6 Gewoonten Van Zeer Dankbare Mensen

Ik ben heel slecht in dankbaarheid.

Wat ben ik toch slecht! Ik ben zo slecht in dankbaarheid dat ik de meeste dagen het zonlicht op de bladeren van de Berkeley-eiken niet eens opmerk als ik door de straat fiets. Ik vergeet dankbaar te zijn voor de man die die heerlijke kop koffie die ik elke doordeweekse ochtend halverwege drink, met de hand zet. Ik weet niet eens hoe hij heet!

Meestal neem ik aan dat ik benen heb om op te lopen, ogen om mee te kijken, armen om mijn zoon mee te knuffelen. Ik vergeet mijn zoon! Nou ja, ik vergeet hem eigenlijk niet, tenminste niet als fysieke aanwezigheid; ik denk er meestal aan om hem van school te halen en hem eten te geven. Maar terwijl ik geconfronteerd word met de dagelijkse beproevingen van het ouderschap, vergeet ik steeds hoeveel hij mijn leven ten goede heeft veranderd.

Dankbaarheid (en het bijbehorende broertje, waardering ) is het mentale instrument dat we gebruiken om onszelf te herinneren aan de goede dingen. Het is een lens die ons helpt de dingen te zien die niet op onze lijst met op te lossen problemen staan. Het is een schijnwerper die we richten op de mensen die ons de goede dingen in het leven geven. Het is een felrode verfkwast die we toepassen op anders onzichtbare zegeningen, zoals schone straten, gezondheid of voldoende eten.

Dankbaarheid doet problemen en bedreigingen niet verdwijnen. We kunnen onze baan verliezen, we kunnen op straat worden aangevallen, we kunnen ziek worden. Ik heb al die dingen meegemaakt. Ik herinner me die hartverscheurende momenten op onverwachte momenten: mijn hart klopt sneller, mijn keel wordt dichtgeknepen. Mijn lichaam wil ergens tegenaan botsen of wegrennen, het een of het ander. Maar er is niets om tegenaan te botsen, nergens om naartoe te vluchten. De bedreigingen zijn inderdaad reëel, maar op dat moment bestaan ​​ze alleen in herinnering of verbeelding. Ik ben de bedreiging ; ik ben het die mezelf uitput met zorgen.

Dan moet ik dankbaarheid inschakelen. Als ik dat vaak genoeg doe, suggereert psychologisch onderzoek, wordt dankbaarheid misschien wel een gewoonte . Wat betekent dat voor mij? Het betekent, zegt het onderzoek, dat ik mijn kansen vergroot om moeilijke tijden psychologisch te overleven, dat ik een kans maak om gelukkiger te zijn in de goede tijden . Ik negeer de bedreigingen niet; ik waardeer de middelen en mensen die me kunnen helpen die bedreigingen het hoofd te bieden.

Als je al een van die enorm dankbare mensen bent, stop dan met het lezen van dit essay – je hebt het niet nodig. Lees in plaats daarvan Amie Gordons " Vijf manieren waarop dankbaarheid een averechts effect kan hebben ". Maar als je meer op mij lijkt, dan zijn hier een paar tips voor hoe jij en ik een van die fantastisch dankbare mensen kunnen worden.

1. Af en toe denken ze aan de dood en het verlies

Had je dat niet zien aankomen? Ik ben niet pervers – nadenken over een einde maakt je echt dankbaarder voor het leven dat je nu hebt, volgens verschillende onderzoeken.

Toen Araceli Friasa en collega's mensen bijvoorbeeld vroegen zich hun eigen dood voor te stellen, nam hun dankbaarheid meetbaar toe . Evenzo werden ze dankbaarder toen Minkyung Koo en collega's mensen vroegen zich de plotselinge verdwijning van hun partner voor te stellen. Hetzelfde geldt voor de verbeelding dat een positieve gebeurtenis, zoals een promotie, nooit heeft plaatsgevonden.

Dit is niet alleen theoretisch: als je merkt dat je iets goeds als vanzelfsprekend beschouwt, probeer het dan een tijdje op te geven . Onderzoekers Jordi Quoidbach en Elizabeth Dunn lieten 55 mensen een stuk chocolade eten. Vervolgens vroegen ze sommigen van hen om een ​​week lang chocolade te weerstaan ​​en anderen om zich tegoed te doen aan chocolade als ze dat wilden. Een derde groep lieten ze aan hun lot over.

Raad eens wie er het gelukkigst uitkwam, volgens zelfrapportage? De mensen die geen chocolade aten. En wie waren het minst gelukkig? De mensen die zich te buiten gingen aan een eetbui. Dat is de kracht van dankbaarheid!

2. Ze nemen de tijd om aan de rozen te ruiken

En ze ruiken ook de koffie, het brood dat in de oven staat, de geur van een nieuwe auto – alles wat hen plezier geeft.

