ความกตัญญูคืออะไร?

เมื่อผู้คนจำนวนมากเลือกที่จะฝึกฝน บูรณาการ และแสดงความกตัญญู พลังสะสมที่เกิดขึ้นจะช่วยสร้างโลกแบบที่เราทุกคนหวังและปรารถนา สำหรับตัวเราเองและสำหรับคนรุ่นอนาคตได้

การประยุกต์ใช้ภูมิปัญญาพหุวัฒนธรรม—ค่านิยมร่วมกันและความเชื่อเชิงบวกที่เป็นธรรมชาติของมนุษยชาติ—ได้กลายเป็นที่รู้จักกันในชื่อภูมิปัญญาที่ยั่งยืน ภูมิปัญญาที่ยั่งยืนได้รับการถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่นตั้งแต่มนุษย์ถือกำเนิด ภูมิปัญญานี้ยังคงปรากฏให้เห็นในหมู่ผู้คนหลากหลาย ไม่เกี่ยวข้องกันด้วยภูมิศาสตร์หรือภาษา แต่เชื่อมโยงอย่างแยกไม่ออกกับสิ่งที่สำคัญโดยเนื้อแท้ในประสบการณ์ร่วมกันของเราว่าการเป็นมนุษย์หมายความว่าอย่างไร จากหัวข้อสากลทั้งหมดที่ถ่ายทอดผ่านภูมิปัญญาที่ยั่งยืน การแสดงความกตัญญูกตเวทียังคงเป็นกาวที่ยึดสังคมและความสัมพันธ์เข้าด้วยกันอย่างสม่ำเสมอ ส่วนความอกตัญญูกตเวทีที่ตรงกันข้ามนั้นก่อให้เกิดการสลายตัวและการแบ่งแยกในสังคม การแสดงความกตัญญูกตเวทีมีความจำเป็นต่อความยั่งยืนและการอยู่รอดของมนุษยชาติ ผลของการแสดงความกตัญญูกตเวทีซึ่งได้ รับการศึกษาวิจัย จากมุมมองต่างๆ—วัฒนธรรม จิตวิทยา ร่างกาย จิตวิญญาณ แม้แต่ทางการเงิน—ทำให้เห็นได้ชัดเจนว่าประโยชน์ของการใช้ชีวิตด้วยความกตัญญูกตเวทีนั้นไม่อาจปฏิเสธได้

หากความกตัญญูเป็นสภาวะที่จำเป็นต่อชีวิตที่ดี แล้วเหตุใดในยุคปัจจุบันเราจึงไม่ปลูกฝังและแสดงความกตัญญูกตเวทีในแต่ละวัน ท้ายที่สุดแล้ว การแสดงความขอบคุณและแสดงความซาบซึ้งต่อพรและของขวัญในชีวิตเป็น ปฏิกิริยาตามธรรมชาติของมนุษย์ บางทีเหตุผลสำคัญที่เราไม่แสดงความกตัญญูกตเวทีในชีวิตประจำวันอาจเป็นเพราะชีวิตในปัจจุบัน ที่เร่งรีบ และมีสิ่งรบกวนมากมายทำให้เราลืมความสำคัญของความกตัญญูกตเวทีได้ง่ายมาก

เราไม่จำเป็นต้องพอใจกับการขาดความเชื่อมโยงในปัจจุบันกับประสบการณ์แห่งความกตัญญูกตเวทีที่เยียวยา รักษาชีวิต และยกระดับจิตใจของมนุษย์ เมื่อเราใช้ภูมิปัญญาที่คงอยู่ชั่วนิรันดร์ เราจะนึกถึงความสามารถตามธรรมชาติของเราในการรู้สึกและแสดงความกตัญญูกตเวที เมื่อฝึกฝนอย่างต่อเนื่องและมีสติเป็นระยะเวลาหนึ่ง เราจะค้นพบอีกครั้งว่าความกตัญญูกตเวทีและคุณสมบัติที่เกี่ยวข้องทั้งหมด เช่น ความกตัญญู ความซาบซึ้ง ความเห็นอกเห็นใจ ความเอื้อเฟื้อ ความสง่างาม และสถานะเชิงบวกอื่นๆ อีกมากมาย สามารถรวมเข้าเป็นหนึ่งและเป็นรูปเป็นร่างในชีวิตของเราได้อย่างไร และเมื่อผู้คนจำนวนมากเลือกที่จะฝึกฝน รวมเข้าเป็นหนึ่ง และแสดงความกตัญญูกตเวที พลังสะสมที่เกิดขึ้นจะช่วยสร้างโลกแบบที่เราทุกคนหวังและปรารถนา สำหรับตัวเราเองและสำหรับคนรุ่นต่อไป

