Taiji Quan: Viska Vatnsins

Fyrri útgáfa af þessari ritgerð var birt í T'ai Chi: The International Magazine of T'ai Chi Ch'uan, september 1997

Allir náttúrulegir hlutir krullast, þyrlast, snúast og flæða í mynstrum eins og rennandi vatni. Þannig skynjum við eitthvað svipað í skýjum, reyk, lækjum, vindblásnum sandbylgjum á ströndinni, mynstri greina á móti himni, lögun sumargrasa, merkingum á steinum, hreyfingum dýra. Jafnvel föst bein hafa flæðislínur að utan og í svampkenndum innri. Köngulær byggja upp vefi sína, maðka kókóna sína í vatnslíkum þyrilum. Hringirnir í óvarnum bjálka líkjast hringiðu. Og þegar við lítum upp á næturhimininn getum við séð á af stjörnum. Alan Watts sagði einu sinni við mig: "Í náttúrunni er stysta fjarlægðin á milli tveggja punkta aldrei bein lína, heldur sveifla." Maður þarf aðeins að fylgja dádýri í gegnum skóginn til að sannreyna þetta; dýraslóðir hlykkjast eins og þurrkaðir lækjarfar.

Kínverjar kalla þetta vatnslíka mynstur sem er alls staðar ólíkt, en alls staðar eins, li. Li átti upphaflega við náttúrulegar merkingar á jade. Í framlengingu komst kínverska stafurinn til að þýða ósamhverft mynstur og röð náttúrunnar, röð sem vex innan frá og út, eins og tré vex úr fræi. Listræn sköpun getur einnig tjáð li– til dæmis skúlptúr sem fellur inn í náttúrulega lögun og áferð steins eða handlaga leirkeraskál sem gljáinn hefur dreypt í falleg tilviljunarkennd mynstur. Andstæðan við li er zi, stíf röð rökfræði eða hluta sem greinilega eru afleiðing mannlegrar meðferðar, eins og bifreiðar. Fullkomlega kringlótt skál með samhverfri hönnun meðfram ummáli sýnir zi og leiðist fljótt augað.​

Ég lærði um muninn á li og zi í fyrsta skipti sem ég reyndi að teikna bambus með kínverskum pensli. Kennarinn minn horfði á vinnuna mína og kinkaði kolli: "Þetta er ekki bambus, heldur ljósastaur! Hefur þú einhvern tíma séð bambus beint upp og niður eða með nákvæmlega sama fjölda laufa á hvorri hlið?" Kennarinn tók burstann minn og dýfði honum í blekhylkið. Svo lyfti hann burstanum og þrýsti honum strax á hrísgrjónapappírinn. Hann spurði sjálfan sig: "Hvað er það? Ah, ég held að þetta sé spörfugl." Með því að bæta við nokkrum pensilstrokum breyttist „blettan“ í stórkostlegan spörfugl, tilbúinn til að fljúga af pappírnum! Kennarinn minn sagði: „Hugurinn verður að vera náttúrulegur!

Manneskjur eru hluti af náttúrunni og eru því færar um að sýna náttúrufegurð li. Heimspekingurinn Lao Zi (fjórðu öld f.Kr.) segir: „Fólk fylgir jörðinni; jörðin fylgir himni, himinninn fylgir Tao, Tao fylgir sínu eigin eðli. Li er meðfæddur; zi er áunnið — því miður er það of auðveldlega aflað í samfélagi sem hvetur okkur til að fylgja klukkum frekar en hringrásum náttúrunnar. Þegar við þjótum um frá einum stað til annars, eyðum meiri tíma í að lesa eða hugsa um lífið en að lifa því, missum við náð dýra-eðli okkar. „Hægleiki er fegurð,“ sagði listamaðurinn Rodin.

