10 wskazówek dotyczących Skutecznej Komunikacji

LIZ KINGSNORTH bada sposoby, w jakie możemy poprawić nasze relacje z innymi w domu, w pracy i ze znajomymi, poprawiając sposób komunikacji.

1. Intencja nawiązania połączenia.

Dąż do pełnej szacunku i współczucia jakości relacji, aby każdy mógł wyrazić siebie, zostać wysłuchanym i zrozumianym. Ufaj, że relacja jest ważniejsza i bardziej odżywcza niż bycie w porządku lub nawet po prostu wypowiadanie się. Relacja oznacza próbę bycia otwartym i pozostawania w kontakcie z tym, co jest ważne dla drugiej osoby – i dla ciebie – w każdej chwili.

2. Słuchaj więcej, niż mówisz.

Mamy dwoje uszu i jedne usta – przypomnienie, co jest ważne! Słuchanie jest kluczem do zdrowej relacji. Często słuchamy tylko w połowie, czekając na szansę, by przemówić, chcąc przedstawić swój punkt widzenia. Kiedy nasza uwaga jest skupiona na naszych własnych myślach, nie słuchamy. Słuchanie oznacza wejście w świat drugiej osoby, zamiar zrozumienia jej, nawet jeśli nie zgadzamy się z tym, co mówi.

3. Najpierw poznaj drugą osobę.

Kiedy inna osoba czuje, że ją rozumiesz, jest o wiele bardziej prawdopodobne, że będzie otwarta na zrozumienie ciebie. Gotowość do zrozumienia obejmuje hojność, szacunek, samokontrolę, współczucie i cierpliwość. Bądź „ciekawy, a nie wściekły” na to, jak inni różnią się od ciebie.

4. Zrozumieć potrzeby, życzenia i wartości.

Wszystko, co ludzie mówią i robią, wyraża głęboką potrzebę, tęsknotę lub wartość. Możemy nauczyć się identyfikować i „słyszeć” te potrzeby, nawet jeśli nie są one wyrażane wprost. Ponieważ wszyscy ludzie mają te potrzeby, są one naszym magicznym kluczem do odblokowania wzajemnego zrozumienia. Na przykład, jeśli ktoś mówi: „Jesteś taki samolubny, nigdy nic nie robisz, aby pomóc w domu”, pośrednio wyraża tęsknotę za uwagą i wsparciem, ale wychodzi to jako obwinianie i osąd. Jeśli potrafimy wczuć się w sytuację, a nie reagować, nawiążemy kontakt, a osoba ta poczuje się zrozumiana.

5. Zacznij od empatii.

Powstrzymaj się od:

Natychmiast opowiedz swoją podobną historię

Przesłuchanie z wieloma pytaniami dotyczącymi danych

Interpretacja doświadczeń innych

Udzielanie porad

Przebijanie, np. „Jeśli uważasz, że to źle, poczekaj, aż usłyszysz, co mi się przydarzyło!”

Zbagatelizowanie uczuć danej osoby, np. „Och, nie bądź zły”.

Zignorowanie doświadczenia danej osoby lub powiedzenie jej, że to doświadczenie jest dla niej dobre!

Ludzie zazwyczaj cenią sobie okazywanie empatii bardziej niż cokolwiek innego.

6. Weź odpowiedzialność za swoje uczucia.

To, co ktoś inny mówi lub robi, nie jest przyczyną tego, jak się czujemy, jest to wyzwalacz. Nasze uczucia są stymulowane przez to, co się dzieje. Na przykład, jeśli ktoś nie robi tego, co mówi, że zrobi, możemy mu powiedzieć: „Tak mnie wkurzasz, jesteś tak niewiarygodny!” To zapalne oskarżenie można by przeformułować jako: „Czuję się sfrustrowany, ponieważ ważne jest dla mnie, abyśmy trzymali się umów, które zawarliśmy”.

7. Formułuj prośby praktyczne, konkretne i pozytywne.

Złóż prośby, które pomogą zaspokoić nasze potrzeby. To powstrzyma nas od narzekania i pozwoli zmienić sytuację. Nie proś innych o rzeczy, które są zbyt niejasne lub zbyt duże, lub są wyrażone jako negatywna prośba, np. „Przestań tak hałasować”. Bądź pozytywny i konkretny, np. „Pracuję. Czy możesz używać słuchawek podczas grania w gry wideo?”

8. Używaj dokładnych i neutralnych opisów.

Kiedy jesteśmy zdenerwowani, często interpretujemy to, co się wydarzyło, używając języka osądu, zamiast dokładnie opisać, co nas sprowokowało. To może nas natychmiast doprowadzić do kłótni! Na przykład zamiast po prostu stwierdzić: „Nie zadzwoniłeś do mnie”, możemy zinterpretować, a następnie oskarżyć: „Nie zależy ci na mnie!” Najpierw opisz sytuację w sposób neutralny, dokładny, wolny od osądów i obwiniania. Następnie komunikacja może być kontynuowana poprzez dzielenie się uczuciami, potrzebami i prośbami. Na przykład zamiast mówić: „To naprawdę głupi pomysł!”, możesz powiedzieć: „Jeśli wszyscy pójdziemy do kina, które kończy się o północy [neutralny opis], martwię się [uczucie], ponieważ dzieci muszą się wyspać [potrzeba]. Czy możemy zamiast tego pójść na seans o 14:00 [konkretna prośba]?”

9. Bądź gotowy usłyszeć „Nie”.

Nawet przy tych wytycznych nasze starannie wyrażone prośby mogą nadal wywołać „Nie” u drugiej osoby. Dlaczego miałoby to nas zdenerwować? Czy nasza prośba była w rzeczywistości żądaniem, którego spełnienia oczekujemy od drugiej osoby? Mamy wybór, jak usłyszymy to „Nie”. Może być tak, że coś innego jest ważne dla drugiej osoby; że w tym momencie miała inną potrzebę lub wartość. Może „Nie” jest jej prośbą o coś innego. I wtedy wkraczamy w taniec dawania i uginania się! „Nie” nie jest tak groźne, jak moglibyśmy sobie wyobrazić.

10. Sposoby komunikacji inne niż słowa.

Wszystko, co jest w naszym sercu i umyśle, wyraża się poprzez nasze ciało, mimikę twarzy, ton głosu i wibracje, które z nas emanują. Wszystko to jest intuicyjnie odbierane i rozumiane przez innych. Czy nasze słowa są w harmonii z tymi subtelniejszymi elementami? Manifestujemy naszą świadomość w każdej chwili. Aby mieć połączenie, zrozumienie i harmonię w naszych związkach, musimy głęboko pielęgnować te aspekty w sobie.

Przydatne źródła:
Porozumienie bez przemocy – język życia, Marshall Rosenberg
www.cnvc.org
www.nvctraining.com