እንኳን ደህና መጣህ

ወደ ክፍል 520 ለመግባት ያሰበ ሰው ብቻ ወደ ረዥሙ የሆስፒታል ኮሪደር መጨረሻ የሚራመድ ሲሆን በዚያን ቀን ጠዋት እኔ የዙሪያዬ አካል ሆኜ ወደዚያ ሄጄ ነበር። በጤና አጠባበቅ ቄስ ለመሆን በሁለተኛው የሥልጠና ክፍሌ ውስጥ ነበርኩ፣ ይህ በጣም መብት የሌላቸውን በሚያገለግል በታጋይ ሆስፒታል ውስጥ። ታካሚዎቻችን ጓደኞች ወይም ቤተሰብ የሌላቸው ወይም ጓደኞቻቸው እና ቤተሰቦቻቸው ሊንከባከቧቸው የማይችሉት: አረጋውያን በሽተኞች በሕዝብ መጦሪያ ቤቶች ውስጥ የታሰሩ; በመጠለያ ውስጥ ወይም በመንገድ ላይ የሚኖሩ ወይም ከእስር ቤት ወይም ከሳይክ ዋርድ የተፈቱ ሰዎች; በ SRO ውስጥ በማህበራዊ ዋስትና ጥቅማ ጥቅሞች የተረፉ ወንዶች; ያጸዱዋቸው ቢሮዎች ጀርባ ውስጥ የመገልገያ ቁምሳጥን ውስጥ የተኙ ማን ሰነድ የሌላቸው ስደተኞች; በአካባቢው የመልሶ ማቋቋም ማዕከላት ነዋሪዎች. ብዙውን ጊዜ በጣም ረጅም ጊዜ ውስጥ የያዙት የመጀመሪያው እጅ የእኔ ነበር.

የኤም አልጋ ከክፍሉ ራቅ ብሎ ከመስኮቱ ቀጥሎ ነበር። አብሮት የሚኖረው ሰው አልጋ ባዶ ነበር፣ ብርድ ልብሱ የተዝረከረከ፣ የምሳ ትሪ ያልተነካ፣ ምናልባት ለፈተና እንደሄደ እና ለሰዓታት እንዳልተመለሰ የሚያሳይ ምልክት ነው። ሁለቱን አልጋዎች የሚለየው የጨርቅ መጋረጃ አሁንም ተሳለ። ክፍሉ ጸጥ አለ።

ከመጋረጃው ማዶ ኤም በአልጋው ጠርዝ ላይ ቀጥ ብሎ ተቀምጧል፣ እራሱን ከከበበው አዳኞች ለመከላከል ወደ ተግባር ለመግባት ዝግጁ የሆነ ይመስላል። የተናደደ ይመስላል። ትልቅ ሰውነቱ ለመመከት በታሰበ ሃይል የተያዘ ይመስላል ነገር ግን በራሱ ላይ ወደ ኋላ የተመለሰ፣ በሰው ፍሬም ውስጥ የታሸገ ኃይለኛ ሃይል አይነት። ለእንደዚህ አይነቱ ጥቃት ያን ያህል ቀርቤ አላውቅም ነበር። በርቀት ቆሜያለሁ። በእጄ ያለው የሕዝብ ቆጠራ ሉህ—ሁልጊዜም ለዕለታዊ ዙሮች የመዳሰሻ ነጥብ -- M. ለ “ኩላሊት ውድቀት” እንደተቀበለ ያሳያል። እሱ ከሳይኮሲስ ጋርም እየታገለ እንደሆነ ሊነግረኝ የሚችለውን ቻርቱን አላነበብኩም ነበር።

ራሴን ከኤም ጋር አስተዋውቄ መጎብኘት ይፈልግ እንደሆነ ጠየቅኩት። በመራራ ቃና አንድ ነገር እንዳደርግለት እንደሚፈልግ ነገረኝ። ከነርሶች ጣቢያ ርቀን በክፍሉ ውስጥ ብቻችንን መሆናችንን ጠንቅቄ አውቃለሁ። ትንሽነቴን በደንብ አውቄ ነበር። እንደሌሎች ታካሚዎች እንደማደርገው አልጋው አጠገብ ያለውን ወንበር ከማንሳት ይልቅ አብሮ የሚኖር ሰው ቢመለስ መጋረጃውን በቦታው ከመተው ይልቅ መጋረጃውን ወደ ኋላ ገፋሁና ወንበሩን ከበሩ ወደምታይበት ቦታ አነሳሁት፣ ካስፈለገኝ አምልጫለሁ ወደምችልበት ቦታ።

