የቶም ካርተር አስደናቂ ጉዞ በቻይና

አሜሪካዊው የፎቶ ጋዜጠኛ ቶም ካርተር ከ35,000 ማይል በላይ ተጉዟል፣ 33 ግዛቶችን በመምታት፣ በውስን በጀት፣ በቦርሳ እና በዲጂታል ካሜራ ብቻ። 56 የተለያዩ አናሳ ብሔረሰቦችን አጋጥሞታል፣ እያንዳንዳቸው የየራሳቸው ቋንቋ፣ ልማዶች እና የአኗኗር ዘይቤዎች አሏቸው፣ በአዲሱ መጽሐፋቸው ቻይና፡ ፖርትራይት ኦፍ ኤ ፒዝ ፣ በጉዞው ከ800 በላይ ምስሎች አሉት። በፎቶግራፉ አማካኝነት የጥንታዊ መሬት እና የዘመናዊ ልዕለ ኃያላን ምንነት ለመያዝ ይችላል. ይህን ፕሮጀክት እንዴት እንዳስኬደው ለማየት ዶውሰር አነጋግሮታል።

ይህን ፕሮጀክት እንዴት ሕያው ማድረግ ቻሉ? ይህ እንዲሆን በጀትዎ ምን ያህል ነበር እና ከማንኛውም ፋውንዴሽን፣ ድርጅቶች ወዘተ ድጋፍ አግኝተዋል?

ቻይና፡ የሰዎች የቁም ነገር ሙሉ በሙሉ የገንዘብ ድጋፍ የተደረገው ከኪስ ወጥቶ በአጋጣሚ ነው። እ.ኤ.አ. በ 2004 በእንግሊዘኛ መምህርነት ወደ ቻይና ደረስኩ እና በቻይና ውስጥ ባሉ 33 አውራጃዎች ውስጥ ቦርሳዬን እሸከም ዘንድ ደሞዜን ለመቆጠብ ለ 2 ተከታታይ ዓመታት ያለ ዕረፍት ሰራሁ። በመንገዱ ላይ ለመዝናናት ያህል ፎቶ አነሳሁ እና ሌላ 2 አመት እና 35,000 ማይል ከገባሁ በኋላ የፎቶዎች መሸጎጫ አከማችቼ ነበር ይህም በጓደኞቼ ወደ መጽሃፍ እንድቀይር ተገፋፍቼ ነበር። በሆንግ ኮንግ ውስጥ በስራዬ ያለውን እምቅ አቅም የሚመለከት ራሱን የቻለ አሳታሚ አገኘሁ፣ ስለዚህ አብረን ቻይና፡ ፖርትራይት ኦፍ ኤ ፒፕል ፈጠርን፣ በዘመናዊቷ ቻይና ላይ በአንድ ደራሲ ታትሞ ከተገኘ እጅግ ሁሉን አቀፍ የፎቶግራፍ መጽሃፍ ሆነ።

ሁሉንም የቻይና ጥግ እንድትጎበኝ ያስገደደህ ነገር ምንድን ነው - ወደዚህ ጉዞ እንድትሄድ ያደረገህ የተለየ መንዳት ነበረህ?

ለማስተማር ወደ ቻይና ከመምጣቴ በፊት 1.5 ዓመታትን አሳልፌ ነበር የሜክሲኮን፣ ኩባን እና መካከለኛው አሜሪካን አጠቃላይ ርዝመት በመያዝ 1.5 አመታትን አሳልፌ ነበር፣ ስለዚህ አለምን ማየት እንድቀጥል በውስጤ የመንከራተት ፍላጎት ነበረኝ፣ ነገር ግን ገንዘቡ አልነበረኝም፣ ለዚህም ነው እንግሊዘኛን ወደ ውጭ አገር ለማስተማር የወሰንኩት፣ ይህም ለመጓዝ እና ለእሱ ክፍያ የሚከፈልበት ተስማሚ መንገድ ነው። ቻይና እንደደረስኩ ሁሉንም ለማየት ተገደድኩኝ ምክንያቱም ይህ ሰፊ እና ታሪክ ያላት ምድር ለታዋቂ ቦታዎች ፈጣን የእረፍት ጊዜ ብቻ ሳይሆን በመዝናኛ ጊዜ መጠጣት አለባት። ጉዞዬን ካጠናቀቅኩ በኋላ ነበር ያን ያህል በመላ አገሪቱ ከተዘዋወሩት የውጭ አገር ዜጎች መካከል አንዱ መሆኔን ያወቅኩት ሳላስበው ወደ ታላቅ ጉዞ ተለወጠ። ነገር ግን ጉዞው ራሱ ቀላል አልነበረም፡ ከአንድ ጊዜ በላይ ህይወቴን ላጣ ተቃርቦ ነበር፣ እና በጀቴ ውስንነት ሊታሰብ በማይችሉ በጣም መጥፎ ቦታዎች እንድተኛ፣ የጎዳና ላይ ምግብ እንድመገብ እና ከመንደር ወደ መንደር፣ ከተማ ወደ ከተማ ለመጓዝ በሚያስፈልገኝ መንገድ እንድጓዝ አስፈልጎኛል። ብዙ ጊዜ ማልቀስ እና ወደ ቤት መሄድ እፈልግ ነበር, ነገር ግን ጸንቻለሁ.

