Co Mediatorzy mogą zrobić, Aby wzmocnić demokrację (+50 pytań Do Zadania Podczas Dyskusji politycznych)

Kenneth Cloke jest dyrektorem Center for Dispute Resolution , uznanym na świecie mediatorem, facylitatorem dialogu, projektantem systemów rozwiązywania konfliktów, nauczycielem i nie tylko. Biorąc pod uwagę polaryzację polityczną, głębokie podziały i niepokoje społeczne w Stanach Zjednoczonych, niedawno udostępnił szczegółową listę 10 działań, które mogą pomóc nam przekształcić autokratyczne, oparte na władzy konflikty polityczne w demokratyczne, wspólne wysiłki. Ponadto zaproponował zestaw 50 pytań, które można wykorzystać w politycznych dyskusjach z przyjaciółmi i rodziną, aby umożliwić prawdziwy dialog i zwiększyć jego produktywność.

Poniższe wpisy pochodzą ze strony Kennetha Cloke'a na Facebooku .

50 pytań, które możesz zadać znajomym i krewnym podczas dyskusji politycznych

Po wyborach, gdy będziemy rozmawiać z przyjaciółmi i krewnymi, z którymi możemy się nie zgadzać, oprócz merytorycznych kwestii, które chcemy poruszyć, poniżej zamieściliśmy 50 pytań, które pomogą nam uczynić nasze rozmowy ciekawszymi i bardziej produktywnymi.

1. Jakie doświadczenia życiowe sprawiły, że ta kwestia tak bardzo cię poruszyła?

2. Skąd pochodzą twoje przekonania? Z rodziny? Kościoła? Pracy?

3. Jak myślisz, w jakie przekonania mógłbyś się wierzyć, gdybyś urodził się w innej rodzinie, wyznawał inną religię, miał inną rasę, inną płeć, inną klasę społeczną lub żył w innych czasach?

4. Co jest sednem tej kwestii dla Ciebie jako jednostki?

5. Dlaczego ta kwestia tak bardzo Cię interesuje?

6. Czy dostrzegasz jakieś niejasności w omawianej przez nas kwestii lub idee, które trudno ci zdefiniować?

7. Czy masz jakieś mieszane uczucia, wątpliwości, niepewności lub dyskomfort związany z tą kwestią, którymi chciałbyś się podzielić?

8. Czy jest jakaś część tej sprawy, co do której nie jest Pan w 100% pewien lub o której chciałby Pan porozmawiać?

9. Jakie pytania lub ciekawostki masz dla osób, które mają inne poglądy?

10. Jakie są niektóre kluczowe słowa lub frazy, które nas dzielą?

11. Jakie są niektóre kluczowe słowa lub frazy, które nas łączą?

12. Jakie słowa i zwroty polityczne są dla Ciebie „gorące”?

13. Jak zdefiniowałbyś każde z tych słów lub fraz? Co one dla ciebie oznaczają, sugerują lub implikują? Dlaczego? Jakie doświadczenia miałeś z nimi?

14. Jakie emocje odczuwasz lub jakie wyzwalają w tobie poszczególne słowa?

15. Czy uważasz, że inne definicje, znaczenia, doświadczenia lub emocje są możliwe? Jak?

16. Jak myślisz, jak wyglądałaby nasza rozmowa, gdybyśmy postanowili nie używać słów, które nas dzielą lub wyzwalają w nas emocje? Czy jesteś gotów spróbować, teraz?

17. Czy mimo że mamy zupełnie różne poglądy, są jakieś wspólne kwestie lub pomysły, które Twoim zdaniem mogą nas łączyć?

18. Jakie podstawowe wartości i przekonania etyczne doprowadziły Cię do obecnych przekonań politycznych?

19. Czy różnice między naszymi stanowiskami ujawniają jakieś zagadki, paradoksy, sprzeczności lub enigmy dotyczące tej kwestii?

20. Jakie fakty, jeśli okażą się prawdziwe, mogłyby sprawić, że zaczniesz myśleć inaczej?

21. Czy można postrzegać nasze różnice jako dwie strony tej samej monety? Jeśli tak, co je łączy? Jaka jest ta moneta?

22. Bez omawiania żadnego z naszych preferowanych kandydatów, jakie zasady Twoim zdaniem reprezentuje kandydat, którego popierasz? Dlaczego te zasady są dla Ciebie ważne?

