Czy głód Skali uniemożliwia Prawdziwy wzrost?

I tak przez lata zmagałam się z zasadą „mniej znaczy więcej” w świecie, który zdaje się pękać w szwach — pod każdym względem — finansowym, fizycznym i psychicznym.

Takie podejście często ginie w ofertach typu „więcej za tę samą cenę” lub „dwa w cenie jednego”.

Wydaje się, że istnieje potrzeba nabywania i ekspansji. I nie dotyczy to tylko naszego życia osobistego i materialnego. Startupy chcą się skalować — to dla nich najbardziej krytyczny etap. Jak się rozwijać? Jak to zrobotyzować, aby przyspieszyć ten proces?

Organizacje non-profit muszą zbierać dane na potrzeby raportów „wpływu”, które pokażą, że ich pomysły są nie tylko innowacyjne, ale i skalowalne.

To gra liczbowa, aby się rozwijać, a jeśli to możliwe, rozwijać się wykładniczo. To znak sukcesu — wzrost liczbowy.

Wszystko musi mieć skalę. Skalowalność jest teraz jak zrównoważony rozwój — kolejny prosty koncept, który stał się zbyt abstrakcyjny i skomplikowany.

Jednak to, co kiedyś było zrównoważone, nie może już takie być, ponieważ żyjemy w tempie rollercoastera. Małe przedsiębiorstwa walczą z gigantami, ponieważ nie mogą się „skalować” lub być może nie chcą. Dlatego jako konsumenci musimy zdecydować, czy wybieramy lokalną „markę”, czy korporacyjną? Wydaje się, że to albo jedno, albo drugie.

Czy zatem skalowalność naprawdę powinna być tak ważna?

Zrównoważone życie to mniejsze życie. To życie, które jest zsynchronizowane ze społecznością, z ziemią, ze sobą nawzajem. Skalowalne życie wymaga od nas, abyśmy wykraczali poza siebie.

Obecnie, aby organizacja non-profit mogła uzyskać znaczący grant, musi wykazać, że jej model nie jest stosowalny tylko dla lokalnej populacji, powiedzmy, 250 000, ale ma potencjał, aby dotrzeć do milionów. Jest odpowiedni nie tylko dla śródmieścia Los Angeles, ale także dla Detroit. Jest nie tylko prawdopodobny w dotkniętym suszą regionie Sahelu w Afryce, ale także na suchych terenach zachodnich Indii.

Przedsięwzięcie odnosi sukces, jeśli ma środki, aby wyjść poza społeczność, jeśli ma zdolność, aby wpłynąć na setki, tysiące, jeśli nie miliony istnień. Biznes jest określany jako sukces, gdy ma odnogi.

Skala to coś, do czego wszyscy powinniśmy dążyć. To jest to, czego szukają inwestorzy, tego szukają grantodawcy, tego pragną przedsiębiorcy.

Ale musimy zadać sobie pytanie, czy istnieje granica tego wszystkiego? Czy skalowalność naprawdę rozwiązuje nasze problemy? Czy nie jest możliwe, aby istniały różne przedsiębiorstwa społeczne, rozwiązujące lokalne problemy na swój własny, unikalny sposób? Czy nie jest możliwe, aby firma osiągnęła swój wzrost na poziomie lokalnym/regionalnym, rozwijając się dzięki lokalnej społeczności, jej zasobom, rolnictwu, kapitałowi ludzkiemu?

Czy nie możemy mieć mikroprzedsiębiorstw powielanych w całym kraju? Zamiast mieć jedną centralną jednostkę produkcyjno-usługową, czy nie możemy stworzyć mniejszych, bardziej inkluzywnych ekosystemów?

Na przykład w poprzednim felietonie pisałem o Bicycle Coffee Co. w San Francisco. Firma postanowiła ręcznie wypalić kawę i dostarczać ją na rowerach. Oznacza to, że może zajść tylko tak daleko — jak daleko pozwolą jej łydki.

Ale do firmy już zwróciły się międzynarodowe przedsięwzięcia, zapraszając je do miast na całym świecie ze swoim modelem biznesowym. Więc czy skalują się, czy trzymają się blisko Bay Area?

Skala tutaj może oznaczać odtworzenie modelu biznesowego z lokalnym zespołem, regionalnymi zasobami i wchłanianie otaczającej kultury. Chodziłoby o tworzenie mikroprzedsiębiorstw, które mają różne oblicza tam, gdzie się znajdują. Brak centralnego źródła, brak centralnej produkcji. Ale nadal jest skala?

Czy możemy się powstrzymać? Czy możemy się powstrzymać? Nawet jeśli nas na to stać, nawet jeśli jest za darmo, nawet jeśli jest na naszym progu. Czy możemy się odwrócić? Czy możemy zbudować nową skalę — mniejszą, skromniejszą, bardziej zakurzoną skalę w kontakcie z szorstkością ziemi, z zmaganiami naszych sąsiadów, w granicach uprawianej ziemi?

Czy możemy mieć marzenia skierowane do wewnątrz, pogłębiające nas samych i nasze więzi z innymi, zamiast skupiać się na zewnątrz?

Być może oznacza to, że musimy przemyśleć na nowo kwestię wzrostu.