Een Prachtige geest: Een Gesprek Met Gina Sharpe

Ik arriveerde bij het huis van meditatielerares Gina Sharpe, voorbereid om te praten Over wat het betekent om een ​​mooi leven te leiden en meer: ​​ik wilde een goed verhaal vinden. De kale feiten van Sharpes leven waren veelbelovend. Sharpe werd geboren in Jamaica en verhuisde op haar elfde naar New York. Ze studeerde filosofie aan Barnard College, werkte in de filmproductie (aan de iconische films Little Big Man , Paper Lion en Alice's Restaurant uit de jaren 70) en werd later een succesvol bedrijfsjurist.

Ik wist dat er avonturen moesten zijn. Ongetwijfeld waren er schurken en mentoren, donkere tijden die plaats maakten voor licht. Het beste was de belofte van een moraal: te midden van al haar wereldse omzwervingen begon Sharpe te mediteren bij diverse boeddhistische leraren, en uiteindelijk werd ze opgeleid tot vipassana- (of 'inzicht'-)meditatieleraar in de theravada-boeddhistische traditie.

Toen we ons installeerden in haar lichte studeerkamer op de bovenverdieping, realiseerde ik me dat Sharpe me niet zou helpen met een soort verhalende rekensom, waarbij ze gebeurtenissen uit haar leven op een rijtje zette die een nette som opleverden. Bijvoorbeeld dat het uitoefenen van een carrière in het ondernemingsrecht een minder mooi leven is dan lesgeven in een zwaarbewaakte vrouwengevangenis, en zo.

Spontaan en speels in haar antwoorden en haar manier van doen, hield Sharpe, medeoprichter van het retraitecentrum New York Insight in Manhattan, het gesprek in het heden. Terwijl we praatten onder het genot van een kopje groene thee, realiseerde ik me dat transformaties in hart en geest (in het boeddhisme zijn die twee niet gescheiden) niet een kwestie zijn van vooruitgang van punt naar punt. Ze hebben te maken met stilstaan, met de moed om stil en aandachtig in het huidige moment te zijn. Ik begon te begrijpen hoe momenten van aanwezigheid door toegewijde oefening kunnen uitgroeien tot momenten van aanwezigheid – momenten waarop we ons realiseren dat wie we in werkelijkheid zijn, geen geïsoleerd individu op een geïsoleerde reis is, maar een wezen dat een onlosmakelijk onderdeel is van een groter geheel. En ik leerde dat hoe meer we ons kunnen openstellen voor het huidige moment, hoe minder we iets kunnen uitsluiten, of als onspiritueel of onaantrekkelijk kunnen beoordelen.

In het boeddhisme wordt gelijkmoedigheid beschouwd als een verheven emotie, de basis van wijsheid en mededogen. Het Pali-woord ervoor is upekkha, wat 'overzien' betekent. (Pali, een volkstaal uit het Sanskriet, is de taal waarin de Boeddha onderwees en de taal van de Theravada-boeddhistische teksten). Sharpe legde uit dat dit betekent dat je een scène of een persoon zo helder observeert dat we hun rol in het geheel zien. Met andere woorden, we zien hun schoonheid. Na ons gesprek ontdekte ik dat er ook een tweede Pali-woord wordt gebruikt om gelijkmoedigheid te beschrijven: tatramajjihattata. Het is een samenvoeging van verschillende grondwoorden die 'te midden van dit alles staan' betekent. Sharpe overtuigde me ervan dat dit dé plek is om te zijn.

—Tracy Cochran

TRACY COCHRAN

Heb je spijt?

GINA SHARPE

Vroeger had ik er spijt van dat ik me aan iets anders had gewijd dan de Dhamma [of Dharma in het Sanskriet], omdat tijd kostbaar is. Maar naarmate ik ouder en hopelijk wijzer word, ben ik meer geïnteresseerd in het verlagen van mijn blik van een ideaal naar precies zoals het nu is. Ik zie dat schoonheid een ideaal kan zijn dat elders bestaat, of wat hier en nu is. Je kunt op elk moment stilstaan ​​en je gewoon naar het moment wenden. Het is hier. Steeds vaker merk ik dat als ik me van het huidige moment verwijder, ik meteen verloren ben. Dat is waar, hoe het leven zich ook ontvouwt. Schoonheid is nergens anders te vinden – het is precies waar je bent.

COCHRAN

Kunt u meer vertellen over de keuzes die u hebt gemaakt waardoor u hier nu zit?

