የተጋጩበት የሁለት አሜሪካ እና የሚኒ-ማርት ታሪክ

ግልባጭ፡-

"አገርህ የት ነው፧" አለ የገረጣው፣ የተነቀሰው። "አገርህ የት ነው፧" ከሁለተኛው የዓለም ጦርነት ወዲህ በአሜሪካ ላይ ከደረሰው የከፋ ጥቃት ከ10 ቀናት በኋላ መስከረም 21 ቀን 2001 ነው። ሁሉም ሰው ስለሚቀጥለው አውሮፕላን ይደነቃል.ሰዎች ፍየሎችን ይፈልጋሉ. ፕሬዚዳንቱ ባለፈው ምሽት "ጠላቶቻችንን ለፍርድ ለማቅረብ ወይም ለጠላቶቻችን ፍትህ ለመስጠት" ቃል ገብተዋል.

እና በዳላስ ሚኒ-ማርት የዳላስ ሚኒ-ክፍል በጎማ መሸጫ ሱቆች እና መጋጠሚያዎች የተከበበ የባንግላዲሽ ስደተኛ መዝገቡን ይሰራል። ወደ ቤት ስንመለስ ራይሱዲን ብሁያን ትልቅ ሰው የአየር ሀይል መኮንን ነበር። ነገር ግን በአሜሪካ ውስጥ አዲስ ጅምር ህልም ነበረው. በሁለት ወር ጊዜ ውስጥ ለአይቲ ትምህርት እና ለሠርጉ ለመቆጠብ ሚኒ ማርት ውስጥ ለአጭር ጊዜ መሥራት ካለበት፣ እንደዚያው ይሁን።

ከዚያም ሴፕቴምበር 21 ላይ ያ የተነቀሰ ሰው ወደ ማርኬት ገባ። የተኩስ ሽጉጥ ይይዛል። Raisuddin ልምምዱን ያውቃል፡ ጥሬ ገንዘብ በመደርደሪያው ላይ ያስቀምጣል። በዚህ ጊዜ ሰውየው ገንዘቡን አይነካውም. "አገርህ የት ነው፧" ብሎ ይጠይቃል። "ይቀርታ፧" Raisudin መልሶች. ንግግሩ ይከዳዋል። የተነቀሰው ሰው፣ እራሱን የቻለ እውነተኛ አሜሪካዊ ቪጂላንቴ፣ ለ9/11 ለመበቀል ራይሱዲንን ተኩሷል። ራይሱዲን በሚሊዮኖች የሚቆጠሩ ንቦች ፊቱን ሲነቅፉ ይሰማቸዋል። እንዲያውም በደርዘን የሚቆጠሩ የሚቃጠሉ ወፎች ጭንቅላቱን ይመታሉ።

ከመደርደሪያው በስተጀርባ, በደም ውስጥ ይተኛል. ሁሉንም ነገር የሚጫወትበትን አእምሮ ውስጥ ለማቆየት እጁን ግንባሩ ላይ ይይዛል። አምላኩን በሕይወት እንዲኖር በመለመን ከቁርዓን ጥቅሶችን ያነባል። እየሞተ እንደሆነ ይሰማዋል።

አልሞተም። ቀኝ አይኑ ተወው። እጮኛው ተወው ። አከራዩ የሚኒ ማርት ባለቤት አባረረው። ብዙም ሳይቆይ ቤት አልባ ሆነ እና 60,000 ዶላር የህክምና እዳ ነበር፣ ለአምቡላንስ መደወል ክፍያን ጨምሮ። ራይሱዲን ግን ኖረ።

እና ከዓመታት በኋላ፣ ለአምላኩ ለመካስ እና ለዚህ ሁለተኛ እድል ብቁ ለመሆን ምን ማድረግ እንደሚችል ይጠይቃል። እንዲያውም ይህ ዕድል ምንም ዕድል ሊሰጠው አይገባም ብለን ልናስበው ለሚችለው ሰው ሁለተኛ ዕድል እንዲሰጥ እንደጠየቀው ያምን ነበር።

