6 Przyczyn Wypalenia Zawodowego

Wypalenie zawodowe rośnie, zgodnie z kilkoma badaniami . Ludzie czują się wyczerpani emocjonalnie, oderwani od pracy i współpracowników, a także mniej produktywni i skuteczni. To sprawia, że ​​są bardziej narażeni na konsekwencje zdrowotne, potrzebują dni chorobowych i rezygnują z pracy.

Nic dziwnego, że wypalenie zawodowe stało się jeszcze bardziej powszechne w czasie pandemii, szczególnie wśród pracowników służby zdrowia , co budzi powszechne obawy. Jednak, podczas gdy wielu pracodawców dostrzega problem, często nie dostrzegają rozwiązań, mówi dziennikarka Jennifer Moss, autorka nowej książki The Burnout Epidemic: The Rise of Chronic Stress and How We Can Fix It . Twierdzi, że pracodawcy muszą przestać obwiniać pracowników za to, że nie są wystarczająco odporni, a zamiast tego zmienić zasady i kulturę pracy, które w pierwszej kolejności powodują wypalenie.

„Jeśli chcesz rozwiązać problem wypalenia zawodowego, pierwszym krokiem jest powtarzanie i internalizowanie tej mantry: wypalenie zawodowe dotyczy Twojej organizacji, nie Twoich ludzi” – pisze. „Joga, urlop, technologia wellness i aplikacje do medytacji mogą pomóc ludziom poczuć się zoptymalizowanymi, zdrowszymi. Ale jeśli chodzi o zapobieganie wypaleniu zawodowemu, sugerowanie, że te narzędzia są lekarstwem, jest niebezpieczne”.

Jej książka dowodzi, że możemy lepiej radzić sobie z wypaleniem, jeśli rozpoznamy oznaki wypalenia, zrozumiemy jego przyczyny i podejmiemy kroki, aby zwalczać je u jego źródeł. Tylko w ten sposób sprawimy, że praca będzie naprawdę zdrowa, produktywna i przyjemna — taka, jaka miała być.

Czego organizacje nie powinny robić

Zrozumienie przyczyn wypalenia zawodowego może pomóc organizacjom lepiej dopasować swoją politykę do potrzeb pracowników. Jednak zbyt często pracodawcy próbują oferować proste rozwiązania, nie zmieniając niczego istotnego.

Na przykład, dawanie pracownikom dodatków na miejscu (takich jak darmowe posiłki i siłownie) może przynieść odwrotny skutek, mówi Moss, ponieważ ludzie zostają w pracy zbyt długo, tracąc korzyści płynące z przebywania z przyjaciółmi i rodziną. Oferowanie nieograniczonego urlopu nie ma znaczenia, jeśli ludzie czują, że nie mogą go wykorzystać — lub, co gorsza, wracają do ogromnego zaległego zadania po jego wykorzystaniu. Przymusowe budowanie zespołu lub imprezy świąteczne mające na celu budowanie więzi społecznych w pracy mogą również stać się dodatkową presją, jeśli zabierają pracownikom czas osobisty.

Niektóre próby pracodawców mające na celu zapobieganie wypaleniu zawodowemu kończą się fiaskiem, ponieważ są one jedynie doraźnymi rozwiązaniami większego problemu lub ponieważ pracownicy uważają, że ich szefowie nie przejmują się dobrostanem pracowników tak bardzo, jak produktywnością. Aby temu przeciwdziałać, liderzy organizacji powinni słuchać swoich pracowników i rozumieć ich sytuację, zanim wdrożą programy mające na celu pomoc, mówi Moss.

Przyczyny wypalenia zawodowego i jak sobie z nimi radzić

W swojej książce Moss analizuje badania dotyczące wypalenia zawodowego i pokazuje, co jest jego sednem.

„Wypalenie zawodowe to złożony zespół złych praktyk i zasad obowiązujących w miejscu pracy, przestarzałych instytucjonalnych tradycji, ról i osobowości obarczonych większym ryzykiem oraz niezmiennych problemów systemowych i społecznych, które nękają nas od zbyt dawna” – pisze Moss.

Aby ludzie mogli dobrze prosperować w pracy, muszą być spełnione podstawowe warunki — to, co ona nazywa „dobrą higieną”. Obejmuje to płacenie ludziom tego, na co zasługują (i na czas), upewnianie się, że są bezpieczni fizycznie i psychicznie oraz zapewnianie narzędzi i zasobów, których potrzebują do wykonywania swoich obowiązków. Oznacza to również upewnienie się, że praktyki dyskryminacyjne nie są częścią kultury Twojego miejsca pracy.