23. Jakie są Twoje cele na te wybory, poza wyborem kandydata, którego popierasz? Dlaczego te cele są dla Ciebie ważne?

24. W jaki sposób moglibyśmy rozszerzyć te zasady i cele na tę rozmowę, którą prowadzimy właśnie teraz?

25. Czego te zasady i cele wymagają od nas w sposobie, w jaki traktujemy siebie nawzajem lub w jaki rozmawiamy ze sobą o kandydatach, których każdy z nas popiera?

26. Jakie formy argumentacji lub wsparcia politycznego uważasz za nieskuteczne, kontrproduktywne lub zachęcające do oporu?

27. Jakie formy argumentacji lub wsparcia politycznego uważasz za skuteczne, produktywne lub zachęcające do myślenia i uczenia się od osób, z którymi się nie zgadzasz?

28. Jakie ideały i zasady Twoim zdaniem łączą obu kandydatów?

29. Co Twoim zdaniem się stanie, jeśli nasze argumenty i wsparcie staną się zbyt antagonistyczne lub konfrontacyjne?

30. Jak możemy współpracować, aby temu zapobiec?

31. Czy potrafisz oddzielić kwestie polityczne od ludzi, którzy je wyznają?

32. Czy jest coś pozytywnego lub godnego uznania, co mógłbyś powiedzieć o ludziach po drugiej stronie tej kwestii?

33. Zamiast skupiać się na przeszłości, co chciałbyś zobaczyć w przyszłości? Dlaczego?

34. Czy uważasz, że znów nie zgadzamy się co do podstawowych wartości lub sposobów ich osiągnięcia?

35. Czy jest jakiś sposób, żebyśmy oboje mieli rację co do różnych aspektów tej kwestii? Jak?

36. Jakimi kryteriami mógłbyś się kierować, aby zdecydować, które pomysły lub podejścia sprawdzają się najlepiej?

37. Jakie procesy lub zasady podstawowe mogą pomóc nam wyrażać odmienne opinie w sposób bardziej konstruktywny?

38. Czy byłoby możliwe przetestowanie naszych pomysłów w praktyce i zobaczenie, które działają najlepiej? Jak moglibyśmy to zrobić?

39. Co można zrobić, aby udoskonalić każdy z naszych pomysłów?

40. Czy któryś z moich pomysłów mógłby zostać wcielony w Twój? W jaki sposób?

41. Czy jest jakiś aspekt tej kwestii, który któryś z nas pominął? Czy są jakieś inne alternatywy dla tego, co oboje mówimy?

42. Jakie inne informacje byłyby przydatne lub chciałbyś je mieć, aby odpowiedzieć na niektóre z pytań, które omówiliśmy?

43. Co moglibyśmy zrobić, aby ulepszyć nasz proces niezgadzania się ze sobą w przyszłości? Aby zachęcić do przyszłego dialogu? Czy bylibyście skłonni zrobić to razem?

44. Czy uważasz, że była to pożyteczna i konstruktywna rozmowa? Jeśli tak, to w jaki sposób? Jeśli nie, co moglibyśmy zrobić lepiej?

45. Co mógłbym zrobić, aby ta rozmowa przebiegała dla ciebie lepiej?

46. ​​Czy chciałbyś wiedzieć, co mógłbyś zrobić, aby to lepiej działało dla mnie? Czy jesteś skłonny to zrobić następnym razem, kiedy będziemy rozmawiać?

47. Co sprawiło, że chciałeś wziąć udział w tej rozmowie? Dlaczego zgodziłeś się ze mną porozmawiać, mimo że się nie zgadzamy?

48. Czego dowiedziałeś się z naszej rozmowy?

49. Co chciałbyś zrobić inaczej w przyszłości, jeśli się nie zgadzamy? Jak moglibyśmy sprawić, aby nasz dialog był ciągły lub bardziej skuteczny?

50. Czy uważasz, że warto kontynuować tę rozmowę, aby dowiedzieć się więcej o sobie nawzajem i o tym, co każdy z nas uważa za prawdę?

***

10 działań, które możemy podjąć, aby przekształcić wrogie, autokratyczne, oparte na władzy konflikty polityczne w oparte na współpracy, demokratyczne, oparte na interesach rozwiązywanie problemów społecznych

Przyjęliśmy demokrację za pewnik i pozwoliliśmy, aby została podważona i podkopana przez wybranych urzędników, dla których jest ona jedynie środkiem do zdobycia statusu, bogactwa i władzy. I o włos byliśmy od jej utraty.