ከአስራ ሁለት አመታት በፊት፣ በአለም ውስጥ መንገዴን ፈልጌ አዲስ ተመራቂ ነበርኩ። በኦሃዮ የተወለድኩት ከህንድ ስደተኞች በወላጆቼ ላይ የመጨረሻውን አመጽ በመነሳት ለመውጣት ብዙ ደክመው ወደ ኖሩበት ሀገር ሄድኩ። በሙምባይ የስድስት ወር ቆይታ ሊሆን ይችላል ብዬ ያሰብኩት ነገር እስከ ስድስት አመታት ድረስ ዘልቋል። ጸሐፊ ሆንኩ እና ራሴን በአስማታዊ ታሪክ ውስጥ አገኘሁት፡ በብዙ የሶስተኛው አለም እየተባለ በሚጠራው የተስፋ መነቃቃት። ከስድስት አመት በፊት ወደ አሜሪካ ተመልሼ አንድ ነገር ተገነዘብኩ፡ የአሜሪካ ህልም እየጎለበተ ነበር ነገርግን በህንድ ብቻ። በአሜሪካ ውስጥ, ብዙ አይደለም.

እንደውም አሜሪካ ወደ ሁለት የተለያዩ ማህበረሰቦች እየተከፋፈለች መሆኑን ተመልክቻለሁ፡ የህልም ሪፐብሊክ እና የፍርሃት ሪፐብሊክ። እና ከዚያ፣ በዚያ የዳላስ ሚኒ-ማርት ውስጥ በአሰቃቂ ሁኔታ ስለተጋጩት ወደዚህ አስደናቂ የሁለት ህይወት እና የእነዚህ ሁለት አሜሪካውያን ታሪክ ተረት ገባሁ። በአንድ ጊዜ የበለጠ መማር እንደምፈልግ እና በመጨረሻም ስለእነሱ መጽሐፍ እንደምጽፍ አውቅ ነበር፣ ምክንያቱም ታሪካቸው የአሜሪካ መሰባበር እና እንዴት ወደ አንድ ላይ እንደሚመጣ ታሪክ ነው።

ከተተኮሰ በኋላ የራይሱዲን ህይወት ቀላል አልነበረም። በገባ ማግስት ሆስፒታሉ አስወጣው። ቀኝ አይኑ ማየት አልቻለም። መናገር አልቻለም። ብረት ቃሪያ ፊቱን. እሱ ግን ኢንሹራንስ ስላልነበረው ወረወሩት። በባንግላዲሽ የሚኖሩ ቤተሰቦቹ "ወደ ቤት ና" ብለው ለመኑት። ነገር ግን የማየት ሕልም እንዳለም ነገራቸው።

የቴሌማርኬቲንግ ሥራ አገኘ፣ ከዚያም የወይራ አትክልት አገልጋይ ሆነ፣ ምክንያቱም የነጮችን ፍራቻ ከወይራ አትክልት የት ማግኘት ይሻላል? (ሳቅ) አሁን፣ እንደ አንድ አጥባቂ ሙስሊም፣ አልኮልን እምቢ አለ፣ እቃውን አልነካም። ከዚያም አለመሸጥ ደሞዙን እንደሚቀንስ ተረዳ። እናም ልክ እንደ አሜሪካዊ ፕራግማቲስት፣ “እሺ፣ እግዚአብሔር እንድራብ አይፈልግም ነበር፣ አይደል?” ሲል አስቧል። እና ብዙም ሳይቆይ፣ በጥቂት ወራት ውስጥ፣ Raisuddin የወይራ የአትክልት ስፍራ ከፍተኛ ገቢ የሚያስገኝ አልኮል ገፊ ነበር። ዳታቤዝ አስተዳደር ያስተማረውን ሰው አገኘ። የትርፍ ሰዓት የአይቲ ጊግስ አግኝቷል። በመጨረሻም በዳላስ ውስጥ በሰማያዊ ቺፕ የቴክኖሎጂ ኩባንያ ውስጥ ባለ ስድስት አሃዝ ሥራ አገኘ።

