ረሃብን ያከተመ ከተማ

"ለረሃብ መፍትሄ መፈለግ ማለት የአንድ ዜጋ ደረጃ ከተራ ተጠቃሚነት ይበልጣል በሚል መርህ መንቀሳቀስ ማለት ነው።"

የቤሎ ሆሪዞንቴ ከተማ ፣ ብራዚል

አመጋገብን ለትንሽ ፕላኔት ስጽፍ አንድ ቀላል እውነት ተማርኩ፡- ረሃብ በምግብ እጥረት ሳይሆን በዲሞክራሲ እጥረት ነው። ነገር ግን ያ ግንዛቤ ጅምር ብቻ ነበር፣ ለዚያም መጠየቅ ነበረብኝ፡- ዲሞክራሲ ምን ይመስላል ዜጎች የህይወትን አስፈላጊ ነገሮች ለማስጠበቅ እውነተኛ ድምጽ እንዲኖራቸው የሚያስችለው? የትም አለ? የሚቻል ነው ወይስ የፓይፕ ህልም? እዚህ ዩናይትድ ስቴትስ ውስጥ ረሃብ እየጨመረ በመምጣቱ - ከ10 ሁላችንም አንዱ አሁን ወደ የምግብ ስታምፕ እንሸጋገራለን - እነዚህ ጥያቄዎች አዲስ አስቸኳይ ሁኔታን ይፈጥራሉ.

የስልጣን ባለቤት የሆኑ ዜጎች ዲሞክራሲ እንዲሰራላቸው የማድረግ ባህል ሊኖር እንደሚችል ለመገመት ፣የእውነተኞቹ ታሪኮች ይረዳሉ - በጅምላ ለመግዛት ሞዴሎችን ሳይሆን ቁልፍ ትምህርቶችን የሚይዙ ምሳሌዎች። ለኔ የብራዚል አራተኛዋ ትልቅ ከተማ ቤሎ ሆራይዘንቴ ታሪክ እንደዚህ አይነት ትምህርቶች የበለፀገ ነው። ቤሎ 2.5 ሚሊዮን ህዝብ ያላት ከተማ በአንድ ወቅት 11 በመቶ ያህሉ ህዝቦቿ በፍፁም ድህነት ውስጥ የሚኖሩ ሲሆን 20 በመቶው ልጆቿ በረሃብ ይማቅቃሉ። ከዚያም በ1993 አዲስ የተመረጠ አስተዳደር ምግብ የዜግነት መብት እንደሆነ አወጀ። ባለሥልጣናቱ እንዲህ ብለው ነበር: - በገበያ ላይ ምግብ ለመግዛት በጣም ድሃ ከሆንክ - ዜጋ አይደለህም. አሁንም ተጠሪ ነኝ።

አዲሱ ከንቲባ ፓትረስ አናንያ - አሁን የፌደራል ፀረ-ረሃብ ጥረት መሪ - የከተማ ኤጀንሲን በመፍጠር የጀመረው 20 አባላት ያሉት የዜጎች ፣ የሠራተኛ ፣ የንግድ እና የቤተክርስቲያን ተወካዮች ምክር ቤት በመሰብሰብ አዲስ የምግብ ስርዓት በመቅረጽ እና በመተግበር ላይ ነው። ከተማዋ የማዘጋጃ ቤት ሀብቶችን በመመደብ መደበኛ ዜጎችን በቀጥታ አሳትፋለች - በ1970ዎቹ የተጀመረው እና ከዚያ ወዲህ በመላው ብራዚል ተሰራጭቷል። በመጀመሪያዎቹ ስድስት ዓመታት የቤሎ የምግብ-እንደ-ቀኝ ፖሊሲ ምናልባትም ለምግብ ዋስትና አዲስ ትኩረት በመስጠት፣ በከተማዋ አሳታፊ የበጀት ዝግጅት ሂደት ላይ የተሰማሩ ዜጎች ቁጥር በእጥፍ ከ31,000 በላይ ደርሷል።

የከተማው ኤጀንሲ በተለይ የገበሬዎችን እና የሸማቾችን ጥቅም በማቀናጀት ለሁሉም ሰው የምግብ መብትን ለማረጋገጥ በደርዘን የሚቆጠሩ አዳዲስ ፈጠራዎችን አዘጋጅቷል። ለአካባቢው ቤተሰብ ገበሬዎች ለከተማ ሸማቾች የሚሸጡባቸው በደርዘን የሚቆጠሩ የህዝብ ቦታዎችን አቅርቧል፣ በመሠረቱ የችርቻሮ ችርቻሮ ምልክቶችን በምርት ላይ - ብዙ ጊዜ 100 በመቶ የሚደርሰውን - ለሸማቾች እና ለገበሬዎች አከፋፈለ። ጅምላ አከፋፋይ ስለሌለ የገበሬዎች ትርፍ አደገ። እና ድሆች ትኩስ እና ጤናማ ምግብ አገኙ።