Wyobraźmy sobie na przykład, gdzie moglibyśmy być dzisiaj, gdyby garstka zdyscyplinowanych, ciężko uzbrojonych białych suprematystów wzięła Kongres jako zakładnika, „aresztowała” kilku opornych i uniemożliwiła im zatwierdzenie głosów Kolegium Elektorów; albo gdyby Trump osobiście, zgodnie z obietnicą, poprowadził ich do Kongresu; albo gdyby, zgodnie z doradztwem, nakazał aresztowanie Pence’a, Bidena, Harris i kilku innych, unieważnił wybory jako sfałszowane i ogłosił stan wojenny.

Ponieważ demokracja jest otwarta, jest podatna na demagogów i autokratów; ale ponieważ jest otwarta, jest również odporna, zdolna do nauki i doskonalenia się oraz reagująca na mądrość ludu. Aby uniknąć podobnych zdarzeń w przyszłości, musi teraz ewoluować – szczególnie w swoich reakcjach na konflikty i swojej zdolności do przyjmowania różnorodności i sprzeciwu.

Kluczem do tego jest jego zdolność do przekształcania procesów politycznych opartych na rywalizacji, autokratycznych, na zasadzie wygrana/przegrana, na władzy lub prawach, które automatycznie wyzwalają konflikty polityczne, w procesy oparte na współpracy, demokratyczne, na zasadzie wygrana/przegrana, na interesach, które przekształcają konflikty polityczne w rozwiązywanie problemów społecznych.

„Dlaczego” tak robić, jest teraz oczywiste; to „jak” musimy omówić. Możemy zacząć prosto i lokalnie, od dziesięciu kroków, które może podjąć każdy początkujący mediator, zaczynając od tych:

1. Wzmocnij swoje umiejętności i otrzymaj szkolenie w pełnym zakresie metod rozwiązywania konfliktów, obejmujących różne formy mediacji, a także ułatwianie dialogu i kręgu, budowanie konsensusu, nieformalne rozwiązywanie problemów, negocjacje grupowe, komunikację bez przemocy, doceniające dociekania, sprawiedliwość naprawczą, a w szczególności mediacje w dużych grupach, z udziałem wielu interesariuszy, w kwestiach organizacyjnych, środowiskowych i dotyczących polityki publicznej oraz projektowanie systemów rozwiązywania konfliktów.

2. Dołącz i aktywizuj się w organizacjach, które pracują nad zmianą dyskursu politycznego, inicjują dialogi demokratyczne, omawiają trudne i niebezpieczne kwestie lub wpływają na przywództwo polityczne – organizacjach takich jak Essential Partners, Living Room Conversations, Better Angels, National Coalition for Dialogue and Democracy, Karuna Center for Peacebuilding, Days of Dialogue, Everyday Democracy, Mediators Beyond Borders International (MBBI) i jej inicjatywie Democracy Politics and Conflict Engagement (DPACE) i wielu innych.

3. Wyślij e-mail, zadzwoń lub skontaktuj się osobiście z lokalnymi urzędnikami miejskimi i powiatowymi, w tym z zarządcami miast, wydziałami mieszkalnictwa i planowania, i zaproponuj pomoc w prowadzeniu kontrowersyjnych spotkań publicznych, mediację w lokalnych konfliktach politycznych lub zaprojektowanie procesu budowania konsensusu, na przykład w celu znalezienia rozwiązań problemu bezdomności.

4. Skontaktuj się z lokalnymi aktywistami i organizacjami politycznymi, takimi jak Black Lives Matter, Indivisible, Greenpeace i innymi o wszelkich przekonaniach, i zaoferuj pomoc w ułatwianiu spotkań i rozwiązywaniu wewnętrznych konfliktów; lub wygłaszaj prezentacje, prowadź szkolenia na temat rozwiązywania konfliktów lub obserwuj i mediuj podczas demonstracji lub spotkań koalicji z innymi grupami.

5. Skontaktuj się z lokalnymi organami ścigania, w tym z policją i szeryfami, i zaproponuj przeprowadzenie krótkich porannych odpraw dla funkcjonariuszy na temat praktycznej deeskalacji, aktywnego słuchania, uspokajania emocji i technik mediacji; lub ułatwienie spotkań społeczności w celu omówienia, na przykład, sposobów priorytetowego finansowania w celu nagradzania wysiłków na rzecz deeskalacji, komunikacji bez przemocy, rozwiązywania problemów, negocjacji w stylu przetrzymywania zakładników, mediacji i sprawiedliwości naprawczej; lub omówienie działań policji społeczności, komisji rewizyjnych i podobnych metod jako pierwszych reakcji na konflikt.