Poza tym, jak pisze, istnieje sześć głównych powodów, dla których ludzie mają tendencję do wypalenia zawodowego — dla każdego z nich istnieją potencjalne rozwiązania w miejscu pracy:

[ Epidemia wypalenia zawodowego: wzrost przewlekłego stresu i jak możemy mu zaradzić (Harvard Business Review Press, 2021, 256 stron)]

Obciążenie pracą. Nadmierna praca jest główną przyczyną wypalenia zawodowego. Praca przez zbyt wiele godzin jest przyczyną śmierci milionów ludzi każdego roku, prawdopodobnie dlatego, że nadmierna praca powoduje utratę wagi, ból ciała, wyczerpanie, wysoki poziom kortyzolu , utratę snu i wiele innych.

Jednak mówienie ludziom, aby „po prostu powiedzieli nie” więcej pracować, z pewnością przyniesie odwrotny skutek, mówi Moss. Ludzie zdają sobie sprawę, że mniej pracy jest interpretowane jako brak inicjatywy lub brak zaangażowania i może być karane, formalnie lub nieformalnie.

Zamiast tego, mówi Moss, pracodawcy muszą pomóc zidentyfikować cele o niskim priorytecie dla swoich pracowników (aby ludzie nie musieli się zbytnio wysilać, aby osiągnąć cele, które nie są pilne), dopasować mocne strony ludzi do ich obowiązków zawodowych, zapewnić więcej wsparcia, gdy potrzeby nagle się zmienią, i mieć otwarte i bezpieczne linie komunikacji, gdzie zachęca się do informacji zwrotnych i ludzie mogą przyznać się do błędów. Sugeruje również takie rzeczy, jak wprowadzenie czterodniowego tygodnia pracy, zachęcanie do częstych przerw na spacery i wyeliminowanie „lunchów w pracy”, aby pomóc zmniejszyć obciążenie pracą.

Postrzegany brak kontroli. Badania pokazują, że autonomia w pracy jest ważna dla dobrego samopoczucia, a mikrozarządzanie jest szczególnie demotywujące dla pracowników. Mimo to wielu pracodawców polega na obserwowaniu każdego ruchu pracowników, kontrolowaniu ich harmonogramu pracy lub karaniu ich za potknięcia.

Zamiast tego, mówi Moss, ważne jest, aby pomóc pracownikom poczuć poczucie autonomii, wycofując się i działając bardziej jak trener. Oczywiście, pomaga, jeśli na początku zatrudnisz ludzi z odpowiednimi umiejętnościami. Ale możesz również zwiększyć autonomię, zapraszając pracowników do zadawania pytań i wyrażania swoich potrzeb, pozwalając ludziom ustalać własne harmonogramy i cele oraz zachęcając pracowników do znajdowania sensu w swojej pracy, pisze Moss.

Brak nagrody lub uznania. Płacenie komuś tyle, ile jest wart, jest ważnym sposobem na nagrodzenie go za jego pracę. Ale tak samo ważne jest komunikowanie ludziom, że ich wysiłki mają znaczenie.

„Kiedy nie okazujemy sobie nawzajem szacunku, zarówno jako rówieśnicy, jak i liderzy, tracimy poczucie wartości w kontekście większej misji organizacji i przestajemy czuć się dobrze sami ze sobą” – pisze Moss.

Oczywiście nagrody i uznanie muszą być prawdziwe, a nie fałszywe lub manipulacyjne. I chociaż ważne jest wyrażanie uznania za dobrze wykonaną pracę, ważne jest również unikanie nastawiania pracowników przeciwko sobie lub doceniania tylko niektórych osób. Moss przestrzega pracodawców przed wdrażaniem programów uznawania zasług, które stawiają jedną część zespołu wyżej od innej. Wzbudzają one zazdrość lub złość, jeśli ludzie czują się pomijani lub uważają, że nagrody są niezasłużone.

Sugeruje, aby wdzięczność wyrażać od najwyższego kierownictwa oraz od współpracowników — nie tylko za osiągnięcie celów zawodowych, ale także za okazywanie empatii i troski współpracownikom.

Słabe relacje. Posiadanie poczucia przynależności jest konieczne dla zdrowia psychicznego i dobrego samopoczucia. Dotyczy to zarówno pracy, jak i życia. Kiedy ludzie czują się częścią społeczności, mają większe szanse na rozwój. Jak wykazał sondaż Gallupa , posiadanie więzi społecznych w pracy jest ważne. „Pracownicy, którzy mają najlepszych przyjaciół w pracy, identyfikują znacznie wyższy poziom zdrowego zarządzania stresem, mimo że doświadczają takiego samego poziomu stresu” – piszą autorzy.

Oczywiście, odwrotna sytuacja jest również prawdziwa — słabe relacje w pracy mogą prowadzić do wypalenia zawodowego. Dlatego Moss sugeruje, aby pracodawcy zwracali uwagę na potrzeby społeczne i dawali ludziom przestrzenie, w których mogą nawiązywać kontakty z kolegami na tematy niezwiązane z pracą. Zachęcanie do wolontariatu i budowanie bardziej inkluzywnych kultur, które są mniej konkurencyjne, a bardziej nastawione na współpracę, również jest pomocne.

