Werk En Leven Integreren

Wat hebben Michelle Obama, Bruce Springsteen en Sheryl Sandberg met elkaar gemeen? Volgens een nieuw boek van Stewart D. Friedman , oprichter van het Wharton Work/Life Integration Project en praktijkhoogleraar management, hebben ze allebei de vaardigheden ontwikkeld om hun leven en werk succesvol te integreren. In Leading the Life You Want portretteert Friedman zes mensen die volgens hem over deze noodzakelijke vaardigheden beschikken – echt zijn, compleet zijn en innovatief zijn – en helpt hij lezers deze vaardigheden en strategieën in hun eigen leven toe te passen.

Jeffrey Klein , directeur van het Wharton Leadership Program, sprak onlangs met Friedman over waarom de term ‘werk-privébalans’ moet verdwijnen en hoe we echte harmonie tussen de verschillende aspecten van het leven kunnen bereiken.

Hieronder volgt een bewerkt transcript van het gesprek.

Jeff Klein : Leading the Life You Want bouwt voort op tientallen jaren onderzoek naar leiderschap en ontwikkeling, en naar de integratie van werk en privé. Wat bracht je ertoe dit boek te schrijven?

Stewart Friedman : Ik publiceerde Total Leadership , het voorloperboek, in 2008. Het is het verhaal van mijn Total Leadership-cursus, die ik sinds 2001 hier op Wharton geef. Ik heb hem ontwikkeld als hoofd leiderschapsontwikkeling bij Ford Motor Company, toen ik met verlof was van Wharton. In Total Leadership vertel ik het verhaal van die cursus, die over het algemeen ongeveer vier maanden duurt om af te ronden. Het is een stapsgewijze reeks activiteiten die ik studenten, klanten en lezers over de hele wereld nu vraag – in een Massive Open Online Course (MOOC) die ik geef op Coursera – om door te nemen … in een progressie. Het is zeer systematisch, en de ene stap bouwt voort op de andere….

Klein : Dat is hier enorm populair.

Friedman : [Een van de dingen die] ontbrak in het boek Total Leadership en wat mij ertoe aanzette om Leading the Life You Want te schrijven, was de weerstand van mensen die tegen mij zeiden: "Stew, al die werk-en-privézaken klinken geweldig, maar om echt succesvol te zijn in de professionele of publieke wereld, moet je alles in je leven opofferen, toch?" Wat ik wist uit eigen ervaring, maar ook als consultant, als coach, als docent en als onderzoeker, was dat dit niet waar is, ook al is dat de algemene wijsheid.

Ik zeg hier niet dat je altijd alles kunt hebben en dat je succes kunt hebben zonder opoffering, zonder inspanning, zonder discipline en zonder volharding in het aangezicht van teleurstelling. Maar wat ik zeg, is dat het niet alleen mogelijk is om een ​​groter gevoel van harmonie te creëren tussen de verschillende aspecten van je leven terwijl je grootsheid bereikt, het is ook noodzakelijk Twitter . De mensen die het meest succesvol zijn – zelfs volgens externe indicatoren van roem, rijkdom en macht – zijn de mensen die op hun eigen manier weten uit te vinden hoe ze de verschillende aspecten van hun leven in de loop van hun leven kunnen samenbrengen. Het zijn immers hun toewijding aan hun gezin, aan de gemeenschap en aan hun privéleven – hun geest, lichaam en ziel – die hen de kracht, de middelen en de steun geven die ze nodig hebben om succesvol te zijn in de professionele wereld. Reden één was om deze kwestie aan te pakken: je moet alles opofferen: niet waar.

Klein : U zegt dat het een valse keuze is. Het is een valse keuze die ons tegenhoudt om het soort succes en geluk te bereiken waar u het over heeft.

Friedman : Inderdaad. Denken in termen van de binaire werk-privébalans werkt niet, omdat het je dwingt te denken in termen van afwegingen. ["Werk-privébalans"] is een term waar ik al tientallen jaren tegen tekeerga, en we boeken daar enige vooruitgang mee, omdat steeds meer mensen het hebben over de integratie of harmonie van werk en privé in de loop van het leven... Als je denkt: wat ga ik doen – werk of privé – dan denk je altijd in termen van wat je moet opgeven.