እኔና ሴት ልጄ አና ቤሎ ሆራይዘንቴን ጎበኘን የ Hope's Edgeን ስንጽፍ ከእነዚህ መቆሚያዎች ወደ አንዱ ተጠጋን። “ቀጥታ ከገጠር የመጣ” የሚል የደስታ አረንጓዴ ጭስ የለበሰች አርሶ አደር ፈገግ ስትል “ከአምስት ሄክታር መሬት አሁን ሶስት ልጆቼን ማስተዳደር ችያለሁ።ከከተማው ጋር ይህን ውል ስለወሰድኩ መኪና መግዛት ችያለሁ።

እነዚህ የቤሎ አርሶ አደሮች የተሻሻለ ተስፋ የሚደነቅ ሲሆን እነዚህ መርሃ ግብሮች በመካሄድ ላይ በነበሩበት ወቅት በአጠቃላይ የሀገሪቱ አርሶ አደሮች ገቢያቸው በግማሽ ያህል ቀንሷል።

በአርሶ አደሩ ከሚተዳደሩት ማቆሚያዎች በተጨማሪ ከተማዋ ጥሩ ምግብ በማዘጋጀት ለስራ ፈጣሪዎች ጥሩ የንግድ ልውውጥ የሚያደርጉ የከተማ ቦታዎችን ለ"ABC" ገበያዎች የመጠቀም መብት እንዲኖራቸው እድል በመስጠት ከፖርቹጋላዊው ምህጻረ ቃል "በዝቅተኛ ዋጋ" ከሚለው ምህጻረ ቃል። በአሁኑ ጊዜ ከተማዋ የተወሰነውን ዋጋ የሚወስንባቸው 34 ገበያዎች አሉ - ከገበያው ሁለት ሦስተኛው - ወደ ሃያ ጤናማ እቃዎች, በአብዛኛው ከመንግስት ገበሬዎች እና በሱቅ ባለቤቶች የተመረጡ. በገበያ ዋጋ ሊሸጡ የሚችሉትን ሁሉ.

“ምርጥ ቦታዎች ላሏቸው የኤቢሲ ሻጮች፣ የከተማውን መሬት መጠቀም የመቻል ሌላ ግዴታ አለ” ሲል በዚህ የከተማ ኤጀንሲ ውስጥ የቀድሞ ስራ አስኪያጅ አድሪያና አራንሃ ገልጻለች። "እያንዳንዱ ቅዳሜና እሁድ ምርት የጫኑ የጭነት መኪናዎችን ከመሃል ከተማ ውጭ ወደሚገኙ ድሆች ሰፈሮች መንዳት አለባቸው።

ሌላው የምግብ-እንደ-ትክክለኛ አስተሳሰብ ምርት ሶስት ትላልቅ፣ አየር የተሞላ “የሰዎች ምግብ ቤቶች” (ሬስቶራንት ታዋቂ) እና ጥቂት ትናንሽ ቦታዎች በየቀኑ 12,000 ወይም ከዚያ በላይ ሰዎችን የሚያገለግሉት በአብዛኛው በአካባቢው የሚመረተውን ምግብ ከ50 ሳንቲም በታች በሆነ ምግብ ነው። እኔና አና በአንድ ላይ ስንበላ በመቶዎች የሚቆጠሩ ተመጋቢዎችን አየን-አያቶች እና አራስ ልጆች፣ ወጣት ባለትዳሮች፣ የወንዶች ስብስቦች፣ እናቶች ታዳጊ ልጆች። አንዳንዶቹ በደንብ የተሸለሙ የጎዳና ላይ ልብሶች፣ ሌሎች ዩኒፎርም የለበሱ፣ ሌሎች ደግሞ የንግድ ልብስ ለብሰዋል።

“በየቀኑ ለአምስት ዓመታት ወደዚህ እየመጣሁ ስድስት ኪሎ ጨምሬያለሁ” ሲሉ የደበዘዘ ካኪስ የለበሱ አንድ አዛውንት ብርቱ ሰው ነበሩ።

“ጥራት ላለው ምግብ ሌላ ቦታ መክፈል ሞኝነት ነው” ሲል የወታደራዊ ፖሊስ ዩኒፎርም የለበሰ የአትሌቲክስ መልክ ያለው ወጣት ነገረን። "እዚህ ለሁለት አመት በየቀኑ እየበላሁ ነው, ትዳር እንድችል ቤት ለመግዛት ገንዘብ ለመቆጠብ ጥሩ መንገድ ነው" አለ ፈገግ አለ.