6፡19 ነገር ግን አሜሪካ ለ Raisuddin መስራት ስትጀምር፣ የታደሉትን ክላሲክ ስህተት አስቀረ፡ አንተ ደንቡ አንተ ነህ ብሎ በመገመት፣ የተለየ ሳይሆን። እንደውም ፣ አሜሪካዊያን የመወለዳቸው ዕድል ያላቸው ብዙዎች በሕይወታቸው ውስጥ ተይዘው እንደ እርሱ የማይቻል ሁለተኛ እድሎችን እንዳደረጉ ተመልክቷል። እሱ ራሱ በወይራ ገነት አይቶታል፣ ብዙ ባልደረቦቹ ስለ ቤተሰብ ችግር፣ ትርምስ፣ ሱስ፣ ወንጀል የልጅነት አስፈሪ ታሪኮች ነበሯቸው። በፍርድ ችሎቱ ላይ በተገኘ ጊዜ መልሶ በጥይት ስለመለሰው ሰው ተመሳሳይ ወሬ ሰምቷል ። ራይሱዲን ከሩቅ ወደ ሚመኘው አሜሪካ በቀረበ ቁጥር ፣ ሌላ እኩል እውነተኛ አሜሪካ እንዳለ ተረዳ። ራይሱዲንን በጥይት የገደለው ሰው ያደገው በዚያች ጨካኝ አሜሪካ ነው።

7:24 ከርቀት፣ ማርክ ስትሮማን ሁል ጊዜ የፓርቲዎች ብልጭታ ነበር፣ ሁልጊዜ ልጃገረዶች ቆንጆ እንዲሰማቸው ያደርጋል። ከዚህ በፊት በነበረው ምሽት ምንም አይነት መድሃኒት ወይም ድብድብ ምንም ቢሆን ሁልጊዜ እየሰራ. ግን ሁልጊዜ ከአጋንንት ጋር ይዋጋል ነበር። ወደ አለም የገባው ብዙ አሜሪካውያን ወጣቶችን በሚገድሉባቸው ሶስት በሮች፡ መጥፎ ወላጆች፣ መጥፎ ትምህርት ቤቶች፣ መጥፎ እስር ቤቶች። እናቱ በፀፀት በልጅነቷ እሱን ለማስወረድ 50 ዶላር እንደቀረባት ነገረችው። አንዳንድ ጊዜ፣ ያ ትንሽ ልጅ ትምህርት ቤት ይሆናል፣ አብረው አብረውት በሚማሩት ልጆች ላይ በድንገት ቢላዋ ይጎትቱ ነበር። አንዳንድ ጊዜ ያ ትንሽ ልጅ በአያቶቹ ዘንድ ሆኖ ፈረሶችን በለሆሳስ ይመገባል። ከመላጨቱ በፊት እየታሰረ ነበር፣ መጀመሪያ ታዳጊ፣ ከዚያም እስር ቤት። እሱ ተራ የነጭ የበላይነት አራማጅ ሆነ እና በዙሪያው እንዳሉት ብዙ ሰዎች፣ በዕፅ የተጠመዱ እና የማይገኙ አባት። እና ከዚያ ብዙም ሳይቆይ እራሱን በሞት ፍርዱ ላይ አገኘው ምክንያቱም እ.ኤ.አ.

8፡47 የሚገርመው፣ የሞት ፍርድ ስትሮማንን በተሻለ ሁኔታ የተወው የመጀመሪያው ተቋም ነው። የድሮ ተጽዕኖዎች እሱን ትተውታል። ወደ ህይወቱ የሚገቡት ሰዎች ጨዋዎች እና አሳቢዎች ነበሩ፡ ፓስተሮች፣ ጋዜጠኞች፣ የአውሮፓ ፔን-ፓልስ። እርሱን ያዳምጡ ነበር, አብረውት ይጸልዩ, እራሱን እንዲጠይቅ ረዱት. ወደ ውስጥ ገብቶ ወደ መሻሻል ጉዞ ላከው። በመጨረሻም ህይወቱን የሚገልጽ ጥላቻ ገጠመው። ከሆሎኮስት የተረፈውን ቪክቶር ፍራንክልን አነበበ እና በስዋስቲካ ንቅሳት ተጸጸተ። እግዚአብሔርን አገኘ። ከዚያም በ 2011 አንድ ቀን, ከ 10 ወንጀሎች በኋላ, ስትሮማን ዜና ደረሰ. ከገደላቸው ሰዎች አንዱ የሆነው የተረፈው ህይወቱን ለማዳን እየተዋጋ ነበር።