Fljótandi, þokkafullar æfingar Taiji Quan hjálpa okkur að hægja á okkur og fylgjast með, endurheimta og tjá þann hluta af okkur sjálfum sem við deilum með dýrunum og restinni af náttúrunni. Jafnvel hugurinn verður sveigjanlegri og lifandi. Flæðandi innri orka skapar flæðandi meðvitund, hugann lausan við hjólför.

River Flow

Taiji Quan hefur verið líkt við stórfljót vegna þess að hver stelling rennur vel inn í þá næstu án hlés. Nánar tiltekið, Yang og Wu Style Taiji Quan eru eins og fljót eða lækur, en hinn forni Chen-stíll er eins og hafið, með breyttum takti og krafti, eins og hrynjandi öldur og hægt hörfa sjávarföll. Konfúsíus sagði: „Gæti maður annað en haldið áfram og haldið svona áfram, aldrei hætt dag eða nótt! Ár eru æðar jarðar, flytja næringarefni frá einum stað til annars, leysa upp og endurbæta frumefni náttúrunnar. Á sama hátt, svo lengi sem innri straumar okkar - bláæðar sem bera blóð, lengdarbaugar sem bera qi - haldast opnir og flæðandi, njótum við líflegrar heilsu.

Taiji Quan meistarinn er kannski ekki með stóra vöðva. Styrkur hans eða hennar er falinn inni, eins og stálstöng vafin inn í bómull. Mýkt er nauðsynlegt til að þróa styrk. Því afslappaðri sem þú ert, því sterkari geturðu orðið. Spennan þrengir að æðum og qi-meridíönum, sem veldur truflun á blóðrás, vannærðum vefjum og slappleika. Lao Zi segir: "Fólk er mjúkt og mjúkt á lífi, en hart og stíft þegar það er dautt. Gras og tré eru mjúk og mjúk á lífi, en þurrkuð og visnuð þegar þau eru dauð." Lifandi tré hefur safa og vatn sem rennur í gegnum það. Að sama skapi flæðir lifandi manneskja blóð og lífsnauðsynlegt andardrátt (qi) í gegnum líkamann.

Taiji Quan ræktar „innri styrk“ (nei jing), sveigjanlegan kraft rennandi vatns. Þegar ráðist er á hann fer bardagalistamaðurinn úr vegi og „hlutleysir“ andstæðinginn, eins og vatn sem flæðir um stein. Árásarmaðurinn er svekktur þegar hann uppgötvar að árásarhluturinn er horfinn. Verkfall hans lendir á tómu rými. En þegar Taiji Quan bardagakappinn mætir, safnast kraftur hans eins og flóðbylgja. Allur líkami hans slær sem ein eining, hnefan hans slær eins og endann á bardagahrút. Ef kýlið hans er stíflað, rennur hann um blokkina, aftur eins og rennandi vatn, og slær aftur.

Vatn hefur enga fasta lögun í sjálfu sér, heldur mótar það frekar lögun landslagsins sem það rennur yfir eða ílátsins sem geymir það. Það lagar sig að árstíð og stað: frýs á veturna, leysist upp á sumrin, verður að mistur og dögg á himni, lindum og vötnum á jörðinni. Að sama skapi er Taiji Quan nemandi sveigjanlegur og aðlögunarhæfur. Hugur hennar er tómur af forhugmyndum og fær um að skilja án síu trúarkerfa. Hún heilsar lífinu án æfinga eða fastrar stefnu.

Meðan hann æfir Yang Style Taiji Quan hreyfist líkaminn í flugvél, með lítilli hreyfingu upp eða niður. Mjaðmir, axlir og augu eru jöfn, eins og mjaðmagrindin sé vatnsskál sem er fyllt upp að barmi - ef það hallar eða veltist upp og niður myndi hella vatninu niður. Stig hreyfing kyrrar öldur hugans. Hugurinn verður eins og kyrrlát tjörn, yfirborðið endurspeglar hlutina eins og þeir eru, án fordóma eða hlutdrægni.

