የ5 አመት ልጃችን፡ ብቻውን ግን ብቸኛ አይደለም።

በ2012 ተፃፈ

የ5 ዓመቱ ልጃችን አም ለሁለት ሰአታት በእርሻ ቦታ ብቻውን ይጫወት ነበር። ወደ አንድ ሰዓት ገደማ ውስጥ ባለቤቴ ኒሻ እንዲህ በማለት መከረችኝ: "ከሁለት ወንድሞችህ እና እህቶችህ, በአካባቢው እና በትምህርት ቤት ውስጥ ካሉ ልጆችህ ጋር በልጅነትህ በጣም ተደስተሃል. አሁን እሱን ተመልከት, ብቻውን, ማንም የማይጫወትበት እና የትም አትሄድም. አንድ ነገር አድርግ!" ከ 4 ዓመታት በፊት፣ በሲሊኮን ቫሊ ውስጥ ከፍተኛ የቴክኖሎጂ ስራዎችን በመተው የተፈጥሮ እርሻን ለመስራት በንቃት ወደ ገጠር ህንድ ዘልለን ነበር።

ኒሻ እንደ እኔ በውሳኔያችን ላይ ብዙ እምነት አላት፣ ሆኖም ግን፣ አንዳንድ ጊዜ እሷ እና ሌሎች ብዙ የምትወዳቸው ሰዎች በእውነት መጥፎ ስሜት ተሰምቷቸዋል ምክንያቱም Aum ኩባንያ ስለሌለው። እሱ አንድ ልጃችን ነው እና እሱ ትምህርት አይማርም (እርሻ-ትምህርት እናደርገዋለን) እና በአቅራቢያው ባሉ እርሻዎች ውስጥ ሦስት ልጆች ብቻ አሉ ፣ አንዳቸውም ትምህርት ከሄዱ ጀምሮ ለእሱ ብዙ ጊዜ የላቸውም።

በAum ሕይወት ውስጥ ያለ እያንዳንዱ ሰው ስለ ብቸኝነት ያሳስበዋል። ከአም እና እኔ በስተቀር። “ብቸኝነት” ወይም “አለመሰላቸት” ለመሆኑ ማስረጃው በሁሉም አይን ፊት ነው -- እኛ ከእሱ ጋር ሳንጠመድ አዉ ብዙ ጊዜ በራሱ ሃሳብ፣ ነገር፣ ጨዋታ፣ ጭፈራ ወዘተ ይጠመዳል።አልፎ አልፎም ልጅ መሆኑን ለማስታወስ ሲል የራሱን የክፋት እና የንዴት ድርሻ ይጥላል። ያለበለዚያ በህይወቱ ውስጥ ብዙ አዋቂዎች “ደስተኛ መሆን አለበት” ብለው በሚሰማቸው ምክንያቶች ደስተኛ ሆኖ አይቼው አላውቅም።

Aum እንደ ሌሎች ልጆች ከእኩዮቹ ጋር ብዙም ሆነ በተደጋጋሚ የለውም። ቤት ውስጥ ቲቪ የለንም። ኒሻ ምንም አይነት አሻንጉሊት ስላልገዛችለት ከተከፋች በኋላ ካገኘችው አንድ ሌጎ ስብስብ እና አንድ የቲንከርቶይ ሳጥን በስተቀር ምንም አይነት መጫወቻ ገዝተን አናውቅም። አብዛኛዎቹ ልብሶቹ በቤተሰብ እና በጓደኞች የተሰጡ ናቸው። በሳምንት አንድ ወይም ሁለት ከረሜላዎች እና በወር አንድ ጊዜ አይስ ክሬም እንሰጠዋለን. እሱ ኩኪዎች፣ ቸኮሌት፣ ካርቦናዊ መጠጦች፣ ፈጣን ምግብ ወይም ማንኛውም መክሰስ የሉትም እና በችርቻሮ መደብር ውስጥ የሚሸጥ። እሱ አንድ አሳዛኝ ልጅ መሆን አለበት ፣ አይደል? “አይሆንም” ካልኩ፣ አንድ ሰው፣ “እሺ፣ ምን እንደጎደለው አያውቅም እና እያደገ የመጣው እጅግ በጣም ተከላካይ በሆነ አካባቢ ነው” በማለት ይመልስ ይሆናል። እውነትም አይደለም።