“Het is niet alleen mogelijk om een ​​groter gevoel van harmonie te creëren tussen de verschillende aspecten van je leven en tegelijkertijd grootsheid te bereiken, het is ook noodzakelijk.”

Klein : Ja, er is altijd verlies.

Friedman : Er is altijd iets te verliezen. Natuurlijk ziet je werkgever dat ook. Als je voor iemand werkt en je zegt dat ik meer balans nodig heb, dan denkt zij – je baas – waarschijnlijk: oké, je neemt me iets af, en ik heb al niets, dus hoe moet dit dan werken?

Klein : Ja. Waar gaat dat nu heen?

Friedman : We moeten het gesprek echt richten op wat ik viervoudige winst noem: dingen die je kunt doen en die binnen je controle liggen en die je in staat stellen om op de een of andere manier waarde te creëren en aantoonbaar de resultaten te verbeteren, niet alleen op het werk, niet alleen voor jezelf, niet alleen voor je gemeenschap, niet alleen voor je gezin, maar voor alle vier. Wat ik heb ontdekt door die vraag te stellen aan studenten en cliënten over de hele wereld – inmiddels tienduizenden – is dat iedereen die vraag bevestigend kan beantwoorden: Dit is iets wat ik kan proberen. Dat is een belangrijk onderdeel van wat we mensen proberen te laten doen met dit model en met deze voorbeelden.

Ik schreef dit boek om voorbeelden te laten zien van enorm succesvolle mensen die hebben laten zien dat je de verschillende aspecten van je leven kunt integreren en ongelooflijk succesvol kunt zijn, en dat je dat proces inderdaad moet doorlopen. Een andere reden was om echt in te gaan op de vaardigheden die deze [succesvolle mensen] van nature, en in de meeste gevallen onbewust, hebben ontwikkeld, om de lezer te laten zien welke vaardigheden mensen gebruiken om het leven te leiden dat ze willen.

In de tweede helft van het boek staan ​​oefeningen die iedereen kan doen om deze vaardigheden op elke gewenste manier en in elke gewenste volgorde te oefenen. Dit verschilt van het boek Total Leadership in die zin dat je gewoon kunt kiezen waar je je op wilt richten. Het boek begint zelfs met een zelfevaluatie, die je ook gratis online kunt doen. Het duurt slechts een paar minuten en het laat je zien op welke van de 18 vaardigheden die ik heb beschreven en geïllustreerd, je je wilt richten. Vervolgens kies je welke je wilt ontwikkelen door de cases erover te lezen en/of direct naar de oefeningen te gaan.

Klein : Laten we het even hebben over de boeiende verhalen die je presenteert. We hebben Michelle Obama, Bruce Springsteen, Eric Greitens, Sheryl Sandberg, Julie Foudy en Tom Tierney. Waarom en hoe heb je besloten om je op deze personen te richten?

Friedman : Al jaren vraag ik onze MBA-studenten die mijn Total Leadership- cursus volgen om een ​​biografie van een leider te schrijven: kies iemand op wie ze zich willen richten, over wie ze meer willen weten, en bekijk hun leven en carrière vanuit het perspectief van de drie principes van Total Leadership . Op welke manieren zijn deze mensen echt, het eerste principe, handelen ze authentiek door te weten wat belangrijk voor je is, je waarden en je visie; zijn ze compleet, [het tweede principe], respecteren ze de hele persoon, weten ze dat er verschillende aspecten in je leven zijn (je werk, je huis, je gemeenschap, je privéleven) en dat die elkaar beïnvloeden; en zijn ze innovatief, het derde principe, constant leren en experimenteren met nieuwe manieren om dingen gedaan te krijgen? Dat zijn de drie principes, dus ga eropuit, beste student, en zoek iemand over wie je meer wilt weten en schrijf op hoe ze dit hebben gedaan. Ik heb honderden van die biografieën gelezen, wat me er deels van overtuigde dat het inderdaad bestaat, en dat dit een manier is om te begrijpen wat het betekent om het leven te leiden dat je wilt. Dat was één bron.

