Ik herinner me een avond waarop mijn leven er heel anders uitzag . Ik had overgewicht, zat diep in de schulden, rookte en vond het heel moeilijk om dingen te veranderen... Ik voelde me niet zo goed over mijn leven.
Ik voelde me vreselijk over mezelf en vroeg me af waarom ik vast zat. Ik voelde me hopeloos en hulpeloos, en over het algemeen depressief over de toestand om me heen.
Toen keek ik naar de hemel en zag de sterren in een diepblauwzwart canvas. En ik dacht: wat een wonder is het leven toch.
Ik besloot om in gedachten een lijst te maken van de goede dingen in mijn leven.
Mijn lijst met goede dingen zag er ongeveer zo uit:
- Ik had een geweldige vrouw
- Ik heb 5 fantastische kinderen gekregen (nu 6)
- Ik had liefhebbende ouders, broers en zussen, grootouders, tantes, ooms en neven en nichten
- Ik was niet ziek
- Ik had een baan
- Ik had een behoorlijke schuilplaats en eten
- Mijn familie was gezond
- Ik kon de schoonheid van de wereld om mij heen zien en waarderen
- Ik kon heerlijk eten proeven
- Ik had geweldige boeken om te lezen
De lijst was nog langer, maar je snapt het wel. Zelfs toen het er vreselijk uitzag, ging het eigenlijk wel goed met me. En meer dan dat, ik heb een aantal fantastische zegeningen in mijn leven gehad.
Die avond besloot ik vaker mijn zegeningen te tellen. Ik besloot dankbaar te zijn voor wat ik had, voor de mensen in mijn leven.
Ik heb de gewoonte van dankbaarheid ontwikkeld.
Nu lijkt dit voor veel mensen een triviaal en misschien banaal en onzinnig iets. Ik wil je vertellen dat het niet triviaal is, en hoe banaal/onzinnig het ook mag lijken, het verandert levens.
Dit is wat er met mij gebeurde toen ik mijn denkpatroon veranderde van negatief naar dankbaar:
- Ik waardeerde mijn vrouw Eva meer en zei dat ook tegen haar. Ik voelde me goed dat ze in mijn leven was en onze relatie werd dieper.
- Ook waardeerde ik mijn kinderen meer. In plaats van boos op ze te worden, merkte ik dat ze lief waren, nieuwsgierig, humoristisch en speels.
- Ik waardeer mijn andere dierbaren meer. Hoewel ik ze niet altijd vertel hoe dankbaar ik voor ze ben, denk ik dat wel vaak en zeg ik het ze nu veel vaker.
- Ik was aardiger tegen anderen om mij heen, op het werk en overal elders, omdat ik niet de fouten van anderen zag, maar juist het goede, en daar dankbaar voor was.
- Ik had minder nodig, omdat ik niet langer nadacht over wat ik niet had, maar dankbaar was voor wat ik wel had.
- Kleine dingen stoorden me minder, omdat ik niet meer over alles maar over kleine dingen zat te klagen. Ik zocht naar dingen waar ik dankbaar voor was.
- Ik waardeerde de natuur om mij heen, de kleinere dingen die ik anders misschien over het hoofd zou hebben gezien, de schoonheid in alles.
- Het werd makkelijker om gewoontes te veranderen, omdat ik niet langer de nadruk legde op hoe moeilijk de verandering was, maar juist vreugde vond in de veranderingen zelf en in het feit dat ik zag hoe ik uitdagingen overwon.
- Elk moment werd een reden voor dankbaarheid en het leven in het heden werd gemakkelijker.
De lijst is eindeloos, maar elk van deze dingen is ongelooflijk krachtig. Niet banaal. Niet afgezaagd. Puur wonder.
Hoe leer je deze gewoonte aan? Het is interessant, want een groot deel van ons leven bestaat uit onbewuste mentale gewoontes. Zonder het te weten klagen we, zijn we muggenzifterig, maken we ons druk om kleine foutjes, zien we het slechte in mensen en situaties. Veranderen gebeurt niet meteen.
Maar. Je kunt beetje bij beetje veranderen. Begin met een korte dankbaarheidssessie en wees echt dankbaar. Voel echt het geluk dat iets of iemand in je leven is.
Neem even de tijd om nu een lijst te maken van de dingen in je leven waar je dankbaar voor bent. Misschien kijk je jaren later wel terug op dit moment, als het moment waarop je hele leven veranderde.
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
5 PAST RESPONSES
We link to this splendid article from the portion of our www.familycology.org "omnistic families as congregations" site, at the place where we mention an atheistic "Church of Humble Graditude". Hope you do not mind!!! Max pax, Yale and Jackie Landsberg
One of the things that I have learned is that gratitude is more about doing and demonstrating than it is about a feeling. That said, I have also often experienced feeling grateful when I have practiced showing gratitude. Going one step further, a wise friend suggested that I begin the practice of doing something for someone--an act of gratitude if you will--without getting caught. Along these same lines, I try to do things for others without any expectation of getting anything in return; this helps keep me from doing things for others with selfish or ulterior motives.
If you're like me you may get this gratitude thing intellectually, but find it hard to 'feel' sometimes. When that happens, when as you say or think of all the things you are grateful for but the anxiety continues try this one mental trick: consider what your life would be like without those things. Without that significant other. Without your kids, or your pets, or your friends. Imagine your life without your close family members, or your home - what if you were homeless? This exercise will put you into a fearful state of mind for a moment, at which time remind yourself that you DO have all those things and people. That usually gives me that grateful feeling by the bucket load. Try it and see. :)
Ww certainly get what we focus on for sure.
Saved my life. Quit drinking and quite depreciating myself. When I changed the world around me changed. We are a product of how we think.