7 Praktyk pielęgnujących współczucie

„Jeśli chcesz, aby inni byli szczęśliwi, praktykuj współczucie. Jeśli chcesz być szczęśliwy, praktykuj współczucie.” - Dalajlama

Wierzę, że współczucie jest jedną z niewielu rzeczy, które możemy praktykować, a które przyniosą natychmiastowe i długoterminowe szczęście w naszym życiu. Nie mówię o krótkoterminowej gratyfikacji przyjemności, takich jak seks, narkotyki czy hazard (choć ich nie krytykuję), ale o czymś, co przyniesie prawdziwe i trwałe szczęście. Takie, które się utrzymuje.

Kluczem do rozwijania współczucia w życiu jest uczynienie go codzienną praktyką.

Medytuj nad tym rano (możesz to robić podczas sprawdzania poczty e-mail), myśl o tym, gdy wchodzisz w interakcje z innymi i rozmyślaj o tym wieczorem. W ten sposób staje się to częścią twojego życia. Albo jak powiedział Dalajlama: „To jest moja prosta religia. Nie ma potrzeby świątyń; nie ma potrzeby skomplikowanej filozofii. Nasz własny mózg, nasze własne serce jest naszą świątynią; filozofią jest życzliwość”.

Definicja

Przyjrzyjmy się definicji współczucia podanej w Wikipedii:

Współczucie to emocja, która jest poczuciem wspólnego cierpienia, najczęściej połączonego z pragnieniem złagodzenia lub zmniejszenia cierpienia innej osoby; okazywania szczególnej życzliwości tym, którzy cierpią. Współczucie zasadniczo powstaje poprzez empatię i często charakteryzuje się działaniami, w których osoba działająca ze współczuciem będzie starała się pomóc tym, wobec których czuje współczucie.

Akty współczucia są na ogół uważane za takie, które biorą pod uwagę cierpienie innych i próbują złagodzić to cierpienie, jakby było ono ich własnym. W tym sensie różne formy Złotej Reguły są wyraźnie oparte na koncepcji współczucia.

Współczucie różni się od innych form pomocnego lub humanitarnego zachowania tym, że koncentruje się przede wszystkim na łagodzeniu cierpienia.

Korzyści

Dlaczego rozwijać współczucie w swoim życiu? Cóż, istnieją badania naukowe sugerujące, że praktykowanie współczucia przynosi korzyści fizyczne — osoby, które je praktykują, produkują o 100 procent więcej DHEA, hormonu przeciwdziałającego procesowi starzenia, i o 23 procent mniej kortyzolu — „hormonu stresu”.

Ale są też inne korzyści, emocjonalne i duchowe. Główną korzyścią jest to, że pomaga ci być szczęśliwszym i sprawia, że ​​inni wokół ciebie są szczęśliwsi. Jeśli zgodzimy się, że wspólnym celem każdego z nas jest dążenie do szczęścia, to współczucie jest jednym z głównych narzędzi do osiągnięcia tego szczęścia. Dlatego niezwykle ważne jest, abyśmy pielęgnowali współczucie w naszym życiu i praktykowali je każdego dnia.

Jak to zrobić? Ten przewodnik zawiera 7 różnych praktyk, które możesz wypróbować i ewentualnie włączyć do swojego codziennego życia.

