Artikel 'Hij Toonde Ons De weg' Door Cesar Chavez in Maryknoll Magazine

april 1978

Terwijl we de nagedachtenis van Martin Luther King jr. eren, erkennen we ook dat geweldloosheid een werkelijk krachtig wapen is om gelijkheid en bevrijding te bereiken. Sterker nog, het is het enige wapen dat christenen die strijden voor maatschappelijke verandering, zich eigen kunnen maken.

Dr. Kings hele leven was een voorbeeld van de kracht die geweldloosheid in de echte wereld met zich meebrengt. Het is een voorbeeld dat veel van de filosofie en strategie van de landarbeidersbeweging heeft geïnspireerd. Deze herdenking van Dr. Kings dood biedt ons de best mogelijke gelegenheid om de principes te herdenken waarmee onze strijd is gegroeid en gerijpt.

Wij zijn ervan overtuigd dat het menselijk leven een bijzonder bezit is dat God aan de mens heeft geschonken, en dat niemand het recht heeft om het om welke reden dan ook, hoe rechtvaardig die ook mag zijn, van hem of haar af te nemen.

We zijn er ook van overtuigd dat geweldloosheid krachtiger is dan geweld. Geweldloosheid ondersteunt je als je een rechtvaardige en morele zaak hebt. Geweldloosheid biedt de mogelijkheid om in de aanval te blijven, en dat is cruciaal om elke wedstrijd te winnen.

Als we geweld gebruiken, kunnen er twee dingen gebeuren: of het geweld escaleert en er zullen veel gewonden en mogelijk doden vallen aan beide kanten, of de arbeiders raken volledig gedemotiveerd.

Geweldloosheid heeft precies het tegenovergestelde effect. Als we voor elke gewelddadige daad die tegen ons wordt gepleegd, met geweldloosheid reageren, krijgen we de steun van mensen. We kunnen de steun vergaren van miljoenen mensen die een geweten hebben en liever een geweldloze oplossing voor problemen zien. We zijn ervan overtuigd dat mensen positief zullen reageren wanneer ze een direct beroep doen op de armen die geweldloos tegen grote tegenslagen strijden. Het Amerikaanse volk en de mensen overal ter wereld verlangen nog steeds naar rechtvaardigheid. Het is op dat verlangen dat wij een beroep doen.

Maar als we ons alleen als strategie of tactiek inzetten voor geweldloosheid, dan is ons enige alternatief om, als het faalt, over te gaan op geweld. We moeten de strategie dus afwegen tegen een helder begrip van wat we doen. Hoe belangrijk de strijd ook is en hoeveel ellende, armoede en uitbuiting er ook bestaan, we weten dat die niet belangrijker kan zijn dan één mensenleven. We gaan uit van de theorie dat mannen en vrouwen die zich oprecht om mensen bekommeren, van nature geweldloos zijn. Deze mensen worden gewelddadig wanneer hun diepe bezorgdheid om mensen wordt gefrustreerd en wanneer ze worden geconfronteerd met schijnbaar onoverkomelijke tegenslagen.

Wij pleiten voor militante geweldloosheid als middel om gerechtigheid voor ons volk te bereiken, maar we zijn niet blind voor de gevoelens van frustratie, ongeduld en woede die in elke landarbeider borrelen. De lasten van generaties armoede en machteloosheid drukken zwaar op de Amerikaanse akkers. Als we falen, zullen er mensen zijn die geweld als de snelste weg naar verandering zullen zien.

Juist om deze frustraties te overwinnen, hebben we massa's mensen betrokken bij hun eigen strijd in de hele beweging. Vrijheid wordt het best ervaren door participatie en zelfbeschikking, en vrije mannen en vrouwen geven instinctief de voorkeur aan democratische verandering boven alle andere middelen.

Demonstraties, marsen, stakingen en boycots zijn dus niet alleen wapens tegen de boeren, maar ook onze manier om zinloos geweld te vermijden dat geen enkele klasse of gemeenschap eer aandoet. De boycot, zoals Gandhi leerde, is het meest volmaakte instrument van geweldloze verandering, waardoor massa's mensen actief kunnen deelnemen aan een zaak.

Als de overwinning door geweld komt, is het een overwinning met voorwaarden. Als we de boeren verslaan met geweld, zou de overwinning komen ten koste van verwondingen en misschien wel de dood. Zoiets zou een enorme impact op ons hebben. We zouden het respect voor mensen verliezen. Dan zou de strijd een mechanische aangelegenheid worden. Wanneer je je levensgevoel en rechtvaardigheidsgevoel verliest, verlies je je kracht.

Hoe groter de onderdrukking, hoe meer invloed geweldloosheid heeft. Geweld werkt op de lange termijn niet en als het tijdelijk succesvol is, vervangt het de ene gewelddadige machtsvorm door een andere, net zo gewelddadige. Mensen lijden onder geweld.

Kijk eens naar de geschiedenis. Wie worden er gedood bij een gewelddadige revolutie? De armen, de arbeiders. De mensen van het land zijn degenen die hun lichaam geven en er eigenlijk niet zoveel voor terugkrijgen. Wij vinden dat het een te hoge prijs is om te betalen voor niets. Degenen die geweld aanhangen, buiten mensen uit. Mannen oproepen tot de wapens met veel beloften, hen vragen hun leven te geven voor een zaak en vervolgens niets voor hen produceren, is de meest wrede vorm van onderdrukking.

We weten dat we waarschijnlijk de rest van ons leven niets anders zullen doen dan bouwen aan onze verbintenis. Voor ons is er geen andere uitweg. Hoewel we graag snel de overwinning zouden zien, zijn we bereid te wachten. In die zin is tijd onze bondgenoot. We hebben vele jaren geleden geleerd dat de rijken misschien geld hebben, maar de armen tijd.

Onze ervaring is dat maar weinig mannen of vrouwen ooit de kans krijgen om de ware voldoening te ervaren die voortkomt uit het volledig geven van je leven in de geweldloze strijd voor rechtvaardigheid. Martin Luther King Jr. was een van deze unieke dienaren en van hem hebben we veel van de lessen geleerd die ons hebben geleid. Vanwege deze lessen en zijn offer voor de armen en onderdrukten zal Dr. Kings nagedachtenis voor altijd gekoesterd worden in de harten van de landarbeiders.