SCHERP

Ik zie het leven niet als een optelsom van keuzes. Ik zie de uitkomsten als een resultaat van elke keuze. Ik weet niet zeker of zogenaamde 'keuzes' wel zo verstandig zouden zijn geweest als wat er daadwerkelijk gebeurde. We houden onszelf voor de gek door te denken dat we grote keuzes maken die ons leven zullen bepalen. Wat er werkelijk gebeurt, is dat zich op elk moment kleine, intieme keuzes voordoen, afhankelijk van de omstandigheden die zich eerder hebben voorgedaan. En passende reacties kunnen plaatsvinden als we aanwezig zijn. Die passende reacties komen samen in een caleidoscopisch patroon dat later een enorme keuze kan lijken die we hebben gemaakt. In werkelijkheid verandert het patroon voortdurend, en als we er ruimer naar kijken, is het prachtig.

COCHRAN

De meeste mensen vinden niet alles in hun leven leuk. Ze willen voluit gaan. Ze willen geen sleur. We begrijpen dit en verwerpen dat, afhankelijk van ons idee van hoe de dingen zouden moeten zijn.

SCHERP

De basis voor een mooi leven is een mooie geest.

COCHRAN

Kunt u dat definiëren?

SCHERP

Een mooie geest is een geest die alles integreert, of er nu volle zeilen zijn of geen wind. Hij kan ondanks alle omstandigheden drijvend zijn. Hij is daarop getraind. Onze geest die niet verzorgd wordt, is niet voorzichtig. We moeten voorzichtig zijn met wat er in de tuin van de geest groeit; voorzichtig met wat er verzorgd, gevoed en gesnoeid moet worden. De kwaliteit van de verzorging is wat een tuin mooi maakt, net zo goed als de details. Evenzo raken we vast wanneer we proberen dingen te beperken tot een specifieke definitie – of wanneer we proberen grote beslissingen te nemen. Het is mooier om met aandacht te zien hoe elke kleine reactie tot stand komt, en hoe dat een caleidoscopisch patroon vormt.

COCHRAN

Dat vereist echt een gevoelige blik. Veel mensen zouden je leven met een andere invalshoek bekijken. Ze zouden je als zeer succesvol in de wereld beschouwen, maar zouden het vervolgens allemaal opgeven om een ​​eenvoudiger leven te leiden.

SCHERP

Er komt hier een thema naar voren: een interesse in het vaststellen van wat mooi is en wat niet. Maar zodra we in die polariteiten terechtkomen, verliezen we wat we proberen te cultiveren. In plaats daarvan kunnen we erop vertrouwen dat als we de tuin zorgvuldig verzorgen, hij mooi zal zijn.

COCHRAN

Ik heb elders gehoord dat oordeelsvermogen fataal is voor de aandacht en voor de inspanning om werkelijk te observeren.

SCHERP

Ik heb dat in mijn eigen leven en praktijk ervaren. Het is alsof we besluiten dat we het beter weten dan dat het universum het ons laat zien – en een juiste keuze op dit moment kan in het volgende moment volkomen ongepast zijn. Misschien is dat wel de reden waarom we zo vaak de weg kwijtraken. Zodra we een oordeel vellen, zeggen we tegen onszelf: "Oké, dat is het." We passen dat oordeel toe op alles wat er verder gebeurt. Het was misschien volkomen juist en passend op het moment dat je het oordeelde, maar dat is het niet wanneer het wordt toegepast op alle andere omstandigheden die zich voordoen. Want dan benader je de situatie niet precies zoals die is. Dat vereist gelijkmoedigheid, evenwicht – een werkelijk prachtige staat.

COCHRAN

Waarom wordt deze eigenschap als zo'n belangrijke eigenschap van een ontwaakt mens beschouwd?

SCHERP

En waarschijnlijk een van de meest verwarrende. Een van de meest voorkomende vragen die ik van studenten krijg, is: "Als ik een evenwichtige, accepterende houding heb ten opzichte van alles, word ik dan niet passief?" Er is angst om te accepterend te worden, en dat evenwicht is saai. Wat ontbreekt, is het besef dat evenwicht volledig levend is. Als het niet levend is, is het geen evenwicht. Want evenwicht vereist voortdurende aanpassing.

Het Pali-woord voor gelijkmoedigheid is upekkha, wat 'overzien' betekent. Het is interessant omdat het een breder perspectief suggereert, en dat bredere perspectief komt voort uit aanwezigheid in elk moment. Aanwezigheid in elk moment verheldert het grotere patroon, het caleidoscopische patroon.