9፡46 አየህ፣ እ.ኤ.አ. በ2009 መገባደጃ ላይ፣ ከዛ ጥይት ከስምንት አመታት በኋላ፣ Raisudin የራሱን ጉዞ ሄዶ ነበር፣ ወደ መካ። በሕዝቡ መካከል፣ ታላቅ ምስጋና ተሰማው፣ ግን ደግሞ ግዴታ ነበር። እ.ኤ.አ. በ2001 ሞቶ ሳለ አምላክ ከኖረ በዘመኑ ሁሉ የሰውን ልጅ እንደሚያገለግል ቃል መግባቱን አስታውሷል። ከዚያም የህይወትን ጡብ በማስተላለፍ ተጠምዶ ነበር። አሁን ዕዳውን ለመክፈል ጊዜው ነበር. እናም እሱ በማሰላሰል ፣ የክፍያ ዘዴው በሙስሊሙ እና በምዕራቡ ዓለም መካከል ባለው የበቀል አዙሪት ውስጥ ጣልቃ ለመግባት ወስኗል። እና እንዴት ጣልቃ ይገባል? በእስልምና እና በምሕረት አስተምህሮው ስም ስትሮማን በይፋ ይቅር በማለት። እና ከዛም የቴክሳስ ግዛት እና ገዥዋ ሪክ ፔሪ ስትሮማንን እንዳይገድሉ ለመከላከል ክስ መስርታቸው ልክ አብዛኛው ሰው ፊት ላይ እንደሚተኮሰው። (ሳቅ)

10፡57ነገር ግን የራይሱዲን ምህረት የመነጨው በእምነት ብቻ አይደለም። አዲስ የተወለደ አሜሪካዊ ዜጋ፣ ስትሮማን የሚጎዳ አሜሪካ ውጤት መሆኑን አምኖ ነበር፣ እሱም ገዳይ በሆነ መርፌ ሊወጋ የማይችል ነው። ይህ ግንዛቤ ነው “እውነተኛው አሜሪካዊ” መጽሐፌን እንድጽፍ ያነሳሳኝ። ይህ ስደተኛ አሜሪካን የማደጎ ልጅ እንዳደረገው ለአገሬው ልጅ ምህረትን እንድትሰጥ ይለምናል። በትንሽ ማርት ውስጥ፣ እነዚያ ሁሉ ዓመታት በፊት፣ ሁለት ሰዎች ብቻ ሳይሆኑ ሁለት አሜሪካውያን ተጋጭተዋል። አሁንም የምታልመው፣ አሁንም የምትተጋ፣ አሁንም ነገ ዛሬ ላይ መገንባት እንደምትችል የምታስብ አሜሪካ እና እጣ ፈንታዋን ለቀቀች፣ በውጥረት እና በትርምስ ውስጥ የተጠመጠመች፣ ተስፋዋን የቀነሰች፣ ወደ ጥገኝነት ሽማግሌነት የምትሸጋገር፡ የራስዋ ጠባብ አይነት የጎሳ ህብረት። እናም ራይሱዲን አዲስ መጤ ቢሆንም፣ ጥቃት ቢደርስበትም፣ ቤት አልባ እና የተደናገጠ ቢሆንም፣ የዚያ የህልም ሪፐብሊክ አባል የነበረው እና የዚያች የቁስለኛ ሀገር ስትሮማን የነበረ፣ ምንም እንኳን በአገሬው ተወላጅ ነጭ እድል ቢወለድም።

የእነዚህ ሰዎች ታሪኮች ስለ አሜሪካ አስቸኳይ ምሳሌ ፈጠሩ። የራሴ ብየ የምኮራበት ሀገር በስፔን ወይም በግሪክ እንደታየው በአጠቃላይ ማሽቆልቆል ውስጥ አልኖረችም፣ ይህም ለሁሉም ሰው ተስፋ እየደበዘዘ ነበር። አሜሪካ በአንድ ጊዜ በኢንዱስትሪ በበለጸገው ዓለም ውስጥ እጅግ በጣም ስኬታማ ሀገር ነች። ምንም እንኳን ሪከርድ የሆኑ ህጻናት ተርበው ቢሄዱም የአለም ምርጥ ኩባንያዎችን ማስጀመር። የዓለማችንን ምርጥ ሆስፒታሎች ስታይል እንኳን ለትልልቅ ቡድኖች የህይወት ተስፋ ሲቀንስ ማየት።አሜሪካ ዛሬ ልክ የሆነች ወጣት አካል ነች፣ ከአንዱ ጎራ ህይወትን በሚጠባው በስትሮክ ተመታ ሌላውን ደግሞ በሚያስጨንቅ ሁኔታ ፍጹም ትቷል።

