Jedzenie Poza Schematem

Rzeczy, które są nam niezbędne — nietrwałe i przetworzone, luksusowe i niezbędne, produkowane masowo i wytwarzane ręcznie, produkowane przemysłowo i uprawiane — docierają bezpiecznie i wygodnie dzięki skomplikowanej sieci opakowań, opakowań i palet.

Jednak ten zapakowany świat wiąże się z niewątpliwą ceną. W Stanach Zjednoczonych kontenery i materiały opakowaniowe stanowią 32 procent strumienia odpadów komunalnych, co daje ponad 800 funtów na osobę rocznie. Aby zapewnić transport towarów, każdego roku dodawanych jest 500 milionów nowych drewnianych palet transportowych (ilość wystarczająca do budowy szkieletu 300 000 domów). Ponad 80 procent tych palet jest wykorzystywanych jednorazowo, a następnie mielonych, spalanych lub wyrzucanych.

Obiady szkolne znacząco przyczyniają się do strumienia odpadów. Szacuje się, że przeciętny uczeń szkoły podstawowej, jedzący domowe obiady, generuje rocznie od 20 do 40 kilogramów torebek Ziploc™, foliowych woreczków i innych opakowań, co mniej więcej odpowiada masie ciała ucznia trzeciej-szóstej klasy. 29 milionów posiłków dostarczanych codziennie w ramach Narodowego Programu Obiadów Szkolnych często jest wstępnie przetworzonych i zapakowanych. Są one wysyłane na duże odległości w towarzystwie pojedynczo zamkniętych plastikowych zestawów widelców, łyżek i serwetek papierowych, przemysłowo obrobionych kawałków marchewki w poręcznych woreczkach lub syropowatych mieszanek owoców w plastikowych kubkach z foliowymi nakrętkami. Badania sugerują, że żywność i opakowania wyrzucane przez dzieci mogą stanowić nawet 60 procent wagi i objętości tego, co im podano.

W górnym biegu strumienia odpadów. Przepełnione wysypiska to nie jedyny problem. Koszty środowiskowe utylizacji opakowań są znikome w porównaniu z kosztami ich produkcji. Tworzywa sztuczne, najszybciej rozwijający się segment przemysłu opakowaniowego, zużywają kurczące się zasoby paliw kopalnych. Ich produkcja i spalanie może uwalniać rakotwórcze dioksyny. Jednak wybór papieru zamiast plastiku nie rozwiązuje problemu. Przemysł celulozowo-papierniczy należy do najbardziej zanieczyszczających środowisko. Ogólnie rzecz biorąc, około 60 procent nowoczesnych materiałów opakowaniowych, w tym papieru i tektury, jest wytwarzanych z drewna, pochodzącego z lasów, które niszczeją szybciej, niż lasy są w stanie się odnawiać.

Symbol recyklingu nie oznacza, że ​​nadaje się do recyklingu. Dostarczenie materiałów nadających się do recyklingu do punktu zbiórki odpadów nie gwarantuje, że odrodzą się jako użyteczne produkty. Gdy koszty odzysku i transportu materiałów przewyższają koszty wykorzystania materiałów nienadających się do recyklingu, przedmioty z pojemników na odpady i punktów zbiórki odpadów często trafiają na wysypiska. Dotyczy to zwłaszcza tworzyw sztucznych: jedynie tworzywa z numerów 1 (PET, politereftalan etylenu) i 2 (HDPE, polietylen o wysokiej gęstości) charakteryzują się wysokim wskaźnikiem recyklingu.

Dynamika rynku nie powinna nas zniechęcać do aktywnego recyklingu. „Tacka, która pomyślnie trafi do obiegu recyklingu, wróci na sklepową półkę w ciągu trzech miesięcy i pozwoli zaoszczędzić znaczną ilość materiałów i energii w porównaniu z pierwotnym aluminium” – mówi Marissa Juhler, rzeczniczka ds. edukacji w Waste Management Inc. w Davis w Kalifornii. Jednak nawet efektywny recykling papieru, szkła, aluminium i plastiku wymaga ogromnych nakładów energii i uwalnia produkty uboczne do powietrza, wody i gleby. Prawdziwe wyzwanie polega na minimalizacji lub całkowitym wyeliminowaniu opakowań – zanim staną się odpadami.

Kilka strategii ograniczania opakowań

Postaw na produkty wielokrotnego użytku. Pojemniki jednorazowe to zjawisko występujące głównie po II wojnie światowej, ale dopiero w ostatnich dekadach jednorazowość stała się normą. Amerykanie kupują i wyrzucają obecnie ponad 300 milionów pojemników na gorące i zimne napoje na wynos każdego dnia. Jedna na trzy porcje wody pochodzi z plastikowej butelki. O ile gotowy posiłek można spożyć w kilka minut, o tyle pojemnik ze styropianu™, tacka z powlekanej tektury, opakowanie foliowe i plastikowy widelec w folii termokurczliwej mogą przetrwać dekady, a nawet stulecia.

Dzieci mogą wnieść niewielki, ale znaczący wkład w ograniczenie 45 milionów butelek wody kupowanych każdego dnia – z których 90 procent trafia do kosza – nawadniając się wodą ze szkolnej fontanny i napełniając nią swoje butelki wielokrotnego użytku. Wiele szkół podjęło się naprawy fontann, aby zachęcić uczniów do przejścia z napojów gazowanych na wodę. To również rozsądny sposób na zapewnienie wszystkim uczniom darmowych napojów i ograniczenie zużycia jednorazowych pojemników. Drobne rzeczy się sumują. Nosząc własne kubki, termosy lub kubki, albo korzystając ze szklanych lub ceramicznych kubków w stołówce, dzieci mogą wyeliminować od 80 do 99 procent szkodliwych emisji związanych z produkcją jednorazowych kubków papierowych lub piankowych.