ความกตัญญูคืออะไร?

โดยพื้นฐานแล้วความกตัญญูกตเวทีเป็นการรับรู้ถึงคุณค่าที่เพิ่มขึ้นโดยไม่สมควรได้รับจากประสบการณ์ของตนเอง

ภาษาต่างๆ ในโลกมีวิธีแสดงความขอบคุณ เนื่องจากความกตัญญูเป็นคุณสมบัติที่มีอยู่ในตัวมนุษย์ทุกคน และถูกกระตุ้นและแสดงออกอย่างเป็นธรรมชาติในบริบทต่างๆ ความกตัญญูข้ามขีดจำกัดทุกประการ ไม่ว่าจะเป็นความเชื่อ อายุ อาชีพ เพศ และชาติ และได้รับการเน้นย้ำโดยประเพณีทางศาสนาที่ยิ่งใหญ่ทุกแห่ง

ความกตัญญูกตเวทีเป็นการ รับรู้ถึงคุณค่าที่เพิ่มขึ้นโดยไม่ได้มาจากเหตุผลอันสมควรในประสบการณ์ของตนเอง ซึ่งเป็นการยอมรับสิ่งดีๆ ที่เข้ามาในชีวิตโดยที่เราไม่ได้พยายามอย่างเต็มที่หรือร้องขอมา สารานุกรมจริยธรรมระหว่างประเทศได้ให้คำจำกัดความของความกตัญญู กตเวทีว่าเป็น "ตัวบ่งชี้ภายในของหัวใจว่าของขวัญที่มอบให้มีคุณค่ามากกว่าการแลกเปลี่ยน" ซึ่งเป็นคำจำกัดความที่สะท้อนถึงแนวคิดของของขวัญที่เพิ่มขึ้นโดยไม่ได้มาจากเหตุผลอันสมควร ความเชื่อมโยงกับแนวคิดของของขวัญนั้นเป็นสิ่งที่เป็นธรรมชาติ รากศัพท์ภาษาละตินของคำว่า gratitude คือ grata หรือ gratia ซึ่งหมายถึงของขวัญที่ได้รับ และจากรากศัพท์เดียวกันนี้ เราได้คำว่า grace ซึ่งหมายถึงของขวัญที่ให้ไปโดยเสรีโดยไม่ได้มาจากเหตุผลอันสมควร

ความกตัญญูเป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติจากภายใน อย่างไรก็ตาม มันไม่ใช่เพียงการตอบสนองทางอารมณ์เท่านั้น แต่ยังเป็นทางเลือกที่เราเลือกเองด้วย เราสามารถเลือกที่จะรู้สึกขอบคุณ หรือเลือกที่จะไม่รู้สึกขอบคุณก็ได้ โดยไม่ถือว่าของขวัญและพรที่เราได้รับเป็นเรื่องธรรมดา ความกตัญญูเป็นทางเลือกหนึ่ง นักเขียนอย่าง Alexis de Tocqueville เคยบรรยายไว้ว่า ความกตัญญูเป็น “นิสัยของหัวใจ” พี่ชาย David Steindl-Rast ซึ่งเป็นพระภิกษุในนิกายเบเนดิกติน เตือนเราว่า “ความรู้สึกกตัญญูเป็นการแสดงออกภายในเพื่อให้ชีวิตมีความหมายโดยรับชีวิตเป็นของขวัญ” หนังสือคลาสสิกของ MJ Ryan เรื่อง Attitudes of Gratitude สนับสนุนแนวคิดที่ว่าความกตัญญูเป็นจุดยืนที่เราแสดงออกมาโดยสมัครใจ และเป็นจุดยืนที่เราสามารถนำไปใช้ได้ตลอดช่วงเวลาที่ยากลำบากในชีวิต รวมถึงช่วงที่ดีด้วย การฝึกฝนความกตัญญูทุกวันจะช่วยให้หัวใจเปิดกว้างไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

