የመፍትሄው መንገድ፡ የወደፊቱን ወደተሻለ ደረጃ ለማድረስ የሚያስችል ተግባራዊ መንገድ

የተሻለ ዓለም ለማምጣት ምን ሚና ይጫወታሉ?

ከጥቂት አመታት በፊት፣ ወረርሽኙ እና የወጣቱ ጭንቀት እና ድብርት መጠን እየጨመረ ከመሄዱ በፊት፣ በኮነቲከት ውስጥ በሚገኝ ትምህርት ቤት የ5ኛ እና 6ኛ ክፍል ተማሪዎችን እንዳነጋግር ተጋበዝኩ። በዓለም ላይ ትልቁ ችግር ነው ብለው የሚያስቡትን ጠየኳቸው እና ቦርዱ እስኪሞላ ድረስ የተናገሩትን በነጭ ሰሌዳ ላይ ጻፍኩ። ከዚያም የዘረዘሯቸውን ችግሮች መፍታት እንችላለን ብለው ካሰቡ እጃቸውን እንዲያነሱ ጠየቅኳቸው። ከአርባ አምስት ህጻናት አምስቱ ብቻ እጃቸውን አወጡ።

ይህ በዚያን ጊዜ ወደ ሠላሳ ዓመት በሚጠጋው የሰብአዊ አስተማሪነት ሥራዬ ውስጥ በጣም አሳሳቢው ጊዜ ነበር - ስለ እርስ በርስ የተያያዙ የሰብአዊ መብቶች፣ የአካባቢ ዘላቂነት እና የእንስሳት ጥበቃ ጉዳዮች የሚያስተምር ሰው። ለራሴ እንዲህ ብዬ አሰብኩ፡- እነዚህ ልጆች የሰየሟቸውን ችግሮች እንደምንፈታ እንኳን ማሰብ ካልቻሉ ለውጥ ለማምጣት ምን ያነሳሳቸዋል?

ተስፋቸውን ለመመለስ አንድ ነገር ማድረግ እንዳለብኝ ስለማውቅ ተማሪዎቹ ዓይኖቻቸውን እንዲጨፍኑ እና ረጅም እና ጤናማ ህይወት ሲያልቅ በሚያምር ቀን በፓርክ አግዳሚ ወንበር ላይ ተቀምጠው እንዲገምቱ ጠየቅኳቸው። የሥዕሉን ሥዕል ሣልኩ፡ በዙሪያቸው ያለው አየር እና የውሃ መስመሮች ንጹህ ነበሩ። ዝርያዎች ከመጥፋት አፋፍ እያገገሙ ነበር። ለዓመታት ጦርነት አልነበረም። ማንም ተርቦ የተኛ አልነበረም። እርስ በርሳችንም ሆነ ሌሎች እንስሳትን በአክብሮትና በአክብሮት መያዝን ተምረናል።

ከዚያም አንድ ልጅ ወደ እነርሱ እየመጣ በፓርኩ አግዳሚ ወንበር ላይ እንደሚቀላቀላቸው እንዲያስቡ ጠየቅኳቸው። ህፃኑ በትምህርት ቤት ታሪክን እያጠና እና ስለ ጨለማ ጊዜያት እየተማረ እንደነበረ ነገርኳቸው, እና ህጻኑ ነገሮች እንዴት በጣም የተሻሉ እንደነበሩ ሁሉንም አይነት ጥያቄዎች ይጠይቃሉ. ከዚያም ልጁ ይህን የመጨረሻ ጥያቄ ሲጠይቅ እንዲያስቡ ጠየቅኳቸው፡-

"ይህን የተሻለ ዓለም ለማምጣት በመርዳት ረገድ ምን ሚና ተጫውተዋል?"

