Kwa Ajili Ya Mtu Tunayempenda Na Tunapoteza: Shairi La Tafakari

​Shairi la Phyllis Cole-Dai liliingia moyoni mwangu kama zeri, zawadi ambayo ilionekana iliyoundwa mahususi kwa ajili ya hasara zangu. Lakini najua wote wanaosoma maneno haya​--​ ambayo yalifika kutoka ulimwengu wa ndoto​--â wataguswa kwa kina. Kitabu hiki kizuri kitatumika kama safu ya maisha kukupeleka hadi upande mwingine wa safari yako ya huzuni​. --​Maryanne Murphy Zarzana, mshairi

"Kwa Ajili ya Mmoja Tunayempenda na Tunapoteza " ni shairi la kushangaza. Asili yake ilikuwa katika ndoto yenye nguvu ambayo mwandishi Phyllis Cole-Dai alikuwa nayo kabla tu ya janga hilo kugonga Merika. Usikose PDF ya shairi inayopatikana kwa kupakuliwa na kushirikiwa mwishoni mwa kipande hiki. Kinachofuata hapa ni historia ya shairi katika maneno ya Phyllis mwenyewe (yaliyotolewa hapa ):

"Nilikuwa California kwenye mafungo ya kibinafsi ya uandishi. Ninaenda kila msimu wa baridi kwa takriban siku kumi hadi mahali ambapo kuna joto kidogo kuliko Dakota Kusini ili kujipa nguvu. Katika mapumziko haya nilikuwa nikifanya kazi kwa bidii kwenye riwaya iliyokuwa ikiendelea. Takriban wiki moja, saa tatu asubuhi, niliamshwa na ndoto yenye nguvu sana.

Katika ndoto jamaa ambaye alikuwa akifa alialika familia kwa sherehe ya maisha yake. Kulikuwa na umati wa watu pale, na mwisho kabisa alitualika sote kukusanyika karibu na kitanda chake. Sijui tuliwezaje hilo, lakini katika ulimwengu wa ndoto unaweza. Na alituomba tumsomee shairi pamoja. Na shairi hili lilikuwa katika mfumo wa kitabu. Bado ninaweza kuona rangi ya turquoise ya kitabu hicho, na ninaweza kuhisi umri wake na kuhisi muundo wa karatasi yake. Kilikuwa ni kitabu cha pekee sana sana. Na ilikuwa mshangao kwamba tulisoma hii, kwa sababu watu wa upande huo wa familia hawaelekei kuwa na mapenzi makubwa kwa ushairi. Lakini tulifanya hivi, na tulipomsomea shairi hili pamoja, wimbi la ajabu la upendo na faraja lilitupitia. Na ilikuwa ni hisia hiyo ninayofikiri kwamba, iliniamsha. Nilipoamka kulikuwa karibu kama sauti, ikiniambia kwamba nilihitaji kuandika maneno ya shairi hili.

Na mistari ya shairi bado ilikuwa wazi katika akili yangu wakati huo, na kwa hakika kichwa hicho, kilikuwa wazi sana, "Kwa Ajili ya Mmoja Tunayempenda na Tunapoteza." Lakini nilitaka kurudi kulala, na kulikuwa na baridi na giza katika chumba kile. Nilibishana tu na mimi mwenyewe, lakini sauti hii au msukumo huu haukuruhusu kwenda, kwa hivyo mwishowe nilifikia jarida na kuanza kuandika kile nilichoweza kukumbuka - mistari tayari ilikuwa imeanza kunitoroka kwa hivyo niliandika haraka niwezavyo, kwa mpangilio wowote ambao mistari ilinijia. Na kisha nilipokumbuka yote niliyoweza, ilikuwa kama mtu alirusha swichi na nikarudi kulala.

Kesho yake asubuhi niliamka na kuangalia nilichoandika. Nilitarajia kuwa ni upuuzi lakini haikuwa hivyo - ilionekana kuwa na nguvu nyingi kwake. Lakini nilihitaji kuifanyia kazi riwaya yangu nilijiambia, kwa hivyo niliweka shairi hilo hadi nilipofika nyumbani. Na kisha nilitazama tena na nikapata hisia kwamba shairi hili lilihitaji kushirikiwa. Kwa hivyo niliitunga kadiri nilivyoweza na kuituma kwa marafiki wachache wa washairi na kuwauliza, "Je, ninajidanganya hapa, au kweli hili linahitaji kushirikiwa?" Na bila ubaguzi, walisema nilihitaji kuishiriki. Walitoa marekebisho kadhaa, ambayo ninashukuru sana. Lakini kimsingi shairi liko katika umbo ambalo ningeweza kukumbuka kutoka kwa ndoto.

