Wat Grace Lee Boggs Activisten Op Dit Moment Zou Hebben Geleerd

Drie principes die u helpen om een ​​burn-out te voorkomen en te blijven werken aan een betere wereld.

Dankzij de recente gebeurtenissen voelen veel mensen zich gemotiveerd om de straat op te gaan, hun congresafgevaardigden te bellen of zelfs protestkunst te maken. Mensen die zichzelf nooit als activist hebben gezien, voelen nu de behoefte om iets te doen. Ervaren activisten staan ​​voor de uitdaging om hun inspanningen te hervatten zonder opgebrand te raken. Velen van ons voelen zich vermoeid na maandenlange bedreigingen van burgerlijke vrijheden, mensenrechten en de integriteit van onze instellingen. In zo'n tijd moeten we allemaal weten hoe we activisme op de lange termijn kunnen volhouden.

Mindfulness biedt een oplossing.

Voor velen van ons is mindfulness meer dan een individualistische manier om stress te verminderen. Zoals Thich Nhat Hanh leert, begint vrede vinden bij onszelf, maar contemplatie leidt tot compassie , en compassie houdt in dat we actie ondernemen om lijden aan te pakken. Dit werk om de wereld te transformeren door middel van sociale, politieke, economische of ecologische verandering is activisme.

Hier zijn drie principes van duurzaam activisme, ontleend aan de inspirerende lessen van Grace Lee Boggs , een levenslange activiste tot ze in 2015 op 100-jarige leeftijd overleed. Boggs sprak over een culturele revolutie waarin we de manier waarop we onszelf, onze omgeving en onze instellingen zien, veranderen. Ze pleitte ervoor om een ​​leven op te bouwen, niet alleen een bestaan ​​op te bouwen, door onszelf te voeden, onze kinderen op te leiden en meer verantwoordelijkheid te nemen voor elkaar en onze gemeenschappen.

1. Kom tot leven

Recent onderzoek toont aan hoeveel mensen gemotiveerd worden door de zoektocht naar betekenis – en voor velen van hen is activisme het meest intens betekenisvolle werk dat ze ooit zullen doen. Het wordt aangewakkerd door het gevoel geroepen te zijn om het werk te doen – en het wordt in stand gehouden door het gevoel betekenis te vinden in je werk.

Boggs leert dat activisme betekent dat je beseft dat "wij de leiders zijn" en dat we de verandering kunnen zijn die we in de wereld willen zien. Dat betekent niet dat we de volledige last van verandering op ons nemen; het betekent dat we een rol vinden om te spelen. Er zijn veel verschillende vormen van activisme, en iedereen kan bijdragen naar eigen vermogen, door globaal te denken en lokaal te handelen.

Hoewel er zelfbenoemde of zelfbenoemde activisten zijn, heeft iedereen in zijn of haar dagelijkse praktijk zowel de mogelijkheid als de verantwoordelijkheid om de manier waarop we individueel en collectief met elkaar en onze sociale wereld omgaan te veranderen. Mindfulness stelt ons in staat om te weten wie we zijn en wat we kunnen doen, en om dat vervolgens ook te doen.

Dit kan zo simpel zijn als bewust ademhalen , je aandacht richten op je ademhaling, in- en uitademen, vooral wanneer je je bijzonder gestrest of angstig voelt. Niets maakt je bewuster van het feit dat je leeft dan het tellen van je eigen ademhaling!

2. Verbinden

Uit onderzoek tot nu toe blijkt dat sociale verbondenheid de belangrijkste voorspeller is van persoonlijk geluk – en activisme is niets zonder een gevoel van verbondenheid. Het wordt in stand gehouden door je te verenigen met anderen in de strijd, en ons eraan te herinneren dat we niet alleen zijn. Studies suggereren zelfs dat onze gevoelens van verbondenheid ons niet alleen een goed gevoel geven, maar ons ook aanzetten tot goede daden.

Verbinding maken met degenen die we als vijanden beschouwen, is ook cruciaal. We moeten ons verzetten tegen onrecht en we moeten ons verzetten tegen de destructieve scheiding van onszelf en anderen door mensen te verdelen in 'wij' en 'zij'.

Mindfulnessmeditatie kan ons helpen anderen helder te zien en diepgaand te luisteren, waardoor we ons bewust worden van onze onderlinge verbondenheid met alle levende wezens. Er bestaat een specifieke vorm van meditatie, genaamd liefdevolle vriendelijkheid, die dat gevoel van verbondenheid kan versterken, inclusief mededogen voor degenen die we als vijanden beschouwen of die ons kwaad hebben gedaan.

Verbinding betekent ook dat we het systeem niet verlaten, maar onszelf er juist als onderdeel van beschouwen. Boggs herinnert ons eraan dat je geen enkele samenleving kunt veranderen tenzij je er verantwoordelijkheid voor neemt, tenzij je jezelf als onderdeel van de samenleving beschouwt en verantwoordelijk bent voor de verandering ervan.

3. Zorg

Activisme komt voort uit zorgzaamheid en roept ons op om onze cirkel van mededogen te verbreden, zodat deze alle schepselen en de aarde zelf omvat.

Die compassie moet bij onszelf beginnen. Bewuste zelfcompassie gaat er niet om jezelf te laten gaan. Zoals spirituele activisten uit vele tradities – zoals Thomas Merton, Mahatma Gandhi en de Dalai Lama – hebben geleerd, is het cultiveren van compassie voor onszelf wat ons in staat stelt om werkelijk compassievol te zijn voor anderen. Onderzoek suggereert zelfs dat mindfulnessmeditatie de compassievolle reacties op lijden kan versterken. Datzelfde onderzoek toont aan dat compassie ons ook motiveert om in actie te komen in de wereld.

Zoals psycholoog Paul Ekman betoogde , hoort woede thuis in activisme. Maar woede is niet duurzaam; woede brandt te heet voor een leven lang. Boggs zag het verzorgen van tuinen, voor jezelf zorgen en voor anderen zorgen als voedend activisme. Die zorgzame daden zullen ons door onze moeilijkste tijden heen helpen, als individu en als samenleving.

Hoewel activisme moed vereist om moedig op te treden voor maatschappelijke verandering, vereist het ook acceptatie van wat we niet kunnen veranderen. We hebben geduld en begrip nodig dat het een lange weg is en dat we niet de eersten zijn die hebben geprobeerd de wereld te veranderen. Het creëren van een vreedzame en rechtvaardige wereld is geen eenmalige gebeurtenis, maar een continu proces dat gepaard gaat met langzame evolutionaire verandering. Mindfulnessoefeningen kunnen ons helpen om in het moment te blijven, ons in te zetten voor de strijd en dankbaar te zijn voor de kans om te dienen.