Nawyk myślenia, który zmienił Moje życie

Pamiętam wieczór, kiedy moje życie wyglądało zupełnie inaczej – miałam nadwagę, byłam pogrążona w długach, paliłam i bardzo trudno było mi cokolwiek zmienić… Nie czułam się najlepiej ze swoim życiem.

Czułam się okropnie sama ze sobą i zastanawiałam się, dlaczego tkwię w miejscu. Czułam się beznadziejnie i bezradnie, a ogólnie byłam przygnębiona stanem rzeczy wokół mnie.

Potem spojrzałem w niebo i zobaczyłem gwiazdy osadzone w głębokim, niebiesko-czarnym płótnie. I pomyślałem, jaki cud jest życie.

Postanowiłem więc w myślach zrobić listę dobrych rzeczy w moim życiu.

Moja lista dobrych rzeczy wyglądała mniej więcej tak:

- Miałem cudowną żonę

- Miałam 5 wspaniałych dzieci (teraz 6)

- Miałam kochających rodziców, rodzeństwo, dziadków, ciotki, wujków i kuzynów

- Nie byłem chory

-Miałem pracę

- Miałem przyzwoite schronienie i jedzenie

- Moja rodzina była zdrowa

- Mogłem zobaczyć i docenić piękno otaczającego mnie świata

- Mogłem spróbować pysznego jedzenia

- Miałem świetne książki do czytania

Lista była długa, ale rozumiesz, o co chodzi. Nawet gdy wszystko wydawało się dla mnie okropne, tak naprawdę było OK. A co więcej, miałem w życiu niesamowite błogosławieństwa.

Tej nocy postanowiłem częściej liczyć swoje błogosławieństwa. Postanowiłem być wdzięczny za to, co mam, za ludzi w moim życiu.

Wyrobiłem w sobie nawyk wdzięczności.

Teraz, dla wielu osób wydaje się to trywialną, a może banalną i tandetną rzeczą. Jestem tutaj, aby powiedzieć wam, że to nie jest trywialne i jakkolwiek banalne/banalne może się wydawać, zmienia życie.

Oto co mi się przydarzyło, gdy zmieniłam swoje nastawienie z negatywnego na wdzięczne:

- Bardziej doceniałem moją żonę Evę i powiedziałem jej o tym, cieszyłem się, że jest w moim życiu, a nasza relacja się pogłębiła.

- Bardziej doceniałam też swoje dzieci i zamiast się na nie złościć, zauważałam ich miłość, ciekawość, poczucie humoru i chęć do zabawy.

- Bardziej doceniam innych bliskich mi ludzi i choć nie zawsze mówię im, jak bardzo jestem im wdzięczny, to myślę o tym bardzo często i teraz mówię im to znacznie częściej.

- Byłem milszy dla innych, w pracy i wszędzie indziej, ponieważ zamiast widzieć u innych wady, widziałem w nich dobro i byłem za nie wdzięczny.

- Potrzebowałam mniej, bo zamiast myśleć o tym, czego nie mam, byłam wdzięczna za to, co mam.

- Drobiazgi przeszkadzały mi mniej, bo zamiast narzekać na każdą drobnostkę, znajdowałam rzeczy, za które mogłam być wdzięczna.

- Doceniałem otaczającą mnie przyrodę, drobne rzeczy, których wcześniej nie zauważałem, piękno we wszystkim.

- Zmiana nawyków stała się łatwiejsza, ponieważ zamiast skupiać się na tym, jak trudna była zmiana, odnalazłam radość w zmianach i radość w obserwowaniu, jak pokonuję wyzwania.

- Każda chwila stała się powodem do wdzięczności, a życie w teraźniejszości stało się łatwiejsze.

Lista jest długa, ale każda z tych rzeczy jest niesamowicie potężna. Nie banalna. Nie tandetna. Czysty cud.

Jak więc nabywasz ten nawyk? To ciekawe, ponieważ tak wiele naszego życia spędzamy w nieświadomych nawykach mentalnych. Nie wiedząc o tym, narzekamy, czepiamy się, stresujemy się małymi wadami, widzimy zło w ludziach i sytuacjach. Zmiana tego nie następuje natychmiast.

Ale. Możesz zmieniać się po trochu. Zacznij od małej sesji wdzięczności i naprawdę bądź wdzięczny. Naprawdę poczuj szczęście, że coś lub ktoś jest w twoim życiu.

Poświęć chwilę, aby zrobić listę, teraz, rzeczy w swoim życiu, za które jesteś wdzięczny. Być może będziesz wspominać ten moment wiele lat później, jako moment, w którym całe twoje życie się zmieniło.