Zobacz Nasiona zmian, które wyhodowała Jedna Kobieta Z Bronxu

„Pierwszą rośliną, która zmieniła moje życie, był pomidor” – mówi Karen Washington , czarnoskóra rolniczka miejska z Bronksu. „To był jedyny owoc, którego nienawidziłam”. Ale kiedy zobaczyła, jak jeden z wyhodowanych przez nią pomidorów zmienia odcień z zielonego na żółty, a potem na czerwony, i ugryzła go, od razu się wciągnęła. „Kiedy spróbowałam tego pomidora, kiedy był czerwony i dojrzały, i zerwałam go z krzaka, [to]… zmieniło mój świat, ponieważ nigdy nie jadłam niczego tak dobrego, tak słodkiego. Chciałam uprawiać wszystko”.

Od ćwierć wieku wszelkiego rodzaju drzewa i kwiaty, owoce i warzywa bujnie rosną na opuszczonych działkach w Bronksie dzięki Washington. Uważana za „królową rolnictwa miejskiego”, jest Afroamerykanką, która poświęciła swoje życie zazielenianiu najbiedniejszej dzielnicy Nowego Jorku. Od 1985 roku Washington pomagała dziesiątkom dzielnic w budowie własnych ogrodów społecznościowych, prowadziła warsztaty rolnicze i promowała różnorodność rasową w rolnictwie.

Twoje jedzenie „nie pochodzi ze sklepu spożywczego, nie pochodzi z supermarketu. Wyrasta z ziemi” – mówi. „Musisz zrozumieć, skąd pochodzi twoje jedzenie. Daje ci siłę”.

Washington, od urodzenia mieszkanka Nowego Jorku, dorastała w osiedlu mieszkaniowym na Lower East Side. Przeprowadziła się do Bronxu w 1985 roku i kupiła sobie nowo wybudowany dom, który postrzegała jako „szansę, jako samotna matka dwójki dzieci, na realizację amerykańskiego snu”. Choć nastąpiła pewna gentryfikacja, inne części dzielnicy dla osób o niskich dochodach wyglądały „jak pole bitwy”, usiane opuszczonymi budynkami. Niektóre okna Washington wychodziły na pustą działkę pełną śmieci i rdzewiejących samochodów.

Pewnego dnia zauważyła mężczyznę przechodzącego z łopatą i kilofem – niecodzienny widok w betonowej dżungli Gotham. „Co tu robisz?” – zapytał Washington. Powiedział jej, że myśli o założeniu ogrodu społecznościowego. „Zapytałem: »Czy mogę pomóc?«”.

„Nie miałam pojęcia o ogrodnictwie. Nie miałam ręki do roślin” – wspomina. Mimo to, miejski program dzierżawy niezabudowanych działek za dolara dał Washington i jej sąsiadom drewno, ziemię i nasiona, „a my daliśmy im siłę – siłę mięśni – oraz nadzieje i marzenia, by przekształcić coś, co było niszczące i brzydkie, w coś pięknego”. W ciągu kilku dni pierwsze nasiona Ogrodu Szczęścia i wieloletniego aktywizmu Washington zaczęły kiełkować.

Od tamtej pory Washington pomagała innym mieszkańcom Bronksu w znajdowaniu pustych przestrzeni w okolicy, które są idealnymi miejscami na rozkwit czegoś, i prowadziła wolontariuszy przez proces otwierania ogrodu społecznościowego – zyskując szacunek w całym Wielkim Jabłku i poza nim. Zasiada w zarządach niemal wszystkich możliwych organizacji, w tym New York Community Gardening Coalition , Just Food i New York Botanical Garden . „Wyobraźcie sobie, mała dziewczynka z projektu w zarządzie New York Botanical Garden?” – pyta z niedowierzaniem, a jej uśmiechnięta twarz obramowana jest dredami.

A potem był czas, kiedy poznała Pierwszą Damę Michelle Obamę . Washington opisuje uczucie, jakie wówczas odczuwała, „radość dusz moich przodków. Czułam, jak klaszczą i wiwatują, bo oto byłam ja, czarnoskóra kobieta, stojąca w obecności Pierwszej Damy”.

Kwitnące żonkile, tulipany i hiacynty, pierwotnym celem pierwszego ogrodu społecznościowego Waszyngtonu — Ogrodu Szczęścia — i innych podobnych było „upiększenie”, mówi Washington, „o zabraniu śmieci” z upośledzonej społeczności mniejszościowej. Dopiero później zaczęła myśleć o zieleni poza byciem dekoracją lub źródłem pożywienia . „Kiedy zaczynałam w ruchu żywnościowym, skupiałam się na uprawie żywności. Dopiero gdy byłam w tym ogrodzie społecznościowym, zaczęłam słyszeć o problemach społecznych, takich jak niskie zatrudnienie, zły stan zdrowia, ludzie, którzy nie mogli sobie pozwolić na czynsz”, mówi Washington. Nauczyła się, że musi „karmić ludzkie ciała i umysły”.

Aby promować równość i sprawiedliwość, ostatnio skupiła się na zwiększeniu liczby Afroamerykanów w rolnictwie poprzez program BUGs – Black Urban Growers (Czarni Rolnicy Miejscy). Najnowsze dane ze spisu rolnego pokazują, że 55 346 rolników w stanie Nowy Jork to biali, a tylko 113 to czarnoskórzy.

Washington zawsze marzyła o zakupie ziemi na północy stanu pod farmę, ale za każdym razem, gdy liczyła zera w ofertach nieruchomości, wydawało się to niemożliwe. Wykorzystując swoje znajomości, Washington poznała biznesmena zainteresowanego założeniem spółdzielni rolniczej w Chester w stanie Nowy Jork. W styczniu rozpoczęli uprawę warzyw na trzech akrach czarnej ziemi. Washington, położona zaledwie godzinę drogi od miasta, ma nadzieję, że relacje między miastem a wsią pomogą Afroamerykanom lepiej zrozumieć, jak działają systemy żywnościowe i dać im szansę na udział w ich rozwoju.

„Rolnictwo jest w naszym DNA, ale [my] nigdy nie prowadzimy tej rozmowy, zawsze jesteśmy spychani na margines jako konsumenci lub osoby wyciągające rękę, nigdy jako osoby angażujące się w rozmowę” – mówi Washington. „Nie ma rolnictwa bez kultury, więc to, że ludzie rozumieją, że niewolnictwo było częścią naszego życia, nie definiuje tego, kim jesteśmy. … [Staramy się], żeby ludzie to zrozumieli. Nie bójcie się wkładać rąk do ziemi, nie bójcie się uprawiać ogrodu ani roli, bo to właśnie jesteście”.