እ.ኤ.አ. ጁላይ 20፣ 2011፣ እያለቀሰ ያለ ራይሱዲን ለስትሮማን ህይወት ጥበቃ ሲል ከመሰከረ በኋላ፣ስትሮማን በሚወደው መንግስት ገዳይ መርፌ ተገደለ። ከሰዓታት በፊት ራይሱዲን አሁንም ስትሮማን ማዳን እንደሚችል ሲያስብ ሁለቱ ሰዎች ለሁለተኛ ጊዜ መናገር ጀመሩ። ከስልካቸው ንግግራቸው የተቀነጨበ ይህ ነው። ራይሱዲን፡ "ማርክ ሆይ፣ እጅግ በጣም አዛኝ እና ሩህሩህ ለሆነው ለእግዚአብሔር የምጸልይ መሆኔን ማወቅ አለብህ። ይቅር እልሃለሁ እና አልጠላህም። ፈጽሞ አልጠላህም" ስትሮማን: "አንተ አስደናቂ ሰው ነህ, ከልቤ አመሰግናለሁ. እወድሃለሁ, ወንድም."

ይበልጥ የሚገርመው፣ ከግድያው በኋላ፣ Raisudin የስትሮማንን ትልቋ ሴት ልጅ አምበርን፣ የቀድሞ ወንጀለኛ እና ሱሰኛን አገኛት። እና እርዳታውን አቀረበ. "አባትን አጥተሽ ይሆናል" አላት "ነገር ግን አጎት አግኝተሻል" አላት። እሷም ሁለተኛ እድል እንድታገኝ ፈልጓል።

የሰው ልጅ ታሪክ ሰልፍ ቢሆን ኖሮ የአሜሪካ ተንሳፋፊ ለሁለተኛ እድል የኒዮን መቅደስ ይሆን ነበር። አሜሪካ ግን ለሌሎች ሀገር ልጆች ሁለተኛ እድሎችን ለጋስ ዛሬ ለራሷ ልጆች የመጀመሪያ ዕድሎችን በማግኘቷ ክፉኛ ታድጋለች። አሜሪካ አሁንም ማንም ሰው አሜሪካዊ እንዲሆን በመፍቀድ ትደነቃለች። ግን እያንዳንዱ አሜሪካዊ ሰው እንዲሆን በመፍቀድ ውበቱን እያጣ ነው።

ባለፉት አስርት አመታት ሰባት ሚሊዮን የውጭ ዜጎች የአሜሪካ ዜግነት አግኝተዋል። አስደናቂ. ይህ በእንዲህ እንዳለ ስንት አሜሪካውያን መካከለኛ ክፍል ውስጥ ቦታ አገኘ? በእውነቱ፣ የተጣራ ፍሰቱ አሉታዊ ነበር። ወደ ፊት ተመለስ፣ እና የበለጠ የሚያስደንቅ ነው፡ ከ60ዎቹ ጀምሮ፣ መካከለኛው መደብ በ20 በመቶ ቀንሷል፣ በዋነኛነት ሰዎች ከሱ በመውደቃቸው። እና በየሀገሩ ያቀረብኩት ዘገባ ችግሩ ከቀላል እኩልነት ይልቅ አስከፊ እንደሆነ ይነግረኛል። እኔ የታዘብኩት ነገር አንድ ጥንድ የአሜሪካን ህይወት መገንጠል ነው። የበለፀገ መለያየት ወደላይ ፣ ወደላይ እና ወደላይ ፣ ወደ የተማሩ ሰዎች መንደር እና ወደ ዓለም አቀፍ የሥራ ፣ የገንዘብ እና የግንኙነት ማትሪክስ ፣ እና የድሆች መለያየት ወደ ታች እና ወደ ውጭ የመለያየት ፣ ዕድለኞች እምብዛም የማያዩት የሞተ-መጨረሻ ህይወት።