ለእሱ ያደረግናቸው ምርጫዎች ሁሉ ምክንያቶችን ያውቃል እና በፈቃደኝነት ተቀብሏቸዋል. እንደውም ማወቅ ለሚፈልግ ለማንኛውም ሰው ምርጫውን ለማስረዳት ምንጊዜም ዝግጁ ነው። በተለያዩ ቦታዎች ያሉ ብዙ ዘመዶቻችንን እና ጓደኞቻችንን ደጋግመን ስለጎበኘን ሌሎች ልጆች ያላቸውን ሁሉ ቀምሷል/ተለማመደ እና እድሎችን ብዙ ጊዜ አቅርቧል። በእርግጥ አንዳንዴ ይፈተናል እና ያመፀዋል። ከጉቦ መስጠት እና ከመቅጣት ጽንፍ በመራቅ፣ ሚዛኑን ለመጠበቅ እና በተሻሉ ምርጫዎቹ እንዲጸና እናግዛለን።

ደስታን ለሚያስገኝለት ታላቅ ሀሳቦች እና ፅንሰ ሀሳቦች የሉትም። እሱ ሙሉ በሙሉ ህይወቱን እየኖረ ነው። ሁሉም ነገር ለእሱ ትርጉም አለው. እሱ ሌላ መጠበቅ ይህን ቅጽበት ቸል አይደለም; ምንም ነገር አያሳድድም እና ስለ ነገ ምንም እቅድ የለውም. ያልተወሰነ ጉልበት፣ የማወቅ ጉጉት፣ ጊዜ፣ እምነት እና ከምንም ጋር ለመተሳሰር እና ማንም በመንገዱ የሚመጣ መስሎ... የሚፈልገውን የሚያውቅ ይመስል ይዞርበታል። "በህይወትህ ውስጥ ምን ትፈልጋለህ?" ለሚለው ጥያቄ መልስ ከሰጠ. ምናልባት "አላውቅም፣ ግን ሁሉንም ነገር እፈልጋለሁ፣ በቅጽበት" ሊሆን ይችላል። እና ብዙዎቹ እነዚህ ጊዜያት ብቻቸውን ቢውሉ የሚጨነቅ አይመስልም። ግን ሌሎችን በጣም ያናድዳል።

በእኔ አስተሳሰብ፣ ባለፈው ትውልድ እና ከዚያ በፊት የነበሩት የገጠር እና የመካከለኛው መደብ ህዝቦች፣ እንደ ሰላም፣ ደስታ፣ ደስታ፣ ወዘተ ባሉ አስቸጋሪ ሁኔታዎች ላይ ትክክለኛ አመለካከት ነበራቸው። በብዙ ምሳሌዎች እና ቃላቶች ተነጋገሩ - በስራ ላይ ትርጉም ያለው ተሳትፎ ፣ ከቤተሰብ እና ከጓደኞች ጋር መሆን እና ከራስ ጋር በመሆን የደስታ እና የሰላም እውነተኛ መንስኤዎችን ሁሉ በጥሩ ሁኔታ ይሸፍኑ ነበር። የተሳትፎ ትርጉም ከሁለቱም አሳዛኝ እና አስቂኝ የህይወት ሁኔታዎች ሊመጣ ይችላል (እና ብዙውን ጊዜ ህይወታቸው በአሳዛኝ ትርጉም የተሞላ ነበር)። ሰዎች ደስተኛ ያደርጋቸዋል ወይ በሚለው ላይ ብቻ በማተኮር ውሳኔ አላደረጉም። ደስታ ከግምቶች ውስጥ አንዱ ብቻ ነበር። ምናልባት ትርጉሙ የበለጠ ጠቃሚ ግምት ሊሆን ይችላል. በታሪክም ሆነ በራሴ ቤተሰብ ውስጥ የማውቀውን መስዋዕትነት ለማስረዳት ሌላ መንገድ የለም። የራሴ አባቴ ሁል ጊዜ ደስተኛ-ሂድ-እድለኛ ሰው ነው ፣ ምንም እንኳን በጣም ውስን ሀብቶች ፣ በጣም ጥቂት ምርጫዎች እና በጣም ብዙ ሀላፊነቶች ቢኖሩትም ። እሱን እመለከተዋለሁ እና ምንም ይሁን ምን ደስተኛ መሆን እንደምችል አውቃለሁ።

