De Juiste Manier Om Boos Te Worden

Woede is een hulpmiddel dat ons helpt om verontrustende sociale situaties te begrijpen en erop te reageren. Maar hoe voorkom je dat het uit de hand loopt?

Woede is op zichzelf niet goed of slecht. Het gaat erom wat je ermee doet .

Woede kun je het beste zien als een hulpmiddel dat ons helpt om verontrustende sociale situaties te interpreteren en erop te reageren. Onderzoek toont overweldigend aan dat woede je optimisme, creativiteit en prestaties bevordert – en onderzoek suggereert dat het uiten van woede kan leiden tot succesvollere onderhandelingen, zowel in het leven als op het werk.

Sterker nog, het onderdrukken van woede kan je zelfs pijn doen. Dr. Ernest Harburg en zijn team van de University of Michigan School of Public Health volgden tientallen jaren lang dezelfde volwassenen in een longitudinaal onderzoek naar woede. Ze ontdekten dat mannen en vrouwen die hun woede verborgen hielden na een onterechte aanval, later vaker bronchitis en hartaanvallen kregen, en vaker eerder stierven dan leeftijdsgenoten die hun woede lieten blijken wanneer anderen irritant waren.

Wanneer woede de kop opsteekt, voelen we ons geroepen om onmiddellijke bedreigingen voor ons welzijn, of voor het welzijn van degenen die ons dierbaar zijn, te voorkomen of te beëindigen. Altruïsme wordt vaak geboren uit woede; als het gaat om het mobiliseren van anderen en het creëren van steun voor een zaak, is geen enkele emotie sterker. Het is een vergissing om te veronderstellen dat vriendelijkheid, mededogen, liefde en rechtvaardigheid aan de ene kant van een continuüm staan, en woede, razernij en afkeer aan de andere kant. Positiviteit alleen is niet voldoende om ons te helpen navigeren in sociale interacties en relaties. Een gezonde samenleving is geen woedevrije samenleving.

Voorzichtigheid met woede is zeker verstandig, net als de wetenschap dat je het niet te vaak moet gebruiken, of tegen iedereen. Met deze kanttekeningen kan het uiten van oprechte woede volkomen gepast zijn bij bepaalde mensen in bepaalde situaties. De vraag is hoe je dat doet zonder het te ver te laten gaan. Wat is de juiste manier om boos te worden?

Hoe om te gaan met woede

Als je boosheid of een negatieve emotie wilt uiten, kun je dat bijvoorbeeld doen door te beginnen met wat we de 'discomfort caveat' noemen. Laat anderen expliciet weten dat je intense emoties ervaart en dat het daardoor moeilijker is dan normaal om duidelijk te communiceren. Bied je excuses aan, niet voor je emoties of je acties, maar voor het mogelijke gebrek aan duidelijkheid in hoe je overbrengt wat je gaat zeggen.

Het doel van de ongemakkelijkheidswaarschuwing is om de persoon te ontwapenen en te voorkomen dat hij of zij in de verdediging schiet. Wanneer iemand hoort dat je je ongemakkelijk voelt en dat het gesprek moeilijk voor je is, vergroot dat de kans dat hij of zij empathisch reageert op wat je te zeggen hebt. Na deze opening kun je dieper ingaan op wat je dwarszit, wat je denkt en voelt na wat er is gebeurd (waarom woede opkwam in plaats van andere gevoelens).

De voor de hand liggende moeilijkheid schuilt in het bedenken hoe je je woede kunt inzetten, vooral in relaties. Ten eerste willen we je ervan weerhouden om zelf uitspraken te doen die je aanzetten tot het beheersen of vermijden van je woede, zoals "Ik moet van mijn woede af" of "Waarom kan ik niet minder boos zijn?"

Merk jij dat iemand anders boos is?

Herken in plaats daarvan het verschil tussen gebeurtenissen die je kunt veranderen en gebeurtenissen die buiten je controle liggen. Als je op reis bent en je verliest je wintermuts op de eerste dag, kun je er niets aan veranderen, dus heeft het geen zin om je woede te uiten. Maar als je met een winkelier op een rommelmarkt onderhandelt over de prijs van een hoed en je boos bent dat je een hogere prijs hebt gekregen dan de vorige klant, heb je wel enige controle. Hoe communiceer je in deze situatie irritatie of woede op een manier die tot een gezond resultaat leidt? Psycholoog en redacteur van Anger Disorders Dr. Howard Kassinove vermeldt dat de sleutel is om "een gepaste toon te gebruiken zonder de ander te kleineren".

Ten tweede, vertraag de situatie. Onze eerste neiging is om direct in een situatie te springen en te handelen, vooral in situaties waarin ons bloed kookt. Probeer woede in plaats daarvan te zien als iets dat zowel snel als langzaam kan komen, wanneer je wilt schreeuwen versus wanneer je iemand op een berekende manier wilt motiveren.