Vatn er líka tákn auðmýktar. Það leitar að lægstu jörðu, eftir leið minnstu viðnáms. Það er kínverskt orðatiltæki sem segir: „Að fara með þyngdarafl er viska. Þannig að á meðan þú æfir Taiji Quan ætti hver hluti líkamans að slaka á (söng) og sökkva (chen), leita lægsta stigs þess, eins og vatn sem rennur niður hæðina. Það er hins vegar mikilvægt að hafa í huga að það að sökkva þýðir ekki að hrynja eða halla sér. Frekar ætti líkaminn að líða eins og hátt, tignarlegt tré með djúpar rætur. Axlin eru látin falla, bringan slakuð með rifbeinin hanga bara áreynslulaust; neðri kviðurinn er látinn standa náttúrulega út; hnén eru beygð þannig að þyngd líkamans má finna falla niður í gegnum fæturna; fæturnir festast við jörðina. Jafnvel andardrátturinn líður eins og hann „sitji“ í neðri hluta kviðar. Þegar þú andar að þér stækkar neðri kviður og neðri bakið varlega; þegar þú andar frá þér dragast þau náttúrulega saman. Þessi leið til öndunar nuddar innri líffæri og gerir skilvirkari loftskiptingu. Öndunarhraðinn hægir á sér og hjartslátturinn verður reglulegri.

Gæði, ekki magn

Taiji Quan leggur áherslu á gæði frekar en magn. Hvernig geturðu hreyft þig skynsamlegri, með minni sóun á fyrirhöfn? Hvar er hægt að sleppa? Hvernig líður þér? Frekar en: hversu langt geturðu teygt þig, hversu margar endurtekningar geturðu framkvæmt, hversu hratt geturðu hreyft þig? Ekki það að hraði, sveigjanleiki og kraftur skipti ekki máli fyrir bardagalistamann! Hnefaleikamaður sem getur gefið tvö högg á sekúndu er betri en sá sem er aðeins hálfa leið að markinu á sama tíma. Hins vegar er aðal leiðin til að ná megindlegum framförum með því að huga að litlum eigindlegum þáttum. Reglan í Taiji Quan er wu wei, „ekki leitast við, ekkert óþarfa afl. Æfingin á Taiji Quan kennir þér að spenna aðeins þá vöðva sem þarf fyrir hvert verkefni, og með aðeins nákvæmlega þá spennu sem krafist er. Ef þörf er á fjögurra aura af krafti, ekki nota fimm! Þessi eina únsa til viðbótar er streita, sem leiðir til taps á vökva, skertri samhæfingu og viðbragðstíma og hlé á vörnum þínum sem sparring félagi getur nýtt sér.

Kraftur hringsins

Taiji Quan hreyfingar líkja eftir hringlaga og spóluformunum sem finnast í tjörnum, skýjum, döggdropum og hlykjandi lækjum. Hringurinn varðveitir og dreifir orku innan líkamans. Vegna hringlaga hreyfingar finnur Taiji Quan nemandinn fyrir meiri orku eftir æfingu en áður.

Hringurinn er líka sterkasta lögunin, ónæmur fyrir utanaðkomandi krafti. Haltu handleggnum fyrir framan brjóstið, með olnbogann boginn í 90 gráðu horn. Ef einhver ýtir á bogann handlegg þinn getur hann auðveldlega velt þér. En ef handleggnum þínum er haldið í hring fyrir framan líkama þinn - eins og þú faðmar kúlu - er erfitt að ýta honum. Þetta er kallað peng jing, seigur eða flotkraftur. Qi fyllir ávöl form og myndar peng jing, eins og vatn sem flæðir í gegnum ávöl slöngu. Ef slöngan er verulega bogin stíflast „orkan“.