በእርሻ ዓለም ውስጥ በመሆናቸው አንድ ሰው በፍራፍሬዎች ውስጥ ጣፋጭነት የሚሰጥ ልዩ ጂን እንዳለ በቅርቡ ጠየቀኝ። ያንን ጂን ካገኘን በፍራፍሬዎች ውስጥ ያለውን የጣፋጭነት ጥራት እና መጠን ማሳደግ እንደምንችል ገምቷል። ነገር ግን ጣፋጭነት የፍራፍሬው የተለየ ባህሪ ካልሆነስ? የጠቅላላው የእድገት ሂደት የመጨረሻ ውጤት ከሆነ - ከዘር እስከ ማብሰያ ድረስ? እርግጥ ነው, ያልበሰሉ እና ጣፋጭ ያልሆኑ ፍራፍሬዎችን አንበላም. ግን ፍሬ የምንበላው ለጣፋቱ ብቻ ነው? የፍራፍሬውን ጣፋጭነት ብቻ አውጥቶ እንደ ጽላት ወስዶ የሚረካ ይኖራል? ታዲያ ደስታ በማንኛውም ጊዜ ሊበላው የሚገባ ቅጽበታዊ ነገር ሊሆን ይችላል? ሆኖም ፣ አላማችን ደስታን የሚያመጣውን ነገር ሁሉ ማስወገድ እና ደስታን የሚያመጡ ነገሮችን መፈለግ ብቻ እንደሆነ በህይወታችን እያንዳንዱን ጊዜ እንሰራለን፡

ብቻውን መሆን፣ ምንም ማድረግ እንደሌለበት፣ መስዋዕትነት፣ አለመመቸት፣ ትችት፣ መጠበቅ፣ መጥፎ ዕድል፣ የዘፈቀደ አለመሆን፣ እርግጠኛ ያልሆነ የወደፊት ጊዜ ... እነዚህ ደስታ ማጣትን ያመጣሉ እና እንርቃቸዋለን።

የአዕምሮ/ እና አካል የማያቋርጥ ተሳትፎ ከስራ፣ ከሰዎች ወይም ከመዝናኛ፣ ከራስ ወዳድነት፣ ከፍጥረት ምቾት፣ ከቅጽበት እርካታ፣ ከደህንነት፣ ከእርግጠኝነት፣ ከስግብግብነት ጋር ... እነዚህ ደስታን ያመጣሉ ተብሎ ይገመታል እናም በማንኛውም ዋጋ እንፈልጋቸዋለን።

የደስታ ጥበብ ጠፋ ምናልባት እሱን በማሳደድ ስላባረርነው ነው። የስቃይ ጥበብ ጠፋ ምናልባት እሱን በመሸሽ በኛ ላይ ቋጠሮውን አጥብበነዋል።