Als je boos bent, geef jezelf dan toestemming om even te pauzeren, zelfs als iemand staat te wachten op een reactie. Je kunt diegene zelfs laten weten dat je de situatie opzettelijk vertraagt. Kies ervoor om goede beslissingen te nemen in plaats van snelle. Als je boos bent, oefenen pauzes, diepe ademhalingen en momenten van reflectie effectiever macht en controle uit dan snelle reacties. Als je je minder boos voelt wanneer je vertraagt, geweldig, maar dat is niet het doel. Het gaat erom jezelf een breder scala aan opties te geven om uit te kiezen in een emotioneel geladen situatie.

Denk als een schaker. Voordat je een handelwijze kiest, stel je voor hoe de ander zal reageren en hoe de situatie er over twee zetten uit zal zien. Als het er goed uitziet, ga dan verder op je huidige pad. Als het er slecht uitziet, overweeg dan alternatief gedrag, stel je voor hoe de ander daarop zal reageren en evalueer dit scenario. Blijf bij jezelf nagaan: "Helpt of schaadt mijn boosheid de situatie?"

Wanneer je met iemand in gesprek bent, is er geen pasklaar antwoord op deze vraag, omdat de emoties en acties die hierbij betrokken zijn voortdurend veranderen. Op een gegeven moment wil ik misschien mijn dominantie laten blijken door een verhaal te vertellen, en een paar minuten later wil ik het gevoel van verbondenheid versterken door een opruiende opmerking te negeren.

Het instellen van snelheidslimieten

Psycholoog John Riskind, een expert in het helpen van mensen met ogenschijnlijk oncontroleerbare emoties, heeft technieken ontwikkeld om de snelheid van bedreigende gebeurtenissen te vertragen.

Riskind heeft ontdekt dat het ervaren van woede minder problematisch is dan de overtuiging dat de reeks gebeurtenissen die de woede triggeren, zich versnelt, dat het gevaar escaleert en dat de beschikbare tijd om actie te ondernemen snel afneemt. Dit gevoel van dreigend gevaar zet mensen ertoe aan iets te doen wat de onmiddellijke dreiging misschien kan stoppen, maar op de langere termijn de situatie juist zal verergeren (zoals de persoon die je voordrong in de rij bij de kassa van de supermarkt een klap geven).

De eerste stap is om regelmatig bij jezelf na te gaan of je woede toeneemt, afneemt of stabiel blijft in de gegeven situatie. Gebruik voor een grondig zelfonderzoek een getal en zelfs een paar beschrijvende woorden om de intensiteit van je woede te beschrijven, zoals je zult zien in dit voorbeeld van een snelheidsmeter:

90 mijl per uur en hoger: kokend, explosief, gewelddadig

85 mijl per uur: woedend en verontwaardigd

80 mijl per uur: woedend, razend

120 kilometer per uur: woedend, geërgerd

65 mijl per uur: bitter, verontwaardigd

60 mijl per uur: pissig

55 mijl per uur: gek, woedend

50 mijl per uur: opgewonden, verstoord

45 mijl per uur: geïrriteerd, geïrriteerd, gefrustreerd

40 mijl per uur: geïrriteerd, ontevreden

35 mijl per uur en lager: kalm en koel, vredig, rustig

Als je woede de maximumsnelheid ruimschoots overschrijdt, heb je meer tijd nodig om maximale flexibiliteit en controle te behouden in de omgang met de persoon die je heeft geprovoceerd of van streek heeft gemaakt. Overweeg in dat geval om de snelheidsmeter te verlagen. Bij deze hoge snelheid voel je je waarschijnlijk een beetje buiten controle.

Stel je voor dat je op de rem trapt, waardoor je gedrag en de reacties van anderen van 130 kilometer per uur naar 100 kilometer per uur gaan, en vervolgens van 100 naar 80. Creëer een visueel beeld van hoe je eruit zou zien en hoe andere mensen op je over zouden komen. Merk op hoe ze fysiek niet meer zo dichtbij lijken. Luister aandachtig naar wat de ander zegt en lees de onderliggende boodschap in zijn of haar lichaamstaal. Gebruik de lagere snelheid om te zien of de persoon die je lastigvalt openstaat voor een gesprek of zich afsluit, of hij of zij echt wil aanvallen of een uitweg zoekt.

Hoe voelt het als je je voorstelt dat dingen langzamer gaan? Zoals Riskind zegt over woede: "Je denkt misschien dat er te veel te doen is en te weinig tijd." Deze oefening, gericht op de snelheid waarmee bedreigingen zich verplaatsen, geeft ons wat meer psychologische ademruimte. Experimenteer met deze tool. Het uiteindelijke doel is om te leren hoe je met je woede kunt omgaan.

Uiteindelijk ontstaan ​​de meeste vooroordelen tegen negatieve emotionele ervaringen doordat mensen extreme, overweldigende, problematische emoties verwarren met hun meer onschuldige soortgenoten. Woede is geen razernij. Woede kan een nuttige bron van emotionele informatie zijn die de aandacht, het denken en het gedrag richt op een verrassend aantal effectieve resultaten.