Deze Plek Waar Je Bij Hoort

Het is moeilijk om hoop te hebben. Het wordt moeilijker naarmate je ouder wordt.
want hoop mag niet afhankelijk zijn van een goed gevoel
en dan is er de droom van eenzaamheid op het absolute middernachtelijke uur.
Je hebt ook het geloof in de huidige realiteit ingetrokken
van de toekomst, die ons zeker zal verrassen,
en hoop is moeilijker als het niet door voorspellingen kan komen
net zo min als door te wensen. Maar stop met aarzelen.
De jongeren vragen de ouderen om hoop. Wat zeg jij tegen hen?
Vertel ze in ieder geval wat je tegen jezelf zegt.

Omdat we ons leven niet passend hebben gemaakt
onze plaatsen, de bossen zijn verwoest, de velden geërodeerd,
de beken vervuild, de bergen omvergeworpen. Hoop
dan om door je eigen kennis tot jouw plaats te behoren
van wat het is dat geen enkele andere plaats is, en door
je zorgt ervoor zoals je voor geen enkele andere plek zorgt, dit
plek waar je bij hoort, ook al is het niet van jou,
want het was er vanaf het begin en zal er tot het einde zijn.

Behoor tot je plaats door kennis van de anderen die
uw buren daarin: de oude man, ziek en arm,
die als een reiger komt vissen in de kreek,
en de vis in de kreek, en de reiger die als een mens
vissen voor de vissen in de kreek, en de vogels die zingen
in de bomen in de stilte van de visser
en de reiger, en de bomen die het land in stand houden
ze staan ​​erop, en ook wij moeten ze behouden, of sterven.

Deze kennis kan je niet door macht worden afgenomen
of door rijkdom. Het zal je oren sluiten voor de machtigen
als ze om je geloof vragen, en aan de rijken
wanneer ze om je land en je werk vragen.
Antwoord met kennis van de anderen die hier zijn
en hoe ik hier bij hen kan zijn. Door deze kennis
maak de zin die je nodig hebt. Houd het daarbij.
in de waardigheid van het gezonde verstand, wat er ook mag volgen.

Spreek met je medemensen als jouw plek
heeft u leren spreken, zoals het tot u gesproken heeft.
Spreek het dialect zoals uw oude landgenoten het spraken
voordat ze een radio hadden gehoord. Spreken
datgene wat niet in het openbaar geleerd of onderwezen kan worden.

Luister in stilte en in stilte naar de stemmen die opkomen
uit de pagina's van boeken en uit je eigen hart.
Wees stil en luister naar de stemmen die bij je horen
naar de oevers van de rivier, de bomen en de open velden.
Er zijn liedjes en spreuken die bij deze plek passen,
waardoor het voor zichzelf spreekt en voor niets anders.

Zoek dus hoop op de grond onder je voeten.
Laat uw hoop op de hemel op de grond rusten
onder de voeten. Verlicht door het licht dat valt
vrijelijk daarop na de duisternis van de nachten
en de duisternis van onze onwetendheid en waanzin.
Laat het ook verlicht worden door het licht dat in u is,
wat het licht van de verbeelding is. Daardoor zie je
de gelijkenis van mensen op andere plaatsen met jezelf
in jouw plaats. Het wijst steevast op de behoefte aan zorg
naar andere mensen, andere wezens, op andere plaatsen
zoals u hen zou vragen om zorg voor u en uw plaats.

Geen enkele plek is uiteindelijk beter dan de wereld. De wereld
is niet beter dan zijn plaatsen. Zijn plaatsen eindelijk
zijn niet beter dan hun volk, terwijl hun volk
ga ermee door. Wanneer de mensen
Als het licht in hen donker wordt, wordt de wereld donker.

uit This Day: New & Collected Sabbath Poems (Counterpoint, 2013).  

***

Hieronder volgt een video uit 2009 waarin Bill McKibben Wendell Berry introduceert aan de George Washington University. In de video leest Berry het hierboven gedeelde gedicht voor.