10 Manieren Om Een ​​beter Gesprek Te Voeren

Hieronder volgt het transcript van de TED-talk van Celeste Headlee:

Oké, ik wil jullie handopsteken: hoeveel van jullie hebben iemand verwijderd van hun Facebookvriendschap, omdat diegene iets beledigends zei over politiek, religie, kinderopvang of eten?

(Gelach)

En hoeveel van jullie kennen minimaal één persoon die je vermijdt, omdat je gewoon niet met hem/haar wilt praten?

(Gelach)

Weet je, vroeger hoefden we alleen maar het advies van Henry Higgins in "My Fair Lady" op te volgen om een ​​beleefd gesprek te voeren: houd je aan het weer en je gezondheid. Maar tegenwoordig, met klimaatverandering en antivaccinatie, zijn die onderwerpen ook niet meer veilig. Dus deze wereld waarin we leven, deze wereld waarin elk gesprek kan ontaarden in een ruzie, waar onze politici niet met elkaar kunnen praten en waar zelfs de meest triviale kwesties iemand hebben die er zowel hartstochtelijk voor als tegen vecht, is niet normaal. Pew Research deed een onderzoek onder 10.000 Amerikaanse volwassenen en ontdekte dat we op dit moment meer gepolariseerd en verdeeld zijn dan ooit tevoren in de geschiedenis. We sluiten minder snel compromissen, wat betekent dat we niet naar elkaar luisteren. En we nemen beslissingen over waar we wonen, met wie we trouwen en zelfs wie onze vrienden zullen zijn, op basis van wat we al geloven. Nogmaals, dat betekent dat we niet naar elkaar luisteren. In een gesprek is een evenwicht nodig tussen praten en luisteren. Ergens zijn we dat evenwicht kwijtgeraakt.

Dat komt deels door technologie. De smartphones die jullie allemaal in je handen hebben of zo dichtbij dat je ze heel snel kunt pakken. Volgens Pew Research verstuurt ongeveer een derde van de Amerikaanse tieners meer dan honderd berichtjes per dag. En velen van hen, bijna de meesten, sturen hun vrienden liever een berichtje dan dat ze rechtstreeks met hen praten. Er staat een geweldig artikel in The Atlantic. Het is geschreven door een middelbareschoolleraar genaamd Paul Barnwell. Hij gaf zijn kinderen een communicatieproject. Hij wilde ze leren hoe ze over een specifiek onderwerp konden praten zonder aantekeningen te gebruiken. En hij zei dit: "Ik kwam tot het besef..."

(Gelach)

Ik kwam tot het besef dat conversatievaardigheid misschien wel de meest over het hoofd geziene vaardigheid is die we niet aanleren. Kinderen besteden uren per dag aan het omgaan met ideeën en elkaar via schermen, maar krijgen zelden de kans om hun interpersoonlijke communicatievaardigheden te verbeteren. Het klinkt misschien raar, maar we moeten onszelf afvragen: is er een 21e-eeuwse vaardigheid belangrijker dan het kunnen voeren van een coherent, zelfverzekerd gesprek?

Nu verdien ik mijn geld met praten met mensen: Nobelprijswinnaars, vrachtwagenchauffeurs, miljardairs, kleuterleidsters, staatshoofden, loodgieters. Ik praat met mensen die ik aardig vind. Ik praat met mensen die ik niet aardig vind. Ik praat met mensen met wie ik het persoonlijk diep oneens ben. Maar ik heb nog steeds een goed gesprek met ze. Dus ik wil de komende 10 minuten of zo graag besteden aan het leren hoe je moet praten en hoe je moet luisteren.

Velen van jullie hebben hier al veel advies over gehoord, zoals: kijk de persoon in de ogen, bedenk van tevoren interessante onderwerpen om te bespreken, kijk, knik en glimlach om te laten zien dat je oplet, herhaal wat je net hebt gehoord of vat het samen. Dus ik wil dat je dat allemaal vergeet. Het is onzin.

(Gelach)

Er is geen reden om te leren hoe je kunt laten zien dat je oplet, als je dat ook daadwerkelijk doet.