Een andere groep bestond uit mensen die ik bewonder en die ik meer over mezelf wilde leren. De andere groep bestond uit klanten of mensen die ik kende en die ik gewoon door rond te vragen kon bereiken: uiteindelijk wilde ik proberen een representatieve steekproef te creëren. Er zijn drie mannen en drie vrouwen. Twee uit elke sector: sport, entertainment en de publieke sector. Het doel is om te laten zien dat mensen die het leven leiden dat ze willen, overal te vinden zijn. Je identificeert je misschien niet met Michelle Obama, Bruce Springsteen of Sheryl Sandberg, maar je kunt wel van ze leren. Het is niet zo dat je je leven naar hen moet modelleren, maar laten we eens kijken naar wat ze hebben gedaan en welke vaardigheden ze echt hebben ontwikkeld die hen in staat hebben gesteld het leven te leiden dat ze echt willen, waarvan je kunt leren en die je zelf kunt gebruiken.

Klein : Ik waardeer zeker de krachtige boodschap die voortkomt uit de keuze van deze zes onderwerpen, namelijk de integratie van werk en privé in leiderschap... Het is een universele vraag. Het is een universele uitdaging. Misschien is het wel een universele kans. Dat geldt niet alleen voor het bedrijfsleven of voor een bepaald type persoon, en ik denk dat deze verhalen dat echt tot leven brengen.

Friedman : Dat was absoluut een deel van mijn bedoeling: aantonen dat deze kwesties niet alleen in de zakenwereld spelen, maar [relevant zijn voor] iedereen die ambitieus is en moet leren hoe hij de verschillende aspecten van het leven op een werkende manier kan samenbrengen. Zoveel mensen die ik dagelijks tegenkom, voelen zich overweldigd en hebben het gevoel dat de dingen uit de hand lopen. Deze aanpak is nuttig om mensen een model te geven van wat ze kunnen doen en hoe ze dat kunnen doen om een ​​groter gevoel van controle te krijgen. De grote paradox – en de reden waarom ik uiteindelijk voor deze titel heb gekozen – is natuurlijk dat "het leven leiden dat je wilt" ontstaat wanneer je ontdekt wat uniek is voor jou: je passies, je interesses en je vaardigheden, en dat omzet in waarde voor anderen. Het idee is – en dit werd pas echt duidelijk voor me toen ik na het lezen van het boek terugkeek – wat heb ik hiervan geleerd? Dat was het grote inzicht: het leven leiden dat je wilt, ontstaat wanneer je neemt wat het meest essentieel voor je is en dat ten goede laat komen aan anderen.

"De mensen die het meest succesvol zijn – zelfs volgens externe indicatoren van roem, rijkdom en macht – zijn de mensen die op hun eigen manier weten uit te vinden hoe ze de verschillende aspecten van hun leven in de loop van hun leven kunnen samenbrengen."

Klein : Dat waardeer ik. Het doet me denken aan het oude gezegde – ik weet niet eens waar het vandaan komt – waar je ook gaat, daar ben je. Waar we ons ook bevinden – wie we in de kern zijn, op een authentiek niveau – is zo essentieel om anderen van dienst te zijn en uiteindelijk ook onszelf.

Friedman : Maar je moet weten waar andere mensen om je heen in geïnteresseerd zijn. Het begint met begrijpen wat voor jou het belangrijkst is, maar daarna moet je van buiten naar binnen kijken. Wie zijn de belangrijkste mensen in mijn leven en in mijn wereld, en wat hebben ze echt van mij nodig? Sommige oefeningen gaan juist over het identificeren van de kritische mensen en met hen praten om duidelijk te maken wat ze van je verwachten, wat ze van je nodig hebben wanneer ze naar je kijken. Wat zien ze wanneer ze naar je opkijken?

Gebruik de kennis die voortkomt uit deze oefeningen, die je bewustzijn vergroten, je bewustzijn van wie je bent, wie de mensen om je heen zijn en wat ze nodig hebben. Ontdek vervolgens, op basis van dat diagnostische werk, nieuwe manieren om waarde te creëren voor hen én voor jezelf. Dat is wat leiderschap en duurzame verandering zo bijzonder maakt, omdat het allemaal leidt tot actie die de zaken voor jou én voor hen beter maakt.