በነጭ ሰሌዳው ላይ የዘረዘሯቸውን ችግሮች እንደምንፈታ ቢያስቡ - ዓይኖቻቸው አሁንም እንደተዘጉ - እጃቸውን እንዲያነሱ ከመጠየቅ በፊት በልባቸው በልቡናቸው እንዲመልሱ ፈቀድኩላቸው። በዚህ ጊዜ አርባ እጆች ወደ ላይ ወጡ። ሰላማዊ፣ ጤናማ ዓለምን ማየት እና እነሱ እና በክፍሉ ውስጥ ያሉት ሌሎች ልጆች እንደዚህ አይነት የወደፊት ጊዜ ለመፍጠር ሚና እንደሚጫወቱ ማወቁ ተስፋቸውን ለመመለስ በቂ ነበር።

ከጥቂት ዓመታት በኋላ፣ በሜክሲኮ፣ ጓዳላጃራ፣ በአንድ ኮንፈረንስ ላይ ንግግር ለማድረግ በነበርኩበት ጊዜ፣ ዝግጅቱን በሚያስተናግድበት ትምህርት ቤት ውስጥ ካሉ አንዳንድ የአምስተኛ ክፍል ተማሪዎች ጋር እንዳነጋገር ተጋበዝኩ። በኮነቲከት ካሉ ተማሪዎች ጋር የተናገርኩበትን ጊዜ በማስታወስ፣ እነዚህ ልጆች በአለም ላይ ያሉ ችግሮችን መፍታት እንችላለን ብለው ካሰቡ እጃቸውን እንዲያነሱ ጠየቅኳቸው። በዚህ ጊዜ እያንዳንዱ እጅ በአየር ላይ በረረ።

ምን የተለየ ነበር? መምህራቸው በፕላኔታችን ላይ በተለይም በአካባቢያችን ላይ ስለሚፈጸሙት ነገሮች እና የአካባቢ ችግሮችን ለመፍታት ከዕድሜ ጋር በሚስማማ መንገድ ሲያስተምር ቆይቷል። ትምህርት ቤታቸው የፀሐይ ፓነሎችን ተከላ ነበር፣ የምግብ ቆሻሻቸውን ለማዳበሪያ የሚሆን ዘዴ ፈጠረ፣ እና ትላልቅ የውሃ ማሰሮዎችን በአንድ ጊዜ ጥቅም ላይ የሚውሉ የውሃ ጠርሙሶችን ከመጠቀም ይልቅ እንደገና ጥቅም ላይ ሊውሉ የሚችሉ እቃዎችን ለመሙላት ተጠቅመዋል። ችግሮች ሲፈቱ ስለነበሩ ሊፈቱ እንደሚችሉ ያውቁ ነበር። የመፍትሄ ሃሳቦችን ይማሩ ነበር.

ሁላችንም እንዴት መፍትሔዎች እንሆናለን!

የመፍትሄ ሃሳቦችን መማር ያለባቸው በትምህርት ቤት ያሉ ልጆች ብቻ አይደሉም። ሁላችንም ኢ-ፍትሃዊ፣ ዘላቂ ያልሆኑ እና ኢ-ሰብአዊ ስርዓቶችን እንዴት መለየት እንደምንችል መማር እና እነሱን መለወጥ እና በሰዎች፣ በእንስሳት እና በስርዓተ-ምህዳሮች ላይ ህይወትን የሚደግፉ እና እጅግ በጣም ጥሩ እና አነስተኛ ጉዳት እንዲደርስ ማድረግ አለብን። ግልጽ ለማድረግ፣ የመፍትሄ ሃሳቦች ከችግር ፈቺዎች ጋር አንድ አይነት አይደሉም (ለዚህም ነው ቃሉ ጠቃሚ ሊሆን የሚችለው)። መሐንዲሶች ለከሰል ማስወገጃ ተራራን የመንዳት ችግርን መፍታት ይችላሉ, ነገር ግን ይህ መፍትሔ አያደርጋቸውም. የመፍትሄ አፈላላጊ ፍቺ ውስጥ የተካተተው በሁሉም ህይወት ላይ የመፍትሄዎቻችንን ተፅእኖ ግምት ውስጥ ማስገባት እና ያልተፈለገ ጉዳት ከማድረስ ለመዳን መጣር ነው። መፍትሔ ሰጪዎችም ከሰብአዊነት ጋር አንድ አይነት አይደሉም። የሰብአዊ እርዳታ ሰጭዎች መከራን ያስታግሳሉ እና ጉዳትን ለማቃለል ይሠራሉ, ይህም በጣም ጠቃሚ ስራ ነው. መፍትሄ ሰጪዎች የስቃይ እና የጉዳት መንስኤዎችን በመፍታት ሰብአዊነትን አንድ እርምጃ ይወስዳሉ ስለዚህ እንዳይቀጥሉ.

