Blijf nederig. Blijf dicht bij de aarde. Dat is de kern van dit bestaan, werd mij verteld.
En dus worstel ik al jaren met de vraag hoe ik een leven van 'minder is meer' moet leiden, in een wereld die op alle mogelijke manieren uit zijn voegen lijkt te barsten: financieel, fysiek en psychologisch.
Dat gevoel raakt vaak verloren in de 'meer waar voor je geld'-regelingen, de twee-voor-één-aanbiedingen.
Er lijkt behoefte te zijn aan acquisitie en uitbreiding. En dat geldt niet alleen voor ons persoonlijke en materiële leven. Startups willen opschalen – dat is voor hen de meest cruciale fase. Hoe breiden we uit? Hoe robotiseren we het zodat we het proces kunnen versnellen?
Non-profitorganisaties moeten gegevens verzamelen voor impactrapportages, waarin ze laten zien dat hun ideeën niet alleen innovatief, maar ook schaalbaar zijn.
Groeien is een kwestie van cijfers, en indien mogelijk exponentieel. Dat is het teken van succes: numerieke groei.
Alles moet schaalbaar zijn. Schaalbaarheid is net als duurzaamheid – alweer zo'n simpel concept, maar dan veel te abstract en complex.
Maar wat ooit duurzaam was, kan dat niet meer zijn, omdat we in een achtbaan leven. De kleine bedrijven in de stad vechten tegen de giganten omdat ze niet kunnen "opschalen" of misschien niet willen. Dus moeten we als consument kiezen: kiezen we voor het lokale "merk" of voor het grote merk? Het lijkt erop dat het het een of het ander is.
Moet schaalbaarheid echt zo'n belangrijk aandachtspunt zijn?
Een duurzaam leven is een leven op kleinere schaal. Het zijn levens die in harmonie zijn met de gemeenschap, met de aarde, met elkaar. Een schaalbaar leven vereist dat we verder kijken dan onszelf.
Wil een non-profitorganisatie tegenwoordig een aanzienlijke subsidie ontvangen, dan moet ze aantonen dat haar model niet alleen toepasbaar is op de lokale bevolking van bijvoorbeeld 250.000, maar ook de potentie heeft om miljoenen mensen te bereiken. Het is niet alleen geschikt voor de binnenstad van Los Angeles, maar ook voor Detroit. Het is niet alleen haalbaar in de door droogte geteisterde Sahelregio van Afrika, maar ook in de droge gebieden van West-India.
Een onderneming is succesvol als ze de middelen heeft om verder te reiken dan de gemeenschap, als ze de capaciteit heeft om honderden, duizenden, zo niet miljoenen levens te beïnvloeden. Een bedrijf wordt succesvol genoemd als het uitlopers heeft.
Schaal is iets waar we allemaal naar zouden moeten streven. Dat is wat investeerders zoeken, dat is wat subsidieverstrekkers zoeken, dat is waar ondernemers naar verlangen.
Maar we moeten ons afvragen: is er een grens aan dit alles? Lost schaalbaarheid onze problemen echt op? Is het niet mogelijk om een verscheidenheid aan sociale ondernemingen te hebben die lokale problemen op hun eigen unieke manier aanpakken? Is het niet mogelijk voor een bedrijf om zijn groei op lokaal/regionaal niveau te maximaliseren en te profiteren van de lokale gemeenschap, zijn hulpbronnen, zijn landbouw en zijn menselijk kapitaal?
Kunnen we micro-ondernemingen niet in het hele land laten repliceren? Kunnen we, in plaats van één centrale productie- en dienstverleningseenheid, geen kleinere, inclusievere ecosystemen creëren?
Zo schreef ik in een eerdere column over de Bicycle Coffee Co. in San Francisco. Het bedrijf besloot zijn koffie handmatig te branden en op fietsen te bezorgen. Dat betekent dat ze maar zo ver kunnen gaan – zo ver als hun kalveren het toelaten.
Maar het bedrijf is al benaderd door internationale ondernemingen die hen uitnodigen om met hun businessmodel naar steden over de hele wereld te komen. Dus, schalen ze op of blijven ze dicht bij de Bay Area?