Klein : Laten we ons concentreren op een paar verhalen die de principes van leiderschap – wees echt, wees compleet, wees innovatief – tot leven brengen. Ik ben een fan van Bruce Springsteen en het verhaal dat je vertelt is meeslepend. Hij zegt in dit profiel dat twee van de beste dagen van zijn leven de dag waren dat hij de gitaar oppakte en de dag dat hij leerde hoe hij hem moest neerleggen. Hoe illustreert dat de principes die we hier vandaag bespreken?

Friedman : Bruces verhaal is echt geweldig. Het was zo leuk om te schrijven. Wat dat specifieke citaat vertegenwoordigt, is een ander heel belangrijk thema van het boek dat ik in al deze verschillende verhalen zag. Dat is dit idee van evolutie en bewust leren door voortdurend aandacht te besteden aan de vraag: "Wie ben ik? Wat is belangrijk voor mij? Wie is belangrijk voor mij, en hoe kan ik het beste leven zoals zij dat moeten leven, en hoe ik moet leven?" Hij vond zijn stem en zijn identiteit in die gitaar – en hij had heel, heel veel geluk dat hij die had. De meeste mensen hebben niet dat moment op hun twaalfde waarop ze ontdekken dat dit is wie ik nu ben en dat dit is wie ik moest zijn, maar mensen kunnen dat ontdekken door voortdurend te onderzoeken. Uiteindelijk, veel later in zijn leven, zoals alle zes mensen in dit boek laten zien, zijn ze enorm veranderd ten opzichte van waar ze begonnen.

Een andere mythe die ik met deze verhalen probeer te ontkrachten, is dat je geboren wordt met het vermogen om groots te zijn. Dat is niet waar. Het is een kwestie van, jawel, vaardigheid. Er komt een hoop geluk bij kijken. Maar er is ook doorzettingsvermogen, discipline, passie en moed nodig om datgene na te streven wat het belangrijkst is voor jou en de mensen om je heen. Veel later in zijn leven, toen andere aspecten van zijn leven nog belangrijker werden, zoals toen hij vader werd, besefte hij dat hij nu ruimte moest maken voor andere aspecten van zijn leven. [Hij maakte] de bewuste, weloverwogen keuze om opnieuw te veranderen, te rusten en ruimte te maken voor andere mensen – zoals de mensen die hij samen met [zijn vrouw] Patti creëerde. Dat was weer een nieuwe fase in zijn ontwikkeling.

Klein : We zijn niet statisch als mensen en de gitaar – ik vind je manier van zeggen echt mooi – de gitaar zegt tegen hem: dit is wie ik moest zijn, maar het is niet alles wat hij moest zijn. Hij moest zoveel meer zijn, en hij creëert die ruimte. Zo'n meeslepend verhaaltje vlak voor het slapengaan. Ik werd de volgende ochtend energiek wakker…

Friedman : Bruce's verhaal is vooral waardevol als je de vaardigheid wilt aanleren om een ​​innovatieve cultuur te creëren. Dat betekent in feite dat hij iemand is die voortdurend leert en die iedereen om zich heen stimuleert om nieuwe vaardigheden te ontdekken, nieuwe manieren van leven te vinden en hun talenten te uiten. Daarom is hij zo'n inspirerende leider voor zijn band, voor zijn fans en voor zoveel mensen in de wereld.

“Het leven leiden dat je wilt” gebeurt wanneer je ontdekt wat uniek is voor jou: jouw passies, jouw interesses en jouw vaardigheden, en deze omzet in waarde voor anderen.”

Klein : Michelle Obama, onze First Lady, heeft nog een ander boeiend verhaal.

Friedman : En enigszins controversieel. Ik weet zeker dat er mensen naar haar kijken en denken: "Michelle Obama, leider? Ik snap het niet."

Klein : Nou, ik was overtuigd. Dat kan ik je wel vertellen...

Friedman : Maar was u sceptisch?

