Enam Prinsip Tanpa Keganasan

Protes Jumaat Pertama Oakland, Jun 2015. Kredit: Thomas Hawk, melalui Flickr. Beberapa hak terpelihara

Berikut ialah enam garis panduan yang boleh membantu anda menjalankan tindakan tanpa kekerasan dengan lebih selamat dan berkesan, sambil menggunakan amalan tanpa kekerasan daripada warisan budaya anda sendiri. Garis panduan ini diperoleh, seperti yang anda akan lihat, daripada dua perkara asas yang perlu diingat:

Kami tidak menentang orang lain, hanya apa yang mereka lakukan.

Bermakna adalah hujung dalam pembuatan; tiada yang baik akhirnya boleh terhasil daripada keganasan.

1. Hormati semua orang–termasuk diri sendiri.

Semakin kita menghormati orang lain, semakin berkesan kita boleh memujuk mereka untuk berubah. Jangan gunakan penghinaan sebagai alat–atau terima penghinaan daripada orang lain, kerana itu hanya merendahkan martabat semua orang. Ingat, tiada siapa boleh merendahkan martabat anda tanpa kebenaran anda.

Hubungan penyembuhan adalah kejayaan sebenar dalam tanpa kekerasan, sesuatu keganasan tidak boleh dicapai. Walaupun dalam kes keganasan yang melampau, Gandhi merasakan adalah mungkin untuk membenci dosa, bukan pendosa. Pada tahun 1942, apabila India ditahan oleh British dan takut akan pencerobohan Jepun, dia menasihati rakan senegaranya:

"Sekiranya kita negara bebas, perkara boleh dilakukan tanpa kekerasan untuk menghalang Jepun daripada memasuki negara itu. Oleh kerana itu, penentangan tanpa kekerasan boleh bermula apabila Jepun menjejaskan pendaratan."

Oleh itu, penentang tanpa kekerasan akan menolak bantuan mereka, walaupun air. Kerana ia bukan sebahagian daripada tugas mereka untuk membantu sesiapa sahaja untuk mencuri negara mereka. Tetapi jika orang Jepun telah tersasar dan mati kehausan dan meminta pertolongan sebagai manusia, seorang penentang tanpa kekerasan, yang mungkin tidak menganggap sesiapa pun sebagai musuhnya, akan memberi air kepada orang yang dahaga. Katakan Jepun memaksa penentang untuk memberi mereka air; penentang mesti mati dalam tindakan penentangan.

2. Sentiasa masukkan alternatif yang membina.

Tindakan konkrit sentiasa lebih berkuasa daripada simbolisme semata-mata, terutamanya apabila tindakan itu mewujudkan alternatif yang membina: menubuhkan sekolah, membentuk industri kotej, menubuhkan koperasi pertanian, merangka perbankan mesra masyarakat. Seperti kata Buckminster Fuller, "Anda tidak pernah mengubah sesuatu dengan melawan realiti sedia ada. Untuk mengubah sesuatu, bina model baharu yang menjadikan model sedia ada usang."

Gandhi memulakan 18 projek yang membolehkan orang India mengambil alih masyarakat mereka sendiri, menjadikannya lebih mudah untuk "menolak" pemerintahan British dan meletakkan asas untuk demokrasi mereka sendiri. Kerja konstruktif mempunyai banyak kelebihan:

Ia membolehkan orang ramai melepaskan pergantungan mereka kepada rejim dengan mencipta barangan dan perkhidmatan mereka sendiri. Anda tidak boleh menyingkirkan penindas apabila anda bergantung kepada mereka untuk keperluan yang penting. Anda bukan sahaja bertindak balas terhadap kesalahan tetapi mengambil alih tanggungjawab. Menjadi proaktif membantu anda menghilangkan kepasifan, ketakutan dan ketidakberdayaan.

Ia memberikan kesinambungan pergerakan, kerana ia boleh diteruskan apabila rintangan langsung tidak digalakkan.