M. ለህዝብ መኖሪያ ቤት ማመልከት ይችል ዘንድ የልደት የምስክር ወረቀቱን እንድወስድለት በማዘዝ ጀመረ። ይህ እኔ የማውቀው ነገር እንዳልሆነ እና የሆስፒታሉ ማህበራዊ ሰራተኛ ያንን እንዲያከናውን ሊረዳው እንደሚችል ስነግረው ጮክ ብሎ ሰደበኝ።

ከዚያም ወደ አልጋው ማዶ ተዘዋውሮ ከግድግዳው ፊት ለፊት፣ ጀርባውን ወደ እኔ ገጠመ፣ እና የታሪክ ጅረት ጀመረ፣ እንደ የተበከለ ምንጭ መራራ ውሃ እየፈሰሰ፣ እየተከፋፈለ፣ ክፍሉን በንዴት፣ በተስፋ መቁረጥ ሞላው። ጀርባውን ወደ እኔ ማዞር ከቁጣው ኃይል ለመከላከል የተደረገ ሙከራ ሊሆን እንደሚችል የተገነዘብኩት ብዙ ቆይቶ ነው።

ስለ አንዲት ተንኮለኛ የሴት ጓደኛ ጮኸ።

በእርግጥ ጓደኛ ያልሆኑትን፣ ደጋግሞ እሱን “የተጠቀሙበት” የጓደኞቹን ቡድን ተሳደበ።

ስላፈናቀለው አከራይ ተናደደ፡- “ በእርግጥም ልገድለው ፈልጎ ነው። እሱን መግደል ነበረብኝ። ግን የፈለገውን አላደርግም፣ አልገድለውም ምክንያቱም ከዚያ እስር ቤት ልሄድ ነው እንጂ እስር ቤት መግባት አልፈልግም።

በ 30 ዓመታት ውስጥ ዓለም እንዴት ወደ ፍጻሜው እንደምትመጣ ፣ ምን ምልክቶች እንዳየ ፣ ከጋዜጣ አርዕስተ ዜናዎች ምን እንደሰበሰበ ተናግሯል። ለዚህ ትኩረት እንድሰጥ፣ ስለሚመጣው የዓለም ፍጻሜ የዋህ እንዳልሆን አጥብቆ ጠየቀ።

ኤም. አንድ ነጥብ ለማጉላት ከግድግዳው ላይ አሁን እና ከዚያም እየዞረ ክህደቱን በአንድ ዓይነት ታማኝነት ደገመ ፣ ምንም እንኳን በእርግጠኝነት ለእሱ እንዴት እንደሆነ እንደተረዳሁ እንዳስብ አልፈለገም። አንድ ጊዜ ወይም ሁለት ጊዜ በእርጋታ፣ “ይህ በጣም ከባድ ይመስላል” በማለት ለመቀላቀል ሞከርኩ። እና “ስለ ምን እያወራህ ነው? እኔ አላልኩም!” ብሎ ቃሌን በፍጥነት ውድቅ አደረገው።

ከኤም ጋር ለመቆየት፣ በእውነቱ ከታሪኩ እና ከታሪኩ በስተጀርባ ባለው ነገር መቆየት፣ የእርሱ ስብራት በውስጤ እየቀሰቀሰ ላለው ነገር ለመገኘት የልብ ጥንካሬን እና ትኩረትን ይፈልጋል - ፍርሃት፣ ግራ መጋባት እና አቅም ማጣት። M.ን የምር ከፈለግኩ፣ እሱን በማሰናበት፣ ወይም እሱን በመመርመር፣ ወይም “እውነት” የሆነውን እና ያልሆነውን በአረም ለማጥፋት ጉልበት በማዋል “ሌላ” ላደርገው አልቻልኩም። ከኤም ጋር ለመቆየት ለራሴ እና ለእሱ ተመሳሳይ ነገር ማቅረብ ነበረብኝ: ታማኝነት, እንኳን ደህና መጣችሁ.

