'… en ze hield heel, heel veel van een jongen – zelfs meer dan ze van zichzelf hield.' ~Shel Silverstein, The Giving Tree
Er bestaat niet zoiets als stressvrij ouderschap.
Een lezer vroeg me om mijn gedachten te delen over stressvrij ouderschap, als vader van zes kinderen. Hoewel ik veel heb geleerd over het vaderschap en het vinden van vreugde in het ouderschap, weet ik ook dat stressvrij ouderschap een mythe is.
Ouders hebben altijd last van stress: we hebben niet alleen te maken met driftbuien, schaafwonden en het feit dat we weigeren te eten wat jij kookt, maar we maken ons ook zorgen over mogelijke ongelukken, of we onze kinderen wel ruïneren en of onze kinderen als volwassenen wel gelukkig zullen zijn, voor zichzelf kunnen zorgen en liefde kunnen vinden.
Maar ik heb wel geleerd dat we vrede kunnen vinden.
Rust is geen plek zonder stress, maar een plek waar je de stress accepteert zoals die komt, je er niet door laat beheersen. Je laat het door je heen stromen, glimlacht, ademt en geeft je kind een knuffel.
Er is een Weg van de Vreedzame Ouder, maar die heb ik niet helemaal geleerd. Ik deel wat ik tot nu toe heb geleerd, met de kanttekening dat ik de Weg niet altijd volg, dat ik nog dagelijks fouten maak, dat ik nog veel te leren heb en dat ik niet pretendeer alle antwoorden te hebben als ouder.
De Weg
De Weg leer je alleen door hem te bewandelen. Hier zijn de stappen die ik aanbeveel:
* Begroet je kind elke ochtend met een glimlach, een knuffel en een liefdevolle Goedemorgen! Zo zouden we allemaal elke dag begroet willen worden.
* Leer je kind zelf ontbijten. De meeste kinderen beginnen hier rond de leeftijd van 3 of 4 jaar mee. Leer ze geleidelijk aan hoe ze hun tanden kunnen poetsen, zichzelf kunnen wassen, hun kamer kunnen opruimen, hun kleren kunnen opbergen, de afwas kunnen doen, hun lunch kunnen klaarmaken, hun eigen kleren kunnen wassen, kunnen vegen en schoonmaken, enzovoort.
* Het aanleren van deze vaardigheden vergt geduld. Kinderen zijn er in het begin niet zo goed in, dus je moet het ze wel honderd keer laten zien. Laat ze het vervolgens proberen, corrigeer ze en laat ze fouten maken. Ze zullen geleidelijk aan zelfstandig worden, omdat je steeds minder werk hebt met de verzorging.
* Oudere kinderen kunnen jongere kinderen helpen: het is goed voor hen om verantwoordelijkheid te leren, het helpt de jongere kinderen om van de oudere te leren en het haalt wat stress van jou af.
* Lees ze regelmatig voor. Het is een geweldige manier om een band op te bouwen, te leren en denkbeeldige werelden te verkennen.
* Bouw forten met ze. Speel verstoppertje. Schiet elkaar neer met Nerf-pijltjespistolen. Drink samen thee. Pers citroenen en maak limonade. Speel vaak, want spelen is de essentie van de kindertijd. Probeer ze niet te dwingen te stoppen met spelen.
* Wanneer uw kind om uw aandacht vraagt, geef die dan.
* Ouders hebben echter wel behoefte aan tijd voor zichzelf. Creëer bepaalde tradities zodat jullie tijd hebben om alleen te werken, of 's avonds tijd voor mama en papa hebben, zodat je kind zelf dingen kan doen.
* Als je kind overstuur is, verplaats je dan in zijn of haar schoenen. Beoordeel niet alleen het gedrag (ja, huilen en schreeuwen is niet ideaal), maar ook de behoeften achter het gedrag. Heeft hij of zij behoefte aan een knuffel, aandacht, of is hij of zij misschien gewoon moe?