7 praktyk współczucia

1. Poranny rytuał. Powitaj każdy poranek rytuałem. Wypróbuj ten, zasugerowany przez Dalajlamę: „Dzisiaj mam szczęście, że się obudziłem, żyję, mam cenne ludzkie życie, nie zamierzam go zmarnować. Wykorzystam całą swoją energię, aby się rozwijać, otworzyć swoje serce na innych, osiągnąć oświecenie dla dobra wszystkich istot, będę miał życzliwe myśli wobec innych, nie będę się złościł ani źle myślał o innych, będę przynosił innym korzyści tak bardzo, jak tylko mogę”. Następnie, gdy już to zrobisz, wypróbuj jedną z poniższych praktyk.
2. Praktyka empatii. Pierwszym krokiem w rozwijaniu współczucia jest rozwijanie empatii wobec innych ludzi. Wielu z nas wierzy, że ma empatię, a na pewnym poziomie prawie wszyscy ją mają. Ale często skupiamy się na sobie (nie jestem wyjątkiem) i pozwalamy, aby nasze poczucie empatii zardzewiało. Wypróbuj tę praktykę: Wyobraź sobie, że bliska ci osoba cierpi. Przydarzyło się jej coś strasznego. Teraz spróbuj wyobrazić sobie ból, przez który przechodzi. Wyobraź sobie cierpienie tak szczegółowo, jak to możliwe. Po kilku tygodniach wykonywania tej praktyki powinieneś spróbować przejść do wyobrażania sobie cierpienia innych, których znasz, a nie tylko tych, którzy są ci bliscy.
3. Praktyka wspólnych cech . Zamiast dostrzegać różnice między sobą a innymi, spróbuj dostrzec, co macie wspólnego. U podstaw wszystkiego jest to, że wszyscy jesteśmy ludźmi. Potrzebujemy jedzenia, schronienia i miłości. Pragniemy uwagi, uznania, uczucia i przede wszystkim szczęścia. Zastanów się nad tymi wspólnymi cechami, które masz z każdym innym człowiekiem, i zignoruj ​​różnice. Jedno z moich ulubionych ćwiczeń pochodzi ze świetnego artykułu z Ode Magazine — to pięcioetapowe ćwiczenie, które należy wypróbować, gdy spotykasz przyjaciół i nieznajomych. Rób je dyskretnie i staraj się wykonywać wszystkie kroki z tą samą osobą. Skupiając uwagę na drugiej osobie, powiedz sobie:
   1. Krok 1: „Podobnie jak ja, ta osoba szuka szczęścia w swoim życiu”.
   2. Krok 2: „Podobnie jak ja, ta osoba stara się unikać cierpienia w swoim życiu”.
   3. Krok 3: „Podobnie jak ja, ta osoba poznała smutek, samotność i rozpacz”.
   4. Krok 4: „Podobnie jak ja, ta osoba szuka zaspokojenia swoich potrzeb”.
   5. Krok 5: „Podobnie jak ja, ta osoba uczy się życia”.
4. Praktyka łagodzenia cierpienia. Kiedy już potrafisz wczuć się w sytuację innej osoby i zrozumieć jej człowieczeństwo i cierpienie, następnym krokiem jest chęć uwolnienia jej od cierpienia. To jest sedno współczucia — właściwie jego definicja. Wypróbuj to ćwiczenie: Wyobraź sobie cierpienie człowieka, którego niedawno spotkałeś. Teraz wyobraź sobie, że to ty przechodzisz przez to cierpienie. Zastanów się, jak bardzo chciałbyś, aby to cierpienie się skończyło. Zastanów się, jak bardzo byłbyś szczęśliwy, gdyby inny człowiek pragnął zakończenia twojego cierpienia i działał zgodnie z tym. Otwórz swoje serce na tego człowieka i jeśli czujesz choć trochę, że chciałbyś, aby jego cierpienie się skończyło, zastanów się nad tym uczuciem. To jest uczucie, które chcesz rozwinąć. Dzięki stałej praktyce to uczucie można rozwijać i pielęgnować.