ከመዝሙረ ዳዊት በቀጥታ ሊመጣ የሚችለውን አስከፊ ሀዘን ለረጅም ጊዜ አዳመጥኩ ፡ ተሳስቻለሁ ተታለልኩ ፤ በየቦታው ጭካኔ አለ; ጠላቶቼ አድብተውብኛል; ዓለም የማይታወቅ ነው; መቀጠል አልችልም እናም መታደግ አለብኝ።

ወደ ማቆሚያ ቦታ መጣ። ከእርሱ ጋር እንድጸልይ ይፈልግ እንደሆነ ኤም. እሺታውን አጉረመረመ፣ እና በቅርበት ተመለከተኝ። የተናገርኩት ጸሎት በታሪኮቹ ውስጥ ባለው ታሪክ ውስጥ የተመሰረተ ነበር; በእውነት ልቅሶው ጸሎቴ ሆነ። ሰላምን፣ ክብርን፣ ዕረፍትን፣ ለቤትን፣ ታማኝ ወዳጆችን በጠየቅኩበት ጊዜ፣ ኤም ለመጀመሪያ ጊዜ ዝም ብሎ ተቀምጧል፣ አይኑን ጨፍኖ፣ ጸሎቱ ካለቀ በኋላ ለብዙ ደቂቃዎች በዚያ መንገድ ቆየ። በጸሎት የዋህ ይመስላል።

እና ከዛ፣ ዞር ብሎ አየኝ፣ አይኖቹ ለስላሳ፣ እና በጸጥታ፣ “ያ ጥሩ ጸሎት ነበር፣ አዳምጠሃል።

"አዎ።"

በጸጥታ ታቅፈን ተቀመጥን። ከጥቂት ደቂቃዎች በኋላ ዙሮዬን ለመቀጠል ክፍሉን ለቅቄ ወጣሁ።

እኔ የማውቀው ሁሉም ሰው ማለት ይቻላል እራሳችንን ማስተካከል ብንችል፣ ተግባራችንን እናጸዳለን፣ ያኔ በእውነት እንቀበላለን የሚል እምነት በአንዳንድ ስሪት ተጭኗል። በመጨረሻ አንድ ላይ መሰብሰብ ከቻልን፣ እያደረግን ያለነው አብዛኛው ነገር አባል ያለመሆን ፍርሃታችንን ለመድኃኒትነት ለመስጠት እንደሆነ መቀበል አይኖርብንም ወይም ያለን ለማስመሰል ነው። እኛ የማንመስለውን እንድንሆን እራሳችንን እንገፋፋለን፡ ተቀባይነት ያለው፣ የተሻሻለ፣ የተሳካለት፣ የተጠራለትን ያሰብነውን በቂ ነው ። ያ መሆን ካልቻልን ደግሞ የሆንነውን ለመደበቅ እንሰራለን።

የሚቻል ብቻ ሳይሆን ፍፁም ለመሆን አስፈላጊ ነው ከሚል አስተሳሰብ እንደምናየው እንደ እኚህ መርዛማ አስማተኛ በሆነ በማይታመን ዓለም ውስጥ ደህንነት ሊሰማው ወይም እንኳን ደህና መጣችሁ ማን ይችላል? በብርሃን መሞላት. ይልቁንስ በዲስቶፒያ ውስጣችን በውርደት እና በመገለል ተወጥረናል፣ እናም እኛ ብቻችንን በቁስላችን ክህደት ተሰጥተናል።

እኔና ኤም ምን እንደሆነ ስንሰማ፣ ለነገሩ፣ የጋራ የሀዘንና የናፍቆት ታሪካችን የሆነ ነገር እየተፈጠረ ነበር። በውስጣችን ያለውን በግዞት አልነበርንም። ሽብርን ለማጥፋት አልሞከርንም። እያስመሰልን ወይም እያስተካከልን ወይም እያቀረብን አልነበረም። አብረን እንኳን ደህና መጣችሁ የሚኖርበትን ቦታ እየሠራን ነበርን።

አንድ ሰው ለሌላው የሚያደርገው ዓይነት አቀባበል አልነበረም። ሁለት ሰዎች—ምናልባት በማሰብ፣ ምናልባትም በተስፋ መቁረጥ ውስጥ— ከጨለማ መሮጥ አቁመው፣ እና በቀላሉ ያገኙትን ሲያቀርቡ በህይወት የሚመጣው አይነት ነበር። ያን የነቃ፣ የተቀደሰ ቦታ እያዳመጥኩ ነበር። አንድ ላይ፣ ፍጹምነትን ወደ ሙሉነት እየተለዋወጥን ነበር። እና ወደ ቤት ያመጣን ይህ አቀባበል ነበር።