* Geef het goede voorbeeld van het gedrag dat je je kind wilt aanleren. Schreeuw niet tegen het kind omdat hij schreeuwt. Word niet boos op een kind omdat hij zijn geduld verliest. Word niet boos op een kind dat de hele tijd videogames wil spelen als jij de hele tijd op je laptop zit. Blijf kalm, glimlach, wees aardig, ga naar buiten en wees actief.
* Wanneer er een stressvolle periode aanbreekt (en dat zal gebeuren), leer er dan met een glimlach mee om te gaan. Maak een grapje, maak er een spelletje van, lach... je leert je kind om dingen niet zo serieus te nemen en dat het leven er is om van te genieten. Haal adem, loop weg als je je geduld verliest en kom terug als je weer kunt lachen.
* Vergeet niet dat je kind een geschenk is. Ze zal niet lang kind zijn, dus je tijd met haar is vluchtig. Elk moment dat je met haar kunt doorbrengen is een wonder, en je moet ervan genieten. Geniet er ten volle van en wees dankbaar voor dat moment.
* Laat je kind jullie interesses delen. Bak samen koekjes. Naai samen. Beweeg samen. Lees samen. Werk samen aan een website. Schrijf samen een blog.
* Weet dat als je als ouder een fout maakt, alles goedkomt. Vergeef jezelf. Bied je excuses aan. Leer van die fout. Met andere woorden, modelleer het gedrag dat je van je kind wilt leren wanneer hij een fout maakt.
* Leer je kind geduldig de grenzen van het gedrag. Er moeten grenzen zijn – wat acceptabel is en wat niet. Het is niet oké om dingen te doen die jezelf of anderen schade kunnen berokkenen.
* We moeten elkaar met vriendelijkheid en respect behandelen. Dat zijn dingen die een kind niet meteen leert, dus wees geduldig, maar stel grenzen. Geef elkaar binnen die grenzen veel vrijheid.
* Geef je kind wat ruimte. Ouders plannen het leven van hun kind te vaak te vol, met lessen, sport, speelafspraakjes, muziek, clubs en dergelijke, maar het is een constante bron van stress voor zowel kind als ouder om dit schema vol te houden. Laat je kind buiten spelen. Vrije tijd is noodzakelijk. Je hoeft er ook niet altijd bij te zijn – ze heeft net zoveel behoefte aan tijd voor zichzelf als jij.
* Beweeg om met stress om te gaan. Hardlopen in je eentje is heerlijk. Laat je af en toe masseren.
* Het helpt enorm om een opvoedteam te zijn: één ouder kan het overnemen als de ander gestrest raakt. Wanneer één van de ouders zijn geduld verliest, zou de ander een kalmerende kracht moeten zijn.
* Papa en mama hebben ongeveer elke week een avondje uit nodig. Regel een oppas, of nog beter, leer de oudere kinderen oppassen.
* Zing en dans samen.
* Grijp elke gelegenheid aan om vriendelijkheid en liefde te onderwijzen. Het is de beste les.
* Geef je kind een welterustenkus. En wees dankbaar voor weer een geweldige dag met je mooie, unieke, gekke kind.
'… en ze hield heel, heel veel van een jongen – zelfs meer dan ze van zichzelf hield.' ~Shel Silverstein, The Giving Tree
COMMUNITY REFLECTIONS
SHARE YOUR REFLECTION
4 PAST RESPONSES
"Remember that your child is a gift. She won’t be a child for long, and so your time with her is fleeting." It goes by so quickly. Be fully present to now; don't lose the moment because you're rushing in your head to the next thing. These are precious times.
Thried to pin this, but couldn't. Sigh. Will press in and use it in a post.
thank you for sharing this beautiful piece. lots of wisdom and i appreciated that the wise author admitted to being a work-in-progess himself.
"The way we talk to our children becomes their inner voice." --Peggy O' Mara
My children and their friends are having babies (where did the time go?) Please take the time to read and re-read...it will pass much too quickly and the lessons here are immeasurable!