በሕዝብ ምግብ ቤት ውስጥ ለመብላት ድሆች መሆናቸውን ማንም ማረጋገጥ የለበትም፣ ምንም እንኳን 85 በመቶው ተመጋቢዎቹ ናቸው። የተቀላቀሉት ተገልጋዮች መገለልን ይሰርዛሉ እና “ምግብን በክብር” ይፈቅዳል ሲሉ ተሳታፊዎቹ ይናገራሉ።

የቤሎ የምግብ ዋስትና ውጥኖች ሰፊ የማህበረሰብ እና የት/ቤት ጓሮዎች እንዲሁም የአመጋገብ ትምህርቶችን ያካትታሉ። በተጨማሪም፣ የፌዴራል መንግሥት ለትምህርት ቤት ምሳዎች የሚያዋጣው ገንዘብ፣ አንድ ጊዜ ለተቀነባበረ፣ ለድርጅታዊ ምግብ ይውላል፣ አሁን ሙሉ ምግብ የሚገዛው በአብዛኛው ከአገር ውስጥ አብቃይ ነው።

“ግዛቱ አስፈሪ፣ ብቃት የሌለው አስተዳዳሪ ነው የሚለውን ጽንሰ ሃሳብ እየተዋጋን ነው” ስትል አድሪያና ገልጻለች። "መንግስት ሁሉንም ነገር ማቅረብ እንደሌለበት፣ ማመቻቸት እንደሚችል እያሳየን ነው። ሰዎች ራሳቸው መፍትሄ የሚያገኙበትን መንገድ መፍጠር ይችላል።"

ለምሳሌ ከተማዋ ከአካባቢው ዩኒቨርሲቲ ጋር በመተባበር “መረጃ በማቀበል በከፊል ገበያውን ሐቀኛ ለማድረግ” እየሰራ መሆኑን አድሪያና ነገረችን። በደርዘን በሚቆጠሩ ሱፐርማርኬቶች የ45 መሰረታዊ ምግቦችን እና የቤት እቃዎችን ዋጋ ይቃኛሉ ከዚያም ውጤቱን በአውቶብስ ፌርማታዎች ፣በኦንላይን ፣በቴሌቭዥን እና በራዲዮ እንዲሁም በጋዜጦች ላይ በማስቀመጥ ሰዎች በጣም ርካሹ ዋጋ የት እንደሚገኝ ለማወቅ ይሞክራሉ።

የፍሬም ወደ ምግብ እንደ መብት መቀየሩ የቤሎ ረሃብ ተዋጊዎች አዲስ መፍትሄዎችን እንዲፈልጉ አድርጓቸዋል። በአንድ የተሳካ ሙከራ የእንቁላል ዛጎሎች፣የማኒዮክ ቅጠሎች እና ሌሎች በተለምዶ የሚጣሉ ቁሳቁሶች ተፈጭተው በዱቄት ውስጥ ተቀላቅለው ለትምህርት ቤት ልጆች የዕለት እንጀራ። ይህ የበለፀገ ምግብም በከተማው ጨዋነት በቀን ሦስት ጊዜ ምግብ ለሚያገኙ የመዋዕለ ሕፃናት ልጆች ይሄዳል።

"በአለም ላይ በጣም ብዙ ረሃብ እንዳለን አውቅ ነበር።ነገር ግን በጣም የሚያስከፋው፣ ይህን ስጀምር የማላውቀው ነገር በጣም ቀላል ነው። እሱን ማብቃት በጣም ቀላል ነው።"

የእነዚህ እና ሌሎች ተዛማጅ ፈጠራዎች ውጤት?

በአስር አመታት ውስጥ ቤሎ ሆራይዘንቴ የጨቅላ ህጻናት ሞት መጠንን - በስፋት ለረሃብ ማስረጃነት ይጠቀምበት የነበረውን - ከግማሽ በላይ የቀነሰ ሲሆን ዛሬ እነዚህ ውጥኖች 40 በመቶ የሚሆነውን የከተማዋን 2.5 ሚሊዮን ህዝብ ተጠቃሚ ሆነዋል። እ.ኤ.አ. በ1999 አንድ የስድስት ወራት ጊዜ ውስጥ በናሙና ቡድን ውስጥ የሕፃናት የተመጣጠነ ምግብ እጥረት በ50 በመቶ ቀንሷል። እና በ1993 እና 2002 መካከል ቤሎ ሆራይዘንቴ የአትክልትና ፍራፍሬ ፍጆታ የጨመረበት ብቸኛው አካባቢ ነበር።

የእነዚህ ጥረቶች ዋጋ?