የመፍትሄ ሃሳቦች የሚጀምሩት የተሻለ አለም ይቻላል በሚለው አስተሳሰብ ነው፡ እና በትብብር፣ የማይታለሉ በሚመስሉ ልዩነቶች ውስጥ እንኳን፣ የሚያጋጥሙንን ችግሮች መፍታት እንችላለን። ከዚያም የሚከተለውን ሂደት ይጠቀማሉ:

1. ሊፈቱት የሚፈልጉትን ልዩ ችግር መለየት

2. ሥሩን እና ሥርዓታዊ ምክንያቶችን መመርመር

3. በሰዎች፣ በእንስሳት እና በሥርዓተ-ምህዳር ላይ በጣም ጥቂት (ወይም የለም) ያልተፈለገ አሉታዊ ውጤት ያለው መፍትሄን መፍጠር።

4. መፍትሄዎቻቸውን በመተግበር እና ማሻሻያዎችን ለማድረግ መገምገም

ይህ አራት-ደረጃ ሂደት ቀላል እና ቀጥተኛ ይመስላል, ነገር ግን ጥልቅ ምርምር ይጠይቃል; ወሳኝ, ስርዓቶች, ስልታዊ እና የፈጠራ አስተሳሰብን ማልማት; ከተለያዩ ባለድርሻ አካላት ለመማር እና ብዙ አመለካከቶችን ለማጤን ቁርጠኝነት; እና መፍትሄዎች ከጊዜ ወደ ጊዜ የበለጠ መፍትሄ እንዲሆኑ ትህትና።

ምክንያቱም ችግሮችን መፍታት ይቻላል በሚል መነሻ ስለሚጀመር፣ የመፍትሄ ሃሳብን መፍጠር እርስ በርስ የሚያጋጨን የሁለትዮሽ አስተሳሰብ መከላከያ ሊሆን ይችላል። ብዙ ጊዜ በጉዳዮች ላይ "በተቃራኒ" አመለካከቶች ይቀርቡልናል. በመገናኛ ብዙኃን እና በፖለቲከኞች መካከል ግጭት እየሰፋ የሚሄድ ሲሆን አብዛኞቻችን ጥቂት ባይሆኑም የስምምነት ነጥቦችን ማግኘት የምንችልባቸው መሠረታዊ ችግሮች የችግሮችን ሥር እና/ወይም ሥርዓታዊ መንስኤዎችን ከመለየት እና ከመለየት በሚያርቁ ክርክሮች ተደብቀዋል።

ወደ ጎን መውሰድ በቀላሉ እና ምናልባትም በተፈጥሮ ወደ እኛ ይመጣል፣ ነገር ግን የመፍትሄ ሃሳቦችን በማዳበር ድልድዮች ለመገንባት ያን ያህል ከባድ እንዳልሆኑ እንገነዘባለን። እናም የሚያጋጥሙንን ተግዳሮቶች በትብብር ለመፍታት ይህን ጥረት ስንጀምር፣ በሜክሲኮ ያሉ የአምስተኛ ክፍል ተማሪዎች እንደተረዱት ችግሮቻችን በትክክለኛ አስተሳሰብ፣ ችሎታ፣ ትጋት እና ስነምግባር መሰረት ሊፈቱ የሚችሉ መሆናቸውን እንረዳለን።