Klein : Ik kwam hier waarschijnlijk met te weinig kennis. Ik wist dat ze een zeer publieke rol speelde, maar ik wist niet in hoeverre ze eerder in haar carrière betrokken was bij organisaties en in hoeverre ze zich gedurende haar tijd als First Lady sterk heeft gemaakt voor goede doelen. Het was erg leerzaam voor me. Er is een citaat van haar uit een periode – ik denk toen ze nog universiteitsbestuurder was: Als wat je doet je niet elke dag vreugde schenkt, wat is dan het nut? Die vraag stelt ze zichzelf, zowel over haar professionele carrière als over de manier waarop ze met haar kinderen en haar gemeenschap omgaat, en die is ongelooflijk waardevol. Welke lessen leert Michelle Obama ons?

Friedman : De drie vaardigheden die ik aanscherp bij het analyseren van haar verhaal, zijn haar vermogen om haar daden af ​​te stemmen op haar waarden en om echt het harde werk te doen om erachter te komen wat het belangrijkst voor me is. Wat moet ik doen? Het citaat dat je hebt gekozen is daar een voorbeeld van. Ze stelt de vraag regelmatig en onderneemt vervolgens actie. De tweede is het intelligent beheren van grenzen, en haar verhaal over hoe ze in het Witte Huis terechtkwam en hoe ze echt goed doordacht en onderhandelde over hoe het voor haar en haar dochters zou zijn, is gewoon een prachtig voorbeeld van wat mogelijk is. Zelfs onder de gloeiende kritiek van de hele wereld, [was ze in staat] uit te vinden hoe ik de verschillende aspecten van mijn leven op een manier kan samenbrengen die niet alleen voor mij werkt, maar ook voor mijn kinderen...

Klein : Kun je nog wat meer vertellen over grenzen? Hoe moeten we over grenzen denken?

Friedman : Met "grenzen" bedoel ik de ruimtes tussen de verschillende delen van ons leven. Er zijn twee manieren om over grenzen na te denken. De eerste is door stevige, ondoordringbare grenzen te creëren die je in staat stellen je te concentreren op één persoon, één groep of één project tegelijk.

Klein : [Zoals] nu ben ik papa. Nu ben ik werk, Jeff.

Friedman : Ik kan niets anders doen, en dit is het enige wat ik nu ga doen. Ik ga me nu gewoon concentreren op deze ene persoon of dit ene ding. Dat is wat we bedoelen met het creëren van een grens die stevig en zo ondoordringbaar is als je maar kunt maken. Maar er is ook een andere manier om over grenzen na te denken, en dat is ze doorlaatbaar maken. Ik heb er geen uitgesproken mening over wat beter is. Want soms heb je die stevige, ondoordringbare grenzen nodig, en soms moet je ze poreuzer maken om verschillende aspecten van je leven samen te laten komen op manieren die wederzijds verrijkend zijn... Ik denk niet dat er één beste manier is. De beste manier is de manier die werkt voor jou en voor de mensen die belangrijk voor je zijn, en dat betekent dat je voortdurend moet checken: werkt dit?

Klein : En je echt bewust zijn van grenzen, dat is wat die vaardigheid je biedt.

Deze vragen blijven me de hele tijd bezighouden, omdat ik naar oplossingen probeer te zoeken, ook al ben ik hier al tientallen jaren mee bezig. Het is een levenslange zoektocht.

Friedman : Precies. De derde vaardigheid van Michelle Obama is om verandering moedig te omarmen. Dit is een vrouw die een aantal echt moeilijke beslissingen heeft genomen om nieuwe dingen te proberen die haar in een allesbehalve comfortabele zone brachten, op zoek naar haar kernwaarden en die ze naleeft op een manier die ze van haar vader heeft geleerd. Dat is nog iets wat ik probeer tot leven te brengen in het verhaal.

Klein : Absoluut. Ik ga even van onderwerp veranderen. Tijdens je werk bij Total Leadership heb je talloze peercoachinggroepen en leergemeenschappen opgericht en geleid. Op dit moment hebben we bij Wharton honderden MBA-studenten die deelnemen aan een vrijwillig programma dat voortbouwt op jouw werk en dat van andere docenten om te praten over passie, doel en principes in hun leven. Ik kijk om me heen. Er zijn Lean In-kringen. Er zijn True North-groepen. Dit gesprek voelt echt relevant in de wereld van vandaag. Gegeven dat, zijn deze oefeningen het beste te ervaren in een groep? Welk advies zou je managers en ouders willen geven over hoe de oefeningen die je beschrijft het beste kunnen worden gebruikt?