እና እርስዎ 99 በመቶ እንደሆኑ እራስዎን አያፅናኑ። ከሙሉ ምግብ አጠገብ የምትኖር ከሆነ፣ ከቤተሰብህ ውስጥ ማንም ሰው በውትድርና ውስጥ የማያገለግል ከሆነ፣ በዓመት የሚከፈልህ ከሆነ፣ በሰዓቱ ሳይሆን፣ ብዙ የምታውቃቸው ሰዎች ኮሌጅ እንዳጠናቀቀች፣ የምታውቀው ማንም ሰው ሜቴክን የማይጠቀም ከሆነ፣ አንድ ጊዜ አግብተህ ከቆየህ፣ በወንጀል መዝገብ ካላቸው 65 ሚሊዮን አሜሪካውያን መካከል ካልሆንክ - - እነዚህ ነገሮች ካሉ ወይም ሁሉም ሊገልጹህ የሚችሉትን ችግር ሳታውቅ እና ምን እንደምትሆን ሳታውቅ ትችላለህ።

ሌሎች ትውልዶች ከባርነት በኋላ ትኩስ ማህበረሰብ መገንባት፣ ጭንቀት ውስጥ መሳብ፣ ፋሺዝምን ማሸነፍ፣ በሚሲሲፒ ውስጥ የነፃነት ጉዞ ማድረግ ነበረባቸው። በእኔ እምነት የእኔ ትውልድ የሞራል ፈተና እነዚህን ሁለት አሜሪካውያን ማስተዋወቅ፣ ከመገንጠል ይልቅ አንድነትን መምረጥ ነው። ግብር ወይም ቀረጥ ልንቀንስ ይህ ችግር አይደለም። ጠንክረው ትዊት በማድረግ፣ ተንሸራታች አፕሊኬሽኖችን በመገንባት ወይም አንድ ተጨማሪ የእጅ ጥበብ የቡና ጥብስ አገልግሎት በመጀመር አይፈታም። ራይሱዲን ለማድረግ እንደሞከረው እያንዳንዳችን በበለጸገችው አሜሪካ የምንገኝ አሜሪካን የራሳችን አድርገን እንድንይዝ የሚለምን የሞራል ፈተና ነው።

እንደ እሱ እኛም ሐጅ ማድረግ እንችላለን። እና እዚያ፣ በባልቲሞር እና ኦሪገን እና አፓላቺያ፣ እንዳደረገው አዲስ ዓላማ ያግኙ። እራሳችንን ወደዚያ ሌላ ሀገር ልንጠልቅ፣ ተስፋዋን እና ሀዘኑን መመስከር እና እንደ ራይሱዲን ምን ማድረግ እንደምንችል እንጠይቃለን። ምን ማድረግ ትችላለህ? ምን ማድረግ ትችላለህ? ምን እናድርግ? የበለጠ መሐሪ ሀገር እንዴት እንገነባለን?

እኛ የዓለማችን ታላላቅ ፈጣሪዎች የራሳችንን ብቻ ሳንሆን ለዚያች አሜሪካ ችግሮች መፍትሄዎችን መፍጠር እንችላለን። እኛ ደራሲያን እና ጋዜጠኞች በመካከሏ ያሉትን ቢሮዎች ከመዝጋት ይልቅ ያንን የአሜሪካ ታሪኮች መሸፈን እንችላለን። ከኒውዮርክ እና ሳን ፍራንሲስኮ ከሚመጡ ሃሳቦች ይልቅ ያንን የአሜሪካን ሃሳቦች ፋይናንስ ማድረግ እንችላለን። ስቴቶስኮፖችን ወደ ጀርባው እናስቀምጠዋለን ፣ እዚያ ማስተማር ፣ እዚያ ፍርድ ቤት ሄደን እዚያ መሥራት ፣ እዚያ መኖር ፣ እዚያ መጸለይ እንችላለን ።

ይህ የትውልድ ጥሪ ነው ብዬ አምናለሁ። ሁለት ግማሾቿ መራመድን፣ ማረስን፣ መፈልሰፍን፣ መደፈርን እንደገና የተማሩባት አሜሪካ። የዕድል ሪፐብሊክ፣ የታደሰ፣ የታደሰ፣ በእኛ ይጀምራል።

አመሰግናለሁ።