(Gelach)

(Applaus)

Nu gebruik ik als professioneel interviewer eigenlijk precies dezelfde vaardigheden als in het gewone leven. Dus ik ga je leren hoe je mensen moet interviewen, en dat zal je helpen om betere gesprekspartners te worden. Leer een gesprek te voeren zonder je tijd te verspillen, zonder je te vervelen en, alsjeblieft God, zonder iemand te beledigen.

We hebben allemaal wel eens fantastische gesprekken gehad. We hebben ze al eerder gehad. We weten hoe het is. Het soort gesprek waar je je betrokken en geïnspireerd bij voelt, of waar je het gevoel hebt dat je echt contact hebt gemaakt of volledig begrepen bent. Er is geen reden waarom de meeste van je interacties niet zo zouden kunnen zijn.

Ik heb dus 10 basisregels. Ik ga ze allemaal met je doornemen, maar eerlijk gezegd, als je er maar één kiest en die onder de knie krijgt, zul je al betere gesprekken voeren.

Nummer één: multitask niet. En ik bedoel niet dat je zomaar je mobiel, tablet, autosleutels of wat je ook maar in je hand hebt, weglegt. Ik bedoel, wees aanwezig. Wees in het moment. Denk niet aan de ruzie die je met je baas had. Denk niet aan wat je vanavond gaat eten. Als je uit het gesprek wilt stappen, stap dan uit het gesprek, maar wees er niet half in en half uit.

Nummer twee: Pontificeer niet. Als je je mening wilt geven zonder de mogelijkheid tot reactie, discussie, tegenwerking of groei, schrijf dan een blog.

(Gelach)

Er is een hele goede reden waarom ik geen experts in mijn programma toesta: omdat ze echt saai zijn. Als ze conservatief zijn, zullen ze Obama, voedselbonnen en abortus haten. Als ze liberaal zijn, zullen ze grote banken, oliemaatschappijen en Dick Cheney haten. Volkomen voorspelbaar. En zo wil je niet zijn. Je moet elk gesprek ingaan met de veronderstelling dat je iets te leren hebt. De beroemde therapeut M. Scott Peck zei dat echt luisteren vereist dat je jezelf opzijzet. En soms betekent dat dat je je persoonlijke mening opzijzet. Hij zei dat wanneer je deze acceptatie voelt, de spreker steeds minder kwetsbaar wordt en steeds meer geneigd is om de innerlijke krochten van zijn of haar geest open te stellen voor de luisteraar. Nogmaals, ga ervan uit dat je iets te leren hebt.

Bill Nye: "Iedereen die je ontmoet, weet iets wat jij niet weet." Ik zeg het zo: iedereen is ergens expert in.

Nummer drie: Gebruik open vragen. Neem in dit geval een voorbeeld aan journalisten. Begin je vragen met wie, wat, wanneer, waar, waarom of hoe. Als je een ingewikkelde vraag stelt, krijg je een simpel antwoord. Als ik je vraag: "Was je doodsbang?", reageer je op het krachtigste woord in die zin, namelijk "doodsbang", en het antwoord is: "Ja, dat was ik" of "Nee, dat was ik niet." "Was je boos?" "Ja, ik was heel boos." Laat ze het beschrijven. Zij zijn degenen die het weten. Probeer ze dingen te vragen als: "Hoe was dat?" "Hoe voelde dat?" Want dan moeten ze misschien even nadenken, en krijg je een veel interessanter antwoord.

Nummer vier: Ga met de stroom mee. Dat betekent dat er gedachten in je opkomen en dat je ze moet loslaten. We hebben vaak interviews gehoord waarin een gast een paar minuten aan het woord is en de presentator dan terugkomt en een vraag stelt die uit het niets lijkt te komen, of al beantwoord is. Dat betekent dat de presentator waarschijnlijk twee minuten geleden gestopt is met luisteren omdat hij een slimme vraag bedacht, en hij vastbesloten was om die te zeggen. En wij doen precies hetzelfde. We zitten daar een gesprek te voeren met iemand, en dan herinneren we ons die keer dat we Hugh Jackman in een koffiebar ontmoetten.

(Gelach)

En dan stoppen we met luisteren. Verhalen en ideeën komen vanzelf. Je moet ze laten komen en ze weer loslaten.

