Seneca Over Het Tegengif Tegen Angst

"De waarheid is dat we zo weinig over het leven weten, dat we eigenlijk niet weten wat het goede nieuws is en wat het slechte nieuws is," merkte Kurt Vonnegut op toen hij Hamlet besprak tijdens zijn invloedrijke lezing over de vormen van verhalen . "Het hele proces van de natuur is een geïntegreerd proces van immense complexiteit, en het is echt onmogelijk om te zeggen of iets dat erin gebeurt goed of slecht is," schreef Alan Watts een generatie eerder in zijn ontnuchterende betoog voor het leren om niet te denken in termen van winst of verlies . En toch brengen de meesten van ons grote delen van onze dag door met piekeren over het vooruitzicht van gebeurtenissen die we als negatief beoordelen, potentiële verliezen die worden veroorzaakt door wat we als "slecht nieuws" beschouwen. In de jaren dertig specificeerde een dominee angst in vijf categorieën van zorgen , waarvan er vier denkbeeldig zijn en de vijfde, "zorgen die een echte basis hebben", die "mogelijk 8% van het totaal" innemen.

Een 24-uurs nieuwscyclus die inspeelt op deze menselijke neiging heeft het probleem onmiskenbaar verergerd en de 8% doen opzwellen tot 98%. Maar de kern van deze verdraaiing van de werkelijkheid is een oeroude neiging van de geest, zo diepgeworteld in onze psyche dat ze onafhankelijk van externe gebeurtenissen bestaat. De grote Romeinse filosoof Seneca uit de eerste eeuw onderzocht dit, en het enige echte tegengif ervan, met ongewoon inzicht in zijn correspondentie met zijn vriend Lucilius Junior, later gepubliceerd als Brieven van een Stoïcijn ( openbare bibliotheek ) – de tijdloze schat aan wijsheid die Seneca ons gaf over ware en valse vriendschap en de mentale discipline van het overwinnen van angst .

Seneca

In zijn dertiende brief, getiteld ‘Over ongegronde angsten’, schrijft Seneca:

Er zijn meer dingen die ons bang kunnen maken dan dingen die ons kunnen verpletteren; we lijden vaker in onze verbeelding dan in de werkelijkheid.

Met het oog op de zelfvernietigende en vermoeiende menselijke gewoonte om ons voor te bereiden op een denkbeeldige ramp, adviseert Seneca zijn jonge vriend:

Wat ik u aanraad is om niet ongelukkig te zijn vóórdat de crisis zich voordoet. Het kan namelijk zo zijn dat de gevaren waarvoor u eerst vreesde, u nooit zullen treffen. In ieder geval zijn ze nog niet gekomen.

Daarom kwellen sommige dingen ons meer dan ze zouden moeten; sommige kwellen ons vóórdat ze zouden moeten; en weer andere kwellen ons wanneer ze ons helemaal niet zouden moeten kwellen. We hebben de gewoonte om verdriet te overdrijven, ons in te beelden of te anticiperen.

Illustratie door María Sanoja uit 100 dagen overdenken

Vervolgens biedt Seneca een kritische beoordeling van redelijke en onredelijke zorgen, waarbij hij met elegante retoriek de dwaasheid blootlegt van het verspillen van onze mentale en emotionele energie aan de laatstgenoemde categorie, die het overgrote deel van onze angsten vormt:

Het is waarschijnlijk dat ons wat problemen zullen overkomen; maar het is geen vaststaand feit. Hoe vaak is het onverwachte niet gebeurd! Hoe vaak is het verwachte nooit uitgekomen! En ook al is het voorbestemd, wat heeft het voor zin om je uit te sloven om je lijden te dragen? Je zult snel genoeg lijden, wanneer het komt; dus kijk intussen uit naar betere dingen. Wat zul je hiermee winnen? Tijd. Er zullen intussen veel gebeurtenissen zijn die zullen dienen om de beproevingen die nabij zijn of zelfs in je directe aanwezigheid, uit te stellen, of te beëindigen, of aan een ander over te dragen. Een vuur heeft de weg naar de vlucht geopend. Mensen zijn zachtjes neergelaten door een catastrofe. Soms is het zwaard zelfs bij de keel van het slachtoffer gestopt. Mensen hebben hun eigen beulen overleefd. Zelfs tegenspoed is wispelturig. Misschien komt het, misschien niet; in de tussentijd is het niet. Kijk dus uit naar betere dingen.

Kunst van Catherine Lepange uit Thin Slices of Anxiety: Observaties en advies om een ​​bezorgde geest tot rust te brengen

Zestien eeuwen voordat Descartes de essentiële relatie tussen angst en hoop onderzocht, beschouwt Seneca de rol ervan bij het verminderen van onze angst:

De geest vormt zich soms valse vormen van het kwaad wanneer er geen tekenen zijn die op enig kwaad wijzen; hij verdraait een woord met een twijfelachtige betekenis tot de slechtste constructie; of hij verbeeldt zich dat een persoonlijke wrok ernstiger is dan hij in werkelijkheid is, niet rekening houdend met hoe boos de vijand is, maar hoe ver hij kan gaan als hij boos is. Maar het leven is het niet waard geleefd te worden, en er zijn geen grenzen aan ons verdriet, als we onze angsten zo veel mogelijk tolereren; laat in deze kwestie voorzichtigheid u helpen en veracht met een vastberaden geest, zelfs wanneer die in het zicht is. Als u dit niet kunt, weerleg dan de ene zwakte met de andere en temper uw angst met hoop. Er is niets zo zeker onder deze objecten van angst dat het niet nog zekerder is dat dingen waar we bang voor zijn in het niets verdwijnen en dat dingen waar we op hopen ons bespotten. Weeg daarom zorgvuldig uw hoop en uw angst af, en wanneer alle elementen twijfelachtig zijn, beslis dan in uw eigen voordeel; geloof wat u verkiest. En als angst de meerderheid van de stemmen krijgt, ga dan in ieder geval de andere kant op en houd op uw ziel te kwellen. Bedenk daarbij dat de meeste stervelingen opgewonden en onrustig raken, zelfs als er geen echte problemen op handen zijn of er in de toekomst zeker geen problemen te verwachten zijn.

Maar het grootste gevaar van misplaatste bezorgdheid, waarschuwt Seneca, is dat het ons, door ons constant gespannen te houden tegen een ingebeelde catastrofe, ervan weerhoudt ten volle te leven. Hij besluit de brief met een citaat van Epicurus dat dit ontnuchterende punt illustreert:

De dwaas heeft naast al zijn andere fouten ook dit: hij is altijd bezig zich voor te bereiden op het leven.

Vul dit specifieke deel van Seneca's onmisbare Brieven van een Stoïcijn aan met Alan Watts over het tegengif voor het tijdperk van angst , Italo Calvino overhoe u uw 'piekerigheid' kunt verminderen en Claudia Hammond over wat de psychologie van zelfmoordpreventie ons leert over het beheersen van onze dagelijkse zorgen . Lees vervolgens Seneca's betoog over hoe u het beste kunt maken van de kortheid van het leven en de sleutel tot veerkracht wanneer verlies toeslaat .