COCHRAN

Aanwezig zijn betekent dat je je ervan bewust bent dat je aanwezig bent met het geheel van het leven.

SCHERP

Interessant genoeg heb ik ontdekt dat één manier om het hele leven helder te zien, is door je te concentreren op één klein punt, en niet te proberen alles in je op te nemen. Op de een of andere manier komt de hele wereld tevoorschijn door alleen maar naar dat ene punt te kijken. Zoals William Blake zei: "de wereld zien in een zandkorrel." Het "overzien" van gelijkmoedigheid kan betekenen dat je door dat ene punt heen naar alles kijkt, het hele plaatje ziet door één punt aandachtig en zorgvuldig te bekijken.

COCHRAN

Dit negeren betekent dus niet dat je het over het hoofd ziet.

SCHERP

Nee. Door gelijkmoedigheid te beoefenen, komen we op een punt waarop we begrijpen wat de taoïsten de tienduizend vreugden en de tienduizend smarten noemen, omdat er een prachtige balans in ons leven komt. We zien dat we door verdriet ook vreugde kunnen ervaren, en dat zonder vreugde ons verdriet ondraaglijk zou zijn. We zien dat ons leven mooi wordt wanneer het in balans is – wanneer het past bij hoe de dingen zijn, in plaats van bij hoe ons kleine verstand denkt dat het zou moeten zijn.

COCHRAN

Ik denk dat je zegt dat, vanuit een evenwichtig perspectief, het beoefenen van een mooie geest, een opleiding tot bedrijfsjurist, precies kan zijn wat nodig is op dat moment, een beetje zoals het oude gezegde: "Het juiste gereedschap voor de klus." Wat eruit komt, is dat schoonheid situationeel en flexibel is.

SCHERP

Dat klopt helemaal. Ons leven stroomt als een rivier. We kunnen niets bevriezen en zeggen: "Dat is schoonheid." Het ontvangen van een dozijn rode rozen voelt niet altijd mooi. Het hangt af van de situatie, van de kwaliteit van de attentheid, van het geven en ontvangen. Een samenspel van omstandigheden komt samen om een ​​mooi moment te creëren. Hoe cultiveren we die schoonheid in ons leven? We kunnen het niet cultiveren door te besluiten dat we alleen maar schoonheid om ons heen zullen hebben, mooie mensen, mooie objecten, mooie situaties (allemaal volgens ons idee van schoonheid). Het leven is niet zo. Vaak, wanneer we proberen het leven op die manier in te richten, gebeurt er iets anders. De rivier overstroomt of de olie stroomt over het prachtige water. Wat we ook denken dat er zal gebeuren terwijl we ernaar streven de omstandigheden op een bepaalde manier te creëren, zal nooit precies op die manier gebeuren, omdat onze kleine geest niet in staat is de omstandigheden volledig te begrijpen. Er zal altijd wel iets zijn dat we vergeten, iets waar we geen rekening mee hebben gehouden, of iets onvoorspelbaars. Schoonheid ontstaat door een geest die in staat is om dingen te zien zoals ze op dat moment zijn en daarin te kunnen rusten. En natuurlijk verandert die voortdurend.

COCHRAN

Alles wat je zegt, lijkt zozeer te berusten op het kennen van de heelheid van het leven – op het openstaan ​​voor wat sommigen Aanwezigheid met een hoofdletter "P" noemen. Maar hoe kun je die wens bij studenten wekken? Jongeren, vooral jonge vrouwen, lijden er zo onder. Ze hebben het gevoel dat schoonheid ergens anders zit, niet in henzelf.

SCHERP

Dit heeft te maken met waar we het eerder over hadden. De geest moet gecultiveerd worden. Als de geest niet gecultiveerd is, accepteren we culturele definities van schoonheid, van goed en kwaad. Wanneer we die definities accepteren, proberen we te bevriezen wat er stroomt. Het komt terug op waar we het vanaf het begin over hadden. Als we ons in een enkel moment bewust zijn van de dingen zoals ze zijn, in plaats van te projecteren hoe ze zouden moeten zijn: dat is gratie, schoonheid. In een enkel moment – ​​en in elk moment – ​​is het mogelijk om niet te weten hoe dingen zouden moeten zijn, om dingen niet te meten of te beoordelen. We raken bevroren in ideeën uit het verleden.

COCHRAN

Onze voorspellingen over de toekomst zijn geworteld in het verleden.