በአንድ ዓረፍተ ነገር፣ ከኢኮኖሚያዊ ግኑኝነት አንፃር በዩኤስ እንዲህ መማረክ የጀመረችውን ቻይናን እንዴት ታጠቃልላታለህ?

እኔ በግሌ ቻይናን ሳጠቃልለው ማንም ሰው የውጭ አገር ስደተኞችን ጨምሮ እንደገና ተጀምሮ ህልሙን የሚከታተልበት እውነተኛ የዕድል ምድር ነው ብዬ እጠቅሳለሁ። አሜሪካ ያንን ማዕረግ አጥታለች፣ በሚያሳዝን ሁኔታ።

በጉዞው ያስደነቁዎት ቦታዎች/ክልሎች/ሰዎች የትኞቹ ናቸው? በቻይና ክፍሎች ውስጥ እርስዎን እንዲያስቡ ወይም እንዲያዝናኑ ያደረጉ ነገሮች/ባህሎች/ባህሎች አግኝተዋል?

ከሁሉም በላይ የገረመኝ ቻይናውያን አንድ ወጥ የሆነ ዘር ብቻ ሳይሆኑ፤ 1999 ዓ.ም. በቻይና ውስጥ ከ56 በላይ ብሄረሰቦች አሉ፣ እንደማንኛውም የምእራብ ሀገር አካላዊ እና ባህላዊ የተለያየ። በመጽሐፌ ውስጥ ያሉት ፎቶዎች ሀገር አቋርጬ ስጒዝ የቻልኩትን ያህል ያንን ልዩነት ለመያዝ ይሞክራሉ።

የዚህን መጽሐፍ ተመልካች/አንባቢ አይቶ እንዲሄድ ምን ይፈልጋሉ? አላማህ ምን ነበር፣ ልታደርገው የሞከርከው ነጥብ - ስኬታማ እንደሆንክ ይሰማሃል?

እየተጓዝኩና ፎቶ እያነሳሁ ምንም ነጥብ ወይም አጀንዳ አልነበረኝም። እኔ የምሰራው መሬቱን ማየት እና በመንገድ ላይ ሰዎችን መገናኘት ብቻ ነበር። ፎቶዎቹ የኋላ ሀሳብ ነበሩ። ነገር ግን ያነሳኋቸውን በሺዎች የሚቆጠሩ ምስሎችን ካጣራሁ በኋላ፣ ያገኘሁት ነገር ቢኖር የቻይናን ማህበረሰብ የህይወት እና የሰብአዊነት ገፅታ ከሞላ ጎደል፣ ከህዝቡ የእለት ተእለት ኑሮ አንስቶ እስከ የአገሪቱ ልዩ ኢንዱስትሪዎች እና ንዑስ ባህሎች ድረስ ያዝኩ። ምናልባት ይህ መጽሃፍ ጥሩ ተቀባይነት ያገኘው ለዚህ ነው፡ ምክንያቱም ብዙ ጊዜ ፕሮፌሽናል ፎቶግራፍ አንሺዎች እና ጋዜጠኞች የተለየ አጀንዳ ስላላቸው ፎቶዎቼ ግን ሙሉ በሙሉ ገለልተኛ፣ ቅን እና ታማኝ ናቸው።

ሌሎች ወጣት ጋዜጠኞች እንዲህ ያሉ ፕሮጀክቶችን በአእምሮአቸው ይዘው ወደ ሕይወት ለማምጣት እየታገሉ ያሉትን ምን ምክር ይሰጣሉ- ለገንዘብ፣ ለድጋፍ፣ ወይም ፕሮጀክቶቻቸውን ተግባራዊ ለማድረግ እና ተግባራዊ እንዲሆኑ እንዴት ማዋቀር ይችላሉ?

ከዜና ወኪል ወይም ከድርጅት አታሚ ጋር ካልተያያዙ በስተቀር ለፎቶግራፍ አንሺው ብዙ የገንዘብ ድጋፍ ያለ አይመስለኝም። ኢንዱስትሪው በፎቶዎች የተሞላ ነው; አሁን ሁሉም ሰው ዲጂታል ካሜራ አለው። እርግጠኛ ነኝ የገንዘብ ድጎማዎች ሊኖሩዎት ይችላሉ, ነገር ግን ይህ ጊዜ እና ብዙ የወረቀት ስራ ይጠይቃል. ነገር ግን ገንዘብ ለጉዞ እና ለሥነ ጥበብ አስፈላጊ ነው ብዬ አላምንም። የእኔ ጉዞ እና መጽሐፌ የሚያረጋግጡት ጠንካራነት እና ለርዕሰ-ጉዳዮችዎ እውነተኛ አክብሮት እኩል አስፈላጊ መሆናቸውን ነው። ለመጓዝ ከፈለክ ግን ገንዘብ ከሌለህ ውጭ አገር ማስተማርን አስብበት። ሀገርን ለመጎብኘት አጭር ጊዜ ብቻ ካሎት ከተደበደበው መንገድ ለመውጣት ያስቡበት። የቱሪስት ቦታዎችን ያስወግዱ. ልክ እንደ እኔ ቀኑን ሙሉ በጎዳና ላይ መሄድ ምንም ገንዘብ አያስወጣም ፣ እና ሁሉንም ገንዘብዎን ለጎብኝዎች ካጠፉት ይልቅ ብዙ ባህሉን ይማራሉ እና ያያሉ።