Nilitaka kujaribu na kuheshimu hisia katika ndoto, na kitabu ambacho nilikuwa nimekiona katika ndoto. Kwa hivyo niligeuza shairi hili la kutafakari kuwa kitabu kifupi ambacho pia ni kitu ambacho kinaweza kutumika kama jarida. Ina kurasa tupu za kutosha na nafasi nyeupe kuzunguka mistari ya shairi ambayo unaweza kuandika ndani yake. Unaweza kuambatisha picha za mtu ambaye umepoteza au unayepoteza, inaweza kuwa kitu unachotumia kushughulikia mchakato wako wa huzuni au kutoa kama zawadi ya ukumbusho kwa mtu ambaye anafanya kazi kupitia huzuni yake mwenyewe. Kitabu pia kina rangi ya turquoise, ina aina ya maandishi ya maandishi. Ndio ukaribu zaidi ambao ningeweza kuja, ndani ya bajeti yangu, kuheshimu kitabu ambacho nilikiona ndani ya ndoto."

***

Wazo la asili la Phyllis lilikuwa kutoa kitabu hicho Siku ya Ukumbusho mwaka jana, lakini janga hilo liliharakisha mipango yake. Alifanya kitabu hicho kipatikane kupitia tovuti yake pekee, ili aweze kutia sahihi kila nakala iliyoagizwa, na kuwapa watu fursa ya kuomba uandishi wa kibinafsi ikiwa wangependa.

Alipompoteza babake hivi majuzi kutokana na COVID-19, Phyllis angepokea, kati ya jumbe nyingi na ishara za rambirambi, mshikamano na utunzaji, nakala ya shairi lake mwenyewe -- ikimjia tena, anabainisha, "kutoka nje - kama ilivyokuwa katika ndoto yangu."

Sasa Phyllis amefanya kupatikana, hapa kwenye DailyGood, PDF iliyoumbizwa vyema ya "For the Sake of One We Love and Our Losing" ambayo inaweza kupakuliwa, kuchapishwa na/au kutumwa bila malipo.

Kwa maneno yake, "Unaweza kuchagua kuishiriki wakati wa ibada ya ukumbusho au mkusanyiko mwingine wa kuaga. Ihifadhi kama kumbukumbu, kuambatisha picha, kuandika kumbukumbu na tafakari. Itoe kama zawadi ya huruma. Hata hivyo utachagua kuitumia, na ikuletee faraja."

Ili kupakua, bonyeza tu kwenye mshale unaoonekana kwenye sehemu ya chini ya kulia ya faili. Unaweza pia kumsikiliza Phyllis akisoma shairi hilo hapa.

***

Siku ya Jumatano ya Majivu ya 1999, Phyllis Cole-Dai alitoka nyumbani kwake huko Columbus, Ohio na rafiki yake. Wawili hao hawakubeba pesa na wangetumia siku 47 zilizofuata -- za Kwaresima na Wiki Takatifu -- wakiishi mitaani. "Hatukutoka kutafuta majibu ya maswali au kutafuta suluhu la matatizo. Hatukutoka kuokoa mtu yeyote au kutoa michango ya chakula na blanketi. Tulitoka nje kwa sababu moja ya msingi: kuwapo iwezekanavyo kwa kila mtu tuliyekutana naye - mtu asiye na makazi, mtu wa kujitolea, rais wa Chuo Kikuu, askari." Utupu wa Mikono Yetu ni kumbukumbu ya kusisimua ya siku hizo 47, iliyoandikwa na Phyllis. Inachunguza mgawanyiko mkubwa kati ya walio na makazi na wasio na makazi-- na jinsi kutokuwa na nyumba halisi kunaweza kuharibu roho ya mwanadamu.

Kama mwandishi na mhariri Phyllis ameandika kila mara katika migawanyiko ambayo inatutenganisha sisi na sisi kwa sisi. Kupitia maandishi yake anatafuta uelewa wa kina, na uwezekano wa uponyaji - kwa ajili yake mwenyewe na wasomaji. Kazi zake ni za aina nyingi ...

Kwa msukumo zaidi, jiunge na Awakin Call ya Jumamosi hii pamoja na Phyllis Cole-Dai: "Kuandika Katika Mgawanyiko." Maelezo ya ziada na maelezo ya RSVP hapa.