Schaal kan hier betekenen dat het bedrijfsmodel opnieuw wordt gecreëerd met een lokaal team, regionale middelen en het overnemen van de omringende cultuur. Het zou gaan om het creëren van micro-ondernemingen, die overal waar ze actief zijn een ander gezicht krijgen. Geen centrale bron, geen centrale productie. Maar toch schaalbaar?
Kunnen we onszelf tegenhouden? Kunnen we onszelf inhouden? Zelfs als we het ons kunnen veroorloven, zelfs als het gratis is, zelfs als het voor de deur staat. Kunnen we ons afwenden? Kunnen we een nieuwe schaal creëren – een kleinere, nederigere, stoffigere schaal die in contact staat met de ruwheid van de aarde, met de worstelingen van onze buren, binnen de grenzen van de bewerkte aarde?
Kunnen we dromen hebben die naar binnen gericht zijn, die onszelf en onze onderlinge banden verdiepen in plaats van dat we ons op de buitenwereld richten?
Misschien betekent dit dat we opnieuw moeten nadenken over groei.
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
6 PAST RESPONSES
Truly agree with this post. It is time to rethink and look for the scale inwards.
Love this post - I really agree that scale is not always feasible and perhaps should not be so celebrated. Making a true and deep impact in 1 community can sometimes be harder than making a superficial impact on a large scale (which is what often happens). It becomes more about the outputs than the impact.
Under the present condition, it's way to late to SCALE BACK. The world is on a roller coaster ride to bigness. :(
yes only fool makes complex and bigger and violent am also a fool. I think another one is fool if he doesn't understand the efforts paid to apologize.
Well, if sale, it was stopped sometimes ago. so feel respect please and the rest I agree the rest with Deborah harnes.
I think there is a lack of understanding. It was yesterday i said
everything are agreeable. Take that easy and once problem is solved, let
it be solved.
Let us move forward, where is the problem then? Such problems are
easily solved face to face because anything relating with feelings, it
is better to meet formally.
I am more skilled face to face if I don't fear. You just feel something
wasn't meant what it looked and then anger should not make you.
I am naturally happy tonight and would like all so one caller I am sure
if he got a tip from you dailymistrtust or not. I tell you this store
doesn't talk about your cultures and names. Leave us alone pls and pls.
[Hide Full Comment]"Rather than having one central production and service unit, can we not create smaller, more inclusive ecosystems?"
Diversity means an ecosystem is healthy. Diversity in de-centralized small scale enterprises would expand our ability to imagine and create as we are inspired by that which is different and soon bored by replications That would give us humans a chance to grow mentally, spiritually, open our sights and free our potentials.
The sustainable model is smaller but dustier? I think not, this isn't a backwards scaling this is conscious intent. The oversized lumbering corporate model is the dustiest for it is based on old science of compete and dominate. That premise supported "winner take all: attitudes that pushed the growth buttons. Now we have scientific evidence of our errors.
Cooperation, collaboration, whole systems health and welfare connected, interrelated patterns that are designed to expand stimulate possibilities. Instead we appear as stunned by a cancer "we" set loose to control the global economy and it is proving deadly.
The dis-ease is fed by a banking system run like a game of musical chairs, (more lose so fewer can win, until yup winner take all aka a nihilist prospect) So "they who were given the privilege to create money (debt) -have abused the privilege and our blind obedience to the dharma of growth is making us ill and shallow... how sad.
What has real value? Let us concentrate on building that up. Each community, group or person can stand up for that thing, action idea. Make noise, art, sing talk about the real stuff and engage others in the "change." . As we learn to help and trust each other we will start to feel healthier, stronger, more alive. The dis-ease will not thrive without our energy. Putting our energy into alternative paths, building for life, seeking to thrive and nurture everyone's potential will change everything else. We find what we seek, no?
[Hide Full Comment]Nothing wrong with growth, which - to me - seems a natural phenomenon of creation. It's the goals we humans set for our actions that badly need rethinking.