ብዙ ቅዱሳን እና ሃይማኖቶች በፍላጎትና በጥላቻ መካከል ያለማቋረጥ መወዛወዝ የሰው ተፈጥሮ ነው ይላሉ። ይህንን በማወቅ በታሪክ ውስጥ ሰዎች በሁሉም ባህሎች ውስጥ ደስታን ለመያዝ እና ችግሮችን ለመቀበል (መካከለኛው መንገድ, ወርቃማው አማካኝ) ደንቦችን, ሥርዓቶችን, ልማዶችን, ወጎችን, ልምዶችን, ሥርዓቶችን እና አመለካከቶችን ፈጥረዋል. እንዲያውም “ትልቅ ሰው ለመሆን” ሲባል አንድ ሰው ባህላዊ ሻንጣውን እንደ ሸክም ሳይቆጥረው ማስተዋልና መተግበርን ተምሯል ማለት ነው። ባህሉን በጭፍን መከተል እንኳን ዝም ብሎ ከመታወር ይሻላል ተብሎ ይታሰብ ነበር። ነገር ግን ያ ልክ ከትልቅ መጠን፣ ከፍጥነት በላይ ከሆነው የቁሳቁስ እና የቴክኖሎጂ እድገታችን ጀርባ ላይ የሆነው ይህ ነው። የኛን የዝቅታ ሰው ብንገልጽ ኖሮ ከመጠን በላይ የሆነ እጆች፣ እግሮች እና አንጎል ያለው ሰው ነው። እና ትንሽ ፣ ደካማ ልብ። ብንበላም አይገርምም ግን እንራባለን; ብዙ ነገር አለን እና ባዶነት ይሰማናል; ሁሉንም ነገር በፍጥነት ማድረግ እንችላለን ነገር ግን ለማንኛውም ነገር በቂ ጊዜ የለንም.

በአንድ መንደር ውስጥ ወደሚገኝ እርሻ የመሄድ ሀሳባችን አሁን ካለን አቅም እና በሽታ አምጪ ተህዋሲያን ጋር የሚስማሙ እነዚያን ያረጁ መካከለኛ መንገድ ልማዶችን እንደገና የምንፈጥርበት ከባዶ ቦታ መፍጠር ነበር። ከእርሻችን አውድ ውጭ (እና አንዳንዴም በውስጤም ቢሆን) እነዚህን እሴቶች እና ልምዶች ለመከተል ይቸግረኛል ምክንያቱም የሰው ልጅ ስነ ልቦና ስለ አሮጌው ምስጢሮች ውጤታማነት በጣም ብዙ ማስረጃዎችን አይቷል. ብዙ ጊዜ በባህር ዳርቻ ውስጥ ሙሉ ለሙሉ ተስማሚ የሆነ ሰው ሆኖ ይሰማኛል. ነገር ግን ብዙ ችሎታ የሌላቸው አልፎ ተርፎም አስከፊ ዑደቶችን የወለደው የሚያፍኑ ቦታዎችን በፍጥነት ስለፈጠርን ነው። የሚያስፈልገን አየር የተሞላ እና አሮጌ ስነ ጥበባትን የምንማርባቸው ቦታዎች ናቸው።

ገና 38 ዓመቴ ነው፣ በዚህ ዘመን የተለመደ ለሆኑት የአንድ ሰው ቅሬታ ወይም ምኞት ምላሽ ራሴን ስይዝ እንደ ሌላ ዘመን ሽማግሌ ሆኖ ይሰማኛል። እኔ ድሃ አይደለሁም ሀብታም ወይም መካከለኛ መደብ አይደለሁም. ከክፍል ውጪ ለመውጣት በሂደት ላይ ነኝ። ቢሆንም፣ ለህይወት የቆዩትን የመካከለኛ ደረጃ አመለካከቶችን ማቆየት እፈልጋለሁ። ያለ ታላቅ ፍልስፍና ወይም ሃይማኖት እርዳታ ሁሉም የዕለት ተዕለት የደስታ ሚስጥሮች - ጠንክሮ መሥራት ፣ ታማኝነት ፣ ጭካኔ ፣ ጸጋ ፣ ትዕግስት ፣ መደነቅ ፣ እርካታ ፣ ፍቅር ፣ ሌላው ቀርቶ ንፁህነት - ሁሉም በዚያ ክፍል ውስጥ ነበር። እኔ በዚያ ክፍል ውስጥ ቋሚ ተማሪ መሆን እና ልጄ Aum አስተማሪ እንዲሆን እፈልጋለሁ.