ความกตัญญูเป็นคุณธรรม

คุณธรรมเป็นคุณสมบัติที่สนับสนุนความดีที่มีอยู่ในตัวมนุษย์ทุกคน ความกตัญญูเป็นทั้งคุณธรรมทางสังคมและทางเทววิทยา พระคัมภีร์ฮีบรู พันธสัญญาใหม่ และอัลกุรอาน ต่างกล่าวถึงความกตัญญูว่าเป็นคุณธรรมหลักในหลาย ๆ ด้าน หลายศตวรรษที่ผ่านมา นักปรัชญาซิเซโรได้โต้แย้งว่าความกตัญญูเป็นต้นกำเนิดของคุณธรรมทั้งหมด เป็นคุณธรรมที่ก่อให้เกิดคุณธรรมอื่น ๆ การปลูกฝังความกตัญญูช่วยพัฒนาบุคลิกภาพ ซึ่งเป็นศูนย์รวมของคุณธรรมที่พึงปรารถนา คำแนะนำในการปลูกฝังบุคลิกภาพโดยขยายความสามารถในการแสดงความกตัญญูเป็นภูมิปัญญาที่สืบทอดกันมายาวนาน ศิลปะแห่งการรักษาอุปนิสัยแห่งความกตัญญูจะก่อให้เกิดคุณธรรมอื่น ๆ เช่น ความเอื้อเฟื้อ ความถ่อมตน ความเห็นอกเห็นใจ ภูมิปัญญา ความยินดี ความซื่อสัตย์สุจริต และความไว้วางใจ การมีสติสัมปชัญญะนี้จะช่วยปลูกฝังคุณธรรมต่างๆ ของเรา และลดอุปสรรคต่อความกตัญญูกตเวทีลงได้อย่างมาก หรืออาจถึงขั้นขจัดออกไปเลยก็ได้

คุณสมบัติที่เกี่ยวข้อง

มีคำศัพท์หลายคำที่ปรากฏขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าเมื่อกล่าวถึงความกตัญญู ซึ่งล้วนสะท้อนถึงสภาวะที่เกี่ยวข้องกับความกตัญญู แม้ว่าความกตัญญูจะเป็นทั้งความรู้สึกและทัศนคติ แต่ ความกตัญญู เป็นการแสดงออกถึงความกตัญญู ไม่ว่าจะแสดงออกถึงตนเองหรือผู้อื่น เราสามารถแสดงความขอบคุณด้วยคำพูด พูดหรือเขียน หรือการกระทำ โดยการให้เวลา ทรัพยากร หรือของขวัญเพื่อสนับสนุนผู้อื่นในรูปแบบที่คาดไม่ถึงหรือช่วยเหลือผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือ ความซาบซึ้ง คือการรับรู้ถึงสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกกตัญญู และสามารถแสดงออกได้ทั้งภายในหรือภายนอก ความกตัญญูมักจุดประกายให้เกิดการกระทำอัน เอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่ เรารู้สึกอยากมอบตัวให้ผู้อื่นโดยไม่หวังสิ่งตอบแทนใดๆ ชาวพุทธเรียกการกระทำอันเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ที่ให้กันโดยเสรีว่า "ความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่แบบราชา" นี่เป็นเพียงคุณสมบัติบางประการที่เกี่ยวข้องกับความกตัญญู การแสดงความกตัญญูเป็นช่องทางที่เชื้อเชิญสภาวะและประสบการณ์เชิงบวกอื่นๆ มากมายเข้ามาในชีวิตของเรา