Nummer vijf: Als je het niet weet, zeg dat dan. Mensen op de radio, vooral bij NPR, zijn zich er veel meer van bewust dat ze het officieel zeggen, en daarom zijn ze voorzichtiger met wat ze beweren een expert te zijn en wat ze beweren zeker te weten. Doe dat. Neem het zekere voor het onzekere. Praten moet niet goedkoop zijn.

Nummer zes: Vergelijk jouw ervaring niet met die van hen. Als ze het hebben over het verlies van een familielid, begin dan niet over de keer dat jij een familielid verloor. Als ze het hebben over de problemen die ze op hun werk hebben, vertel dan niet hoe erg je je baan haat. Het is niet hetzelfde. Het is nooit hetzelfde. Alle ervaringen zijn individueel. En, belangrijker nog, het gaat niet om jou. Je hoeft dat moment niet te gebruiken om te bewijzen hoe geweldig je bent of hoeveel je hebt geleden. Iemand vroeg Stephen Hawking ooit wat zijn IQ was, en hij zei: "Ik heb geen idee. Mensen die opscheppen over hun IQ zijn losers."

(Gelach)

Gesprekken zijn geen promotiekans.

Nummer zeven: Probeer jezelf niet te herhalen. Het is neerbuigend en heel saai, en we doen het vaak. Vooral in gesprekken op het werk of met onze kinderen, als we een punt willen maken, blijven we het maar herhalen. Doe dat niet.

Nummer acht: bemoei je niet met details. Eerlijk gezegd interesseren mensen zich niet voor de jaren, de namen, de data, al die details waar je maar niet aan kunt denken. Het kan ze niet schelen. Waar het hen om gaat, ben jij. Het gaat hen om hoe je bent, wat jullie gemeen hebben. Dus vergeet de details. Laat ze weg.

Nummer negen: Dit is niet de laatste, maar wel de belangrijkste. Luister. Ik kan je niet vertellen hoeveel echt belangrijke mensen hebben gezegd dat luisteren misschien wel de allerbelangrijkste vaardigheid is die je kunt ontwikkelen. Boeddha zei, en ik parafraseer: "Als je mond openstaat, leer je niet." En Calvin Coolidge zei: "Niemand heeft ooit geluisterd om uit zijn baan te komen."

(Gelach)

Waarom luisteren we niet naar elkaar? Ten eerste praten we liever. Als ik praat, heb ik de controle. Ik hoef niets te horen wat me niet interesseert. Ik sta in het middelpunt van de belangstelling. Ik kan mijn eigen identiteit versterken. Maar er is nog een andere reden: we raken afgeleid. De gemiddelde persoon praat ongeveer 225 woorden per minuut, maar we kunnen tot wel 500 woorden per minuut luisteren. Dus onze gedachten vullen die andere 275 woorden in. En kijk, ik weet het, het kost moeite en energie om echt aandacht aan iemand te besteden, maar als je dat niet kunt, ben je niet in gesprek. Je bent gewoon twee mensen die op dezelfde plek nauwelijks verwante zinnen roepen.

(Gelach)

Je moet naar elkaar luisteren. Stephen Covey verwoordde het prachtig. Hij zei: "De meesten van ons luisteren niet met de intentie om te begrijpen. We luisteren met de intentie om te antwoorden."

Nog een regel, nummer 10: Wees beknopt.

Het komt allemaal neer op hetzelfde basisconcept: wees geïnteresseerd in andere mensen.

Weet je, ik ben opgegroeid met een zeer beroemde grootvader, en er was een soort ritueel bij mij thuis. Mensen kwamen langs om met mijn grootouders te praten, en nadat ze weg waren, kwam mijn moeder naar ons toe en zei ze: "Weet je wie dat was? Ze was tweede bij Miss America. Hij was de burgemeester van Sacramento. Ze won een Pulitzerprijs. Hij is een Russische balletdanseres." En ik ben opgegroeid met de veronderstelling dat iedereen wel iets verborgens, geweldigs in zich heeft. En eerlijk gezegd denk ik dat dat me een betere gastheer maakt. Ik houd mijn mond zo vaak mogelijk, ik sta open voor nieuwe ideeën, en ik sta altijd open voor verrassingen, en ik word nooit teleurgesteld.

Doe jij hetzelfde? Ga eropuit, praat met mensen, luister naar mensen en, het allerbelangrijkste, wees bereid om versteld te staan.

Bedankt.