Fred Bryant, psycholoog aan de Loyola University, ontdekt dathet koesteren van positieve ervaringen ervoor zorgt dat ze beter in je geheugen blijven hangen en hun positieve effecten op je psyche vergroten – en de sleutel, zo betoogt hij, is dankbaarheid uiten voor de ervaring. Dat is een van de manieren waarop waardering en dankbaarheid hand in hand gaan.

U zou ook kunnen overwegen om een ​​klein ritueel toe te voegen aan de manier waarop u de geneugten van het lichaam ervaart: een onderzoek dat dit jaar werd gepubliceerd in Psychological Science concludeerde dat rituelen zoals bidden of zelfs het schudden van een suikerzakje "ervoor zorgen dat mensen meer aandacht besteden aan eten, en door aandacht te besteden aan eten smaakt eten beter", zoals Emily Nauman schrijft in haar artikel in Greater Good over het onderzoek.

Deze vorm van mindfulness lijkt intuïtief logisch, maar hoe werkt het in combinatie met de eerste gewoonte hierboven?

Nou, wij mensen zijn verbazingwekkend adaptieve wezens, en we passen ons zelfs aan aan de goede dingen . Wanneer we dat doen, begint hun subjectieve waarde te dalen; we beginnen ze als vanzelfsprekend te beschouwen. Dat is het punt waarop we ze misschien een tijdje laten liggen – of het nu chocolade, seks of zelfs iets als zonlicht is – en dan de tijd nemen om er echt van te genieten wanneer we ze weer in ons leven toelaten.

Dat geldt ook voor mensen, en dat gaat terug op de eerste gewoonte: als je iemand als vanzelfsprekend beschouwt, neem dan even een stap terug en stel je je leven zonder die persoon voor. Probeer dan te genieten van zijn of haar aanwezigheid, net zoals je van een roos zou genieten. Of van een nieuwe auto. Wat dan ook! Het punt is dat afwezigheid je hart juist dankbaar kan maken.

3. Ze beschouwen de goede dingen als geschenken, niet als geboorterechten

Wat is het tegenovergestelde van dankbaarheid? Recht hebben op iets – de houding dat mensen je iets verschuldigd zijn, alleen maar omdat je zo bijzonder bent.

"In al zijn verschijningsvormen kan een preoccupatie met het zelf ertoe leiden dat we onze voordelen en weldoeners vergeten, of dat we het gevoel krijgen dat we dingen van anderen tegoed hebben en daarom geen reden hebben om dankbaar te zijn", schrijft Robert Emmons , mededirecteur van het Gratitude-project van de GGSC . "Zegeningen tellen zal niet effectief zijn, omdat grieven altijd talrijker zullen zijn dan geschenken."

Het tegengif tegen het idee van aanspraak, betoogt Emmons, is inzien dat we onszelf niet geschapen hebben – we zijn geschapen, zo niet door evolutie, dan wel door God; of zo niet door God, dan wel door onze ouders. Evenzo zijn we nooit echt zelfvoorzienend. Mensen hebben anderen nodig om ons voedsel te verbouwen en onze verwondingen te genezen; we hebben liefde nodig, en daarvoor hebben we familie, partners, vrienden en huisdieren nodig.

"Kijken met dankbare ogen vereist dat we het web van onderlinge verbondenheid zien waarin we afwisselend gevers en ontvangers zijn", schrijft Emmons . "De nederige mens zegt dat het leven een geschenk is om dankbaar voor te zijn, geen recht om op te eisen."

4. Ze zijn dankbaar voor mensen, niet alleen voor dingen

Aan het begin van dit stuk noemde ik dankbaarheid voor zonlicht en bomen. Dat is geweldig voor mij – en het kan positieve effecten hebben, zoals me aan het denken zetten over mijn impact op het milieu – maar de bomen kan het gewoon niets schelen. Evenzo weet de zon niet dat ik besta; die grote bol vlammend gas is zich, voor zover wij weten, niet eens bewust van zijn eigen bestaan. Mijn dankbaarheid zorgt er niet voor dat hij feller brandt.

Dat geldt niet voor mensen – mensen zullen stralen van dankbaarheid. Mijn zoon bedanken kan hem gelukkiger maken en het kan onze emotionele band versterken. De man bedanken die mijn koffie zet, kan onze sociale banden versterken – deels doordat het ons begrip van onze verbondenheid met anderen verdiept.

