbaarheid te beoefenen, te integreren en te belichamen, kan de cumulatieve kracht die ontstaat helpen om de wereld te creëren waar we allemaal op hopen en naar verlangen, voor onszelf en voor toekomstige generaties.

Wat is dankbaarheid?

Dankbaarheid is in essentie de erkenning van de onverdiende waardevolle toename van iemands ervaring.

Elke taal ter wereld heeft een manier om "dankjewel" te zeggen. Dit komt doordat dankbaarheid een inherente eigenschap is die in ieder mens aanwezig is en die spontaan wordt geactiveerd en geuit in verschillende contexten. Dankbaarheid overstijgt alle grenzen – geloof, leeftijd, beroep, geslacht en natie – en wordt benadrukt door alle grote religieuze tradities.

Dankbaarheid is in wezen de erkenning van de onverdiende waardevermeerdering in iemands ervaring – de erkenning van de positieve dingen die op ons pad komen waar we niet actief aan hebben gewerkt of om hebben gevraagd. De International Encyclopedia of Ethics definieert dankbaarheid als "de innerlijke indicator van het hart waarop de opbrengst van geschenken de uitwisseling overtreft", een definitie die het idee van onverdiende waardevermeerdering weerspiegelt. De connectie met het concept van geschenken is vanzelfsprekend. De Latijnse wortel van het woord dankbaarheid is grata of gratia – een gegeven geschenk – en van deze wortel komt ons woord genade, wat een vrijelijk gegeven geschenk betekent dat onverdiend is.

Dankbaarheid is een gevoel dat spontaan van binnenuit opkomt. Het is echter niet alleen een emotionele reactie; het is ook een keuze die we maken. We kunnen ervoor kiezen om dankbaar te zijn, of we kunnen ervoor kiezen om ondankbaar te zijn – om onze gaven en zegeningen als vanzelfsprekend te beschouwen. Als keuze is dankbaarheid een houding of aanleg. Zoals schrijver Alexis de Tocqueville het ooit beschreef, is dankbaarheid "een gewoonte van het hart". Broeder David Steindl-Rast, een benedictijner monnik, herinnert ons eraan dat "dankbaarheid het innerlijke gebaar is om betekenis te geven aan ons leven door het leven als geschenk te ontvangen." MJ Ryans klassieke boek, Attitudes of Gratitude , ondersteunt het idee dat dankbaarheid een houding is die we vrijwillig aannemen, en een die we kunnen aannemen in zowel de moeilijke als de goede tijden van het leven. De dagelijkse beoefening van dankbaarheid houdt het hart open, ongeacht wat er op ons pad komt.

Dankbaarheid als deugd

Deugden zijn eigenschappen die de inherente goedheid ondersteunen die in ieder mens huist. Dankbaarheid is zowel een sociale als een theologische deugd. De Hebreeuwse geschriften, het Nieuwe Testament en de Koran noemen dankbaarheid allemaal als een centrale deugd. Eeuwen geleden betoogde de filosoof Cicero dat dankbaarheid de moeder is van alle deugden, een deugd die andere deugden voortbrengt. Het cultiveren van dankbaarheid ontwikkelt karakter, de belichaming van gewenste deugden. Het advies om karakter te cultiveren door iemands vermogen tot dankbaarheid te vergroten, is een aloude wijsheid. De kunst van het behouden van een dankbare gemoedstoestand brengt andere deugden voort, zoals vrijgevigheid, nederigheid, mededogen, wijsheid, vreugde, integriteit en vertrouwen. Deze gemoedstoestand van mindfulness, van bewust en dankbaar zijn voor onze zegeningen, helpt onze deugden te cultiveren en vermindert, of kan zelfs alle obstakels die we tegenkomen om dankbaar te zijn, aanzienlijk.

Verwante kwaliteiten

Er zijn verschillende woorden die herhaaldelijk terugkomen in de discussie over dankbaarheid, en die allemaal de daarmee samenhangende gemoedstoestanden weerspiegelen. Hoewel dankbaarheid zowel een gevoel als een houding is, is dankbaarheid de demonstratieve uiting ervan, of deze nu naar onszelf of anderen wordt uitgedragen. We kunnen onze dankbaarheid uiten in woorden – gesproken of geschreven – of in daden, door tijd, middelen of geschenken te verstrekken om mensen op onverwachte manieren te ondersteunen of mensen in nood te helpen. Waardering is de erkenning van datgene wat ons dankbaar maakt, en kan ook innerlijk of uiterlijk worden uitgedrukt. Dankbaarheid ontsteekt vaak daden van vrijgevigheid ; we worden ertoe bewogen onszelf aan anderen te geven zonder er iets voor terug te verwachten. Boeddhisten noemen vrijgevige daden "koninklijke vrijgevigheid". Dit zijn slechts enkele van de kwaliteiten die verband houden met dankbaarheid. Het uiten van dankbaarheid creëert een opening die vele andere positieve gemoedstoestanden en ervaringen in ons leven uitnodigt.