Kajian telah menunjukkan bahawa bekerjasama adalah cara yang paling berkesan untuk menyatukan manusia. Ia membina komuniti dan meyakinkan orang ramai bahawa pergerakan anda bukanlah bahaya kepada tatanan sosial.

Paling penting, ia mewujudkan infrastruktur yang diperlukan apabila rejim penindas tumbang. Banyak pemberontakan telah berjaya mengusir rejim yang dibenci hanya untuk menemui kumpulan penindas baru yang menyerbu ke dalam ruang hampa.

Peraturan praktikal yang baik untuk diikuti ialah: menjadi konstruktif di mana mungkin, dan menghalang apabila perlu.

3. Berhati-hati dengan jangka panjang.

Tindakan tanpa kekerasan sentiasa memberikan hasil yang positif, kadangkala lebih daripada yang kita mahukan. Apabila China mengalami kebuluran yang teruk pada tahun 1950-an, Fellowship of Reconciliation cawangan AS menganjurkan kempen surat masuk untuk meminta Presiden Eisenhower menghantar lebihan makanan ke China. Kira-kira 35,000 rakyat Amerika mengambil bahagian. Mesej kami kepada Presiden adalah inskripsi ringkas dari Yesaya: “Jika musuhmu lapar, beri dia makan.” Seolah-olah tiada respon. Tetapi 25 tahun kemudian, kami mengetahui bahawa kami telah mengelak cadangan untuk mengebom sasaran di Tanah Besar China semasa Perang Korea! Pada mesyuarat utama Ketua Staf Bersama, Eisenhower mengumumkan: "Tuan-tuan, memandangkan 35,000 rakyat Amerika mahu kami memberi makan kepada orang Cina, ini bukanlah masa untuk mula mengebom mereka."

Keganasan kadangkala "berfungsi" dalam erti kata ia memaksa perubahan tertentu, tetapi dalam jangka panjang, ia membawa kepada lebih banyak kesengsaraan dan kekacauan. Kita tidak mempunyai kawalan ke atas hasil tindakan kita, tetapi kita boleh mengawal cara yang kita gunakan, malah perasaan kita dan keadaan fikiran kita. Berikut ialah formula yang berguna: Keganasan kadangkala "berfungsi" tetapi ia tidak pernah berkesan (dalam menjadikan sesuatu atau perhubungan lebih baik, contohnya). Tanpa kekerasan kadangkala "berfungsi" dan sentiasa berkesan.

Mempunyai matlamat yang jelas. Berpegang pada perkara penting (seperti maruah manusia) dan jelas tentang prinsip anda, tetapi bersedia untuk menukar taktik atau berkompromi dengan perkara lain. Ingat, anda tidak dalam perebutan kuasa (walaupun pihak lawan mungkin berfikiran seperti itu): anda dalam perjuangan untuk keadilan dan maruah manusia. Dalam tanpa kekerasan, anda boleh kalah dalam semua pertempuran tetapi masih meneruskan untuk memenangi perang!

4. Cari penyelesaian menang-menang.

Anda cuba membina semula hubungan dan bukannya menjaringkan "kemenangan". Dalam konflik, kita dapat merasakan bahawa untuk satu pihak menang pihak lain mesti kalah, itu tidak benar. Oleh itu, kita tidak berusaha untuk menjadi pemenang atau mengatasi orang lain; kami berusaha untuk belajar dan membuat perkara yang lebih baik untuk semua.

Semasa rundingan sengit mengenai undang-undang pengasingan Montgomery, Alabama, Martin Luther King, Jr., membuat pemerhatian menarik yang dia catatkan dalam bukunya Stride Toward Freedom: The Montgomery Story. Seorang peguam untuk syarikat bas bandar yang telah menghalang tuntutan orang Afrika-Amerika untuk desegregasi mendedahkan sumber sebenar bantahannya: "Jika kami memberikan tuntutan ini kepada orang Negro, mereka akan berbangga dengan kemenangan yang telah mereka menangi ke atas orang kulit putih; dan ini tidak akan kami pertahankan."