Kupuj hurtowo. „Ilość opakowań zużywanych na jednostkę produktu jest znacznie większa w przypadku mniejszych produktów” – pisze Nancy Hirschberg, wiceprezes ds. zasobów naturalnych w Stonyfield Farm. Ich badanie cyklu życia opakowań na jogurt wykazało, że przejście z jednorazowych kubków o pojemności 8 uncji, które są zazwyczaj pakowane w szkolne obiady i podawane w szkole, na pojemniki o pojemności 940 ml pozwoliłoby zaoszczędzić 12 000 baryłek ropy rocznie. Rodzice mogą kupować żywność w większych pojemnikach i pakować pojedyncze porcje do kubków wielokrotnego użytku. Zakupy hurtowe zazwyczaj również oszczędzają pieniądze.

Kupuj świeże. Świeże produkty spożywcze sprzedawane na targowiskach rolniczych są zazwyczaj oferowane bez opakowań. Klienci mogą przynieść własne torby wielokrotnego użytku z domu. Przygotowywanie posiłków szkolnych z lokalnych i zrównoważonych produktów pozwala zaoszczędzić na opakowaniach, a także poprawia świeżość, jakość odżywczą i smak potraw. Wspieranie lokalnej gospodarki rolnej pomaga również zachować użytki rolne i zapewnia dożywotnie zrozumienie i docenienie tego, w jaki sposób żywność trafia na stół.

Potwierdź swoje słowa czynami. Ponad 1000 programów rolniczych Rolnictwa Wspieranego Społecznie (CSA) sprzedaje obecnie „udziały” w swoich zbiorach, gwarantując cotygodniowe dostawy różnorodnych, świeżo zebranych owoców i warzyw, zazwyczaj uprawianych ekologicznie, przez cały sezon wegetacyjny <www.sare.org/csa/>. Tak jak programy posiłków „z farmy do szkoły” redukują ilość odpadów i poprawiają jakość, udział CSA to idealnie zintegrowany produkt i opakowanie na skalę gospodarstwa domowego. Wzmacnia on relację między producentem a klientem i opiera się na systemie dostaw wielokrotnego użytku: prostym kartonowym pudełku.

Opracowanie polityki pakowania szkolnych lunchów. Szkoła Edna Maguire w Mill Valley w Kalifornii wprowadziła program „Pakuj – Na, Pakuj – Na Wynos”, który wymagał od uczniów zabierania wszystkich opakowań lunchowych do domu. W rezultacie, pakowanie ich do domu przyniosło ogromne oszczędności dzięki niższym opłatom za wywóz śmieci. W Santa Cruz, przedsiębiorczynie Amy Hemmert i Tammy Pelstring stworzyły podzielony na sekcje, zazębiający się, wielokrotnego użytku system lunchów na laptopa, oparty na japońskim pudełku bento <www.laptoplunches.com>. Następnie połączyły siły z rodzicami, uczniami i nauczycielami w swojej lokalnej szkole i założyły program lunchów bez odpadów <wastefreelunches.org>. Jest to obecnie ogólnokrajowy ruch, który obejmuje kompostowanie, recykling i inne działania na rzecz mniej marnotrawnych i bardziej sycących lunchów.

Przekształć strumień odpadów w zasób. Od prawie dekady uczniowie szkół stolarskich w Merced High School w Kalifornii angażują się w unikalną inicjatywę ponownego pakowania. Zorganizowani w ramach zajęć z przedsiębiorczości, uczniowie odzyskują sklejkę ze skrzynek po owocach przeznaczonych na wysypisko. Następnie przerabiają odzyskane materiały na domy dla płomykówek, pustułek, kaczek drzewnych, modraszek i innych stworzeń, których siedliska zostały wyczerpane. Przynosi to bezpośrednie korzyści gospodarstwom rolnym, które w pierwszej kolejności korzystają z tych skrzynek. Płomykówki zapewniają naturalną biologiczną obronę przed goferami i innymi gryzoniami atakującymi uprawy. Program, zapoczątkowany przez emerytowanego nauczyciela stolarstwa Steve'a Simmonsa, zaowocował zakupem ponad 8000 domków dla ptaków przez rolników, generując ponad 150 000 dolarów na stypendia dla uczniów.

Zachowaj wiarę. Wszystkie opakowania mają wpływ na środowisko, niezależnie od tego, czy nadają się do ponownego napełnienia, czy zawierają materiały pochodzące z recyklingu, czy nie. Są one również wskaźnikami naszego stosunku do kwestii o szerszym znaczeniu – na przykład jakości żywności, zdrowia publicznego i naszej więzi lub braku więzi z naturą. To, co robimy z opakowaniami, jest jednym z mierników tego, jak bardzo nasze wzorce konsumpcji są zgodne z naszymi wartościami i aspiracjami wobec siebie, naszych dzieci i planety. Kiedy zwracanie uwagi na codzienne wybory osobiste i instytucjonalne staje się pozytywnym i przyjemnym elementem autorefleksji i zaangażowanego życia, decyzje dotyczące pozornie prozaicznych przedmiotów – pudełek, butelek i toreb – nabierają nowego znaczenia.