6. Pisanie artykułów, felietonów i listów do lokalnych i ogólnokrajowych gazet oraz do mediów społecznościowych, w których krytykuje się stronnicze, wrogie i propagandowe formy retoryki politycznej z perspektywy rozwiązywania konfliktów.

7. Rozpocznij lub wesprzyj lokalne programy mediacji szkolnych i społecznościowych; zgłoś się jako wolontariusz, aby pomóc w szkoleniu uczniów, rodziców, nauczycieli i administratorów w zakresie mediacji rówieśniczych; zaproponuj, że wygłosisz przemówienie przed liderami organizacji obywatelskich i społecznościowych na temat podejść i technik rozwiązywania konfliktów.

8. Skontaktuj się z lokalnymi liderami politycznymi, urzędnikami wybranymi w wyborach i przedstawicielami partii politycznych oraz zaproponuj ułatwienie spotkań w celu przeprojektowania procesów wyborczych w taki sposób, aby zmniejszyć możliwości demagogii, przekupstwa, nieuczciwości i korupcji; zagwarantować zasadę „jedna osoba/jeden głos”; ograniczyć uciekanie się do przemocy i okrucieństwa oraz zwiększyć zaufanie do wyników wyborów.

9. Wraz z przedstawicielami władz miasta i powiatu oraz organizacjami społecznymi zbadaj lokalne wykorzystanie ułatwionego planowania publicznego, burzy mózgów, rozwiązywania problemów i demokratycznych praktyk podejmowania decyzji, takich jak zebrania w ratuszu, zgromadzenia obywateli, grupy fokusowe, dialogi społeczne, ławy obywatelskie, demokracja deliberatywna, alternatywne formy głosowania, losowanie, mediacje w zakresie polityki publicznej i środowiska, planowanie strategiczne w całej społeczności, ułatwione sesje budowania konsensusu w dużych grupach, nieformalne rozmowy na temat kreatywnego rozwiązywania problemów i podobne procesy.

10. Poproś o możliwość wystąpienia przed lokalnymi radami miejskimi i radami nadzorczymi w celu poparcia rozszerzania, wzmacniania, instytucjonalizacji i zwiększania finansowania procesów współpracy, partycypacji, mediacji i innych procesów opartych na interesach oraz zachęcaj do sponsorowania szeroko zakrojonych lokalnych dialogów społecznościowych dotyczących trudnych i wywołujących podziały kwestii politycznych, lub kręgów budowania empatii, lub programów mediacji społecznych, a także projektowania bezpłatnych, kompleksowych, zintegrowanych systemów rozwiązywania konfliktów na wszystkich szczeblach rządu.

Żadna z nich nie będzie wystarczająca sama w sobie, ale każda zawiera, w miniaturze, ideę rdzeniową, którą można skalować do wyższych poziomów, rozszerzać i wspierać w szerszych zastosowaniach. Żadna z nich nie wykracza poza możliwości mediatorów ani poza naszą wiedzę specjalistyczną i żadna nie wymaga od nas zajmowania stanowiska w istotnych kwestiach politycznych, co do których ludzie się nie zgadzają, z wyjątkiem sytuacji, w których nasze doświadczenie zawodowe wspiera wartości różnorodności i równości.

Rozwiązywanie konfliktów to idea, której czas nadszedł, jednak jasne jest, że jej wdrożenie nie będzie łatwe, szybkie ani bez wyzwań. Odejście od konfliktów politycznych opartych na wrogości, autokratycznych i opartych na władzy wymaga masy krytycznej lokalnych liderów, urzędników i infrastruktur z doświadczeniem w rozwiązywaniu problemów społecznych opartych na współpracy, demokracji i interesach. Te z kolei wymagają od nas umiejętności wyższego rzędu. Rozwijanie i stosowanie tych umiejętności oraz urzeczywistnianie tych idei zależy od nas, ponieważ nie ma nikogo innego, kto mógłby je dostarczyć.

Żaden z tych pomysłów lub programów obecnie nie istnieje, poza miniaturami, w małych kieszeniach, w nadziejach, sercach i umysłach milionów, którzy wiedzą, że to możliwe. Żyją również w nas, ponieważ robiliśmy je niezliczoną ilość razy, raz po raz, codziennie przez dziesięciolecia – z parami i rodzinami, szkołami i społecznościami, prawnikami i przeciwnikami, a nawet stronami konfliktu, i wiemy, że działają. Wszystko, czego teraz potrzeba, to abyśmy stanęli i to udowodnili. Świat patrzy, ma nadzieję i czeka.

***
Więcej informacji znajdziesz w wywiadzie Awakin Call z Kennethem: Od konfliktu do transcendencji i transformacji.