SCHERP

Ja. We blijven hangen in een idee dat iemand ons ergens in ons verleden heeft gegeven over iets, of dat nu negatief of positief was. We ontwikkelen een visie en omdat het onze visie is, denken we dat die klopt. Sommigen gaan ten onder omdat we blijven hangen in het idee dat onze bevroren visie klopt. Het begrijpen van hoe aanwezigheid leidt tot Aanwezigheid met een hoofdletter "P" vereist die zorg waar we het over hadden: het besef hoe we dat verleden met ons meeslepen. Een mooie geest is een geest die in het hier en nu staat, een geest die nieuwsgierig is en onderzoekt.

COCHRAN

De waarheid is altijd in beweging. Ze is niet echt te bevatten.

SCHERP

Maar zelfs het idee dat niets vastgelegd hoeft te worden, wordt onwaar als we het vastleggen.

COCHRAN

In onze westerse cultuur hebben we de neiging om naar het hoofd te gaan, naar het denken.

SCHERP

Ja, we willen altijd zeggen: "Dat is het, nu begrijp ik het." Maar we kunnen nooit iets volledig begrijpen, omdat het leven altijd in beweging is.

COCHRAN

Er is altijd die neiging om te grijpen. Hoe moeilijk is het om alleen maar ervaring op te doen, zelfs na jarenlange oefening.

SCHERP

Voel je de angst als je dat zegt?

COCHRAN

Ja, en ik was gisteravond bezig met het aanwezig zijn bij angst. Te midden daarvan besloot ik een zin uit de Metta-oefening (of Liefdevolle Vriendelijkheid) te zeggen: "Moge ik veilig zijn en beschermd tegen gevaar." Ik herhaalde het gewoon zonder verwachting. Het wierp een lichtnet van positieve verwachting en bewustzijn over deze negatieve emotie, die uiteindelijk oploste.

SCHERP

Je brengt een belangrijk punt naar voren. De kwaliteit van geest en hart (en die zijn niet echt gescheiden) die je meeneemt naar dit moment is belangrijk, naast het feit dat je de dingen bekijkt zoals ze zijn. Het vermogen om een ​​hart en geest van oprechte welwillendheid, compassie, vreugde en gelijkmoedigheid in het huidige moment te brengen, brengt balans en maakt het mooi.

Het is belangrijk om goed te letten op de kwaliteit van de aanwezigheid die we in het moment brengen – vooral in onze cultuur, waar ons wordt geleerd om nooit tevreden te zijn met onszelf, dat er altijd meer is dat we kunnen doen en zijn. In plaats van aspiratie te wekken, kan dit een innerlijke criticus en zelfs zelfhaat oproepen. Een milde houding in hoofd en hart brengt – alweer dat woord – de precisie van aanwezigheid in evenwicht. Zonder mildheid en tederheid kan precisie snijdend en kwetsend worden.

COCHRAN

Je kunt geen stappen overslaan, toch? Je kunt niet alleen maar in je hoofd blijven leven en een gekwetst hart negeren. Op een gegeven moment kun je niet meer verder.

SCHERP

Heb je wel eens gehoord van het Impostor Syndrome?

COCHRAN

Nee

SCHERP

Het is een Harvard-onderzoek waaruit bleek dat zeer succesvolle en succesvolle mensen vaak niet in staat zijn de waarheid van hun prestaties te internaliseren. Velen van hen voelen zich bedriegers, dat ze niet zo competent zijn als de rest van de wereld denkt en dat ze ooit door de mand zullen vallen. Waar gaat dat over? Ik denk dat het te maken heeft met intense zelfkritiek, het innerlijke gevoel dat we nooit goed genoeg zijn.

COCHRAN

Er zit nog een andere kant aan. Als iemand echt aanwezig is, kan iedereen – en waarschijnlijk zelfs dieren – dat voelen, zelfs als ze niet kunnen zeggen wat ze voelen. Aan de andere kant kan iemand de juiste woorden zeggen, maar toch merken zijn luisteraars – en soms de mensen zelf – dat wat ze zeggen niet gebaseerd is op persoonlijke ervaringen. Ik merk het, tenminste soms, wanneer ik er niet helemaal bij ben, wanneer ik uit balans ben.

SCHERP

Ik denk dat we het allemaal wel merken. We verliezen ons evenwicht als we vergeten dat het mogelijk is om van moment tot moment gewoon oprecht te reageren.