Mijn collega Emiliana Simon-Thomas , wetenschappelijk directeur van de GGSC en mededirecteur van ons Expanding Gratitude-project, zegt het zo:

Ervaringen die betekenisvolle verbindingen met anderen versterken – zoals opmerken hoe iemand je heeft geholpen, de moeite erkennen die het heeft gekost en genieten van hoe je er zelf baat bij hebt gehad – activeren biologische systemen voor vertrouwen en genegenheid, naast circuits voor plezier en beloning. Dit geeft een synergetische en blijvende boost aan de positieve ervaring. Door 'dankjewel' tegen iemand te zeggen, registreert je brein dat er iets goeds is gebeurd en dat je rijker verweven bent met een betekenisvolle sociale gemeenschap.

5. Ze noemen de pannenkoeken

Dankbare mensen zijn doorgaans specifiek. Ze zeggen niet: "Ik hou van je omdat je zo geweldig geweldig bent!" In plaats daarvan zal de echt bekwame, dankbare persoon zeggen: "Ik hou van je vanwege de pannenkoeken die je bakt als je ziet dat ik honger heb, de manier waarop je mijn voeten masseert na het werk, zelfs als je heel moe bent, en hoe je me knuffelt als ik verdrietig ben, zodat ik me beter voel!"

De reden hiervoor is vrij simpel: het maakt de uiting van dankbaarheid authentieker, omdat het laat zien dat de bedanker oprecht oplette en niet alleen maar de handelingen verrichtte. De meest rijke bedankjes erkennen intenties ("de pannenkoeken die je bakt als je ziet dat ik honger heb") en kosten ("je masseert mijn voeten na het werk, zelfs als je heel moe bent"), en beschrijven de waarde van de ontvangen voordelen ("je geeft me knuffels als ik verdrietig ben, zodat ik me beter voel").

Toen Amie Gordon en collega's dankbaarheid bij stellen onderzochten, ontdekten ze dat partners hun dankbaarheid uiten door meer zorgzaam en attent gedrag te vertonen. Ze stellen verhelderende vragen; ze reageren op problemen met knuffels en op goed nieuws met een glimlach. "Deze gebaren", schrijft Gordon, "kunnen diepgaande effecten hebben: deelnemers die beter luisterden tijdens die gesprekken in het lab, hadden partners die aangaven zich meer gewaardeerd te voelen."

Vergeet niet: dankbaarheid gedijt bij specificiteit!

6. Ze bedanken buiten de gebaande paden

Maar laten we eerlijk zijn: pannenkoeken, massages, knuffels? Saai! De meeste voorbeelden die ik tot nu toe heb gegeven, zijn makkelijk en clichématig. Maar dit is wie de echt kritische, dankbare persoon bedankt: de vriend die haar dumpte, de dakloze die om kleingeld vroeg, de baas die hem ontsloeg.

We gaan van Basis naar Geavanceerd Dankbaarheid, dus let op. En aangezien ik zelf nog steeds bezig ben met Basis, wend ik me nogmaals tot Dr. Emmons voor advies: "Het is gemakkelijk om dankbaar te zijn voor de goede dingen. Niemand 'voelt' zich dankbaar dat hij of zij een baan, een huis of een goede gezondheid is kwijtgeraakt, of dat zijn of haar pensioenportefeuille een flinke deuk heeft opgelopen."

Op zulke momenten, zegt hij, wordt dankbaarheid een cruciaal cognitief proces – een manier van denken over de wereld die ons kan helpen een ramp om te zetten in een springplank. Als we bereid en in staat zijn om te kijken, betoogt hij, kunnen we een reden vinden om dankbaar te zijn, zelfs tegenover mensen die ons kwaad hebben gedaan. We kunnen die vriend bedanken die dapper genoeg was om een ​​relatie te beëindigen die niet werkte; de ​​dakloze die ons herinnerde aan onze voordelen en kwetsbaarheid; de baas die ons dwong nieuwe uitdagingen aan te gaan.

"Het leven is lijden. Geen enkele positieve denkoefening zal deze waarheid veranderen", schrijft Emmons in zijn artikel " Hoe dankbaarheid je door moeilijke tijden heen kan helpen " in Greater Good . Hij vervolgt:

Dus mensen simpelweg vertellen dat ze hun moed moeten ophouden, hun zegeningen moeten tellen en zich moeten herinneren hoeveel ze nog hebben om dankbaar voor te zijn, kan zeker veel kwaad doen. Een levenservaring verwerken door een dankbaar perspectief betekent niet dat je negativiteit ontkent. Het is geen vorm van oppervlakkige geluksleer. Het betekent juist dat je beseft hoeveel kracht je hebt om een ​​obstakel om te zetten in een kans. Het betekent dat je een verlies herkadert tot een potentiële winst, negativiteit herformuleert tot positieve kanalen voor dankbaarheid.

Dat is wat echt fantastisch dankbare mensen doen. Jij ook?

Bekijk deze infographic van Here's My Chance voor meer redenen om dankbaarheid te beoefenen .