Ef þú ýtir á einhvern sem hefur náð góðum tökum á peng jing, þá tekurðu frákast með tvöföldum krafti, eins og þú sért að slá þétt uppblásinn körfubolta, eða eins og djúpur qi-brunnur slær upp. Því fyllri sem líkaminn hefur af qi, því meiri þyngd getur hann flotið, það er, því öflugri kraftur sem kemur inn getur hann hrint frá sér. Peng jing er eitt af leyndarmálunum á bak við getu Taiji Quan meistaranna til að standast meiðsli frá falli, fljúgandi hlutum eða hnefum! Peng jing kemur í veg fyrir eða dregur úr líkum á meiðslum meðan á iðkun hvers kyns íþrótta stendur.

Að rækta andann

Vatn er mest áhrifaríkur náttúrulegur þáttur. Kasta smásteini í stöðuvatn og horfa á gárurnar. Örlítill gola mun senda titringsbylgju jafnvel í gegnum poll. Vatn er líka viðkvæmt fyrir himneskri orku. Hiti og birta sólarinnar veldur því að vökvar rísa og falla í trjám og skapa árstíðabundnar breytingar. Við vitum öll að tunglið ræður sjávarföllum. Skógarhöggsmenn eiga erfitt með að hafa stjórn á trjábolum í á á fullu tungli, þar sem stokkarnir hafa tilhneigingu til að skolast á land. Hins vegar, á nýju tungli, renna trjábolir í átt að miðri ánni. Að sama skapi stjórnar tunglið blóðfallum í mannslíkamanum, sem veldur því að tíðir samræmast ákveðnum áfanga tunglsins og hefur áhrif á hugsun og drauma bæði karla og kvenna.

Þessi áhrifaríku gæði vatns gerir okkur kleift að sjá og þekkja heiminn. Vatn myndar gagnsæja filmu þar sem ljós kemst inn í augun. Það sendir hljóð í gegnum innra eyrað. Sem slím og munnvatn leyfir það lykt og bragð. Án vatns til að hjálpa til við að flytja skilaboð yfir taugamótin væri engin snertiskyn. Þegar allur líkaminn hreyfist eins og vatn, eins og í iðkun Taiji Quan, ræktum við næmni og gegndræpi fyrir qi himins og jarðar. Við verðum meðvituð um það sem Lakota-indíánarnir kalla wochangi, „andleg áhrif náttúrunnar“.

Að hreyfa sig eins og vatn er að snúa aftur til uppsprettu verunnar. Mannkynið þróaðist úr vatnsríku umhverfi. Mannsfósturvísirinn lítur út eins og fiskur þegar hann þroskast snemma. Fyrsta skriðhreyfing ungbarna er bylgja, eins og tarfa sem lærir að synda. Samkvæmt flestum trúarhefðum er vatn fyrsti þátturinn (bæði í mikilvægi og röð sköpunar). „Guð andaði yfir vötnunum“. Brahma, skapari heimsins, svífur á lótus í kviði Vishnu. Í búddista Lankavatara sútrunni er „alheimshugurinn“ (alaya-vijnana) borinn saman við stórt haf.

Kannski eru mikilvægustu skilaboð vatnsins breytingin sjálf. „Það rennur allt,“ sagði Heraklítos, „þú getur ekki stigið tvisvar í sama ána. Mannslíkaminn, eins og líkami jarðar, samanstendur að mestu af vatni og er því í stöðugu flæði. Hugsunin skapar blekkingu um varanleika; við frystum breytta ferli lífsins í hugtök. En fyrir heilsu líkama og sálar verðum við að læra að flæða með lífinu, hjóla á strauma. Við komumst að því að búddistareglan um „óvarleika“ gefur ekki tilefni til örvæntingar heldur tækifæri til næmari og gáfulegra lífs. Taiji Quan getur hjálpað okkur að, með orðum Diamond Sutra, "Vekja hugann án þess að festa hann nokkurs staðar." Í gegnum Taiji Quan iðkun komumst við að því að „Farðu með straumnum“ er meira en myndlíking. Það er andleg æfing og lífstíll.