Brak sprawiedliwości. Niesprawiedliwe traktowanie obejmuje „stronniczość, faworyzowanie, złe traktowanie przez współpracownika lub przełożonego oraz niesprawiedliwe wynagrodzenie i/lub politykę korporacyjną”, pisze Moss. Kiedy ludzie są traktowani niesprawiedliwie, prawdopodobnie się wypalą i będą potrzebowali więcej czasu na zwolnienie lekarskie .

Moss sugeruje, że organizacje muszą mieć mechanizmy składania skarg, reagować na każdą skargę i działać szybko, aby rozwiązać problemy. W przeciwnym razie uraza z pewnością będzie się pogłębiać i rosnąć. Ponadto niesprawiedliwe traktowanie z powodu uprzedzeń rasowych lub płciowych musi zostać wykorzenione, ponieważ dyskryminacja znacznie zwiększa ryzyko wypalenia zawodowego .

Niedopasowanie wartości. „Zatrudnienie kogoś, czyje wartości i cele nie są zgodne z wartościami i celami kultury organizacji, może skutkować niższym zadowoleniem z pracy i negatywnie wpłynąć na zdrowie psychiczne” — pisze Moss. Jest prawdopodobne, że ktoś, kto nie podziela misji organizacji, również będzie nieszczęśliwy i nieproduktywny.

Niedopasowanie wartości można uniknąć poprzez proces rekrutacji. Ale pracownicy mogą również poczuć się rozczarowani, jeśli organizacja nie broni swoich wartości, co prowadzi do wycofania się. Organizacje, które jasno komunikują wartości i dążą do wypełniania swojej misji, będą miały bardziej zadowolonych pracowników.

Rola jednostek w wypaleniu zawodowym

Podczas gdy organizacje mogą zrobić wiele, aby zapobiec wypaleniu zawodowemu, ustalając życzliwe, rozważne zasady w miejscu pracy i poprawiając kulturę w miejscu pracy, jednostki również mają swoją rolę do odegrania. Zrozumienie, co Cię wypala i próba złagodzenia tego jest ważne, aby utrzymać Cię szczęśliwym w pracy.

Niektórzy ludzie o szczególnych cechach osobowości lub ścieżkach kariery mogą łatwiej cierpieć na wypalenie zawodowe, pisze Moss. Na przykład osoby, które mają wyższy poziom neurotyczności (nadmierne martwienie się), sumienności (szczególnie jeśli prowadzi to do perfekcjonizmu — potencjalnego problemu ) i introwersji (w wysoce towarzyskim biurze) mogą być szczególnie podatne.

Ponadto pracownicy służby zdrowia i nauczyciele mają wyższy poziom wypalenia zawodowego niż przedstawiciele innych zawodów, mówi Moss, ze względu na charakter ich pracy i typy osobowości przyciągane do tych zawodów. A ich potencjalne czynniki stresujące tylko wzrosły od czasu pandemii, ponieważ nauczyciele starali się przejść na nauczanie zdalne, a pracownicy służby zdrowia byli świadkami zwiększonego cierpienia i zgonów z powodu COVID-19.

Aby pomóc osobom zrobić, co mogą, aby zmniejszyć wypalenie zawodowe, Moss zaleca mówienie „nie” rzeczom, które nie są niezbędne do wykonywania pracy, bez obawy o „przegapienie” lub rozczarowanie innych. Sugeruje również robienie więcej tego, w czym jesteś dobry, a mniej tego, co cię wyczerpuje — być może pominięcie spotkania na Zoomie z wieloma osobami i zadzwonienie do osoby, z którą musisz porozmawiać. Na koniec zauważa, jak ważne jest posiadanie przyjaciół — w pracy i poza nią — na których możesz się oprzeć, gdy czasy są trudne.

„Musimy zauważyć role, które odgrywamy i momenty, w których stają się dla nas zbyt duże” – pisze. I dodaje: „Potrzebujemy innych, którzy będą się o nas troszczyć i chronić nas przed najgorszym”.

Ogólnie rzecz biorąc, zmiana kultur organizacyjnych na bardziej ukierunkowane na cel, życzliwsze i nagradzające dla pracowników z pewnością pomoże zapobiec wypaleniu zawodowemu. Poprzez zaprzestanie przepracowania, komunikowanie wartości organizacyjnych, pielęgnowanie więzi społecznych i bycie bardziej sprawiedliwym, bardziej doceniającym i mniej kontrolującym, liderzy organizacji mogą upewnić się, że wspierają, a nie utrudniają dobrostanu pracowników.

„Choć ostatecznie pracownicy są odpowiedzialni za swoje własne szczęście, naszym obowiązkiem jest zapewnienie warunków, które wspierają, a nie odbierają im szczęścia” – pisze Moss.