5. Praktyka aktu dobroci. Teraz, gdy jesteś dobry w czwartej praktyce, przejdź do ćwiczenia o krok dalej. Wyobraź sobie ponownie cierpienie kogoś, kogo znasz lub niedawno spotkałeś. Wyobraź sobie ponownie, że jesteś tą osobą i przechodzisz przez to cierpienie. Teraz wyobraź sobie, że inna osoba chciałaby, aby twoje cierpienie się skończyło — być może twoja matka lub inna ukochana osoba. Co chciałbyś, aby ta osoba zrobiła, aby zakończyć twoje cierpienie? Teraz odwróć role: jesteś osobą, która pragnie zakończenia cierpienia drugiej osoby. Wyobraź sobie, że robisz coś, aby złagodzić cierpienie lub całkowicie je zakończyć. Gdy staniesz się dobry na tym etapie, ćwicz robienie czegoś małego każdego dnia, aby pomóc zakończyć cierpienie innych, nawet w niewielkim stopniu. Nawet uśmiech, miłe słowo, zrobienie czegoś na mieście lub wykonanie jakiegoś obowiązku, lub po prostu rozmowa o problemie z inną osobą. Ćwicz robienie czegoś miłego, aby złagodzić cierpienie innych. Gdy będziesz w tym dobry, znajdź sposób, aby uczynić to codzienną praktyką, a ostatecznie praktyką całodzienną.
6. Praktyka tych, którzy nas źle traktują. Ostatnim etapem tych praktyk współczucia jest nie tylko chęć złagodzenia cierpienia tych, których kochamy i spotykamy, ale nawet tych, którzy nas źle traktują. Kiedy spotykamy kogoś, kto nas źle traktuje, zamiast działać w gniewie, wycofaj się. Później, kiedy będziesz spokojny i bardziej zdystansowany, pomyśl o osobie, która cię źle traktowała. Spróbuj wyobrazić sobie tło tej osoby. Spróbuj wyobrazić sobie, czego uczono tę osobę jako dziecko. Spróbuj wyobrazić sobie dzień lub tydzień, przez który przechodziła ta osoba i jakie złe rzeczy jej się przydarzyły. Spróbuj wyobrazić sobie nastrój i stan umysłu tej osoby — cierpienie, przez które musiała przechodzić, żeby tak cię źle traktować. I zrozum, że jej działanie nie dotyczyło ciebie, ale tego, przez co ona przechodziła. Teraz pomyśl trochę więcej o cierpieniu tej biednej osoby i zobacz, czy potrafisz sobie wyobrazić próbę powstrzymania cierpienia tej osoby. A potem zastanów się, czy jeśli źle potraktowałeś kogoś, a on okazał ci życzliwość i współczucie, czy to sprawi, że następnym razem będziesz mniej skłonny źle potraktować tę osobę, a bardziej skłonny być dla niej miłym. Kiedy opanujesz tę praktykę refleksji, spróbuj działać ze współczuciem i zrozumieniem następnym razem, gdy ktoś cię potraktuje. Rób to małymi dawkami, aż będziesz w tym dobry. Praktyka czyni mistrza.
7. Wieczorna rutyna. Gorąco polecam, abyś poświęcił kilka minut przed pójściem spać na refleksję nad swoim dniem. Pomyśl o ludziach, których spotkałeś i z którymi rozmawiałeś, i o tym, jak się nawzajem traktowaliście. Pomyśl o swoim celu, który sobie wyznaczyłeś dziś rano, aby działać ze współczuciem wobec innych. Jak ci poszło? Co mógłbyś zrobić lepiej? Czego nauczyłeś się z dzisiejszych doświadczeń? A jeśli masz czas, wypróbuj jedną z powyższych praktyk i ćwiczeń.

Te współczujące praktyki można wykonywać wszędzie, o każdej porze. W pracy, w domu, w podróży, w podróży, w sklepie, w domu przyjaciela lub członka rodziny. Przekładając dzień porannym i wieczornym rytuałem, możesz właściwie ująć swój dzień, w postawie próby praktykowania współczucia i rozwijania go w sobie. A dzięki praktyce możesz zacząć robić to przez cały dzień i przez całe swoje życie.

To przede wszystkim przyniesie szczęście Twojemu życiu i życiu ludzi wokół Ciebie.

Czy masz doświadczenie w praktykowaniu współczucia? Podziel się swoimi przemyśleniami i pomysłami w komentarzach.

„Moim przesłaniem jest praktykowanie współczucia, miłości i życzliwości. Te rzeczy są bardzo przydatne w naszym codziennym życiu, a także dla całego społeczeństwa ludzkiego te praktyki mogą być bardzo ważne.” - Dalajlama