Memikirkan perkara ini, King menasihati para peserta dalam gerakan itu untuk tidak bermegah-megah atau bermegah-megah, mengingatkan mereka: "Melalui keganasan kita mengelakkan godaan untuk mengambil psikologi pemenang." "Psikologi pemenang" tergolong dalam dinamik lama saya-menentang-anda, tetapi orang tanpa kekerasan melihat kehidupan sebagai "evolusi bersama" ke arah komuniti penyayang di mana semua orang boleh berkembang maju. Berbangga dengan "kemenangan" sebenarnya boleh membatalkan keuntungan yang diperoleh dengan susah payah.

5. Gunakan kuasa dengan berhati-hati.

Kami dikondisikan, terutamanya di Barat, untuk berfikir bahawa kuasa "tumbuh daripada laras pistol." Memang ada sejenis kuasa yang datang daripada ancaman dan kekerasan–tetapi ia tidak berkuasa jika kita enggan mematuhinya.

Terdapat satu lagi jenis kuasa yang datang dari kebenaran. Katakan bahawa anda telah membuat petisyen untuk menghapuskan ketidakadilan. Mungkin anda telah menyatakan perasaan anda dalam tindakan bantahan yang sopan tetapi tegas, namun pihak lain tidak bertindak balas. Kemudian anda mesti, seperti kata Gandhi, "bukan sahaja bercakap dengan kepala tetapi menggerakkan hati juga." Kita boleh menjelaskan ketidakadilan dengan menanggung penderitaan yang wujud dalam sistem yang tidak adil. Ini membolehkan kami menggerakkan Satyagraha, atau "kuasa kebenaran." Dalam kes yang melampau, kita mungkin perlu melakukannya dengan risiko nyawa kita sendiri, itulah sebabnya adalah baik untuk menjadi sangat jelas tentang matlamat kita. Lakukan ini dengan berhati-hati.

Sejarah, dan selalunya pengalaman kita sendiri, telah menunjukkan bahawa permusuhan yang pahit pun boleh cair dengan pujukan seperti ini yang cuba membuka mata pihak lawan, yang tidak kita paksa. Namun begitu, ada kalanya kita mesti menggunakan bentuk paksaan. Sebagai contoh, apabila seorang diktator enggan berundur, kita perlu bertindak segera untuk menamatkan sejumlah besar penderitaan manusia yang disebabkan oleh orang itu menyalahgunakan kuasa. Namun, ia memerlukan pemikiran strategik dan penjagaan tanpa kekerasan untuk melakukannya dengan betul. Tetapi apabila masa mengizinkan, kita menggunakan kuasa kesabaran dan pujukan, untuk bertahan daripada menimbulkan penderitaan. Perubahan yang dibawa oleh pujukan adalah berkekalan: seseorang yang dipujuk tetap dipujuk, manakala seseorang yang dipaksa akan hanya menunggu peluang untuk membalas dendam.

6. Tuntut legasi kami.

Nonviolence tidak lagi perlu berlaku dalam ruang hampa. Sentiasa ambil perhatian bahawa jika anda menggunakan tanpa kekerasan dengan keberanian, keazaman dan strategi yang jelas, anda berkemungkinan besar akan berjaya: menang atau kalah, anda akan memainkan peranan anda dalam transformasi besar hubungan manusia yang bergantung kepada masa depan kita.

Enam prinsip ini diasaskan atas kepercayaan bahawa semua kehidupan adalah satu keseluruhan yang saling berkaitan dan apabila kita memahami keperluan sebenar kita, kita tidak bersaing dengan sesiapa pun. Seperti yang dikatakan Martin Luther King, "Saya tidak boleh menjadi apa yang saya sepatutnya sehingga anda adalah apa yang anda sepatutnya. Dan anda tidak boleh menjadi apa yang anda sepatutnya sehingga saya menjadi apa yang saya sepatutnya."

Artikel ini pertama kali diterbitkan dalam Nonviolence .