Friedman : Je zult merken dat veel oefeningen je expliciet instrueren om met anderen samen te werken. Sommige dingen kun je zelf doen, maar veel vereisen dat je anderen betrekt bij je leer- en ontdekkingstocht. Daar zijn twee belangrijke redenen voor. Peer-to-peer leren is naar mijn mening [waardevol en krachtig]. Waarom is het zo waardevol en zo krachtig? Eén reden is dat het verantwoordelijkheidsgevoel opbouwt. Je doet een publieke toezegging, en daarmee bedoel ik aan iemand buiten jezelf, dat je iets gaat proberen en vraagt ​​die persoon om je te helpen om het vol te houden. Als die persoon daar een goede reden voor heeft, zet dat druk op je, en dat is iets goeds dat de meeste mensen nodig hebben. Verantwoordingsdruk is een zeer gewaardeerd aspect van elke vorm van peer-to-peer leren.

Maar de andere is steun, aanmoediging, bekrachtiging en een ander perspectief. Dat helpt je te zien – vooral wanneer jullie beiden bezig zijn met het onderzoeken van wat het belangrijkst is – wie het belangrijkst is en wat ik kan doen om te veranderen en de zaken op alle fronten te verbeteren. Als jij dat net zo goed doet als ik, leer ik al veel door je te proberen te helpen en te luisteren naar je uitdagingen en zorgen bij het creëren van zinvolle, duurzame verandering. Je krijgt verantwoordelijkheidsdruk, je krijgt steun en je krijgt een ander perspectief dat iemand anders je kan bieden dat jij niet kunt zien. De bonus, natuurlijk, wanneer je andere mensen helpt te leren wat het voor hen betekent om het leven te leiden dat ze willen, is dat je nieuwe inzichten ontwikkelt door hen te proberen te helpen. En dat is, Jeff, de geheime reden waarom ik deze boeken schrijf, deze cursussen geef en met cliënten werk in allerlei verschillende settings. Deze vragen staan ​​altijd bij me op de eerste plaats, omdat ik probeer oplossingen te vinden, ook al ben ik hier al tientallen jaren mee bezig. Het is een levenslange zoektocht.

Klein : Je stelt dat Leading the Life You Want draait om bewust medelevend handelen en het helpen van anderen. Welk advies heb je voor ons publiek en je lezers over hoe ze die vriendelijkheid voor anderen en vooral voor zichzelf kunnen vinden?

Friedman : Dat is, wederom, het soort paradoxale idee achter de titel: je krijgt meer vrijheid om de dingen na te streven die er het meest toe doen wanneer je je middelen, je bezittingen, je vaardigheden gebruikt en probeert ze in te zetten ten dienste van anderen. Dit wordt in vrijwel al deze zes verhalen geïllustreerd. Het is zo'n belangrijk idee, en het bestaat al eeuwen. De meeste religies ter wereld prediken dit, en de reden dat ze dat doen is omdat het werkt, en het is iets waar de meeste mensen zich aan moeten herinneren, want uiteindelijk zijn we zowel dieren als goden.

We hebben te maken met deze tegenstrijdige spanningen in onze motivaties, maar iedereen kan kleine dingen doen om na te denken over de behoeften van anderen en zijn tijd en energie te gebruiken om hen te helpen. Zelfs in de meest beperkte en zelfs afschuwelijke omstandigheden is dit mogelijk. Sterker nog, het verhaal van Eric Greitens illustreert dit bijzonder goed. Het is een manier om te overleven. De manier waarop mensen zich door echt moeilijke omstandigheden heen slaan, zoals de Hell Week voor de Navy SEAL-training, of erger nog, in concentratiekampen tijdens de Tweede Wereldoorlog, [is door betekenis te vinden in ons leven]. Betekenis komt voort uit het creëren van waarde van anderen voor anderen, en je kunt altijd een manier vinden om dat te doen.