Het Omarmen Van grondloosheid: Wanneer Alles Uit De Hand Lijkt Te Lopen

Het is een fundamenteel feit van het menselijk leven dat we ons leven onder controle willen hebben. We ontwikkelen plannen, doelen, routines, systemen, hulpmiddelen, schema's en structuur voor ons leven.

Maar hoewel het ontwikkelen van enige structuur voor de meesten van ons erg nuttig is, is de waarheid dat er zoveel is waar we geen controle over hebben. Het leven is chaotisch, oncontroleerbaar en wankel.

Het is wat Pema Chödrön 'grondloosheid' noemt – het gevoel van geen vaste grond onder onze voeten. Andere boeddhisten zouden het vergankelijkheid noemen, een fundamenteel feit van het leven dat we vaak niet willen accepteren. We houden niet van grondloosheid. We willen de vaste grond.

Wat doen we als het leven oncontroleerbaar en ongegrond aanvoelt?

Wij stellen ons open voor de grondloosheid.

Normaal gesproken zoeken we houvast: een soort controle of bestendigheid. De routines en systemen, de vastgeroeste meningen over hoe het leven zou moeten zijn en hoe anderen zich zouden moeten gedragen, het troostvoedsel en de afleidingen, elke vorm van zekerheid en comfort. Daarom stellen we dingen uit, stellen we gezonde gewoontes uit, worden we boos op het gedrag van anderen en voelen we zoveel angst.

Wat als we in plaats daarvan de grondloosheid zouden omarmen?

Wat als we niet hoefden te rennen, maar in plaats daarvan zouden leren dat het iets prachtigs is?

Wat als we ons open zouden stellen voor de ruimtelijkheid en de verrukking ervan?

De frisse, open ervaring van grondloosheid

Normaal gesproken beschouwen we de wereld om ons heen, andere mensen en onszelf als vaste dingen. Maar in feite zijn de dingen die we als vast beschouwen slechts onze ideeën erover. De dingen zelf zijn voortdurend in beweging.

Stel je dit eens voor:

Je denkt dat je een individu bent, los van alles om je heen. Maar in werkelijkheid adem je de lucht om je heen in, neem je die op, en wordt het een deel van je. Wat onderscheidt jou van de adem die je net hebt ingeademd?

Je drinkt water en eet voedsel dat een deel van je wordt. Dat voedsel is je door anderen gebracht, het water is gebracht door een heel systeem van waterdistributie, daarvoor door een heel weersysteem. Je bestaat alleen dankzij alles om je heen. Waar begin je en eindigt al het andere?

Jij draagt ​​op jouw beurt bij aan het creëren van de wereld om je heen, en de wereld om je heen. Zij danken hun bestaan ​​deels aan jou. Waar eindig jij en beginnen anderen?

Eigenlijk zijn we allemaal met elkaar verbonden, voortdurend in beweging, allemaal van elkaar afhankelijk. De grens tussen het ene en al het andere is volkomen willekeurig en bevindt zich in ons hoofd.

Oké, dat klinkt misschien allemaal wat intellectueel. Het idee is dat niets zo solide is als we denken, en dat alles zo met elkaar verbonden is dat we niet echt kunnen zeggen: "dit is dit, en dat is dat."

Om het naar een ervaringsniveau te brengen, probeer dit:

Pauzeer even en neem alles om je heen in dit moment in je op . Merk alle objecten op, de ruimte, het licht, de geluiden. Breng alles om je heen, inclusief jezelf, in je bewustzijn. Zie alles als minder dan solide . Stel je voor dat alles niet zo solide is als het lijkt. De lucht is niet solide, hij stroomt en verandert constant — stel je nu voor dat al het andere op dezelfde manier stroomt en niet solide is. Inclusief jezelf. Stel je voor dat het allemaal één grote zee van veranderende vloeibare materie is. Ervaar de openheid . Als niets solide en permanent is, dan is alles veranderend en open. Voel deze openheid als een vrijheid, een frisheid, een opwindende uitgestrektheid. Ontspan in deze openheid en voel de schoonheid ervan.

Dit is de openheid van de grondloosheid. Niets is solide, niets is vast, maar dit is het goede nieuws! Openheid is onbelemmerd, vrij, vredig en prachtig.

Leren de schoonheid te vinden in grondloosheid

Dus de dingen lijken uit de hand te lopen, onzeker, ongegrond – en dat roept angst bij je op. Hoe kunnen we hiermee omgaan?

Ten eerste kunnen we onszelf toestaan ​​de sensaties van onzekerheid in ons lichaam te voelen, als fysieke sensaties. Hoe voelen je angst, bezorgdheid en frustratie in je lichaam (loslaten van het verhaal erover, gewoon het gevoel voelen)? Je hierbij bewust zijn is een wonderbaarlijk moedige eerste stap.

Vervolgens kunnen we de grondloosheid van de situatie ervaren. Je leven hangt in de lucht – voel de openheid hiervan, de frisheid van dit moment, de vrijheid van niets dat vastligt. Het is een prachtige, heerlijke grondloosheid.

Ja, je hebt wel wat te doen – dat is het praktische aspect van dingen gedaan moeten krijgen in je leven. Daar komen we zo op terug. Maar ervaar voor nu gewoon de prachtige frisheid, vrijheid, weidsheid en openheid van dit grondloze moment.

Ontspan je erin. Waardeer de openheid ervan. Zie en voel het met een frisse blik, alsof je dit specifieke moment van openheid nog nooit eerder hebt ervaren (hint: jij hebt het niet meegemaakt, niemand heeft het meegemaakt). Laat je versmelten met deze open, grondloze leegte. Laat je er verliefd op worden!

Vraag jezelf dan, vanuit deze plek van openheid en liefde, af: wat is het belangrijkste dat ik nu kan doen? Wat is het meest liefdevolle dat ik voor mezelf en anderen kan doen?

Zet de volgende stap, niet uit angst of vrees, maar uit liefde.

Doe het terwijl je de openheid van het moment en je acties ervaart. Geniet van de frisheid en vrijheid terwijl je handelt.

Dit is de manier om het gebrek aan grond te omarmen.