COCHRAN

We denken dat het niet genoeg is. We vertrouwen er niet op om alleen aanwezig te zijn. We denken dat we op de een of andere manier gewapend moeten zijn met meer, met een geweldig idee of een verhaal of een soort supervoorbereiding.

SCHERP

En we denken dat er een soort externe maatstaf is waarmee we beoordeeld zouden moeten worden, of waarmee we alles wat we doen kunnen beoordelen. We willen slim, intelligent of meesterlijk overkomen – schijnen, schijnen, schijnen. Op het moment dat we daarin vervallen, zijn we onze authenticiteit kwijt, en authenticiteit is zeker onderdeel van wat het betekent om mooi te zijn. We weten wél wanneer we authentiek worden ontvangen door een ander mens. We weten wél wanneer we onszelf authentiek ontmoeten.

COCHRAN

Het kan voelen als een ware openbaring om jezelf met compassie te behandelen.

SCHERP

We zouden er nooit aan denken om een ​​ander te behandelen zoals we onszelf behandelen. We zouden het afschuwelijk vinden. Maar als we aan compassie denken, denken we meestal aan hoe we van buitenaf zijn, niet van binnen. We zijn wreed voor onszelf en verliezen onze balans – en schoonheid.

COCHRAN

Terwijl je praat, begin ik te zien dat er een andere orde van schoonheid bestaat, als we die maar konden zien. Er is een subtiel proces van geven en ontvangen dat voortdurend plaatsvindt – een soort onzichtbare economie. Of ik het nu zie of niet, of ik me er nu voor afsluit vanwege mijn eigen waanideeën en zelfverwerping of niet, er is een andere soort uitwisseling gaande in de wereld en een andere orde van schoonheid. Die vindt altijd plaats, of we er nu bewust aan deelnemen of niet.

SCHERP

Deze zin, een ongeziene of onzichtbare economie, gaat terug naar de eerste vraag die je me stelde, namelijk of ik spijt had van mijn leven. Mensen in onze cultuur houden van plannen. Maar in werkelijkheid voer je stap één uit en reageert het universum door nieuwe voorwaarden te scheppen. Vervolgens reageer je op de nieuwe voorwaarden die ontstaan ​​– die niets te maken hebben met wat je wist toen je je stappen plande – en vervolgens reageert het universum opnieuw. Dit begrip is moeilijk over te brengen. Er is een heel onzichtbaar netwerk van leven, een net waar we niet doorheen kunnen vallen, en alles wat we doen schudt dit web. Denise Levertov schreef een prachtig gedicht genaamd "Web". Het begint met: "Ingewikkeld en ontraceerbaar, wevend en verwevend..." en eindigt met: "Alle lof aan het grote web." Zien hoe het universum zich ontvouwt, dát is een prachtig leven.

COCHRAN

Meestal zijn we ons er niet van bewust.

SCHERP

Ja, we zijn te druk bezig alles precies zo te willen als we het willen. We willen de antwoorden – alsof we ons begrip voor altijd zouden kunnen bevriezen. Hoe erg zou dat zijn? Ik wil ook terugkomen op wat je zei over jonge vrouwen die zich niet mooi voelen. In mijn eigen praktijk en leven zie ik alle manieren waarop ik anderen, kwaliteiten in mezelf en zoveel in het leven heb buitengesloten uit angst voor wat als onmooi wordt beschouwd. In de vele jaren die me nog resten, wil ik inclusiever zijn – zodat er niets is waar ik mijn ogen van af hoef te wenden omdat er een idee, een definitie in mijn geest of mijn conditionering is die het als onmooi beschouwt. Er is zoveel waar we niet naar willen kijken, dat we niet willen voelen of in onze ervaring willen opnemen. Wijsheid komt voort uit het allemaal opnemen. De gemoedstoestand die we mooi noemen, is niet mogelijk als we bezig zijn met uitsluiten.

COCHRAN

Om open te zijn, moet ik inclusief zijn. Dat betekent ook dat ik de focus heel specifiek moet houden.

SCHERP

Tenzij we onszelf volledig bewonen, is het niet mogelijk om volledig aanwezig te zijn. Als we niet volledig aanwezig zijn, zijn we niet inclusief – en als we niet inclusief zijn, sluiten we anderen uit die andere opvattingen, andere meningen, andere opvoedingen hebben – verschil. In aanwezigheid zien we de schoonheid in wat voorheen onmooi was – in verschil en in gelijkenis. Dat is het hele leven. ♦