በዓመት 10 ሚሊዮን ዶላር አካባቢ ወይም ከከተማው በጀት ከ2 በመቶ በታች። ያ ለቤሎ ነዋሪ በቀን አንድ ሳንቲም ያህል ነው።

ከዚህ አስደናቂ ለውጥ ጀርባ አድሪያና “አዲስ ማኅበረሰባዊ አስተሳሰብ” ስትል “ሁላችንም ጥሩ ምግብ ካገኘን በከተማችን ውስጥ ያሉ ሰዎች ሁሉ ተጠቃሚ ይሆናሉ፣ ስለዚህ እንደ ጤና አጠባበቅ ወይም ትምህርት ሁሉ ለሁሉም የሚሆን ጥራት ያለው ምግብ የሕዝብ ጥቅም ነው” የሚለውን መረዳቱ ነው።

የቤሎ ተሞክሮ እንደሚያሳየው ምግብ የማግኘት መብት የግድ ተጨማሪ የህዝብ ስጦታዎች ማለት አይደለም (ምንም እንኳን በድንገተኛ ጊዜ, በእርግጥ, ያደርገዋል.) በ "ነጻ ገበያ" ውስጥ ያለውን "ነጻ" የሁሉም የመሳተፍ ነፃነት አድርጎ መወሰን ማለት ሊሆን ይችላል. ይህ ማለት እንደ ቤሎ በመደመር እና በመከባበር እሴቶች የሚመሩ የዜጎች እና የመንግስት አጋርነቶችን መገንባት ማለት ሊሆን ይችላል።

እና ምግብን እንደ ዜግነት መብት አድርገው ሲመለከቱ, እባክዎን ያስተውሉ: በሰው ተፈጥሮ ላይ ምንም ለውጥ አያስፈልግም! በአብዛኛዎቹ የሰው ልጅ ዝግመተ ለውጥ—ከ200,000 የሚጠጉ ዓመታት ውስጥ ካለፉት ጥቂት ሺዎች በስተቀር—ሆሞ ሳፒየንስ የተንሰራፋው ምግብ መጋራት የተለመደ በሆነባቸው ማህበረሰቦች ውስጥ ይኖሩ ነበር። እንደ ምግብ አጋሮች፣ “በተለይ ግንኙነት በሌላቸው ግለሰቦች መካከል” ሰዎች ልዩ ናቸው ሲል አዳኝ ሰብሳቢዎች የምግብ ዝውውር ባለስልጣን ሚካኤል ጉርቨን ጽፈዋል። በከፋ የድህነት ጊዜ ካልሆነ በቀር ጥቂቶች ሲበሉ ሁሉም ይበላሉ።

እኔና አና ቤሎ ከመሄዳችን በፊት ከአድሪያና ጋር ትንሽ ለማሰላሰል ጊዜ አግኝተናል። ከተማዋ በዓለም ላይ ካሉት ጥቂት ሰዎች መካከል አንዷ ልትሆን እንደምትችል ተገንዝበን ይሆን ብለን አስበን ነበር-ምግብ በሰው ልጅ ቤተሰብ ውስጥ አባል የመሆን መብት ነው። እናም እንዲህ ስል ጠየቅኩት፡- “ስትጀምር የምትሰራው ስራ ምን ያህል አስፈላጊ እንደሆነ ተገነዘብክ? ምን ያህል ለውጥ ሊያመጣ ይችላል? በአለም ላይ ምን ያህል ብርቅ ነው?”

ሳልረዳ በፖርቱጋልኛ የረዥም ጊዜ ምላሿን አዳምጬ በትዕግስት ለመያዝ ሞከርኩ። ነገር ግን አይኖቿ ሲርቡ፣ አስተርጓሚያችንን ነቀነቅኩ። ስሜቷን የነካው ምን እንደሆነ ለማወቅ ፈልጌ ነበር።

"በአለም ላይ በጣም ብዙ ረሃብ እንዳለን አውቅ ነበር" አለች አድሪያና። "ግን በጣም የሚያበሳጨው፣ ይህን ስጀምር የማላውቀው ነገር በጣም ቀላል ነው። እሱን ማጠናቀቅ በጣም ቀላል ነው።"

የአድሪያና ቃላት ከእኔ ጋር ቆዩ። ለዘላለም ይኖራሉ። ምናልባትም የቤሎ ትልቁን ትምህርት ይዘዋል፡ ከተገደቡ ክፈፎች ለመላቀቅ እና በአዲስ አይኖች ለማየት ፍቃደኛ ከሆንን ረሃብን ማስቆም ቀላል ነው - በጠንካራ ባለ ገመድ ስሜታችንን ካመንን እና ከተግባር፣ እንደ ተራ መራጮች ወይም ተቃዋሚዎች፣ መንግስትን በመቃወም ወይም በመቃወም፣ ነገር ግን ችግር ፈቺ አጋሮች እንደ መንግስት ተጠሪነታችን።